Hebreus 3
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs VC
1 Ʒéma mazua imi hénia yomuhuc niŋac ʒézua; Kurumeŋ miŋinanéŋ héihéré énécmiyu neŋawu momacnec dacmuna téréya kecʒiŋ imi ninʒéŋgéma ʒéauanʒiŋ imuac Méliméli icnina ʒéma hofac oo ic eŋeŋanina kecʒac Yesu iwac qeriginanéŋ nimmu.
1 Portanto, irmãos santos, participantes da vocação que vos destina à herança do céu, considerai o mensageiro e pontífice da fé que professamos, Jesus.
2 Inéŋ mia kumu miyec iwac mia wamma Mosenéŋ Anutuac ama yandaiguc ai meyec imuac séciguc ai ic keŋqe haqe qahac kerec.
2 Ele é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés o foi em toda a sua casa {Nm 12,7}.
3 Ama meanʒac iwac qac buŋayanéŋ ama eŋeya qac buŋaya ogicanʒac. Imuhucyanec Yesuac qac buŋayanéŋ Moseac qac buŋaya ogicma eeyaguc wanʒac.
3 Porém, é tido muito superior em glória a Moisés, tanto quanto o fundador de uma casa é mais digno do que a própria casa.
4 Amaya amaya imi mihicŋi hicŋi icyaguc, iwawai momac yanda mihicŋidarec imi Anutu.
4 Pois toda casa tem seu construtor, mas o construtor de todas as coisas é Deus.
5 Waŋu Mose imi andiawac buŋa suruc ʒézéya imuac héipuc ac ʒéaumaŋ ʒé Anutuac ama séc weleŋ qeqe ai ic keŋqe haqeya qahac kerec.
5 Moisés foi fiel em toda a sua casa, como servo e testemunha das palavras de Deus.
6 Waŋu Kristo imi Anutuac naŋa wamma amaya eŋeya méra bawu galeŋgéma kerec. Amaya imi mia neŋaŋ, niŋkumu ʒézé ségiségiyauc ʒéma bac efiefi késa kecbiŋiguc imuac buŋa wambiŋ.
6 Cristo, porém, o foi como Filho à frente de sua própria casa. E sua casa somos nós, contanto que permaneçamos firmes, até o fim, professando intrepidamente a nossa fé e ufanos da esperança que nos pertence.
7 Imuac Uŋa Téréyanéŋ ʒézac séc Deguc ini iwac ara ninʒuiguc,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 Baec kisiaiguc manam batucac naléiguc ic embac ieneŋ Anutu haʒéc wammigic éséc ewa seli ménda wammu.
8 não endureçais os vossos corações, como por ocasião da revolta, como no dia da tentação no deserto,
9 Baec imuaru mia yanda hécgina ieneŋ batucgé némma yawuŋ 40 imuac séc nuac wawaŋ memena imi héŋgic.
9 quando vossos pais me puseram à prova e viram o meu poder por quarenta anos.
10 Waŋu hénia imuac niŋac neŋ mia hicŋisai imi onac qeri biric waŋ énécmima yomuhuc ʒéyi; Ewa qeriginaiguc imi nalé séc sohoma rouc waŋanʒu, imuhuc wamma ieneŋ nuac héna imi ménda héŋtegicanʒu.
10 Eu me indignei contra aquela geração, porque andavam sempre extraviados em seu coração e não compreendiam absolutamente nada dos meus desígnios.
11 Imuac niŋac qerina biriyu ʒézé seli ac yomuhuc ʒéyi; Ieneŋ mia nuac tacniniŋ ama baeciguc ménda keremmu.
11 Por isso, em minha ira, jurei que não haveriam de entrar no lugar de descanso que lhes prometera {Sl 94,8-11}!
12 Dacmuna hécna técgina nimma kecmu, kecma onarunec méŋnéŋ méŋ ewa qeri biria ninʒéŋ ninʒéŋ igucnec ménda hahaya tiʒoʒoma Anutu kekeraguc iwac murunec eliŋgé amuma néŋgacbu niŋac.
12 Tomai precaução, meus irmãos, para que ninguém de vós venha a perder interiormente a fé, a ponto de abandonar o Deus vivo.
13 Imuac onac murunec méŋac méŋ biriawac manam batucnéŋ waŋ énécmiyu ewa qeriginanéŋ hoc tanec seligiwac niŋac. Imuac niŋac kaiweya kaiweya haréyu deguc deguc ʒéni keŋanʒac éséc eŋaocnec meseli amuma kecmu.
13 Antes, animai-vos mutuamente cada dia durante todo o tempo compreendido na palavra hoje, para não acontecer que alguém se torne empedernido com a sedução do pecado.
14 Neŋaŋ ninʒéŋ ninʒéŋ walac meyiŋ imi selianec késamanec keŋkecma tetecgiaiguc kerembiŋiguc imi Kristoac ai momachéra wambiŋ.
14 Porque somos incorporados a Cristo, mas sob a condição de conservarmos firme até o fim nossa fé dos primeiros dias,
15 Ʒézéya méŋ yomuhuc hezac; Ini nalé yomuac iwac ac ewaya ninʒuiguc becnec haʒéc wammima kecaŋgic éséc ewa seliseli ménda wammu.
15 enquanto se nos diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como aconteceu no tempo da revolta.
16 Mosenéŋ onagiru méndacmima Iʒipte baec igucnec séŋgaŋgeŋ magic imi eneŋ qahac ʒéwiŋiguc dimi eneŋ imi ara niŋbipimaguc haʒéc wammigic?
16 E quais foram os que se revoltaram contra o Senhor depois de terem ouvido a sua voz? Não foram todos os que saíram do Egito, conduzidos por Moisés?
17 Waŋu képésic wamma baec kéra kérasiaiguc humuqai waŋgic ionac qahac ʒéni dimi onac Anutunéŋ niŋu qeria biriyu yawuŋ 40 tecgéyec ʒéwiŋ?
17 Contra quem esteve indignado o Senhor durante quarenta anos? Não foi contra os revoltosos, cujos corpos caíram no deserto?
18 Waŋu Anutunéŋ ic embac ara qegic ionac niŋac ménda ʒéyeciguc dimi onac ʒéselima nuac tacniniŋ ama baeciguc ménda keremmu ʒéyec?
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso senão a estes rebeldes?
19 Imuac neŋaŋ yomuhuc hémbiŋ, ieneŋ imi ménda ninʒéŋgégic hénia imuac niŋac mia baec imuaru keremmuac séc qahac waŋec.
19 Portanto, estamos vendo: foi por causa da sua descrença que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.