2 Coríntios 1
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ
1 Mi Pol, Njambiyɛ tɔkuma mi nde, mi ɓɛ̂ki mɔ tomun Krist Yesus nda yi nyɛ Njambiyɛ kwaɗya kɛ́. Yo mi sinɛ maŋ wusu Timɔte kɛtɛ mɛkana maka kɛnjɛ wunɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ Kɔrɛŋt ɓaka. Wusɛ kɛ́ti kɛnjɛ sendi ɓomɔ hɛnɛ ɓe Njambiyɛ jeɓama kɛ ndiŋgɛlɛ mɛnɛti mɛ Akay nde, nɛ́ ɓo wokuna ndi nɛ nyɛ ɓaka.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Njambiyɛ Saŋgwɛ wusu nɛ̀ Kumande Yesus Krist kêl ŋgikwa nɛ wunɛ, nyɛ sendi wunɛ tɛte.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Wusɛ lûksa Njambiyɛ te Saŋgwɛ nɛ Nyaŋgwɛ Kumande wusu Yesus Krist. Nyɛ Da te ɛ gwe ŋgwɛtɛ wusu kɛ mɛyasi hɛnɛ. Nyɛ Njambiyɛ te ɛ wɛɗye mɛtemɔ musu yí nyɛ sendi wusɛ ɗeti kɛ mɛyasi hɛnɛ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 A kɛ wɛɗye mɛtemɔ musu mɛŋgimɔ hɛnɛ yí nyɛ wusɛ ɗeti kɛ kwalɔ mɛbɔnɛ hɛnɛ te yi ɗya̧ wusɛ kɛ́, nɛ́ wusɛ nje ɓu̧ wɛɗya temɔ te yi Njambiyɛ kelɛ nɛ wusɛ kɛ́ kɛ̀ wɛɗye sendi nɛ mɛtemɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe saŋgwa nɛ kwalɔ mɛbɔnɛ hɛnɛ ɓaka.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Yo nde, nda wusɛ kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate, kɛto wusɛ kɛ ɓeŋgwɛ *Krist kɛ́, ɗete sendi, Njambiyɛ kɛ wɛɗye mɛtemɔ musu ɓuɗyate yí nyɛ wusɛ ɗeti, kɛto sinɛ ɓe Krist mɛ saŋgwate.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ndana, yo nɛ́ Njambiyɛ wɛɗye mɛtemɔ mun yí nyɛ wunɛ ɗeti, na joŋgwɛ nɛ wunɛ. Ŋgɛ nyɛ wɛɗye mɛtemɔ musu yí nyɛ wusɛ ɗeti, yo na wɛɗye sendi mɛtemɔ mun yí nyɛ wunɛ ɗeti. Yite ta kelɔ nde, wunɛ ɓɛ̂ki nɛ ɗeti te yi gbisɔ kwalɔ kiya mɛbɔnɛ mɛte yi wusɛ saŋgwa nɔ muka kɛ́.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Ma wusɛ nɛ ɓiɓina temɔ nɛ ŋgbik nɛ wunɛ nde, wunɛ ta gbisɔ mɛbɔnɛ mɛte. Kɛto hɛ kɛ duwɛ gba nde, nda wunɛ kɛ ŋgbɔ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ sinɛ wunɛ kɛ́, ɗete sendi, Njambiyɛ ta wɛɗye mɛtemɔ mun sinɛ wunɛ yí nyɛ wunɛ ɗeti nda yi nyɛ kelɛ nɛ wusɛ kɛ́.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Ma wunɛ njɔŋ, wusɛ yeti kɛ kwaɗyɛ nde, wunɛ ndêkimaŋgwɛ kasi mɛbɔnɛ mɛte yi wusɛ saŋgwama nɔ kɛ Asi kɛ́ na. Wusɛ saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ kwa̧ to te, sosu siyɔ, ɛ wusɛ takɛ nde, hɛ ta kelɔ nan, yusu siyma.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Gbate, wusɛ nɛ ŋguru wusu jayma nde, yaŋa yeti se na, hɛ ɓa̧ nda mɔ jɔɓɔ te yi ɓo pɛsima nde, ɓo ta wo nyɛ kɔ. Njambiyɛ jayma nde, mɛyasi kwâŋnaŋgwɛ ɗete, ma wusɛ mɛ nje ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ kɛ ɗeti su nɛ ŋguru wusu, nɛ́ wusɛ nje kpal ɓɛ ndi nɛ ɓiɓina temɔ kɛ yenɛ, nyɛ Njambiyɛ te ɛ womiyɛ ɓemuŋ kɔ.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Ɓo teɗya wusɛ mɛbɔnɛ kwey kɛ Asi diy wo wokɔ. Ɛ Njambiyɛ joŋgwɛ wusɛ soŋɛ kɛ mɛbɔnɛ mɛte. A ta kɛ̀ sendi mbɔmbu yí joŋgwɛ wusɛ muka ɗete. Gbate, wusɛ nɛ ɓiɓina temɔ nde, a ta kɛ̀ mbɔmbu joŋgwɛ wusɛ sendi ɗete kɛ mɛtu mɛte yi nje kɛ́.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Kɛ yinɔri wunɛ ta kamɛ sendi wusɛ nɛ nje mɛŋgwɛta mun, ɗete ɓuɗya ɓomɔ ta ŋgwɛta nɛ nyɛ, na joŋgwɛ wusɛ. Njambiyɛ nɛ ŋgikwa. Komɛ nyɛ ta yeŋsa kɛ mɛŋgwɛta mɛte, joŋgwɛ wusɛ kɛ ɓeya mɛyasi mɛte yi mɔndɛ wusɛ kɛ́, ɓuɗya ɓomɔ ɓenɔri ta nje kaŋɛ misi kɛnjɛ kwey nyɛ nyɛ wosoko, kɛto a joŋgwa wusɛ.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Ma yasi te yi kelɛ nde, wusɛ lûksa yotu su kɛ́, yo nde, temɔ su kɛ lɛpɔ nyɛ wusɛ nde, wusɛ joŋnama pupunate, joŋna sendi nɛ ŋgbeŋ kɛ njoka ɓotu ɓe mɛnɛti maka, jekɔ kwa̧ kwaŋgɔ sinɛ wunɛ. Joŋgwɛ te yite wúla kɛ yi Njambiyɛ. Wusɛ tì joŋna ɗete nɛ ɗyanɔ te yi wulɛ kɛ yi ɓotu ɓe mɛnɛti maka na. Yasi wɛtɛ, wusɛ kpalma joŋna nɛ nje ŋgikwa te yi Njambiyɛ.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Ma yasi te yi wusɛ kɛtɛ kɛ́, yo ndi yasi te yi wunɛ tɔlɛ nɛ̀ yi wunɛ wokɛ kɛ mɔy mɛkana musu kɛ́. Yeti yiŋa yaŋa dɛlɛ na. Mi nɛ ɓiɓina temɔ nde, wunɛ ta wokɔ ɓiye to mɛyasi maka ndana kumɔ njena,
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 kɛto wunɛ sima wokɔ ɓiye yiŋa kɛ njokate. Mɛyasi mɛte, yo nde: Kɛ *Yesɔ Nyaŋgwɛ Kumande, yo wusɛ ta kelɔ nde, wunɛ lûksa yotu yun kɛto su, wunɛ má kelɔ sendi nde, wusɛ lûksa yotu su kɛto yun.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Wunɛ ɓɛ́ŋa nan, mɛtakɛ mɛmbɛ tì ɓɛ ka nɛ ŋgbeŋ kɛ kɛndi te yi mi kwaɗya kelɔ kɛ́? ’Mi takinama ka kɛ yite nda ɓotu ɓe mɛnɛti maka? ’Mi ma nje tapita ka nɛ ɗyem yiɓa lɛpɔ nde: ‹I̧,› kɛ numbu, kpalɔ sɛŋɛ nde: ‹Ɓɛ,› kɛ mɔy temɔ?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Gbakasi, Njambiyɛ tónjukwɛ mɛyasi mɛte yi nyɛ si kpo kɛ́. Ɗete sendi, mɛyasi mɛte yi wusɛ lɛpima nyɛ wunɛ kɛ́ yeti ɗyem yiɓa, ‹i̧,› kɛ numbu, ‹ɓɛ,› kɛ mɔy temɔ na.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Wusɛ lɛ́pi ɗete, kɛto Yesus Krist, Mɔnɔ Njambiyɛ tì ɗiki lɛpɔ nde: ‹I̧,› kɛ numbu, kpalɔ sɛŋɛ nde: ‹Ɓɛ,› kɛ mɔy temɔ kɛ kiya yasi wɛtɛ na. A ɗikima lɛpɔ ndi gbakasi kɛ mɛyasi hɛnɛ. Ma yo Krist Yesus te mbɛte yi sinɛ Silvɛ̧ nɛ̀ Timɔte ɗikima pelɛ kasi nɛ nyɛ wunɛ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Sendi, yo nɛ nje *Krist yi Njambiyɛ ɗikima tonjɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ ɗikima kpo kɛ́. Ɗete sendi, wusɛ kwáŋ ndi nɛ nje wenɛ yi lɛpɔ nyɛ Njambiyɛ nde: ‹I̧, *amɛn,› yí nyɛ nɛ Njambiyɛ luksa.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Sendi, yo Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ kelɛ nde, sinɛ wunɛ kɛ̂n mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim kɛ joŋgwɛ te yi wusɛ ɗiyɛ saŋgwate sinɛ ɓe Krist kɛ́. Yo ndi sendi nyɛ tɔkɛ wusɛ kɛ njoka ɓotu ɓe mɛnɛti maka, kwa̧ nyɛ wusɛ Kimɔ Sisiŋ kɛ yotu.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Njambiyɛ kwɛtima sendi wusɛ yiŋa yɔ nɛ. Yɔ te, yo Kimɔ Sisiŋ. Ma yí teɗye wusɛ nde, a ta nyɛ wusɛ kimɔ mɛyasi hɛnɛ, ɛ nyɛ kandɛ pa nyɛ wusɛ Kimɔ Sisiŋ te kɛ mɛtemɔ nda yi mumɔ kandɛ nyɛ ndɔtukwɛ yí laɗye nɛ ŋgɔlɔkɔ kɛ́.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Ma mi kɛ lɛpɔ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ, a kɛ duwɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kimɔ duwa̧te. Ŋgɛ ɓɛ nde, kumɔ muka mi tì pa kɛ̀ se wɛri kɛ Kɔrɛŋt na, yo kɛto mi yeti kɛ kwaɗyɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛnjaŋgwɛ kɛ temɔ na.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Yeti nde, wusɛ kɛ kwaɗyɛ teɗye wunɛ yiŋa yasi nɛ ŋgaŋ kɛ nje tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yi Yesus Krist kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wusɛ kɛ kpalɔ kelɔ say sinɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ nje ɓɛ nɛ mɛsosa, kɛto kɛ tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yenɛ kɛ́, wusɛ kɛ duwɛ nde, wunɛ kɛ sumɔ kol ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.