Apocalipse 6
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT
1 Ndana, ɛ mi seŋgile yasi, ɓɛŋa, *Mɔnɔ Sam kɛ pakɛ bosa yasi ndaɗya mɛyasi maka yitan jɔ yiɓa. Ɛ mi wokɛ wɛtɛ joŋjoŋgwɛ mɛyasi mɛnɔri kɛ lɛpɔ nɛ mɛn nda lum mbiyɔ nde: «Inja!»
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, wɛtɛ wumna yaŋga. Mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to yaŋga te kɔ ɓa̧ nɛ ndolo kɛ ɓɔ. Ɛ ɓo nyɛ nyɛ ɗuŋgwɛ kɛ to, ɛ nyɛ kwa̧ nɛ yi ŋgaŋ ɗyambi, na laŋsa laŋsaŋgwɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Kɛ Mɔnɔ Sam ma pakɛ yiɓa yasi kɛ́, ɛ mi wokɛ joŋjoŋgwɛ yasi yiɓate kɛ lɛpɔ nde: «Inja!»
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ɛ wɛtɛ yaŋga pundɛ nɛ hɔkɔ hɔkɔ nda ɗitɛ. Ɓo nya mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga te kɔ ɗeti te yi soŋɛ tɛte kɛ mɛnɛti maka, nɛ́ ɓomɔ wona tandɛ yan. Ɛ ɓo ɓu̧ wɛtɛ nyaŋgwɛ kafa nyɛ nyɛ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Kɛ Mɔnɔ Sam ma pakɛ yitati yasi ndaɗya yasi kɛ́, ɛ mi wokɛ joŋjoŋgwɛ yasi yitatite kɛ lɛpɔ nde: «Inja!» Kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, wɛtɛ yindina yaŋga. Mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to nɛ kɔ ɓa̧ nɛ kilo yekina mɛyasi kɛ ɓɔ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Ɛ mi wokɛ yiŋa mɛn kɛ wulɛ kɛ njoka ɓe joŋjoŋgwɛ mɛyasi maka yini lɛpɔ nde: «Mɛjɛŋ mɛ kilo mbusa wɛtɛ yakama nɛ ɓuyɔ mɔni te yi ɓo gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́. Mɛjɛŋ mɛ kilo lɛsi yitati nda yi kilo mbusa wɛtɛ. Ma nɛ̀ mutɔ nɛ̀ mɛnjam, tikɔ yite, wɛ tî kpoka na.»
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Kɛ Mɔnɔ Sam ma pakɛ yini yasi kɛ́, ɛ mi wokɛ mɛn te yi joŋjoŋgwɛ yasi yinite. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Inja!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, wɛtɛ yaŋga nɛ fandafuyɛ. Ɗinɔ mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to nɛ kɔ nde sɔŋ, ɗya ɓemuŋ ɓa̧ kɛ kɔŋ nɛ. Ɛ ɓo nyɛ ɓo ɗeti te yi wo ɓomɔ. Kɛ njoka mɛpɛl mɛ mɛnɛti maka yini, ɓo nya ɓo ɗeti te yi wo ɓomɔ kɛ ndiŋgɛlɛ pɛl te wɛtɛ nɛ kafa, nɛ nje kolɔ, nɛ nje yiŋa ɓeya giŋga mɛkɔn, nɛ nje ɓenyamɔ nyan ɓete ɓe ɗiyɛ kɛ to mɛnɛti maka ɓaka.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Kɛ nyɛ ma pakɛ yitan yasi ndaɗya yasi kɛ́, ɛ mi ɓɛŋɛ mɛsisiŋ mɛ ɓotu ɓete yi ɓo woma ɓaka. Ɓo wóku ɓo kɛto mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, kɛto ɓo ɓeŋgwa sendi yasi te yi Yesus teɗya kɛ́. Mɛsisiŋ man ɓa̧ kɛ mbɛy kelna sadaka nyɛ Njambiyɛ pulɔ mɛkol mɛte.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ɛ ɓo kembiɗya ɗetinate lɛpɔ nde: «Sa Mbokɔ, wɛ kiyɔ, wɛ yɔ gbakasi, wɛ ta laɗye kumɔ ndenɛn yí nje pɛsɔ nɛ jɔsi ɓotu ɓe mɛnɛti maka yí kundɔ nɛ mɛkiyɔ musu?»
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ɛ ɓo nyɛ wumna gambo nyɛ mumɔ hɛnɛ kɛ njoka yan. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ ɓo nde, ɓo pâŋ pa laɗye nɛ mbɛt, nɛ́ ɓuyɔ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɓenɛ ɓo kelɛ mɛsay ɓaka, ɓuyɔ ɓemaŋ ɓan yi ɓo ta wo nda ɓo ɓaka si tondu.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Kɛ ŋgimɔ te yi *Mɔnɔ Sam pakima nɛ yitan jɔ wɛtɛ yasi ndaɗya yasi kɛ́, ɛ mi ɓɛŋɛ, ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa ɓuɗyate. Ɛ yesɔ yeŋsa ɓɛ yindinate nɛ fiŋfiŋ nda yindina lambɔ ɓekusɔ. Ɛ ndiŋgɛlɛ ŋgwɛndɛ hɛnɛ yeŋsa ɓɛ tenate nda mɛkiyɔ.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ɛ ɓesisɔ̧ kɛtiyɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yi mɛpiŋɔ ɓalɛ nɔ nɛ kpiŋ kpiŋ kpiŋ komɛ nyaŋgwɛ pupɔ kwa̧ kɛ́.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Ɛ ɗyoɓɔ kwa̧ yambile nda yi ɓo ɓɔyɛ nɛ mbɔru mɛkana kɛ̀ tikɔ kɛ́. Keki nɛ̀ kiriŋgira hɛnɛ ɗuwa̧ kɛ mɛmbɛy man.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ko ɓekumande ɓe mɛnɛti maka ko ɓe nyaŋgwɛ ɓomɔ nɛ̀ ɓekum ɓesɔja ko ɓotu ɓe kusuku ko ŋgaɓolo ɓomɔ ko ɓebala ko ɓotu ɓete ɓe yeti ɓebala ɓaka, ɓomɔ hɛnɛ kwaŋma kɛ̀ sɔma kɛ mɔy mɛŋguku nɛ̀ kɛ gulɛ gulɛ mɛtari kɛ mɛkeki.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ mɛkeki nɛ̀ gulɛ gulɛ mɛtari nde: «Wunɛ ɓâl kɛ to su sɔɗyɛ wusɛ soŋɛ kɛ mbɔmbu yɔkɔ ɛ ɗiyɛ mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekumande kɔ. Wunɛ sɔ̂ɗyukwɛ wusɛ, kambɔ ŋgambi *Mɔnɔ Sam mɛ nje ɓiye wusɛ.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Kɛto nyaŋgwɛ yesɔ ŋgambi yan ɗyaŋma, ma nda yakama sumɔ kol kɔ?»
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.