Apocalipse 19
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT
1 Kɛ kɔŋ mɛyasi mɛnɔri, ɛ mi wokɛ yiŋa ɗetina mɛn kɛ wulɛ ɗyoɓɔ nda mɛn nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Ɛ mɛn lɛpɛ nde: «*Aleluya, yo Njambiyɛ wusu nyɛ wusɛ joŋgwɛ! Hɛ lûksa nyɛ. Hɛ dûkwɛ nde, a nɛ ŋguŋguɗyɛ.
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 A pɛ́si mɛyasi nɛ ŋgbeŋ lɛpɔ gbakasi, kɛto a pɛsima jɔsi nyaŋgwɛ nya mɛwanja kɔ ɛ ɓekiɗya mɛnɛti nɛ kelna mɛwanja mɛnɛ kɔ. Njambiyɛ kunduma mɛkiyɔ mɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ ndi kɛ yotu nya mɛwanja kɔ nɛ ŋguru wenɛ.»
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Ɛ ɓo ɓasiɗye lɛpɔ nde: «Aleluya! Yiɗyɛ ɗitɛ te yi loɗyɛ nyɛ kɛ́ ta tulɔ ɓendɔ kpo nɛ kpo.»
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Ɛ ɓetomba ɓaka kaɓa jɔ yini nɛ̀ ɓe joŋjoŋgwɛ mɛyasi maka yini kusɛ mɛɓɔŋ kanɔ Njambiyɛ te ɛ kɛ mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekumande kɔ. Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «*Amɛn, aleluya!»
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ siya ɓekumande lɛpɔ nde: «Wunɛ sômbila Njambiyɛ wusu, wunɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ hɛnɛ, wunɛ ɓe kambɛ nyɛ ɓaka, ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba.»
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Kɛ kɔŋte, ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn nda mɛn nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Yo ɓoŋnama nɛ mɛsokɔ mɛ nyaŋgwɛ ɗuku. Yo ɓoŋnama sendi nɛ mɛɗuŋ mɛ nyaŋgwɛ lum mbiyɔ. Mɛn te lɛpima nde: «*Aleluya! Kɛto Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wusu ɓoŋma ɗiyɔ kumande nɛ. A nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ.
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Wusɛ sôsaŋgwɛ. Hɛ sôsaŋgwɛ kpɛsa. Hɛ lûksa nyɛ, kɛto ŋgimɔ jesɔ gwaki *Mɔnɔ Sam ɗyaŋma. Nya gwaki wenɛ sima si komsa.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Ŋgimɔ yakama yi nya gwaki yakama lɛŋɛ kimɔ fanya fanya wumna lambɔ.» Wumna lambɔ te téɗya ŋgbeŋ mɛkele mɛte yi ɓotu ɓe Njambiyɛ kelma kɛ́.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Ɛ jaki lɛpɛ nyɛ mi nde: «Kɛtɔ nde: Ɓotu ɓete yi ɓo jeɓama kɛ jesɔ gwaki Mɔnɔ Sam ɓaka nɛ mɛsosa.» Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nyɛ mi nde: «Mɛlɛpi maka, yo gbakasi, yo ŋgbak ŋgbak mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.»
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Ɛ mi ɓalɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ, nɛ́ mi kan nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mi nde: «Ay, wɛ tî ɓoɓa! Sinɛ wɛ nɛ̀ ɓenjɔŋ ɓɔ ɓe ɓakiɗye mɛyasi mɛte yi Yesus teɗya kɛ́, wusɛ hɛnɛ ndi kiya kumbɔ ɓotu ɓe mɛsay. Ɗete, kanɔ ndi Njambiyɛ.» Kɛto lɛpi hɛnɛ te yi Yesus lɛpima kɛ́, yo yite nyɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɗeti te yi punjɛ mɛlɛpi mɛnɛ.
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Kɛ kɔŋte, kɛ mi ma kaŋɛ misi, ɓɛŋa, ɗyoɓɔ nyasɛ, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ wumna yaŋga. Ɗinɔ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga te kɔ ɓa̧ nde Mɔ te ɛ tonjɛ mɛyasi mɛte yi nyɛ si kpo. Yiŋa ɗinɔ ɗyenɛ nde Mɔ te ɛ lɛpɛ ndi gbakasi. A pɛ́si jɔsi lu̧ sendi ɗyambi nɛ ŋgbeŋ.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Misi mɛnɛ ɓa̧ nɛ hɔkɔ hɔkɔ nda lam ɗitɛ. A ɓa̧ nɛ ɓuɗya mɛɗuŋgwɛ kɛ to. Wɛtɛ ɗinɔ ɓa̧ kɛtinate kɛ yotu nɛ. Ma ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì duwɛ ɗinɔ te na, soŋɛ ndi nyɛ sa te.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Lambɔ te yi nyɛ lɛŋma kɛ́ ɓa̧ tandɛ mɛkiyɔ nɛ batikala. Ɗinɔ ɗyenɛ nde Lɛpi Njambiyɛ.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Ŋgil mɛnjɔŋ mɛ ɗyambi te yi ɗyoɓɔ ɓeŋgwa nyɛ kɔŋ nɛ kɔŋ. Ɓotu ɓete ɓendima wumna ɓeyaŋga. Ɓo lɛŋma kimɔ wumna mɛlambɔ nɛ mboŋ mboŋ.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Wɛtɛ ŋgwele ŋgwele kafa punduma kɛ numbu nɛ, na laŋsa nɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka. A ta ɓiye njambala te yi sumba namɔ nɛ ɓo. A ta sɔpite sendi mɛnjam mɛte yi teɗye nyaŋgwɛ ŋgambi Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Wɛtɛ ɗinɔ ɓa̧ kɛtinate kɛ lambɔ nɛ nɛ̀ kɛ ɓɛy nɛ nde Kumande ɓekumande, Baba Mbokɔ te ɛ laŋsama ɓebaba mbokɔ.
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Kɛ kɔŋte, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ kɛ tɛri kɛ misi mɛ yesɔ. Ɛ nyɛ kembiɗya ɗetinate lɛpɔ nyɛ ɓenɔn hɛnɛ ɓe jɛ nɛ mbiyoŋ kɛ kwey ɓaka nde: «Nɛ njâki, wunɛ ŋgbɔ̂ku wesiɗya nje ɗye nyaŋgwɛ dina Njambiyɛ.
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Nɛ ŋgbɔ̂ku nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓekumande nɛ̀ mɛmbundɔ mɛ ɓekum ɓesɔja. Nɛ ŋgbɔ̂ku nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓe ŋgaɓolo ɓomɔ nɛ̀ mɛmbundɔ mɛ ɓeyaŋga nɛ̀ yi ɓotu ɓete ɓe ɓendɛ ɓo ɓaka. Nɛ njâki nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ko ɓomɔ ɓete ɓe yeti ɓebala ko ɓebala ko ɓɔnɔsikɛ ko ɓetomba, nɛ njâki nje ɗye mɛmbundɔ mɛ ɓotu ɓete hɛnɛ.»
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Ɛ mi ɓɛŋɛ nyamɔ kɔ nɛ̀ ɓekumande ɓe mɛnɛti maka nɛ̀ mɛnjɔŋ mɛ ɗyambi man. Ɓo wesiɗyama yí nje lu̧ ɗyambi nɛ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ to yaŋga kɔ ɓenɛ njɔŋ ɗyambi nɛ.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwaɓɛ nyamɔ kɔ ɓenɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧ ɛ ɗikima kelɔ mɛyekambiyɛ kɛ mbɔmbu nyamɔ kɔ kɔ. A ɗikima kelɔ mɛyekambiyɛ, jatiɗye nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ yɔ nyamɔ kɔ kɛ yotu, kanɔ sendi yekambiyɛ nɛ ɓaka kɛ ɓeya nje. Ɛ ɓo ɓu̧ ɓo hɛnɛ yiɓa ɓetɛ nɛ joŋ kɛ matɔ ɗitɛ komɛ piti lolɛ kɛ́.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ɛ ɓukwɛ ɓomɔ te ɓari sɔmbɛ sɔŋ nɛ nje kafa te yi punduma kɛ numbu mɔ te ɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ to yaŋga kɔ. Ɛ ɓenɔn hɛnɛ hɔkuma mɛmbundɔ man ditɔ.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.