Marcos 5
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs BKJ
1 Ech tek opon u Jesuus tuchꞌ qꞌul ichusulibꞌ tunpaqꞌit itziꞌaj u choo tikuenta u txꞌavaꞌ Gaadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Utz yakich ul kꞌulaxoj tel u Jesuus tu jukubꞌ tu maꞌl u vinaj, aꞌ kꞌaskuꞌl viꞌ kamnaj. Atich ok tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj kꞌatza.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tiira aꞌ tatibꞌal viꞌ kamnaj. Utz abꞌil tereꞌn koj nichtoleꞌ tiꞌ, kꞌuxh nichiqitzpu tu kadeena.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Tan jatpajul koꞌn maꞌtich iqitzpu tu chꞌichꞌ tuchꞌ tu kadeena. Pek nichkoꞌnitzut tuul qꞌu kadeena. Utz bꞌoono koꞌn itxꞌajax qꞌu chꞌichꞌ nichiꞌaneꞌ, qꞌu qitzbꞌal tetz. Ech yeꞌxhabꞌil maꞌj nichtoleꞌ tiꞌ.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Utz kexhich iqꞌeqꞌun ipaal viꞌaj muunte, qꞌiils aqꞌbꞌal majte, tuchꞌ viꞌaj kamnaj. Utz vaꞌl takꞌonsat jeꞌ tibꞌ tu sivan.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ech taꞌxh til itoop u Jesuus tzian, yakich jutzin toponeꞌ. Utz ex pecheꞌoj kuꞌ siatz.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Qꞌeqꞌun taltu te ech tzaꞌ: —¡Kam asaꞌ ve Jesuus iKꞌaol Tꞌankin Tioxh! ¡Nunjaj see tuchꞌ Tioxh aas yeꞌ koꞌxh uulebꞌeꞌin!— Texh te.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tan nichtal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Elen kꞌatz u vinaj tziꞌ, tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj.— Texh te.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Uncheeꞌ chꞌotil te tu u Jesuus ech tzaꞌ: —¿Kam abꞌii?— Texh te.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ech aatz qꞌu tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj tan, kaanaich ijajabꞌet u Jesuus aas yeꞌk soꞌojchal el tikuenta u txꞌavaꞌ tziꞌ.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Uncheeꞌ atich unjolol qꞌu bꞌoch tziꞌ, nichtechbꞌun xeꞌ maꞌl muunte, tiira sibꞌal ixaaneꞌ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ech aatz qꞌu tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj tan, ijajabꞌe u Jesuus; tal te ech tzaꞌ: —Aqꞌ tzii qe aas soꞌokꞌoꞌ kꞌatz qꞌu bꞌoch tziꞌ.— Texhtuꞌ.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Aqꞌax tzii te tu u Jesuus. Utz el tek qꞌu tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj kꞌatz u vinaj. Utz ok kꞌatz kajay qꞌu bꞌoch qꞌul 2,000 ixaaneꞌ. Ech yakich motx ex ikꞌon bꞌen tibꞌ qꞌu bꞌoch tziꞌ peepu taqꞌo. Bꞌen tu choo. Utz ech motx ijiqꞌmu tu aꞌ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu xeen bꞌoch, motx tꞌaspi kꞌasuꞌl. Ex tal tu tenam qꞌu kam uchi tziꞌ, tuchꞌ tu qꞌu jaꞌjtzeꞌ. Ech ul ilaxoj tu qꞌu aanima kam vaꞌl maꞌtich tucheꞌ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Utz taꞌxh motx opon qꞌu aanima kꞌatz u Jesuus, yakich til u vinaj vaꞌl maꞌtich tulevansal tu qꞌu tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj. Tan sibꞌla tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj atich ok kꞌatza bꞌanel. Chꞌuxhlich tekuꞌen. Atich tek ok toksaꞌm. Tiira bꞌaꞌn tekuꞌen. Ech motx xoꞌvi.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu aanima, qꞌuꞌl ilon qꞌu kam tziꞌ, motx tek tal tu unjot qꞌuꞌl anal motx oponi, aas kam vaꞌl iꞌan u vinaj, vaꞌl atich ok tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj kꞌatza. Utz tal majte kam vaꞌl iꞌan qꞌu bꞌoch.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ech aatz qꞌu aanima, xeꞌt tek motx ijaj bꞌaꞌnil tu u Jesuus aas saelbꞌen tikuenta qꞌul itxꞌavaꞌ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Uncheeꞌ tuul tek ok u Jesuus tu jukubꞌ, xaan opon u vinaj kꞌatza vaꞌl atich ok u tioxhil txꞌiꞌliꞌinaj kꞌatza bꞌanel. Ijaj bꞌaꞌnil te aas taꞌn saxambꞌu tiꞌ.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Pek aatz u Jesuus tan, yeꞌt taqꞌ tzii te. Tal koꞌn te ech tzaꞌ: —Kuxh taatibꞌal xeꞌ qꞌul iitzꞌin aatzik utz, al te kam u mam bꞌaꞌnil vetiꞌanlu u Tioxh see. Utz al te aas kaniꞌch mitxumt aatz.— Texh te.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ech bꞌeni. Utz xeꞌt ipaxsa itziiul tu vikuenta qꞌu tenam Decaapolis aas kam u mam bꞌaꞌnil iꞌan u Jesuus te. Motx tzꞌejx ikꞌuꞌl aanima taqꞌo.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Uncheeꞌ okkꞌasuꞌl u Jesuus tu jukubꞌ. Ul tunpaqꞌit itziꞌaj u choo. Utz mam tenam imoloꞌk tibꞌ tiꞌ.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ech opon maꞌl u vinaj qꞌesala tu u atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar, Jairo ibꞌii. Ech taꞌxh tila, pecheꞌ kuꞌ vatz u Jesuus.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Utz ech vaꞌlich ijajtu bꞌaꞌnil tu u Jesuus ech tzaꞌ: —¡Bꞌan bꞌaꞌnil seꞌenaxh viꞌ tan, tiira tajinnaj vunmeꞌal tu yaabꞌil cheel! Seꞌnaaqꞌ jeꞌ vaqꞌabꞌ tibꞌa, ech siꞌan bꞌaꞌn utz, saꞌatin itiichajil.— Texh te.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ech bꞌen u Jesuus tiꞌ. Mam tenam xambꞌu bꞌen tiꞌ. Utz kexhich ipitax xoꞌl aanima.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Uncheeꞌ tuul atich ok u Jesuus tiꞌ bꞌey, xamich maꞌl u ixoj tiꞌ. Yaꞌvich. Kaj nichtel kꞌatza. Utz yeꞌ nichiyaꞌeꞌ. Kabꞌlaalich yaꞌbꞌ ixeꞌteꞌ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Tiira maꞌtich ipaal tu kꞌaxkꞌo tiqꞌabꞌ sibꞌal aa tzꞌak. Utz maꞌtich isotzsat kajay qꞌu tetz atiche tiꞌ itzꞌakat tibꞌ. Pek kam koj yolonka. Aal koꞌn nichitajineꞌ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ech aatz tabꞌi itziiul qꞌu txaichil nichiꞌan u Jesuus, oponi. Xambꞌu tiꞌ. Ok xoꞌl qꞌu mam tenam. Utz ikanoꞌk ijuꞌ u toksaꞌm.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Tan nichnaltal u ixoj tiꞌ taanima ech tzaꞌ: —Saꞌxhunbꞌan bꞌaꞌn atziꞌ kꞌuxh taꞌxh sunkan vijuꞌ u toksaꞌm.— Texhich.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ech yaꞌ tel u kaj kꞌatza. Utz yakich inacha aas bꞌaꞌntich tek tu tzaꞌlla yaabꞌil vaꞌl nichbꞌanon.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ech tu u muꞌkꞌul tziꞌ, yakich inach u Jesuus aas maꞌl txaichil iꞌana aas kanax ok u toksaꞌm. Isuchqꞌi tibꞌ xoꞌl u mam tenam. Tal ech tzaꞌ: —¿Abꞌil vaꞌl vetkanon ok u voksaꞌm tziꞌ?— Texhtuꞌ.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Aatz qꞌul ichusulibꞌ tan, tal te ech tzaꞌ: —Qꞌu mam tenam nipitonaxh tziꞌ utz, naaleꞌ: «¿Abꞌil vaꞌl vetkanonokꞌin?» Chaꞌaxh.— Texh te.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Pek sajin paal u Jesuus tiꞌaj. Aꞌ isaꞌ tiltaꞌ abꞌil vaꞌl kanon ok.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Uncheeꞌ aatz u ixoj, vaꞌlich tek itꞌuntꞌuꞌlan tu xoꞌval tan, nichichokax tu u Jesuus. Utz atich tek sikꞌuꞌl u ixoj, aas maꞌt tel u yaabꞌil kꞌatza. Ech ul pecheꞌoj kuꞌ vatz u Jesuus, tiꞌ talax kajay vinujul te.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Aatz u Jesuus tan, tal te: —Tiꞌ koꞌn vikꞌujeꞌ akꞌuꞌl vetaꞌanlu bꞌaꞌn txutx. Pek kuxh, txꞌanel abꞌenaꞌ. Taꞌn vetaꞌanlu bꞌaꞌn tu vayaabꞌil tziꞌ.— Texh te.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ech tuul ankoꞌxh nichiyolon u Jesuus, opon unjolol aanima. Aꞌ kꞌaskuꞌl tu atibꞌal xeꞌ u Jairo, u qꞌesala tu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Utz tal ech tzaꞌ: —¡Kamyu vameꞌal! Yeꞌ koꞌxh akalabꞌtziiu veꞌt u chusul tziꞌ.— Texhtuꞌ.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Pek yeꞌt toksa tetz u yol u Jesuus vaꞌl ex alchoj. Tal tek tu u Jairo ech tzaꞌ: —Yeꞌ koꞌxh qeonaxh. Kꞌujeꞌoj koꞌn akꞌuꞌl.— Texh te.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Uncheeꞌ ech ibꞌenaꞌ. Loqꞌ yeꞌt taqꞌ tzii abꞌil koꞌxh seꞌen tiꞌ. Pek taꞌxh bꞌen u Luꞌ, u Jacobo, tuchꞌ u Xhan, vitzaꞌqꞌ u Jacobo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ech opon u Jesuus tu atibꞌal xeꞌ u Jairo, u qꞌesala tu u atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Utz tila aas vaꞌlich tuch qꞌeqꞌelkabꞌinchil. Atia vaꞌlich iqꞌeqꞌun tu oqꞌel. Utz atia kaana txumumla chaj yol nichtal tu oqꞌel.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ech taꞌxh okoꞌp u Jesuus tal ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ aas vaꞌl eqꞌeqꞌelkabꞌineꞌ utz, vaꞌl etoqꞌeꞌ? Tan yitꞌ kamnaj koj u ixviak tziꞌ. Vatchel koꞌn atziꞌ.— Texhtuꞌ.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pek nichkoꞌnteesal iqꞌii tiꞌ vaꞌl tala. Ech ipaasa eluꞌl kajay qꞌu aanima qꞌanal. Utz taꞌxh tiqꞌoꞌk tiꞌ vitat u ixviak, tuchꞌ vinan utz, tuchꞌ qꞌuꞌl xamich tiꞌ. Ech motx tokoꞌp tu vaꞌl atichku u ixviak.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ech aatz u Jesuus, itxay iqꞌabꞌ u ixviak. Utz tal te ech tzaꞌ: —Talita cumi.— Texh te. —Ixviak axh nivalaxh. Lakpen.— Chu tokebꞌal u yol tziꞌ.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Utz yakich lakpoj u ixviak. Nichtekipaaleꞌ. Tan kabꞌlaalich tek iyaꞌbꞌ. Utz motx tzꞌejxu ikꞌuꞌl taqꞌo.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ech tiira tal bꞌaꞌnil aas yeꞌxhabꞌil koꞌxh tereꞌn soꞌootzajin u kam tziꞌ. Utz tal taqꞌax techbꞌubꞌal.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.