2 Coríntios 12

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ac haréŋa tanec wanʒac, néŋ kileŋ meyac amuma ʒémaŋac hezac. Imuac Uŋawac haka Miŋ Kewuninanéŋ nézéyu héŋi imi ʒéma ac ʒéauma nézéyec imuac ʒéwa niŋgic.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ni Kristoac ic méŋ ninʒua. Ic imi Uŋanéŋ wagiru kurumeŋ qétéya 3 imuaru emma mayec. Mama keru yawuŋ 14 bec tecgézac. (Nalé imuaru inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Ni ic yomuhucya ninʒua, (inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 I imi baec hafi ʒepaya qahac imuaru wagiru kemma ac ʒémacac séc qahac imuhucya niŋec. Ic méŋ humuma houmacac hezac méŋnéŋ ac imi muŋguc ʒémacac niŋ ménda ʒémimia.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ni ic imuhucyawac hia meyacmimaŋ, néŋ nena imi qeka mekanawac ménda ʒéma méŋac méŋ mepési amumaŋac séc qahac.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Ni ac héla sac ʒémaŋ, imuac niŋac mepési amumaŋ ʒé wammaŋiguc imi qelaŋa ménda wammaŋ. Néŋ méŋnéŋ niŋu haihakana iguc héŋec me kuana igucnec niŋec imi ogicma ic hiabia ʒéma niŋnémbac niŋac ʒémaŋ ʒé osizua.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Uŋawac iwawai hénia hénia meaunéŋec imuac nimba eŋeŋa yanda waŋanʒac. Imuac niŋac ni sécna ogicma meyac amuwi niŋac séwinaiguc waiya, qara Biria miŋinawac kua meme uŋa hainéŋec. Imi mia sécna ogicma ménda meyac amumaŋ niŋac yéwéri mihicŋi némmaŋ ʒé imuhuc hainéŋec.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Waŋu yéwéri imi wainémmac niŋac Miŋ Kewu ʒéwelec wammima kecba hatac haréwéc waŋec.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Waŋu ac yomuhuc nézéyec, kucnanéŋ qeka mekagaiguc mesolaŋanianʒac imuac niŋac ewa hiananéŋ sécgé génʒac. Imuac niŋ ni Kristoac kuhanéŋ nuaru henémmac niŋac ségiségi wamma qeka mekanawac nimba eŋu Anutu ʒéhiaru mimaŋ.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Qekameka mihicŋianʒua séc kucnaguc waŋanʒua imuac niŋ, ni Kristoac wamma qeka mekana ʒéma mematiti ac ʒéma ai yanda ʒéma, nunesi ʒéma yéwéri mihicŋianʒua séc ségiségi waŋanʒua.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Ni qelaŋa wanʒua, néŋ ini hinocgé néŋgic imuhuc wanʒua. Eneŋ meyac némmuac hezac. Ni ic eŋomia, néŋ Yesuac Méliméli ic eŋeŋa yanda iniguc haiséséc wamma hémba ni ewac bacginu ménda kecʒua.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ni onac sucginaiguc gum bénʒénʒéŋ kuneŋ yandaiguc sésécac haka méréra ʒéma haka welic welicgia ʒéma ai kuhaguc wamma mewa iminéŋ Yesuac méliméli ic héla kecʒua imuac asé kiwiya waŋ nénʒac.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Yéwéri ménda mihicŋi énécmiyi képésicna imi sac waima haka tosara méŋac méŋ niŋac ménda nimbiri némmu, néŋ weleŋ qeénécmiwa onac muru hénaoriŋ tosia ionac séc ménda wawaŋa méŋ he énécmizac me?
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ninʒu, onac muru hamaŋ ʒé ʒéréŋqéréŋ wamba deguc hatac haréwéc wanʒac, néŋ yéwéri méŋ ménda mihicŋi énécmimaŋ. Ni onac iwawaigina niŋac qahac, néŋ eŋaŋ niŋac wamma ʒéwelec énécmizua. Nambérac eneŋ neŋgoc maŋgoc ginawac iwawai hofiiguc haiyic heyu emmacac ménda hezac, néŋ neŋgoc maŋgoc eŋaoc nambérac hécginawac wamma imuhuc wammuac hezac.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ni mia kekec uŋaginanéŋ hiarumac niŋac ségiségi wamma iwawaina auma imuacnec toroqema kekecna momacnec hia auénécmidacmaŋ. Waŋu siŋgina niŋanʒua séc kemma muŋguc yanda kuneŋ yanda waŋu, siŋna niŋgic séc kemma muŋguc yanda komora wammacac hezac me?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Ic tosianéŋ nuac yomuhuc ʒéanʒu, ni onac réwéri ménda énécmiyi, néŋ diwi qiwiliŋ ic kecʒuawac diwi qiwiliŋ waŋ énécmima énépésiyec.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Ni ichécna onaru méli énécmima ionarunec mérac ʒéwa méra néŋu iwawaigina onagiri me?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Waŋu Tito onacmuru kemmac niŋac ʒémiyi imuhucnec ninʒéŋ ninʒéŋ munana méŋ méliwa wagic amuma hayoc, waŋu Titonéŋ hama iwawai méŋ onagirec me? Ini niŋgic, i ʒéma ni nekaoc Uŋa téréya imuhucyanec ʒéma héna momacguc ménda kecanʒic tanec wanʒac me?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Ini niŋgic éréma deguc nini héikeŋʒé héihaʒé wammanec kecʒiŋ tanec wanʒac gezaŋ. Imuhuc qahac. Nini Kristoguc kecma Anutuac kiwaiguc énézéziŋ. Ala sorochécnina, imi mocʒoŋ ini naŋgé énécmiwiŋ ʒé ʒéziŋ.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Ni onac muru hamaŋ nalé imuaru, ini hémmaŋ ʒé niŋi haka imuhucya ménda wamma kecgic inicbi niŋac, ini acguc hémbiŋ ʒé niŋgic séc ménda wamma kecba némbu niŋac, bacna yandizac. Imi sac qahac onac muru tualefic ʒéma nimbupuc ʒéma qeri geric ʒéma méndéŋ amuma kekec ʒéma ʒébiri qébiri ʒéma andé lukuc ac ʒéma tétéc qeqe ʒéma kaiʒiliweŋ wamma kecbu niŋac ʒénéŋna hirizac.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Onac murunec tosianéŋ haihaka ʒapi qeqeya ʒéma kaisero ʒéma neʒéléléŋ haka imuhucya wamma qerigina ménda meleŋanʒu. Waŋu imuhuc wammanec kecgic, onaru hawa Anutunanéŋ memanéŋu, ic imuhucya ionac siacma ewa goro wambi niŋac bacna yandizac.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.