2 Coríntios 2
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA
1 Hénia imuac niŋac, ni onaru muŋguc ewa goronaguc ménda hamaŋ ʒé niŋselizua.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Ewa biric mihicŋi énécmizuaiguc, nenaoc ewa biric mihicŋi miyi i qahac waŋu, ic diminéŋ ewa hia mihicŋi nénʒac?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Ni kiwina imuhuc oénécmiyi imuac hénia imi onac muru hamaŋ nalé imuaru ewa hia mihicŋi némmuac hezac ionac murunec ewa biric mihicŋiwi niŋac. Ni imi nuac ewa hianéŋ momac yanda onac ewa hia wammac ʒéma niŋkumuzua.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Ni qerina yéwériyu ewa goro wamma kecba kic masina sasala mayec imuac niŋac kiwi imi oénécmiyi. Waŋu imi mia yéwéri mihicŋi énécmimaŋ niŋac qahac, néŋ onac siŋna sasala késa kecʒua imi niŋtegicmu niŋac kiwi imi oénécmiyi.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Mérénéŋ méŋ waŋu ewa biric hicŋizaciguc imi, netecgéma ogicma ʒémaŋ ʒé ménda wanʒua, néŋ ʒékaŋ ʒékaŋ ʒéwa, inéŋ imi nuacnec ménda mihicŋizac, néŋ hénaoriŋ mocʒoŋ yanda mihicŋi énécmiyec tanec wanʒac.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Sasalanéŋ ic imuhucyawac ʒémindiŋi qemindiŋi wammigic nimba sécgézac.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Imuac niŋac néwécgeŋac képésicya waimima ewa qeria mebélacgégic. Ewa biric ogicogicyanéŋ hélanʒimiwac niŋac.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Imuac ʒéwelec énécmizua, siŋ niŋmimanec kecʒu imi mewininigic seligimac.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ni imi ini ackuaʒéc mocʒoŋ niŋtohoanʒu me qahac imi batucgé nimmaŋ ʒéma kiwi imi oénécmiyi.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Ic méŋac méŋ képésira waimigic ni imuhucyanec waimimaŋ. Képésic imuac me imuac waimizuaiguc waiwai hakana imi Kristoac kiwaiguc onac niŋac wawaŋa.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Nini Biria miŋinawac niniŋ qambaŋa imuac qelaŋa ménda kecʒiŋ imuac niŋac Biria miŋinanéŋ ikoc waŋ nénécmiwac niŋac imuhuc wanʒua.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Ni Kristoac buŋa suruc hiabia ʒéau énécmimaŋ ʒé Troa amaiguc keŋi nalé imuaru Miŋ Kewuninanéŋ niŋnéŋu ai memeac saŋgulaŋ méŋ auma naŋec.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Waŋu ni ninʒéŋ ninʒéŋ dacmuna Tito imi ménda mihicŋiyi imuac niŋac nuac ewa qerina imi hia ménda mebélacgéyi, néŋ yaiʒézé ac waŋ énécmima Makedonia baeciguc keŋi.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Waŋu Anutu ewa hia ac wammiwiŋ, inéŋ nalé séc Kristoac qeriaiguc meseli nénécmiyu yaréiguc onogicanʒiŋ. Waŋu Kristo niŋmimia imuac héméŋa hiabianéŋ neŋaŋ murunec saima baec séc sécgéma keŋanʒac.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Hénia imi yomuhuc; Nini imi gési énécmimia ʒéma humucac buŋa ionac sucginaiguc momacnec Anutuac kiwaiguc Kristoac héméŋa wanʒiŋ.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Tuŋ méŋac muru héméŋa iminéŋ humucac buŋa tanec waŋu humuciguc onagicma kemmac, néŋ tuŋ méŋac muru imi héméŋa iminéŋ kekecac buŋa waŋu kekeciguc onagicma kemmac. Ic mérénéŋ ai buŋa imuac sécya wammac?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Nini ic tosara ésécnec soukiwa mihicŋiwiŋ ʒé waiŋiguc doku haianʒu ésécnec Anutuac ackuaʒécnéŋ diwi qiwiliŋa ménda waŋanʒiŋ, néŋ nini imi Anutunéŋ méli nénécmiyu Anutuac kiwaiguc ʒéma Kristoac qeriaiguc qeri hélacnec ʒéau énécmianʒiŋ.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.