2 Coríntios 12
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs NVT
1 Ac haréŋa tanec wanʒac, néŋ kileŋ meyac amuma ʒémaŋac hezac. Imuac Uŋawac haka Miŋ Kewuninanéŋ nézéyu héŋi imi ʒéma ac ʒéauma nézéyec imuac ʒéwa niŋgic.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Ni Kristoac ic méŋ ninʒua. Ic imi Uŋanéŋ wagiru kurumeŋ qétéya 3 imuaru emma mayec. Mama keru yawuŋ 14 bec tecgézac. (Nalé imuaru inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Ni ic yomuhucya ninʒua, (inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 I imi baec hafi ʒepaya qahac imuaru wagiru kemma ac ʒémacac séc qahac imuhucya niŋec. Ic méŋ humuma houmacac hezac méŋnéŋ ac imi muŋguc ʒémacac niŋ ménda ʒémimia.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Ni ic imuhucyawac hia meyacmimaŋ, néŋ nena imi qeka mekanawac ménda ʒéma méŋac méŋ mepési amumaŋac séc qahac.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Ni ac héla sac ʒémaŋ, imuac niŋac mepési amumaŋ ʒé wammaŋiguc imi qelaŋa ménda wammaŋ. Néŋ méŋnéŋ niŋu haihakana iguc héŋec me kuana igucnec niŋec imi ogicma ic hiabia ʒéma niŋnémbac niŋac ʒémaŋ ʒé osizua.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Uŋawac iwawai hénia hénia meaunéŋec imuac nimba eŋeŋa yanda waŋanʒac. Imuac niŋac ni sécna ogicma meyac amuwi niŋac séwinaiguc waiya, qara Biria miŋinawac kua meme uŋa hainéŋec. Imi mia sécna ogicma ménda meyac amumaŋ niŋac yéwéri mihicŋi némmaŋ ʒé imuhuc hainéŋec.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Waŋu yéwéri imi wainémmac niŋac Miŋ Kewu ʒéwelec wammima kecba hatac haréwéc waŋec.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Waŋu ac yomuhuc nézéyec, kucnanéŋ qeka mekagaiguc mesolaŋanianʒac imuac niŋac ewa hiananéŋ sécgé génʒac. Imuac niŋ ni Kristoac kuhanéŋ nuaru henémmac niŋac ségiségi wamma qeka mekanawac nimba eŋu Anutu ʒéhiaru mimaŋ.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Qekameka mihicŋianʒua séc kucnaguc waŋanʒua imuac niŋ, ni Kristoac wamma qeka mekana ʒéma mematiti ac ʒéma ai yanda ʒéma, nunesi ʒéma yéwéri mihicŋianʒua séc ségiségi waŋanʒua.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ni qelaŋa wanʒua, néŋ ini hinocgé néŋgic imuhuc wanʒua. Eneŋ meyac némmuac hezac. Ni ic eŋomia, néŋ Yesuac Méliméli ic eŋeŋa yanda iniguc haiséséc wamma hémba ni ewac bacginu ménda kecʒua.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Ni onac sucginaiguc gum bénʒénʒéŋ kuneŋ yandaiguc sésécac haka méréra ʒéma haka welic welicgia ʒéma ai kuhaguc wamma mewa iminéŋ Yesuac méliméli ic héla kecʒua imuac asé kiwiya waŋ nénʒac.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Yéwéri ménda mihicŋi énécmiyi képésicna imi sac waima haka tosara méŋac méŋ niŋac ménda nimbiri némmu, néŋ weleŋ qeénécmiwa onac muru hénaoriŋ tosia ionac séc ménda wawaŋa méŋ he énécmizac me?
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Ninʒu, onac muru hamaŋ ʒé ʒéréŋqéréŋ wamba deguc hatac haréwéc wanʒac, néŋ yéwéri méŋ ménda mihicŋi énécmimaŋ. Ni onac iwawaigina niŋac qahac, néŋ eŋaŋ niŋac wamma ʒéwelec énécmizua. Nambérac eneŋ neŋgoc maŋgoc ginawac iwawai hofiiguc haiyic heyu emmacac ménda hezac, néŋ neŋgoc maŋgoc eŋaoc nambérac hécginawac wamma imuhuc wammuac hezac.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ni mia kekec uŋaginanéŋ hiarumac niŋac ségiségi wamma iwawaina auma imuacnec toroqema kekecna momacnec hia auénécmidacmaŋ. Waŋu siŋgina niŋanʒua séc kemma muŋguc yanda kuneŋ yanda waŋu, siŋna niŋgic séc kemma muŋguc yanda komora wammacac hezac me?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Ic tosianéŋ nuac yomuhuc ʒéanʒu, ni onac réwéri ménda énécmiyi, néŋ diwi qiwiliŋ ic kecʒuawac diwi qiwiliŋ waŋ énécmima énépésiyec.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Ni ichécna onaru méli énécmima ionarunec mérac ʒéwa méra néŋu iwawaigina onagiri me?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Waŋu Tito onacmuru kemmac niŋac ʒémiyi imuhucnec ninʒéŋ ninʒéŋ munana méŋ méliwa wagic amuma hayoc, waŋu Titonéŋ hama iwawai méŋ onagirec me? Ini niŋgic, i ʒéma ni nekaoc Uŋa téréya imuhucyanec ʒéma héna momacguc ménda kecanʒic tanec wanʒac me?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Ini niŋgic éréma deguc nini héikeŋʒé héihaʒé wammanec kecʒiŋ tanec wanʒac gezaŋ. Imuhuc qahac. Nini Kristoguc kecma Anutuac kiwaiguc énézéziŋ. Ala sorochécnina, imi mocʒoŋ ini naŋgé énécmiwiŋ ʒé ʒéziŋ.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Ni onac muru hamaŋ nalé imuaru, ini hémmaŋ ʒé niŋi haka imuhucya ménda wamma kecgic inicbi niŋac, ini acguc hémbiŋ ʒé niŋgic séc ménda wamma kecba némbu niŋac, bacna yandizac. Imi sac qahac onac muru tualefic ʒéma nimbupuc ʒéma qeri geric ʒéma méndéŋ amuma kekec ʒéma ʒébiri qébiri ʒéma andé lukuc ac ʒéma tétéc qeqe ʒéma kaiʒiliweŋ wamma kecbu niŋac ʒénéŋna hirizac.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Onac murunec tosianéŋ haihaka ʒapi qeqeya ʒéma kaisero ʒéma neʒéléléŋ haka imuhucya wamma qerigina ménda meleŋanʒu. Waŋu imuhuc wammanec kecgic, onaru hawa Anutunanéŋ memanéŋu, ic imuhucya ionac siacma ewa goro wambi niŋac bacna yandizac.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.