2 Coríntios 7

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wunɛ njɔŋ, sɔŋ temɔ mbɛ, nda yi Njambiyɛ kpoma nde, a ta kelɔ nɛ wusɛ ɗete kɛ́, wusɛ pûpuɗya mɛyotu musu tikɔ mɛkele mɛ mɛmi hɛnɛ, pupuɗye sendi mɛtemɔ musu tikɔ ɓeya mɛtakɛ. Hɛ kɛ̂n kɛndɔ mbɔmbu nɛ nje te yite yí tɛmbiɗye mɛyotu musu kiyɔ kɛ mɛnje hɛnɛ nɛ̀ kambina Njambiyɛ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Wunɛ ɓûta mɛtemɔ mun nyɛ wusɛ. Wusɛ tì kelɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ ko nɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na. Wusɛ tì ɓekiɗye ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ yiŋa mɛnje na. Wusɛ tì kelɛ yiŋa yasi, nɛ́ wusɛ ɗɔku nɔ kɛ yotu mbaŋa mumɔ na.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Mi ti lɛ́pi ɗete yí pɛsɔ nde, wunɛ ɓalma lɛpi na. Yo ndi nda yi mi lɛpima ndana nyɛ wunɛ nde: «Wusɛ kɛ kwaɗyɛ wunɛ ɓuɗyate. Ko sɔŋ ko joŋgwɛ, kinɛ yaŋa yakama ɓakɛ wusɛ na.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Mi kɛ lɛpina nyɛ wunɛ nɛ nyaŋgwɛ ɓiɓina temɔ. Mi kɛ lukse yotu mbɛ ndana ɓuɗyate kɛto yun. Temɔ mbɛ mɛ nɛ piyɛm. Kɛ mɛbɔnɛ hɛnɛ te yi wusɛ saŋgwa nɔ kɛ́, mi nɛ mɛsosa kwa̧ to te.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Ma kandɛ yi wusɛ ma ɗyáŋ nɔ kɛ Maseduwan, ko yotu su tì ɓɛ nɛ tɛ na. Wusɛ kpalma saŋgwa nɛ kwalɔ mɛbɔnɛ wɛtɛ wɛtɛ. Kɛ mɛmbundɔ, hɛ saŋgwama nɛ ɗyambi, ma kɛ mɔyte, temɔ nɛ haɓuɓu.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ te ɛ nyɛ mumɔ jɔnja ɗeti kɛ temɔ komɛ yotu nɛ si tɛkɔ kɛ́ nja̧ nyɛ wusɛ ɗeti nɛ nje ɗyaŋgwe Tit.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Ma yeti ndi kɛto ɗyaŋgwe nɛ siyɛ na. Yo sendi komɛ nyɛ yekiɗya nda yi wunɛ nya nyɛ ɗeti kɛ temɔ kɛ́. A lɛpima nde, temɔ yun ɗekɛ nɛ pɛpɛpɛ, nɛ́ wunɛ ɓɛŋ mi. Sendi, wunɛ nɛ misiɗyɛ kɛ misi kɛ ɓeya yasi te yi kelnama kɛ njoka yun kɛ́. A lɛpima sendi nde, wunɛ nɛdɔ te yi kama kɛto mbɛ. Mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kelma nde, mi ɓɛ̂ki nɛ nyaŋgwɛ mɛsosa kwa̧ yi mbɔmbu.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Mi duwa̧ nde, mɛkana mɛte yi mi kɛnja wunɛ kɛ́ nya wunɛ ŋgambi kɛ temɔ. Mi yeti kɛ wo yotu kɛte na, ko nde, kɛ yiŋa ŋgimɔ wari mi ɗikima wo yotu gbate komɛ mi ɓɛŋma nde, mi nya wunɛ ŋgambi kɛ temɔ kɛ́. Ŋgambi te ɓɛŋnama ndi kɛ mɔnɔ ŋgimɔ te yite.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ma ndana mi nɛ mɛsosa, yeti kɛto mi nya wunɛ ŋgambi kɛ temɔ na, yo kɛto wunɛ wóku ŋgambi te, kɛto wunɛ nja̧ nje duwɛ ɓeya mɛkele mun, ɛ wunɛ nje yeŋsa temɔ tikɔ yo. Yo njɛl ŋgambi te yite yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́. Ɗete, wusɛ tì kelɛ yiŋa ɓeya yasi nɛ wunɛ kɛ mɛkana mɛte yi wusɛ kɛnja wunɛ kɛ́ na.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Yo nde, ŋgambi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́ kél nde, mumɔ yêŋsaŋgwɛ temɔ, ɔ ɓɛ́ŋa, Njambiyɛ joŋgwa nyɛ. Mumɔ ti yaka wo yotu kɛ ŋgambi te yite na. Ma ŋgambi te yi mumɔ wokɛ nda yi ɓotu ɓe mɛnɛti maka ɗiki wokɔ kɛ́ wo mumɔ.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ma wunɛ ɓɛ̂ŋa nyaŋgwɛ mɛsay mɛte yi ŋgambi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kelma nɛ wunɛ kɛ́. Wunɛ ɓɛ̂ŋa ndi kwalɔ kimɔ temɔ te yi wunɛ nja̧ kelɔ nɛ mɛyasi ndana kɛ́. Ɗete, wunɛ kɛ teɗye ndana nde, wunɛ kinɛ yaŋa kɛ mɔy lɛpi te na. Wunɛ kɛ teɗye sendi nde, wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ ndeyɛ yotu yun kɛ ɓeya yasi te yi kelnama kɛ njoka yun kɛ́. Wunɛ kɛ kambɔ Njambiyɛ. Sendi, temɔ yun ɗekɛ nɛ pɛpɛpɛ, nɛ́ wunɛ ɓɛŋ mi. Wunɛ ɓɛ̂ŋa sendi nda yi wunɛ kɛ nyɛ sosu ndana ɓuɗyate yí kelɔ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́. Sendi, wunɛ jɔsuma, ɓama nɛ mɔ te ɛ kelma ɓeya yasi te kɔ. Wunɛ teɗya kɛ mɛnje hɛnɛ nde, mɛtemɔ mun mɛ pupunate kɛ lɛpi te.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, mi kɛtima mɛkana ɗete kɛnjɛ wunɛ, yeti kɛto mɔ te ɛ kelma ɓeya yasi te, ho kɛto mɔ te yi nyɛ kelma ɓeya yasi te suŋgwɛ nɛ nyɛ kɔ na. Mi kɛtima yo kɛnjɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ nɛ ŋguru wun ɓɛŋ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ nde, wunɛ nɛ kimɔ temɔ gbate suŋgwɛ nɛ wusɛ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ɗete, yo nja̧ nje nyɛ wusɛ jɔnja ɗeti. Ma yeti ndi yite siyɛ na. Wusɛ nja̧ sosa sendi kwa̧ to te komɛ wusɛ ɓɛŋma nde, Tit nɛ mɛsosa, kɛto wunɛ hɛnɛ nya nyɛ ɗeti kɛ temɔ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Ŋgɛ ɓɛ nde, mi luksa yotu mbɛ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto yun kɛ kimɔ yasi te yi mi lɛpima nyɛ nyɛ kɛ kasi yun kɛ́, yo tì nyɛ mi njɔn na, kɛto a ɓɛŋma nde, yasi te yi mi lɛpima nyɛ nyɛ kɛ kasi yun kɛ́ ɓa̧ ndi sendi gbakasi nda mɛyasi mɛte yi wusɛ ɗikima lɛpɔ nyɛ wunɛ mɛŋgimɔ hɛnɛ kɛ́.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Yo sendi nde, komɛ nyɛ takɛ nda yi wunɛ hɛnɛ wokuna nɛ nyɛ, nda yi wunɛ ɓoŋma nɛ nyɛ kimɔte, kambɔ nyɛ nɛ nyaŋgwɛ jɛsɛ, a kɛ nje kwaɗyɛ wunɛ kwa̧ yi mbɔmbu komɛ nyɛ takɛ mɛyasi mɛnɔri kɛ́.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Mi kɛ sosa ɓuɗyate, kɛto kɛ mɛyasi hɛnɛ mi nɛ ɓiɓina temɔ nɛ wunɛ.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.