Apocalipse 19
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Kɛ kɔŋ mɛyasi mɛnɔri, ɛ mi wokɛ yiŋa ɗetina mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ nda mɛn nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Ɛ mɛn lɛpɛ nde: «*Aleluya, yo Njambiyɛ wusu nyɛ wusɛ joŋgwɛ! Hɛ lûksa nyɛ. Hɛ dûkwɛ nde, a nɛ ŋguŋguɗyɛ.
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 A pɛ́si mɛyasi nɛ ŋgbeŋ lɛpɔ gbakasi, kɛto a pɛsima jɔsi nyaŋgwɛ nya mɛwanja kɔ ɛ ɓekiɗya mɛnɛti nɛ kelna mɛwanja mɛnɛ kɔ. Njambiyɛ kunduma mɛkiyɔ mɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ ndi kɛ yotu nya mɛwanja kɔ nɛ ŋguru wenɛ.»
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ɛ ɓo ɓasiɗye lɛpɔ nde: «Aleluya! Yiɗyɛ ɗitɛ te yi loɗyɛ nyɛ kɛ́ ta tulɔ ɓendɔ kpo nɛ kpo.»
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ɛ ɓetomba ɓaka kaɓa jɔ yini nɛ̀ ɓe joŋjoŋgwɛ mɛyasi maka yini kusɛ mɛɓɔŋ kanɔ Njambiyɛ te ɛ kɛ mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekumande kɔ. Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «*Amɛn, aleluya!»
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ siya ɓekumande lɛpɔ nde: «Wunɛ sômbila Njambiyɛ wusu, wunɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ hɛnɛ, wunɛ ɓe kambɛ nyɛ ɓaka, ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba.»
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Kɛ kɔŋte, ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn nda mɛn nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Yo ɓoŋnama nɛ mɛsokɔ mɛ nyaŋgwɛ ɗuku. Yo ɓoŋnama sendi nɛ mɛɗuŋ mɛ nyaŋgwɛ lum mbiyɔ. Mɛn te lɛpima nde: «*Aleluya! Kɛto Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wusu ɓoŋma ɗiyɔ kumande nɛ. A nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Wusɛ sôsaŋgwɛ. Hɛ sôsaŋgwɛ kpɛsa. Hɛ lûksa nyɛ, kɛto ŋgimɔ jesɔ gwaki *Mɔnɔ Sam ɗyaŋma. Nya gwaki wenɛ sima si komsa.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Ŋgimɔ yakama yi nya gwaki yakama lɛŋɛ kimɔ fanya fanya wumna lambɔ.» Wumna lambɔ te téɗya ŋgbeŋ mɛkele mɛte yi ɓotu ɓe Njambiyɛ kelma kɛ́.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Ɛ jaki lɛpɛ nyɛ mi nde: «Kɛtɔ nde: Ɓotu ɓete yi ɓo jeɓama kɛ jesɔ gwaki Mɔnɔ Sam ɓaka nɛ mɛsosa.» Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nyɛ mi nde: «Mɛlɛpi maka, yo gbakasi, yo ŋgbak ŋgbak mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.»
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Ɛ mi ɓalɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ, nɛ́ mi kan nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mi nde: «Ay, wɛ tî ɓoɓa! Sinɛ wɛ nɛ̀ ɓenjɔŋ ɓɔ ɓe ɓakiɗye mɛyasi mɛte yi Yesus teɗya kɛ́, wusɛ hɛnɛ ndi kiya kumbɔ ɓotu ɓe mɛsay. Ɗete, kanɔ ndi Njambiyɛ.» Kɛto lɛpi hɛnɛ te yi Yesus lɛpima kɛ́, yo yite nyɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɗeti te yi punjɛ mɛlɛpi mɛnɛ.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Kɛ kɔŋte, kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, ɗyoɓɔ nyasɛ, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ wumna yaŋga. Ɗinɔ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga te kɔ ɓa̧ nde Mɔ te ɛ tonjɛ mɛyasi mɛte yi nyɛ si kpo. Yiŋa ɗinɔ ɗyenɛ nde Mɔ te ɛ lɛpɛ ndi gbakasi. A pɛ́si jɔsi lu̧ sendi ɗyambi nɛ ŋgbeŋ.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Misi mɛnɛ ɓa̧ nɛ hɔkɔ hɔkɔ nda lam ɗitɛ. A ɓa̧ nɛ ɓuɗya mɛɗuŋgwɛ kɛ to. Wɛtɛ ɗinɔ ɓa̧ kɛtinate kɛ yotu nɛ. Ma ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì duwɛ ɗinɔ te na, soŋɛ ndi nyɛ sa te.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Lambɔ te yi nyɛ lɛŋma kɛ́ ɓa̧ tandɛ mɛkiyɔ nɛ batikala. Ɗinɔ ɗyenɛ nde Lɛpi Njambiyɛ.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ŋgil mɛnjɔŋ mɛ ɗyambi te yi ɗyoɓɔ ɓeŋgwa nyɛ kɔŋ nɛ kɔŋ. Ɓotu ɓete ɓendima wumna ɓeyaŋga. Ɓo lɛŋma kimɔ wumna mɛlambɔ nɛ mboŋ mboŋ.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Wɛtɛ ŋgwele ŋgwele kafa punduma kɛ numbu nɛ, na laŋsa nɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka. A ta ɓiye njambala te yi sumba namɔ nɛ ɓo. A ta sɔpite sendi mɛnjam mɛte yi teɗye nyaŋgwɛ ŋgambi Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Wɛtɛ ɗinɔ ɓa̧ kɛtinate kɛ lambɔ nɛ nɛ̀ kɛ ɓɛy nɛ nde Kumande ɓekumande, Baba Mbokɔ te ɛ laŋsama ɓebaba mbokɔ.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Kɛ kɔŋte, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ kɛ tɛri kɛ misi mɛ yesɔ. Ɛ nyɛ kembiɗya ɗetinate lɛpɔ nyɛ ɓenɔn hɛnɛ ɓe jɛ nɛ mbiyoŋ kɛ kwey ɓaka nde: «Nɛ njâki, wunɛ ŋgbɔ̂ku wesiɗya nje ɗye nyaŋgwɛ dina Njambiyɛ.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Nɛ ŋgbɔ̂ku nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓekumande nɛ̀ mɛmbundɔ mɛ ɓekum ɓesɔja. Nɛ ŋgbɔ̂ku nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓe ŋgaɓolo ɓomɔ nɛ̀ mɛmbundɔ mɛ ɓeyaŋga nɛ̀ yi ɓotu ɓete ɓe ɓendɛ ɓo ɓaka. Nɛ njâki nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ko ɓomɔ ɓete ɓe yeti ɓebala ko ɓebala ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba, nɛ njâki nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓotu ɓete hɛnɛ.»
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ɛ mi ɓɛŋɛ nyamɔ kɔ nɛ̀ ɓekumande ɓe mɛnɛti maka nɛ̀ mɛnjɔŋ mɛ ɗyambi man. Ɓo wesiɗyama yí nje lu̧ ɗyambi nɛ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga kɔ ɓenɛ njɔŋ ɗyambi nɛ.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwaɓɛ nyamɔ kɔ ɓenɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧ ɛ ɗikima kelɔ mɛyekambiyɛ kɛ mbɔmbu nyamɔ kɔ kɔ. A ɗikima kelɔ mɛyekambiyɛ, jatiɗye nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ yɔ nyamɔ kɔ kɛ yotu, kanɔ sendi yekambiyɛ nɛ ɓaka kɛ ɓeya nje. Ɛ ɓo ɓu̧ ɓo hɛnɛ yiɓa ɓetɛ nɛ joŋ kɛ matɔ ɗitɛ komɛ piti lolɛ kɛ́.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ɛ ɓukwɛ ɓomɔ te ɓari sɔmbɛ sɔŋ nɛ nje kafa te yi punduma kɛ numbu mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to yaŋga kɔ. Ɛ ɓenɔn hɛnɛ hɔkuma mɛmbundɔ man ditɔ.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.