João 1
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs NAA
1 Nalé Hénihéniaiguc ackuaʒéc iminéŋ kerec. Waŋu ackuaʒéc iminéŋ Anutuguc kerec. Waŋu ackuaʒéc iminéŋ Anutu.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Inéŋ nalé hénihéniaiguc Anutuguc kerec.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Iwawai momac yanda imi iwarunec hicŋidarec. Waŋu iwawai hicŋidarec imi mocʒoŋ i qahaciguc méŋ ménda hicŋiyec.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Iwac qeriaiguc kekec imi heyec. Waŋu kekec iminéŋ ic embac ionac asac mararaŋ kerec.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Waŋu asac mararaŋ imi siŋi qeriaiguc asarianʒac. Waŋu siŋinéŋ ménda héŋtegirec.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Ic méŋ Anutunéŋ méliyu iwarunec hayec. Iwac qara imi Yohane.
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 Inéŋ eŋeya héipuc ac niŋac ic momac yanda asac mararaŋ imi ninʒéŋgému niŋac asac mararaŋac héipucya wammaŋ ʒé héipuc ic wamma hayec.
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 I eŋeya imi asac mararaŋ imi qahac. Waŋu i asac mararaŋ imuac héipucya wammaŋ ʒé hayec.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 Asac mararaŋ héla ic embac momac momac asari nénécmianʒac imi baeciguc hamanec kerec.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 Waŋu inéŋ baec kurumeŋ yomuac qeriaiguc kerec. Waŋu baec kurumeŋ imi iwac murunec hicŋiyec. Waŋu baec ic ieneŋ i ménda héŋtegicgic.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Inéŋ eŋeyaoc medarec imuaru mayec. Waŋu ic embachéra ieneŋ i ménda héihéré wammigic.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Néŋ héihéré wammima ninʒéŋgégic séc Anutuac nambérac wammu niŋac qac buŋa énécmiyec.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 Ic imuhucya imi ic sac busu igucnec qahac, séwiac siŋ igucnec qahac, waŋu ic méŋac ewa siŋ igucnec qahac, néŋ Anutu arunec hicŋigic.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Waŋu ackuaʒéc imi mia séwi busuguc hicŋima sucninaiguc kerec. Keru neŋaŋ iwac edamuya imi hénni, Naŋa téŋgéŋ momacguc kurumeŋ Maŋgocarunec hahaya iwac tanec waŋec. Waŋu ewa hiawac buŋa ʒéma ac hélanéŋ iwac muru kuaya qema heyec.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Yohanenéŋ iwac héipucya wamma yomuhuc qacma ʒéauyec; Ic yomuac ʒéma yomuhuc ʒéyi; Andénaiguc hazac imi ni ménda hicŋiwa becnec kerec. Imuac niŋ inéŋ ni nogicʒac.
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 — ausente —
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 — ausente —
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Anutu imi ic méŋnéŋ méŋ ménda héŋaŋec, néŋ Anutu hicŋi hicŋiya momacguc Maŋgocyawac qéhéréŋaiguc kecanʒac iminéŋ i nénézéyu héŋiŋ.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 Waŋu Yohaneac, Gi méré ʒéma qesimimu niŋ Yuda ic Yerusalem igucnec ieneŋ hofac oo ic ʒéma Lewi ic méli énécmigic hagic inéŋ héipuc ac yomuhuc énézéyec;
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 Ni Kristo qahac. Inéŋ imuhuc ʒéma ac ménda qaecgéma ʒéauyec.
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 Ʒéyu ieneŋ qesimigic; Waŋu gi némac ic, gi Elia me? Waŋu melemma ʒéyec; Ni i qahac. Ʒéyu muŋguc ʒégic; Gi Anutuac tiliŋ tiliŋ ic hamac ʒéyec imi mia me? Ʒégic ʒéyec, Qahac.
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 Imuhuc ʒéyu muŋguc qesimigic; Waŋu gi méré? Méli nénécmigic haziŋ, imuac kemma ac bakia dimuhuc énézéwiŋ? Gi geŋga niŋ dimuhuc ʒéanʒaŋ?
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 Ʒégic Yohanenéŋ yomuhuc ʒéyec; Ni imi Anutuac tiliŋ tiliŋ ic Yesaianéŋ ʒéyec ésécnec ic méŋ baec kisiaiguc qacma Miŋ Kewuac héna mindiŋigic dindiŋa waŋu ʒézac ewa hétéŋ imi mia.
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 Waŋu méli énécmigic hagic imi Farisaio ic.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 Waŋu ieneŋ qesimima ʒégic; Gi Kristo qahac, Elia qahac, Anutuac tiliŋ tiliŋ ic imi qahac, waŋu némac niŋ ic doku naec énécmianʒaŋ?
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Ʒégic Yohanenéŋ yomuhuc énézéyec; Ni dokunéŋ naec énécmianʒua. Waŋu sucginaiguc ic méŋ naŋu ini ménda héŋtegicʒu.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Inéŋ andénaiguc hama kecʒac. Waŋu ni mamaya imuhucyanéŋ iwac héna usu hésaya lolacmaŋac séc qahac.
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 Waŋu haka imi Yodan doku néwéc Yohanenéŋ doku naec énécmima kerec, Betania ama areŋa imuaru hicŋiyec.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ama siŋima giaŋiyu Yohanenéŋ héŋu Yesu iwac murugeŋ hayu yomuhuc ʒéyec; Héŋgic, Anutuac rama baec séc ic embac ionac képésicgina metecgéma keŋkeŋa imi erimi.
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Iwac mia nimma yomuhuc ʒéyi; Andénaiguc hazac imi ni ménda hicŋiwa becnec kerec imuac niŋ inéŋ ni nogicʒac.
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 Ni nenaoc i ménda niŋyacgé miyi, waŋu Israel ic ionac winiŋginaiguc iwac kawéya qewa hémmuac niŋ hama doku naec énécmianʒua.
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 Waŋu Yohanenéŋ yomuhuc héipuc wamma ʒéyec; Ni Uŋa Téréya imi kembo nei tanec wamma kurumeŋ igucnec mama iwac orucya hanecgeŋa iguc putitima naŋu héŋi.
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 Ni ménda niŋyacgé miyi, néŋ ni doku naec énécmimaŋ niŋac méli néŋec iminéŋ yomuhuc nézéyec; Ic méŋ orucya qahaiguc Uŋanéŋ mama nammac, ic iminéŋ Uŋa Téréyanéŋ naec énécmimac.
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 Ni imuac mia héŋi, hémma Ic yomi Anutuac Naŋa ʒéma héipuc wammiyi.
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Ama siŋima giaŋiyu, Yohanenéŋ ai ic éréhéra iriguc muŋguc baec imuarunec naŋgic.
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Waŋu Yesu imuaru hama keŋu, hémma yomuhuc ʒéyec; Héŋgic, Anutuac rama erimi.
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Ʒéyu merac éréhéra iereŋ ac imi nimma Yesuac andiaiguc méndacma keŋoc.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 Keŋic Yesunéŋ liliŋgéma iriru méndacma hayic qesiérécmiyec; Iri némac niŋ wanʒaoc? Waŋu iereŋ ʒéyoc; Rabi, (Neŋaŋ aciguc kiwi ic) gi dimuaru kecanʒaŋ?
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 Ʒéyic, Hama héŋic ʒéma érézéyec. Ʒéyu iereŋ méndacma kemma ama kecaŋec imi hémma kaiwe imuaru momacnec tacgic maria 4 kilok waŋec.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 Ic éréhéc Yohaneac ac nimma Yesu méndaroc iorarunec ic méŋac qara imi Anderea, Simon Peteroac munaya.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Inéŋ walac dara Simon hocmima yomuhuc ézéyec; Niri Mesia mihicŋizic. (Mesia imi Hebiraio ac, Girik aciguc Kristo)
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 Imuhuc ʒéma wagiru Yesuaru keŋoc. Waŋu Yesunéŋ hémma ʒéyec; Gi Simon, Yohaneac naŋa, kecma guac Kefa ʒégémmu. (Kefa imi Girik aciguc melemma ʒéni Petero.)
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 Ama siŋima giaŋiyu, Yesu Galilaia baeciguc kemmaŋ ʒé wamma Filipo mihicŋima ézéyec; Hama méndac nénna.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 Filipo imi Anderea ʒéma Petero iorac ama areŋa yanda Betsaida imuacnec.
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Waŋu Filiponéŋ Natanael mihicŋima yomuhuc ézéyec; Mosenéŋ ic méŋac héna aciguc oyec, waŋu kua meme ic ieneŋ momacnec iwac ogic, ic imi mia nini mihicŋiziŋ. Imi Yesu, Yosefeac naŋa, Naʒarete tauŋ igucnec.
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Ʒéyu Natanael inéŋ yomuhuc qesimiyec; Naʒarete tauŋ igucnec iwawai hiabia méŋ hia hicŋimacac séc qahac. Ʒéyu Filiponéŋ yomuhuc ʒéyec; Hama hénna.
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 Waŋu Yesunéŋ héŋu Natanael iwac muru hama naŋu yomuhuc ézéyec; Héŋgic, ic yomi Israel ic héla, qeriaiguc ikoc méŋ ménda hezac.
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 Imuhuc ʒéyu, Natanael inéŋ qesimima ʒéyec; Dimuhuc niŋnénʒaŋ? Waŋu Yesunéŋ ʒéyec, Filiponéŋ ménda héihéré géŋunec fik ic héniaiguc tackecna génʒua.
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Ʒéyu Natanael inéŋ yomuhuc ézéyec; Kiwi ic, gi Anutuac Naŋa Israel ic nonac Ic kewu.
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Ʒéyu, Yesunéŋ ʒéyec; Fik ic héniaiguc tacna génʒua, imuhuc gézéwa ninʒéŋgé nénʒaŋ? Kecma haka méréra ogicqogira kuneŋ kuneŋ hémbésémaŋ.
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Imuhuc ʒéma énézéyec; Ni ac héla gézéwa niŋgic; Ini kurumeŋ aŋgéyu Anutuac kua meme uŋahéra ieneŋ Icac Naŋawac muru ou kurumeŋ igucnec eŋeŋ mama waŋgic inicmu.
51 E acrescentou:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.