Gálatas 2
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs VC
1 Ai yawuŋ 14 tecgéyu neŋ Banabaguc Tito wagicma muŋguc Yerusalem ekeŋiŋ.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Imi mia Anutunéŋ nézéyu hémma ekemma buŋa suruc hiabia ic enia ionac sucginaiguc ʒéauaŋi imuacnec énézéyi. Énézéma aina memaŋac hezac imi ʒéma walac meyi imi momacnec héla qahac ménda wambac niŋac qacgina keŋkeŋa ionacnec sac énézéyi.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Waŋu Girik ic Tito niguc momacnec kerec i acguc séwi tasia héricmac niŋac ménda ʒénaŋgémiyi.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Imi mia dacmuna ikora tosara éléŋnec harégic ionac niŋac imuhuc waŋi. Ieneŋ imi Kristo Yesuac qeriaiguc hulacamuma kecʒiŋ imi kowu ninicma acnéŋ ɋaténénécmigic weleŋ qeénécmiwiŋ niŋac imuhuc waŋgic.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Waŋu buŋa suruc hiabia imi onac sucginaiguc nalé séc hemac niŋac nalé hotoŋadac méŋ ionac ac niŋac ménda bélacgéyiŋ.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Qacgina niŋénécmigic kecʒu ionac sucginaiguc méŋac méŋ ewa éréhéc ménda waŋanʒua. Anutu imi ic ionac séwigina tanerawac ménda hémma énépésianʒac. Ic qacgina keŋkeŋa ieneŋ méŋac méŋ ménda méra néŋgic,
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 néŋ néwécgeŋaiguc Peteronéŋ séwiac asé kiwiginaguc ionac muru buŋa suruc hiabia énézémac niŋ ai buŋa qemiyec ésécnec ni imuhucyanec ic enia ionac ai buŋa qenéŋec imi héŋtegicgic.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Waŋu Petoro qindiŋi mima séwi hericginaguc ionac Méliméli ic oporec inéŋ mia ni momacnec qindiŋi némma ic enia ionac Méliméli ic noporec.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Waŋu ai ic tandéya ésécnec ʒéma niŋénécmianʒu Yakobo ʒéma Kefa ʒéma Yohane ieneŋ goi héihéiya nuac muru néŋu hezac imi héŋtegicma ni ʒéma Banaba imi ic enia ionac muru kenʒic eŋaoc imi séwi tasé hericheric ginaguc ionac muru kembiŋ ʒé niŋgic hiaruyu yaiʒézénira ʒéma méranira qegic.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Waŋu maqeqeya ionac niŋɋeli énécmiwic imuacnec sac qesinérécmigic. Waŋu haka silic imuhucya imi neŋ bec seliseli wamma meaŋi.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Waŋu Kefanéŋ Antiokia ama areŋaiguc hayec imuaru hakasilic Képésiraguc méŋ waŋu musu qeqe wammima ac ʒémiyi.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Walac Yakoboac murunec ic tosara hagic ieneŋ ménda harédacgicnec Kefanéŋ ic enia iniguc momacnec nene nema tarec, néŋ ic ieneŋ hosucgé énécmigic séwi hericginaguc ionac bac yandi yandi wamma néŋgacma keŋec.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Waŋu Yuda ic tosara acguc toroqemima haka tilicqilicya waŋgic, Banaba acguc ionac haka tilicqilic ginanéŋ hérémiyu sigima keŋec.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Waŋu hémba buŋa suruc hiabia imuac héna dindiŋa hezac séc ménda tigic mocʒoŋ yanda kicginaiguc Kefa yomuhuc ézéyi; Gi imi Yuda ic, waŋu kileŋ Yuda ic tanec qahac, néŋ ic enia tanec kecma némac niŋac ic enia ieneŋ Yuda ic ionac héna méndacmu niŋ seliseli wamma héihéré énécmikecʒaŋ?
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Neŋaŋ ic enia képésicguc kekera ionac murunec qahac, néŋ Yuda ic hicŋiyiŋ.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Képésic solaŋ ʒémimia imi héna ac wawaŋ memeya igucnec qahac, néŋ Yesu Kristo ninʒéŋgé mimia imuacnec hezac imi ninʒiŋ. Imuac niŋ nini acguc Kristo Yesu ninʒéŋgéanʒiŋ. Imi mia nini héna ac wawaŋ memeya igucnec qahac, néŋ Kristo ninʒéŋgé mini képésic solaŋ ʒénénécmimac imuac niŋ mia. Héna acac wawaŋ memeiguc séwi ic méŋac méŋ képésic solaŋ ʒémimia méŋ ménda hezac.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Neŋaŋ Yesu Kristoac qeriaiguc képésic solaŋ ʒé nénécmimia wammac niŋ seliseli waŋkecni képésicnéŋ mihicŋi nénécmimaciguc, Kristonéŋ képésic imuac weleŋ qeqe ic wanʒac me? Imi mocʒoŋnec qahac!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Ni némac iwawai méŋ qema téŋgéyi imi muŋguc meyac kumumaŋiguc, hakana iminéŋ measariyu nenaoc héna ac logilogi ic tanec wammaŋ.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Héna acnéŋ ʒétecgéyu humuma héna ac igucnec aŋgéŋ tiamuyi imi Anutuac kic hihi wamma ɋeliɋeli kecmaŋ niŋac imuhuc waŋi.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Ni imi Kristoguc ic héŋgeŋa wéndaraiguc nurugic humuyi. Imuac deguc kecʒua yomi imi nenaoc qahac, néŋ qerinaiguc kecnénʒac Kristo imi mia. Kekecna séwinaguc kecʒua imi goina héima nuac niŋ wamma eŋeya séwi kekecya waiyec Anutuac naŋa i ninʒéŋgéma ninʒéŋ ninʒéŋ imuac qeriaiguc kecanʒua.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ni Anutuac ewa hiaya imi ménda qetalizua. Képésic solaŋ wawaŋa imi héna ac igucnec haanʒaciguc Kristonéŋ eŋ humuyec tanec wammac.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.