1 Tessalonicenses 2

Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hex wuẍtaj hex wanab, caw heyohtaj tato mach naban̈eho con̈beycꞌojan̈ texol.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Waxan̈ca yet yalan̈to maẍto chexcotuclehan̈ con̈bahlaxan̈, con̈makꞌlaxpaxojan̈ bey yul con̈ob Filipos hacaꞌ yu heyabeni. Yaj maẍticꞌa con̈xiwan̈ yuto Comam Dios colwa jin̈an̈. Hac tuꞌ yu copujbanicꞌojan̈ Tzotiꞌ cꞌul yet colbanile texol, waxan̈ca caw howbi anma jin̈an̈.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Han̈on̈tiꞌan̈, maẍtaj tzotiꞌ mach yelo jalan̈ yet jecꞌtuꞌan̈, maẍtajpaxo istxꞌojal nabil juhan̈ yeb mach etalo nan juhan̈.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Wal xin Comam Dios sayn̈eon̈icojan̈, yakꞌnicano Comam huneꞌ comuniltiꞌan̈ yin̈ jalnicꞌojan̈ Tzotiꞌ cꞌul yet colbanile. Yuxinto maẍtaj tzet choche iscꞌul anma chicosayicꞌojan̈, to haꞌ tzet choche iscꞌul Comam Dios, yuto yohta Comam tzet nabil juhan̈.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Hex tiꞌ heyohtaj, yeb xin yohtapaxo Comam Dios tato maẍticꞌa hunelo quexcomontehan̈ yu tzotiꞌ cꞌulchꞌan yoqui. Machipaxo tzotiꞌ akꞌni ayo hecꞌul jalan̈ yun̈e jinilojan̈ melyu teyin̈.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Maẍtaj yu heyanico comayan̈ yuxin chon̈ecꞌan̈, maca yu jallaxan̈ nime anmahil yu anma.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Waxan̈ca xin ay jipan̈ jalnihan̈ teyet tato con̈heyilan̈ yuto ischejab Comam Jesucristo jehan̈, yajaꞌ xin mach haco tuꞌ jutehan̈. Haꞌ jetan̈ to cꞌulchꞌan jute cocꞌulan̈ teyin̈ hacaꞌ chiyu isyaꞌiln̈en hunu ix miꞌe niẍte yunin.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Caw chexcoyaꞌiln̈ehan̈, yuxinto maẍn̈etaj Tzotiꞌ cꞌul yet colbanile jakꞌan̈ teyet, wal xin cohin cobahan̈ jakꞌni camo cobahan̈ teyin̈, yuto caw chon̈tzalahan̈ teyin̈.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Hex wuẍtaj hex wanab, tijab yul hecꞌul hanta con̈siquihan̈ comunlahan̈, cosaynihan̈ yin̈ tzet chu yecꞌ juhan̈. Con̈munlahan̈ tzꞌayical yeb akꞌbalil, yun̈e matzet chicokꞌanan̈ teyet yet jecꞌan̈ jalnocꞌojan̈ Tzotiꞌ cꞌul yet colbanile texol.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Hex cawex chu heyalni yeb xin testigo Comam Dios yin̈ tato caw cꞌul jute cobahan̈, yeb han̈cꞌan̈e istoholal cowatxꞌehan̈ yet jecꞌan̈ texol hex ayexxaco yul iskꞌab Comam. Machi xin hunu mac chu yalni ta txꞌoj cowatxꞌehan̈ texol.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Heyohtapaxoj tato caw quexjiptzehan̈, jakꞌnipaxojan̈ yakꞌlobal hecꞌul hacaꞌ chu hunu naj mame yin̈ yuninal.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Jalnipaxojan̈ teyet hununex tato cꞌul cheyute heba, yuto ayexxaco yul iskꞌab Comam Dios. Haꞌ Comam awten̈eon̈icꞌo yul iskꞌab yeb yu cochahni sunil iscꞌulchꞌanil Comam.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Yu huneꞌ tuꞌ, chijakꞌan̈ yuchꞌandiosal tet Comam Dios, yuto yet heyaben Istzotiꞌ Comam jalan̈ teyet, hacaꞌ caw Istzotiꞌ Comam yu hechahnicanoj, mach hacaꞌo comon tzotiꞌ chal anma. Yin̈ caw yeli Istzotiꞌ Comam Dios huneꞌ tuꞌ, haꞌ xin chimunla yul heyanma yettax hechahnicanoj.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Hex wuẍtaj hex wanab, yet yakꞌlax ecꞌoyaꞌ heyanma yu heyet con̈ob, caw lahan heyakꞌle yeb yuninal Comam Dios ay yul ismajul Judea, huntekꞌan mac yetxa Comam Jesucristo yehi, caw caj illax yu yet con̈ob Israel.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Haꞌ ebnaj israelita tuꞌ potxꞌni camo Comam Jesucristo, hacaꞌticꞌa yu ispotxꞌni camo ebnaj ebnaj ischejab Comam Dios ecꞌlena yettax payat, con̈iscajnipaxojan̈ ebnaj. Caw machi nichꞌano iscꞌulal ebnaj tuꞌ yul sat Comam Dios, yuto chiscaj ebnaj sunil anma.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Mach chisje ebnaj ta chijalan̈ Tzotiꞌ yet colbanile tet anma mach Israeloj, hac tuꞌ chiyu yah sutsun ismul ebnaj yiban̈. Yajaꞌ wal tinan̈ xin xahul isyaꞌtajil yiban̈ huntekꞌan anma tuꞌ yu Comam Dios.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Hex wuẍtaj hex wanab, yet jelan̈ texol hanicꞌ tiempohal, caw ayexn̈eticꞌaco yul janmahan̈, waxan̈ca xin mach chijilan̈ teyin̈. Caw xin jacojan̈ yin̈ cocꞌulan̈ cotohan̈ quexjilnojan̈ hunelxa.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 ¡Caw jakꞌlehan̈ cotohan̈ quexjilnojan̈! Hanin Pablo intiꞌan txꞌiꞌal el wochehan intohan quexwilaꞌan, yajaꞌ yayo naj matzwalil isyaꞌtajil yuxin maẍticꞌa yu cotohan̈ quexjilnojan̈.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Mac yin̈ chicawxi cocꞌulan̈? ¿Mac yin̈ chitzala janmahan̈? Wal xin hex ton ispaj comunilan̈ chiakꞌni tzalahilal. Teyin̈ caw chitit cotzalahilalan̈ yul sat Comam Jesucristo yet chihuli.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Yin̈ caw yeli hex tiꞌ ayexico cotzalahilalojan̈, yeb ayexico comayojan̈ chiyute jabenan̈.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.