João 11
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs NTLH
1 Ic méŋ hafi kiyu heyec. Qara imi Laʒaro. Inéŋ Maria ʒéma iwac embac dara Mata iorac ama areŋa Betania igucnec.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maria yomi Miŋ Kewuac qahaiguc haléc héméŋa hiabia pocgéma eŋeya oruc ʒucyanéŋ hénaya naecmiyec imi mia. Waŋu Laʒaro hafi heyec iminéŋ mia Maria iwac nauŋ dara.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Waŋu nauŋhéréra iereŋ Yesuaru ac yomuhuc haiyic keŋec; Miŋ Kewu, ic siŋa niŋmianʒaŋ imi hafi kiyu hezac.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Waŋu Yesunéŋ suruc imi nimma yomuhuc ʒéyec; Hafi imuac tetecgia imi humuc qahac. Imi mia Anutu mepé qepési mihicŋi mimuac niŋac hicŋizac. Waŋu imuarunec Anutuac Naŋa acguc mepésimimu.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesunéŋ Mata ʒéma iwac embac munaya ʒéma Laʒaro ionac siŋgina niŋaŋec.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Waŋu Laʒaro hafi hezac ʒégic nimmaguc kerec imuaru waimanec keru ai meme éréhéc keŋec.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Keŋu tohotoho ichéra énézéma ʒéyec; Neŋaŋ liliŋgéma Yuda baeciguc kembiŋ.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ʒéyu ieneŋ ʒégic; Kiwi ic, Yuda ic ieneŋ hocnéŋ guwiŋ ʒé waŋgic imi ai meme sasala ménda tecgézac. Waŋu imuaru muŋguc kembésémaŋ?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yesunéŋ melemma ʒéyec; Kaiwe éréma hiŋgacanʒac imuac naléya 12 ac séc ménda hezac me? Méŋnéŋ kaiweiguc keŋha wammaciguc baec kurumeŋac asac mararaŋiguc hémma ménda qonʒontoŋ gémac.
9 Jesus respondeu:
10 Méŋnéŋ siŋiiguc keŋha waŋu iwac qeriaiguc asac mararaŋ qahac waŋu mama qemac.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Imuhuc ʒémaguc andiaiguc yomuhuc énézéyec; Neŋaŋ alanina Laʒaro gauya hezacnec. Ni kemma mindiwa yacmac.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Waŋu iwac tohotoho ichéra ieneŋ ʒégic; Miŋ Kewu, gau hezaciguc hiarumac.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yesunéŋ iwac humuc niŋac imuhuc ʒéyec, néŋ iwac tohotoho ichéra ieneŋ gau hehe niŋac imuhuc ʒézac ʒéma niŋgic.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Waŋu Yesunéŋ ʒéasarima ʒéyec; Laʒaro imi humuyec.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Onac niŋ wamma nimba imuaru ménda keri iminéŋ hia waŋu ségiségi wanʒua. Imuhuc wamba ini ninʒéŋgému. Neŋaŋ iwac muru kenni.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Waŋu ic méŋ Toma, Didimo (Héi séwi séwi) ʒémianʒu, inéŋ tohotoho ic tosara yomuhuc énézéyec; Neŋaŋ momacnec kemma i guc humuwiŋ ʒé humuwiŋ.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yesunéŋ ama imuaru hayu Laʒaro imi téŋgégic kicsuaŋ qeriaiguc heyu ai meme kemboŋ qahac wanʒac ʒégic niŋec.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betania ama areŋa imi Yerusalem hosuraiguc taru hénaya imi 3 kilomitawac séc waŋec.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Waŋu Yuda ic sasalanéŋ nauŋgirawac soŋgoŋ iricma soŋgoŋ ac waŋ érécmiwiŋ ʒé Mata ʒéma Maria iorac muru hagic.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Waŋu Yesu hazac ʒégic nimma Matanéŋ i hémmaŋ ʒé keŋec. Waŋu Marianéŋ amaiguc tarec.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Miŋ Kewu! Matanéŋ ézéyec; Gi you kecbaŋnec nauŋ dacnira imi ménda humuwacnec.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Waŋu ninʒua, deguc acguc némac iwawai niŋac Anutu welec mina Anutunéŋ hia niŋgémmac.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ʒéyu Yesunéŋ yomuhuc ézéyec; Guac nauŋ dacga imi muŋguc yacmac.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ʒéyu Matanéŋ melemma ʒéyec; Nalé tetecgia waŋu, humuc igucnec yacyac hicŋiyu muŋguc yacmac imi ni ninʒua.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ʒéyu Yesunéŋ ézéyec, Ni imi humuc igucnec yacyac ʒéma kekec imuac miŋina, méŋnéŋ méŋ ni ninʒéŋgé nénʒac imi kekecyaguc kecmac. Waŋu humumaciguc kileŋdac kekecyaguc kecmac.
25 Então Jesus afirmou:
26 Waŋu méŋ ɋeliɋeli kecma ni ninʒéŋgé nénʒac imi kileŋdac humucya qahac kecmac. Gi imi ninʒéŋgézaŋ me qahac?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ʒéyu embacnéŋ ʒéyec; Oo, Miŋ Kewu, ni ninʒéŋgézua. Gi Kristo, Anutuac Naŋa baeciguc hahaya.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Imuhuc ʒémaguc liliŋgéma kemma embac munaya Maria qaru hayu iwacnec ézéyec; Kiwi ic imi hama guac guruzac.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ʒéyu Marianéŋ nimma focdac yacma iwac muru keŋec.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Waŋu Yesu imi ama areŋa yanda qeriaiguc ménda hayec, néŋ Mataguc aʒoroyoc imuhucgeŋ naŋecnec.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Waŋu Marianéŋ geriwaguc yacma keŋu, Yuda ic amaiguc i guc tacgic ieneŋ hémma siacmaŋ ʒé kic suaŋiguc kenʒac gezaŋ imuhuc ʒéma i méndacmigic.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Waŋu Marianéŋ Yesu naŋec imuaru hama hémma iwac hénayaiguc mama sicgéma ézéyec; Miŋ Kewu, gi you tacbaŋnec nauŋ dacnira ménda humuwacnec.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Imuhuc ʒéma siaru Yuda ic i guc hagic momacnec siacgic Yesunéŋ iniru qeri uŋaya yéwériyu wésia témaŋ ʒé waŋec.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Waŋu, Dimucgeŋ haigic ʒéma qesiyu, Miŋ Kewu, hama hénna ʒégic.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Waŋu Yesu kic masiya mayec.
35 Jesus chorou.
36 Waŋu Yuda ic ieneŋ hémma ʒégic; Héŋgic, Laʒaro iwac siŋa dimuhuc nimmiaŋec!
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ic tosaranéŋ yomuhuc ʒégic; Kic hilic imi mehiaruyec. Waŋu ic yomi ménda humumac niŋ méra mimacac séc qahac waŋec me?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Waŋu Yesunéŋ wésia muŋguc yanda wamma kicsuaŋiguc keŋec. Waŋu kicsuaŋ imi hoc kifaŋa, kuaya imi hocnéŋ héʒicgégic heyec.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yesunéŋ ʒéyec; Hoc imi qililiŋgégic keŋu. Ʒéyu ic humuyec iwac embac nauŋa Matanéŋ yomuhuc ézéyec; Miŋ Kewu, ai meme kemboŋ qahac wanʒac, imi bec héméŋaguc wanʒac.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ʒéyu Yesunéŋ ézéyec; Gi ninʒéŋgéma Anutuac edamuya hémbésémaŋ imuhuc ménda gézézua me?
40 Jesus respondeu:
41 Waŋu hoc qililiŋgégic keŋu Yesunéŋ kiwa hima hémma ʒéyec; Maŋgoc gi acna ninʒaŋ imuac niŋac ewa hia ac gézézua.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Gi nalé séc nuac niŋanʒaŋ imi niŋi. Waŋu ʒézua imi ic you nanʒu ieneŋ geŋ ni méli nénnec imi ninʒéŋgému niŋac ionac niŋ wamma imuhuc gézézua.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Imuhuc ʒéma Yesunéŋ kucnec qarec; Laʒaro, mama hana!
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ʒéyu ic humumia iminéŋ mama hayec. Waŋu héna méria imi lineŋ malekunéŋ osogic heyu musuya imi kereŋnéŋ osogic heyec.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Imuac niŋac Yuda ic sasala Maria iwac hagic ieneŋ ai Yesunéŋ meyec imi hémma ninʒéŋgégic.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Waŋu tosaranéŋ Farisaio ic ionac muru kemma ai Yesu meyec imuac ac suruc waŋ énécmigic.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Hofac oo ic kiwahécgina ʒéma Farisaio ic ieneŋ kaunsol tocgo énécmima yomuhuc énézégic; Neŋaŋ dimuhuc waŋkecʒiŋ? Ic imi kiwi méréra hénia hénia yanda waŋanʒac.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Neŋaŋ i imuhuc waimini, ic embac mocʒoŋ ninʒéŋgé mimu. Ninʒéŋgé migic Roma ic ieneŋ hama baec yandanina ʒéma ic embac hécnina imi nonagicmu.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ʒégic sucgina igucnec hofac oo ic méŋ qara Kayafa yawuŋ imuaru eŋeŋagina kerec iminéŋ yomuhuc énézéyec; Ini niniŋgina qahac téŋgéŋ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ic méŋnéŋ ic embachéra mocʒoŋ ionac niŋ wamma humuyu ic embachéranéŋ ménda humumu iminéŋ onac muru hia wammac imi ménda niŋyacgézu?
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ac imi eŋeyawac ewaya niŋac ménda ʒéyec. Inéŋ yawuŋ imuac eŋeŋagina kerec imuac niŋ Yesu imi Yuda ic onac humumacac niŋ andiawac ara imuhuc ʒéyec.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Baec yandagina imuac sac qahac Anutuac nambérac héra baec séc tuima kecʒu imi momacnec tocgé énécmiyu tuŋ momacguc wammac niŋac imuhuc ʒéyec.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Waŋu nalé imuarunec Yesu qemu niŋac ac saŋec waŋgic.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Imuac niŋac Yesunéŋ Yuda ic sucginaiguc winiŋu muŋguc ménda lelecgéyec. Waŋu ʒéléŋ baec hosuraiguc tauŋ méŋ qara Eferaim taru, tohotoho ichéra iniguc imuhucgeŋ kemma kecgic.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Yuda ic ionac nagu sacyaguc ogicma keŋgic imuac kendoŋ hosuru hayu ic embac sasalanéŋ kendoŋ imi ménda hayunec imuac météré haka wambiŋ niŋac amaya amaya igucnec yacma Yerusalem ekeŋgic.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Waŋu ieneŋ ocmuŋ téréya sombeŋiguc namma Yesuac kic hihi wamma yomuhuc qesiamugic; Ini dimuhuc ninʒu? Kendoŋ niŋac ic imi hélacnec ménda hamac me?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Waŋu hofac oo ic kiwahécgina ʒéma Farisaio ic ieneŋ bec yomuhuc ʒéseli waŋ énécmigic; Méŋnéŋ Yesu dimuaru keru ninzaciguc kileŋdac nénézéyu késawiŋ.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.