2 Coríntios 12

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ac haréŋa tanec wanʒac, néŋ kileŋ meyac amuma ʒémaŋac hezac. Imuac Uŋawac haka Miŋ Kewuninanéŋ nézéyu héŋi imi ʒéma ac ʒéauma nézéyec imuac ʒéwa niŋgic.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ni Kristoac ic méŋ ninʒua. Ic imi Uŋanéŋ wagiru kurumeŋ qétéya 3 imuaru emma mayec. Mama keru yawuŋ 14 bec tecgézac. (Nalé imuaru inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Ni ic yomuhucya ninʒua, (inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 I imi baec hafi ʒepaya qahac imuaru wagiru kemma ac ʒémacac séc qahac imuhucya niŋec. Ic méŋ humuma houmacac hezac méŋnéŋ ac imi muŋguc ʒémacac niŋ ménda ʒémimia.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ni ic imuhucyawac hia meyacmimaŋ, néŋ nena imi qeka mekanawac ménda ʒéma méŋac méŋ mepési amumaŋac séc qahac.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ni ac héla sac ʒémaŋ, imuac niŋac mepési amumaŋ ʒé wammaŋiguc imi qelaŋa ménda wammaŋ. Néŋ méŋnéŋ niŋu haihakana iguc héŋec me kuana igucnec niŋec imi ogicma ic hiabia ʒéma niŋnémbac niŋac ʒémaŋ ʒé osizua.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Uŋawac iwawai hénia hénia meaunéŋec imuac nimba eŋeŋa yanda waŋanʒac. Imuac niŋac ni sécna ogicma meyac amuwi niŋac séwinaiguc waiya, qara Biria miŋinawac kua meme uŋa hainéŋec. Imi mia sécna ogicma ménda meyac amumaŋ niŋac yéwéri mihicŋi némmaŋ ʒé imuhuc hainéŋec.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Waŋu yéwéri imi wainémmac niŋac Miŋ Kewu ʒéwelec wammima kecba hatac haréwéc waŋec.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Waŋu ac yomuhuc nézéyec, kucnanéŋ qeka mekagaiguc mesolaŋanianʒac imuac niŋac ewa hiananéŋ sécgé génʒac. Imuac niŋ ni Kristoac kuhanéŋ nuaru henémmac niŋac ségiségi wamma qeka mekanawac nimba eŋu Anutu ʒéhiaru mimaŋ.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Qekameka mihicŋianʒua séc kucnaguc waŋanʒua imuac niŋ, ni Kristoac wamma qeka mekana ʒéma mematiti ac ʒéma ai yanda ʒéma, nunesi ʒéma yéwéri mihicŋianʒua séc ségiségi waŋanʒua.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ni qelaŋa wanʒua, néŋ ini hinocgé néŋgic imuhuc wanʒua. Eneŋ meyac némmuac hezac. Ni ic eŋomia, néŋ Yesuac Méliméli ic eŋeŋa yanda iniguc haiséséc wamma hémba ni ewac bacginu ménda kecʒua.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Ni onac sucginaiguc gum bénʒénʒéŋ kuneŋ yandaiguc sésécac haka méréra ʒéma haka welic welicgia ʒéma ai kuhaguc wamma mewa iminéŋ Yesuac méliméli ic héla kecʒua imuac asé kiwiya waŋ nénʒac.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Yéwéri ménda mihicŋi énécmiyi képésicna imi sac waima haka tosara méŋac méŋ niŋac ménda nimbiri némmu, néŋ weleŋ qeénécmiwa onac muru hénaoriŋ tosia ionac séc ménda wawaŋa méŋ he énécmizac me?
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Ninʒu, onac muru hamaŋ ʒé ʒéréŋqéréŋ wamba deguc hatac haréwéc wanʒac, néŋ yéwéri méŋ ménda mihicŋi énécmimaŋ. Ni onac iwawaigina niŋac qahac, néŋ eŋaŋ niŋac wamma ʒéwelec énécmizua. Nambérac eneŋ neŋgoc maŋgoc ginawac iwawai hofiiguc haiyic heyu emmacac ménda hezac, néŋ neŋgoc maŋgoc eŋaoc nambérac hécginawac wamma imuhuc wammuac hezac.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ni mia kekec uŋaginanéŋ hiarumac niŋac ségiségi wamma iwawaina auma imuacnec toroqema kekecna momacnec hia auénécmidacmaŋ. Waŋu siŋgina niŋanʒua séc kemma muŋguc yanda kuneŋ yanda waŋu, siŋna niŋgic séc kemma muŋguc yanda komora wammacac hezac me?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Ic tosianéŋ nuac yomuhuc ʒéanʒu, ni onac réwéri ménda énécmiyi, néŋ diwi qiwiliŋ ic kecʒuawac diwi qiwiliŋ waŋ énécmima énépésiyec.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Ni ichécna onaru méli énécmima ionarunec mérac ʒéwa méra néŋu iwawaigina onagiri me?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Waŋu Tito onacmuru kemmac niŋac ʒémiyi imuhucnec ninʒéŋ ninʒéŋ munana méŋ méliwa wagic amuma hayoc, waŋu Titonéŋ hama iwawai méŋ onagirec me? Ini niŋgic, i ʒéma ni nekaoc Uŋa téréya imuhucyanec ʒéma héna momacguc ménda kecanʒic tanec wanʒac me?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Ini niŋgic éréma deguc nini héikeŋʒé héihaʒé wammanec kecʒiŋ tanec wanʒac gezaŋ. Imuhuc qahac. Nini Kristoguc kecma Anutuac kiwaiguc énézéziŋ. Ala sorochécnina, imi mocʒoŋ ini naŋgé énécmiwiŋ ʒé ʒéziŋ.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Ni onac muru hamaŋ nalé imuaru, ini hémmaŋ ʒé niŋi haka imuhucya ménda wamma kecgic inicbi niŋac, ini acguc hémbiŋ ʒé niŋgic séc ménda wamma kecba némbu niŋac, bacna yandizac. Imi sac qahac onac muru tualefic ʒéma nimbupuc ʒéma qeri geric ʒéma méndéŋ amuma kekec ʒéma ʒébiri qébiri ʒéma andé lukuc ac ʒéma tétéc qeqe ʒéma kaiʒiliweŋ wamma kecbu niŋac ʒénéŋna hirizac.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Onac murunec tosianéŋ haihaka ʒapi qeqeya ʒéma kaisero ʒéma neʒéléléŋ haka imuhucya wamma qerigina ménda meleŋanʒu. Waŋu imuhuc wammanec kecgic, onaru hawa Anutunanéŋ memanéŋu, ic imuhucya ionac siacma ewa goro wambi niŋac bacna yandizac.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.