Apocalipse 19

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɛ kɔŋ mɛyasi mɛnɔri, ɛ mi wokɛ yiŋa ɗetina mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ nda mɛn nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Ɛ mɛn lɛpɛ nde: «*Aleluya, yo Njambiyɛ wusu nyɛ wusɛ joŋgwɛ! Hɛ lûksa nyɛ. Hɛ dûkwɛ nde, a nɛ ŋguŋguɗyɛ.
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 A pɛ́si mɛyasi nɛ ŋgbeŋ lɛpɔ gbakasi, kɛto a pɛsima jɔsi nyaŋgwɛ nya mɛwanja kɔ ɛ ɓekiɗya mɛnɛti nɛ kelna mɛwanja mɛnɛ kɔ. Njambiyɛ kunduma mɛkiyɔ mɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ ndi kɛ yotu nya mɛwanja kɔ nɛ ŋguru wenɛ.»
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Ɛ ɓo ɓasiɗye lɛpɔ nde: «Aleluya! Yiɗyɛ ɗitɛ te yi loɗyɛ nyɛ kɛ́ ta tulɔ ɓendɔ kpo nɛ kpo.»
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ɛ ɓetomba ɓaka kaɓa jɔ yini nɛ̀ ɓe joŋjoŋgwɛ mɛyasi maka yini kusɛ mɛɓɔŋ kanɔ Njambiyɛ te ɛ kɛ mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekumande kɔ. Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «*Amɛn, aleluya!»
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ siya ɓekumande lɛpɔ nde: «Wunɛ sômbila Njambiyɛ wusu, wunɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ hɛnɛ, wunɛ ɓe kambɛ nyɛ ɓaka, ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba.»
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Kɛ kɔŋte, ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn nda mɛn nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Yo ɓoŋnama nɛ mɛsokɔ mɛ nyaŋgwɛ ɗuku. Yo ɓoŋnama sendi nɛ mɛɗuŋ mɛ nyaŋgwɛ lum mbiyɔ. Mɛn te lɛpima nde: «*Aleluya! Kɛto Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wusu ɓoŋma ɗiyɔ kumande nɛ. A nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ.
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Wusɛ sôsaŋgwɛ. Hɛ sôsaŋgwɛ kpɛsa. Hɛ lûksa nyɛ, kɛto ŋgimɔ jesɔ gwaki *Mɔnɔ Sam ɗyaŋma. Nya gwaki wenɛ sima si komsa.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Ŋgimɔ yakama yi nya gwaki yakama lɛŋɛ kimɔ fanya fanya wumna lambɔ.» Wumna lambɔ te téɗya ŋgbeŋ mɛkele mɛte yi ɓotu ɓe Njambiyɛ kelma kɛ́.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Ɛ jaki lɛpɛ nyɛ mi nde: «Kɛtɔ nde: Ɓotu ɓete yi ɓo jeɓama kɛ jesɔ gwaki Mɔnɔ Sam ɓaka nɛ mɛsosa.» Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nyɛ mi nde: «Mɛlɛpi maka, yo gbakasi, yo ŋgbak ŋgbak mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.»
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Ɛ mi ɓalɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ, nɛ́ mi kan nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mi nde: «Ay, wɛ tî ɓoɓa! Sinɛ wɛ nɛ̀ ɓenjɔŋ ɓɔ ɓe ɓakiɗye mɛyasi mɛte yi Yesus teɗya kɛ́, wusɛ hɛnɛ ndi kiya kumbɔ ɓotu ɓe mɛsay. Ɗete, kanɔ ndi Njambiyɛ.» Kɛto lɛpi hɛnɛ te yi Yesus lɛpima kɛ́, yo yite nyɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɗeti te yi punjɛ mɛlɛpi mɛnɛ.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Kɛ kɔŋte, kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, ɗyoɓɔ nyasɛ, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ wumna yaŋga. Ɗinɔ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga te kɔ ɓa̧ nde Mɔ te ɛ tonjɛ mɛyasi mɛte yi nyɛ si kpo. Yiŋa ɗinɔ ɗyenɛ nde Mɔ te ɛ lɛpɛ ndi gbakasi. A pɛ́si jɔsi lu̧ sendi ɗyambi nɛ ŋgbeŋ.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Misi mɛnɛ ɓa̧ nɛ hɔkɔ hɔkɔ nda lam ɗitɛ. A ɓa̧ nɛ ɓuɗya mɛɗuŋgwɛ kɛ to. Wɛtɛ ɗinɔ ɓa̧ kɛtinate kɛ yotu nɛ. Ma ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì duwɛ ɗinɔ te na, soŋɛ ndi nyɛ sa te.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Lambɔ te yi nyɛ lɛŋma kɛ́ ɓa̧ tandɛ mɛkiyɔ nɛ batikala. Ɗinɔ ɗyenɛ nde Lɛpi Njambiyɛ.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Ŋgil mɛnjɔŋ mɛ ɗyambi te yi ɗyoɓɔ ɓeŋgwa nyɛ kɔŋ nɛ kɔŋ. Ɓotu ɓete ɓendima wumna ɓeyaŋga. Ɓo lɛŋma kimɔ wumna mɛlambɔ nɛ mboŋ mboŋ.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Wɛtɛ ŋgwele ŋgwele kafa punduma kɛ numbu nɛ, na laŋsa nɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka. A ta ɓiye njambala te yi sumba namɔ nɛ ɓo. A ta sɔpite sendi mɛnjam mɛte yi teɗye nyaŋgwɛ ŋgambi Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Wɛtɛ ɗinɔ ɓa̧ kɛtinate kɛ lambɔ nɛ nɛ̀ kɛ ɓɛy nɛ nde Kumande ɓekumande, Baba Mbokɔ te ɛ laŋsama ɓebaba mbokɔ.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Kɛ kɔŋte, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ kɛ tɛri kɛ misi mɛ yesɔ. Ɛ nyɛ kembiɗya ɗetinate lɛpɔ nyɛ ɓenɔn hɛnɛ ɓe jɛ nɛ mbiyoŋ kɛ kwey ɓaka nde: «Nɛ njâki, wunɛ ŋgbɔ̂ku wesiɗya nje ɗye nyaŋgwɛ dina Njambiyɛ.
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Nɛ ŋgbɔ̂ku nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓekumande nɛ̀ mɛmbundɔ mɛ ɓekum ɓesɔja. Nɛ ŋgbɔ̂ku nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓe ŋgaɓolo ɓomɔ nɛ̀ mɛmbundɔ mɛ ɓeyaŋga nɛ̀ yi ɓotu ɓete ɓe ɓendɛ ɓo ɓaka. Nɛ njâki nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ko ɓomɔ ɓete ɓe yeti ɓebala ko ɓebala ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba, nɛ njâki nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓotu ɓete hɛnɛ.»
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Ɛ mi ɓɛŋɛ nyamɔ kɔ nɛ̀ ɓekumande ɓe mɛnɛti maka nɛ̀ mɛnjɔŋ mɛ ɗyambi man. Ɓo wesiɗyama yí nje lu̧ ɗyambi nɛ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga kɔ ɓenɛ njɔŋ ɗyambi nɛ.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwaɓɛ nyamɔ kɔ ɓenɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧ ɛ ɗikima kelɔ mɛyekambiyɛ kɛ mbɔmbu nyamɔ kɔ kɔ. A ɗikima kelɔ mɛyekambiyɛ, jatiɗye nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ yɔ nyamɔ kɔ kɛ yotu, kanɔ sendi yekambiyɛ nɛ ɓaka kɛ ɓeya nje. Ɛ ɓo ɓu̧ ɓo hɛnɛ yiɓa ɓetɛ nɛ joŋ kɛ matɔ ɗitɛ komɛ piti lolɛ kɛ́.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Ɛ ɓukwɛ ɓomɔ te ɓari sɔmbɛ sɔŋ nɛ nje kafa te yi punduma kɛ numbu mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to yaŋga kɔ. Ɛ ɓenɔn hɛnɛ hɔkuma mɛmbundɔ man ditɔ.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.