2 Coríntios 2
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs BKJ
1 Hénia imuac niŋac, ni onaru muŋguc ewa goronaguc ménda hamaŋ ʒé niŋselizua.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Ewa biric mihicŋi énécmizuaiguc, nenaoc ewa biric mihicŋi miyi i qahac waŋu, ic diminéŋ ewa hia mihicŋi nénʒac?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Ni kiwina imuhuc oénécmiyi imuac hénia imi onac muru hamaŋ nalé imuaru ewa hia mihicŋi némmuac hezac ionac murunec ewa biric mihicŋiwi niŋac. Ni imi nuac ewa hianéŋ momac yanda onac ewa hia wammac ʒéma niŋkumuzua.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Ni qerina yéwériyu ewa goro wamma kecba kic masina sasala mayec imuac niŋac kiwi imi oénécmiyi. Waŋu imi mia yéwéri mihicŋi énécmimaŋ niŋac qahac, néŋ onac siŋna sasala késa kecʒua imi niŋtegicmu niŋac kiwi imi oénécmiyi.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Mérénéŋ méŋ waŋu ewa biric hicŋizaciguc imi, netecgéma ogicma ʒémaŋ ʒé ménda wanʒua, néŋ ʒékaŋ ʒékaŋ ʒéwa, inéŋ imi nuacnec ménda mihicŋizac, néŋ hénaoriŋ mocʒoŋ yanda mihicŋi énécmiyec tanec wanʒac.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Sasalanéŋ ic imuhucyawac ʒémindiŋi qemindiŋi wammigic nimba sécgézac.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Imuac niŋac néwécgeŋac képésicya waimima ewa qeria mebélacgégic. Ewa biric ogicogicyanéŋ hélanʒimiwac niŋac.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Imuac ʒéwelec énécmizua, siŋ niŋmimanec kecʒu imi mewininigic seligimac.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Ni imi ini ackuaʒéc mocʒoŋ niŋtohoanʒu me qahac imi batucgé nimmaŋ ʒéma kiwi imi oénécmiyi.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Ic méŋac méŋ képésira waimigic ni imuhucyanec waimimaŋ. Képésic imuac me imuac waimizuaiguc waiwai hakana imi Kristoac kiwaiguc onac niŋac wawaŋa.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Nini Biria miŋinawac niniŋ qambaŋa imuac qelaŋa ménda kecʒiŋ imuac niŋac Biria miŋinanéŋ ikoc waŋ nénécmiwac niŋac imuhuc wanʒua.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Ni Kristoac buŋa suruc hiabia ʒéau énécmimaŋ ʒé Troa amaiguc keŋi nalé imuaru Miŋ Kewuninanéŋ niŋnéŋu ai memeac saŋgulaŋ méŋ auma naŋec.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Waŋu ni ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna Tito imi ménda mihicŋiyi imuac niŋac nuac ewa qerina imi hia ménda mebélacgéyi, néŋ yaiʒézé ac waŋ énécmima Makedonia baeciguc keŋi.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Waŋu Anutu ewa hia ac wammiwiŋ, inéŋ nalé séc Kristoac qeriaiguc meseli nénécmiyu yaréiguc onogicanʒiŋ. Waŋu Kristo niŋmimia imuac héméŋa hiabianéŋ neŋaŋ murunec saima baec séc sécgéma keŋanʒac.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Hénia imi yomuhuc; Nini imi gési énécmimia ʒéma humucac buŋa ionac sucginaiguc momacnec Anutuac kiwaiguc Kristoac héméŋa wanʒiŋ.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Tuŋ méŋac muru héméŋa iminéŋ humucac buŋa tanec waŋu humuciguc onagicma kemmac, néŋ tuŋ méŋac muru imi héméŋa iminéŋ kekecac buŋa waŋu kekeciguc onagicma kemmac. Ic mérénéŋ ai buŋa imuac sécya wammac?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Nini ic tosara ésécnec soukiwa mihicŋiwiŋ ʒé waiŋiguc doku haianʒu ésécnec Anutuac ackuaʒécnéŋ diwi qiwiliŋa ménda waŋanʒiŋ, néŋ nini imi Anutunéŋ méli nénécmiyu Anutuac kiwaiguc ʒéma Kristoac qeriaiguc qeri hélacnec ʒéau énécmianʒiŋ.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.