2 Coríntios 12

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ac haréŋa tanec wanʒac, néŋ kileŋ meyac amuma ʒémaŋac hezac. Imuac Uŋawac haka Miŋ Kewuninanéŋ nézéyu héŋi imi ʒéma ac ʒéauma nézéyec imuac ʒéwa niŋgic.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Ni Kristoac ic méŋ ninʒua. Ic imi Uŋanéŋ wagiru kurumeŋ qétéya 3 imuaru emma mayec. Mama keru yawuŋ 14 bec tecgézac. (Nalé imuaru inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Ni ic yomuhucya ninʒua, (inéŋ séwi qeriaiguc kerec me imuac séŋgaŋgeŋiguc kerec imi ni ménda ninʒua, néŋ Anutunéŋ ninʒac.)
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 I imi baec hafi ʒepaya qahac imuaru wagiru kemma ac ʒémacac séc qahac imuhucya niŋec. Ic méŋ humuma houmacac hezac méŋnéŋ ac imi muŋguc ʒémacac niŋ ménda ʒémimia.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ni ic imuhucyawac hia meyacmimaŋ, néŋ nena imi qeka mekanawac ménda ʒéma méŋac méŋ mepési amumaŋac séc qahac.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ni ac héla sac ʒémaŋ, imuac niŋac mepési amumaŋ ʒé wammaŋiguc imi qelaŋa ménda wammaŋ. Néŋ méŋnéŋ niŋu haihakana iguc héŋec me kuana igucnec niŋec imi ogicma ic hiabia ʒéma niŋnémbac niŋac ʒémaŋ ʒé osizua.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Uŋawac iwawai hénia hénia meaunéŋec imuac nimba eŋeŋa yanda waŋanʒac. Imuac niŋac ni sécna ogicma meyac amuwi niŋac séwinaiguc waiya, qara Biria miŋinawac kua meme uŋa hainéŋec. Imi mia sécna ogicma ménda meyac amumaŋ niŋac yéwéri mihicŋi némmaŋ ʒé imuhuc hainéŋec.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Waŋu yéwéri imi wainémmac niŋac Miŋ Kewu ʒéwelec wammima kecba hatac haréwéc waŋec.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Waŋu ac yomuhuc nézéyec, kucnanéŋ qeka mekagaiguc mesolaŋanianʒac imuac niŋac ewa hiananéŋ sécgé génʒac. Imuac niŋ ni Kristoac kuhanéŋ nuaru henémmac niŋac ségiségi wamma qeka mekanawac nimba eŋu Anutu ʒéhiaru mimaŋ.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Qekameka mihicŋianʒua séc kucnaguc waŋanʒua imuac niŋ, ni Kristoac wamma qeka mekana ʒéma mematiti ac ʒéma ai yanda ʒéma, nunesi ʒéma yéwéri mihicŋianʒua séc ségiségi waŋanʒua.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Ni qelaŋa wanʒua, néŋ ini hinocgé néŋgic imuhuc wanʒua. Eneŋ meyac némmuac hezac. Ni ic eŋomia, néŋ Yesuac Méliméli ic eŋeŋa yanda iniguc haiséséc wamma hémba ni ewac bacginu ménda kecʒua.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ni onac sucginaiguc gum bénʒénʒéŋ kuneŋ yandaiguc sésécac haka méréra ʒéma haka welic welicgia ʒéma ai kuhaguc wamma mewa iminéŋ Yesuac méliméli ic héla kecʒua imuac asé kiwiya waŋ nénʒac.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Yéwéri ménda mihicŋi énécmiyi képésicna imi sac waima haka tosara méŋac méŋ niŋac ménda nimbiri némmu, néŋ weleŋ qeénécmiwa onac muru hénaoriŋ tosia ionac séc ménda wawaŋa méŋ he énécmizac me?
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ninʒu, onac muru hamaŋ ʒé ʒéréŋqéréŋ wamba deguc hatac haréwéc wanʒac, néŋ yéwéri méŋ ménda mihicŋi énécmimaŋ. Ni onac iwawaigina niŋac qahac, néŋ eŋaŋ niŋac wamma ʒéwelec énécmizua. Nambérac eneŋ neŋgoc maŋgoc ginawac iwawai hofiiguc haiyic heyu emmacac ménda hezac, néŋ neŋgoc maŋgoc eŋaoc nambérac hécginawac wamma imuhuc wammuac hezac.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ni mia kekec uŋaginanéŋ hiarumac niŋac ségiségi wamma iwawaina auma imuacnec toroqema kekecna momacnec hia auénécmidacmaŋ. Waŋu siŋgina niŋanʒua séc kemma muŋguc yanda kuneŋ yanda waŋu, siŋna niŋgic séc kemma muŋguc yanda komora wammacac hezac me?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Ic tosianéŋ nuac yomuhuc ʒéanʒu, ni onac réwéri ménda énécmiyi, néŋ diwi qiwiliŋ ic kecʒuawac diwi qiwiliŋ waŋ énécmima énépésiyec.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ni ichécna onaru méli énécmima ionarunec mérac ʒéwa méra néŋu iwawaigina onagiri me?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Waŋu Tito onacmuru kemmac niŋac ʒémiyi imuhucnec ninʒéŋ ninʒéŋ munana méŋ méliwa wagic amuma hayoc, waŋu Titonéŋ hama iwawai méŋ onagirec me? Ini niŋgic, i ʒéma ni nekaoc Uŋa téréya imuhucyanec ʒéma héna momacguc ménda kecanʒic tanec wanʒac me?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Ini niŋgic éréma deguc nini héikeŋʒé héihaʒé wammanec kecʒiŋ tanec wanʒac gezaŋ. Imuhuc qahac. Nini Kristoguc kecma Anutuac kiwaiguc énézéziŋ. Ala sorochécnina, imi mocʒoŋ ini naŋgé énécmiwiŋ ʒé ʒéziŋ.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ni onac muru hamaŋ nalé imuaru, ini hémmaŋ ʒé niŋi haka imuhucya ménda wamma kecgic inicbi niŋac, ini acguc hémbiŋ ʒé niŋgic séc ménda wamma kecba némbu niŋac, bacna yandizac. Imi sac qahac onac muru tualefic ʒéma nimbupuc ʒéma qeri geric ʒéma méndéŋ amuma kekec ʒéma ʒébiri qébiri ʒéma andé lukuc ac ʒéma tétéc qeqe ʒéma kaiʒiliweŋ wamma kecbu niŋac ʒénéŋna hirizac.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Onac murunec tosianéŋ haihaka ʒapi qeqeya ʒéma kaisero ʒéma neʒéléléŋ haka imuhucya wamma qerigina ménda meleŋanʒu. Waŋu imuhuc wammanec kecgic, onaru hawa Anutunanéŋ memanéŋu, ic imuhucya ionac siacma ewa goro wambi niŋac bacna yandizac.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.