Gálatas 2
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA
1 Ai yawuŋ 14 tecgéyu neŋ Banabaguc Tito wagicma muŋguc Yerusalem ekeŋiŋ.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Imi mia Anutunéŋ nézéyu hémma ekemma buŋa suruc hiabia ic enia ionac sucginaiguc ʒéauaŋi imuacnec énézéyi. Énézéma aina memaŋac hezac imi ʒéma walac meyi imi momacnec héla qahac ménda wambac niŋac qacgina keŋkeŋa ionacnec sac énézéyi.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Waŋu Girik ic Tito niguc momacnec kerec i acguc séwi tasia héricmac niŋac ménda ʒénaŋgémiyi.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Imi mia dacmuna ikora tosara éléŋnec harégic ionac niŋac imuhuc waŋi. Ieneŋ imi Kristo Yesuac qeriaiguc hulacamuma kecʒiŋ imi kowu ninicma acnéŋ ɋaténénécmigic weleŋ qeénécmiwiŋ niŋac imuhuc waŋgic.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Waŋu buŋa suruc hiabia imi onac sucginaiguc nalé séc hemac niŋac nalé hotoŋadac méŋ ionac ac niŋac ménda bélacgéyiŋ.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Qacgina niŋénécmigic kecʒu ionac sucginaiguc méŋac méŋ ewa éréhéc ménda waŋanʒua. Anutu imi ic ionac séwigina tanerawac ménda hémma énépésianʒac. Ic qacgina keŋkeŋa ieneŋ méŋac méŋ ménda méra néŋgic,
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 néŋ néwécgeŋaiguc Peteronéŋ séwiac asé kiwiginaguc ionac muru buŋa suruc hiabia énézémac niŋ ai buŋa qemiyec ésécnec ni imuhucyanec ic enia ionac ai buŋa qenéŋec imi héŋtegicgic.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Waŋu Petoro qindiŋi mima séwi hericginaguc ionac Méliméli ic oporec inéŋ mia ni momacnec qindiŋi némma ic enia ionac Méliméli ic noporec.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Waŋu ai ic tandéya ésécnec ʒéma niŋénécmianʒu Yakobo ʒéma Kefa ʒéma Yohane ieneŋ goi héihéiya nuac muru néŋu hezac imi héŋtegicma ni ʒéma Banaba imi ic enia ionac muru kenʒic eŋaoc imi séwi tasé hericheric ginaguc ionac muru kembiŋ ʒé niŋgic hiaruyu yaiʒézénira ʒéma méranira qegic.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Waŋu maqeqeya ionac niŋɋeli énécmiwic imuacnec sac qesinérécmigic. Waŋu haka silic imuhucya imi neŋ bec seliseli wamma meaŋi.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Waŋu Kefanéŋ Antiokia ama areŋaiguc hayec imuaru hakasilic Képésiraguc méŋ waŋu musu qeqe wammima ac ʒémiyi.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Walac Yakoboac murunec ic tosara hagic ieneŋ ménda harédacgicnec Kefanéŋ ic enia iniguc momacnec nene nema tarec, néŋ ic ieneŋ hosucgé énécmigic séwi hericginaguc ionac bac yandi yandi wamma néŋgacma keŋec.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Waŋu Yuda ic tosara acguc toroqemima haka tilicqilicya waŋgic, Banaba acguc ionac haka tilicqilic ginanéŋ hérémiyu sigima keŋec.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Waŋu hémba buŋa suruc hiabia imuac héna dindiŋa hezac séc ménda tigic mocʒoŋ yanda kicginaiguc Kefa yomuhuc ézéyi; Gi imi Yuda ic, waŋu kileŋ Yuda ic tanec qahac, néŋ ic enia tanec kecma némac niŋac ic enia ieneŋ Yuda ic ionac héna méndacmu niŋ seliseli wamma héihéré énécmikecʒaŋ?
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Neŋaŋ ic enia képésicguc kekera ionac murunec qahac, néŋ Yuda ic hicŋiyiŋ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Képésic solaŋ ʒémimia imi héna ac wawaŋ memeya igucnec qahac, néŋ Yesu Kristo ninʒéŋgé mimia imuacnec hezac imi ninʒiŋ. Imuac niŋ nini acguc Kristo Yesu ninʒéŋgéanʒiŋ. Imi mia nini héna ac wawaŋ memeya igucnec qahac, néŋ Kristo ninʒéŋgé mini képésic solaŋ ʒénénécmimac imuac niŋ mia. Héna acac wawaŋ memeiguc séwi ic méŋac méŋ képésic solaŋ ʒémimia méŋ ménda hezac.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Neŋaŋ Yesu Kristoac qeriaiguc képésic solaŋ ʒé nénécmimia wammac niŋ seliseli waŋkecni képésicnéŋ mihicŋi nénécmimaciguc, Kristonéŋ képésic imuac weleŋ qeqe ic wanʒac me? Imi mocʒoŋnec qahac!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Ni némac iwawai méŋ qema téŋgéyi imi muŋguc meyac kumumaŋiguc, hakana iminéŋ measariyu nenaoc héna ac logilogi ic tanec wammaŋ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Héna acnéŋ ʒétecgéyu humuma héna ac igucnec aŋgéŋ tiamuyi imi Anutuac kic hihi wamma ɋeliɋeli kecmaŋ niŋac imuhuc waŋi.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Ni imi Kristoguc ic héŋgeŋa wéndaraiguc nurugic humuyi. Imuac deguc kecʒua yomi imi nenaoc qahac, néŋ qerinaiguc kecnénʒac Kristo imi mia. Kekecna séwinaguc kecʒua imi goina héima nuac niŋ wamma eŋeya séwi kekecya waiyec Anutuac naŋa i ninʒéŋgéma ninʒéŋ ninʒéŋ imuac qeriaiguc kecanʒua.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Ni Anutuac ewa hiaya imi ménda qetalizua. Képésic solaŋ wawaŋa imi héna ac igucnec haanʒaciguc Kristonéŋ eŋ humuyec tanec wammac.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.