Salmos 104
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs NTLH
1 Kekec uŋana, Yawe ʒéhiaru mina. Yawe Anutuna, gi imi kuneŋ yanda, eega eŋeŋa ʒéma edamuga imi maleku ésécnec héima kecanʒaŋ.
1 Ó Senhor Deus, que todo o meu ser te louve! Ó como és grandioso! Estás vestido de majestade e de
2 Inéŋ asac mararaŋa imi séwi usu ésécnec héima, kurumeŋ imi sel hali ésécnec hérétéŋ haiyu hezac.
2 e te cobres de luz. Estendes os céus como se fossem uma barraca
3 Dokuiguc amayawac nanduŋ kumuma hosusu ézéyu kareya waŋu luhuc ézéyu qeŋgaŋa waŋu keŋha waŋanʒac.
3 e constróis a tua casa sobre as águas lá de cima. Usas as nuvens como o teu carro de guerra e voas nas asas do vento.
4 Luhuc oporu eŋeya weleŋ qeqe icya waŋu, geric oporu eŋeya ai icya wanʒac.
4 Fazes com que os ventos sejam os teus mensageiros e com que os relâmpagos sejam os teus servidores.
5 Baec imi qambaŋa qahaiguc haimiyu hémbénaŋa qekeŋ qeha ménda wanʒac.
5 Tu puseste a terra bem firme sobre os seus alicerces, e assim ela nunca será abalada.
6 Geŋ baec imi konduŋ doku yandanéŋ séwi usu ésécnec hoturuna baec boŋa qahaiguc naŋec.
6 Cobriste a terra com o oceano profundo, como se ele fosse uma e as águas ficaram acima das montanhas.
7 Waŋu geŋ mia ac wammina dokunéŋ néŋgacma keŋec. Parandaŋga qaru foc foc keŋec.
7 Porém, quando repreendeste as águas, elas fugiram; quando ouviram o teu grito de comando, saíram correndo.
8 Keŋu baec boŋanéŋ eŋu baec wéŋwéŋgianéŋ hiŋgacma imuac me imuac ʒéminec séc mekemma hezac.
8 As águas correram pelos montes e desceram para os vales, indo ao lugar que preparaste para elas.
9 Waŋu dokunéŋ muŋguc ménda hama hoturumu niŋ ménda logimu ʒéma qaŋaŋ silic hai énécminec.
9 Tu puseste um limite para as águas a fim de que não cobrissem de novo a terra.
10 Yawenéŋ ʒéyu doku hogocyanéŋ baec boŋa wéŋwéŋgia séc hicŋima éréma baec boŋa namuŋ ginaiguc téfara wamma keŋanʒu.
10 Tu fazes surgir nascentes nos vales, e os rios correm entre os montes.
11 Kemma baec kisiaiguc haséŋ yaŋ sécgina séc gumu énécmiyu haséŋ becosic eneŋ acguc negic déméŋgina qaŋgararaŋa imi méwécgéyu hiaruanʒac.
11 Da sua água bebem todos os animais selvagens; com ela os jumentos selvagens matam a sede.
12 Sawa nei acguc imuac giŋgiŋaiguc aségina haima ic hawaiguc tacma ewa hétéŋ waŋanʒu.
12 Nas margens dos rios, os pássaros fazem os seus ninhos e cantam entre os galhos das árvores.
13 Inéŋ ou ai amayaiguc tacma baec boŋa séc doku haiyu aiyawac héla imi baeciguc sécgéma hezac.
13 Do céu tu envias chuvas para os montes, e a terra fica cheia das tuas bênçãos.
14 Inéŋ waŋu ama yaŋ onac ɋézézac ʒéma ic neŋaŋ niŋac ʒuaʒua yandianʒac. Waŋu inéŋ ʒéyu baeciguc nene yaka hicŋianʒac.
14 Fazes crescer capim para o gado e verduras e cereais para as pessoas, que assim tiram da terra o seu alimento.
15 Icac ewa qeriaiguc ʒézé ségiségi mihicŋi mimia waiŋ ʒéma icac kic tanera measari mimia haléc ʒéma icac ewa qeriaiguc kuha mihicŋi mimia nene yaka imi inéŋ ʒéyu hicŋidarec.
15 Fazes a terra produzir o vinho, que deixa a gente feliz; o azeite, que alegra; e o pão, que dá forças.
16 Yaweac ic hésa dokunéŋ sécgé énécmiyu hezac. Lebanoŋac yéménʒéc ic imi inéŋ himiru hezac.
16 Muita chuva cai sobre as árvores de Deus, o sobre os cedros, que ele plantou nos montes Líbanos.
17 Nei eneŋ imuaru haegina haianʒu. Ʒanʒaŋ nei eneŋ imi kumbu iciguc amia mihicŋianʒu.
17 Ali os pássaros fazem os seus ninhos, e as cegonhas constroem as suas casas nos pinheiros.
18 Baec boŋa eŋeŋa imi haséŋ noniŋ ionac buŋa, waŋu hoc baŋec imi nehec qérandeŋ ionac saŋgi saŋgiac buŋa wanʒac.
18 Os cabritos selvagens vivem no alto das montanhas, e as lebres se escondem nos rochedos.
19 Inéŋ maso haiyu baec ai memeyawac naléya ʒéanʒac. Waŋu kaiwe imi naléya nimma hiŋgacanʒac.
19 Tu fizeste a lua para marcar os meses; o sol sabe a hora de se pôr.
20 Geŋ mia tunumaŋ mihicŋina ama siŋiyu haséŋ yaŋ hénia hénia mama keŋha waŋanʒu.
20 Tu fizeste a noite, e todos os animais selvagens saem quando escurece.
21 Laion sac ɋelinéŋ neneyawac buŋa nesima qacma neneyawac Anutu guru héhélima kecanʒu.
21 Os leões novos rugem enquanto caçam, procurando a comida que Deus dá.
22 Kaiwe éréyu kemma teŋginaiguc heanʒu.
22 Porém, quando o sol aparece, eles voltam e vão se deitar nas suas covas.
23 Duŋa ic eneŋ mama kuc qema ai mema kecgic ama siŋianʒac.
23 Então as pessoas saem para o serviço e trabalham até a tarde.
24 Yawe ai geŋ menec imi yei sasala yanda wanʒac! Geŋ mia niŋtegic qiŋtegicganéŋ kekec imi mocʒoŋ mihicŋina mériaŋganéŋ baec séc sécgéma hezac.
24 Ó Senhor , tu tens feito tantas coisas e foi com sabedoria que as fizeste. A terra está cheia das tuas criaturas.
25 Eri konduŋ hilaŋeŋ kuneŋ yanda hezac. Waŋu imuac qeriaiguc imi, iwawai bacginanéŋ héima keŋha waŋanʒu ʒéma doku yaŋ kuneŋ komora hénia hénia ʒaŋgégina ménda oloŋ oloŋawac séc hezac.
25 Ali está o mar imenso, enorme, onde vivem animais grandes e pequenos, tantos, que não podem ser contados.
26 Ʒéicnéŋ imuac qahaiguc keŋha waŋgic geŋ ʒéhicŋi mimia konduŋ yaŋ oa gaʒugaʒu eneŋ doku imuac qeriaiguc lelecgéanzu.
26 No mar passam os navios, e nele brinca Leviatã , o monstro marinho que tu criaste.
27 Imuhucya ieneŋ mocʒoŋ nalégina séc méndacma geŋ nene gumu énécmiwésémaŋ niŋac guac kichihi wamma kecanʒu.
27 Todos esses animais dependem de ti, esperando que lhes dês alimento no tempo certo.
28 Gumu énécmina neanʒu. Méraga auna iwawai hiabia sécgé énécmianʒac.
28 Tu dás a comida, e eles comem e ficam satisfeitos.
29 Kic tanecga musaŋgéna ieneŋ ʒénéŋ hirihiri wamma kecanʒu. Waŋu geŋ wéségina onagicna humuma baec igucnec hicŋigicac imuac muŋguc liliŋgéma keŋanʒu.
29 Quando escondes o rosto, ficam com medo; se cortas a respiração que lhes dás, eles morrem e voltam ao pó de onde saíram.
30 Waŋu geŋ uŋaga téréya mélina hama kekec hezac séc mihicŋi énécmiyec. Waŋu inéŋ baec séwiya imi muŋguc meɋelianʒac.
30 Porém, quando lhes dás o sopro de vida, eles nascem; e assim dás vida nova à terra.
31 Yaweac edamuya imi hémbénaŋa hema emma kemmac. Yawenéŋ eŋeya ai niŋac ʒézé ségiségi wammac.
31 Que a glória de Deus, o Senhor , dure para sempre! Que ele se alegre com aquilo que fez!
32 Inéŋ baec héŋu baecnéŋ hirianʒac. Waŋu baec boŋa osiyu hofacnéŋ yacanʒac.
32 O Senhor olha para a terra, e ela treme; toca nas montanhas, e elas soltam fumaça.
33 Kekecnawac séc Yawe legic héimimaŋ. Kic ɋeli kecmaŋ imuac sura séc Anutuna gita kulele qemimaŋ.
33 Cantarei louvores ao Senhor enquanto eu viver; cantarei ao meu Deus a vida inteira.
34 Ʒézé niniŋnanéŋ ségiségi mihicŋi mimac niŋac wanʒua. Ni imi Yaweac niŋac ʒézé ségiségi wammaŋ.
34 Que o Senhor fique contente com a minha canção, pois é dele que vem a minha alegria!
35 Ʒéna képésic ic baeciguc humuc qai waŋgic, kaiʒiliweŋ ic imuaru muŋguc ménda kecmu. Kekec uŋana, Yawe mepé qepési wammina, haleluya ohec wahec!
35 Que desapareçam da terra aqueles que não querem saber de Deus, e que os maus deixem de existir! Que todo o meu ser te louve, ó
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.