Marcos 12
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs VC
1 Uncheeꞌ ech xeꞌt tal u Jesuus ech tzaꞌ, ikꞌam tiꞌ kam: —Aatz maꞌl u vinaj, ichik untanul iuuva. Utz ipeꞌi tiꞌ. Ikꞌot maꞌl pachꞌbꞌal tetz uuva tuul. Ech inukꞌ maꞌl tꞌankin xeebꞌ tetz u chikobꞌeꞌm. Ech tek taqꞌtuka kꞌam tunjolol kꞌamol. Utz bꞌen tzian.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Utz aatz opon u tiempo tetz iqꞌanbꞌebꞌal u uuva, ichaj opon maꞌl u taqꞌonom xeꞌ qꞌu kꞌamol tiꞌ ul tiqꞌol untanul ivatz vichikobꞌeꞌm, ayaꞌ u kꞌambꞌal.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Pek aatz qꞌu kꞌamol tziꞌ, motx koꞌn itxay u aqꞌonom vaꞌl chajaxi, iqꞌosa. Utz nikoꞌxh bꞌioj kꞌasuꞌl tiꞌ.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ech ichaj paj chit bꞌen vaꞌt taqꞌonom u bꞌaal txꞌavaꞌ tziꞌ. Utz paqꞌax koꞌn sivan. Akꞌonsal iviꞌ. Utz motx koꞌn iyoqꞌ kꞌasuꞌl.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ichaj paj chit bꞌen vaꞌte. Utz aatz vaꞌt vaꞌl tziꞌ, yatzꞌax kuꞌen. Ech sibꞌ tereꞌn koꞌxh ichaj oponi. Pek atia qꞌosax kuꞌen. Utz atia yatzꞌaxi.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Ech tiyaꞌtebꞌal tekuꞌen, aꞌ tek ichaj vikꞌaol u bꞌaal txꞌavaꞌ, vaꞌl tiira tii tiꞌ. Utz tal u bꞌaal txꞌavaꞌ ech tzaꞌ: «Atil tek bꞌoj tatin vunkꞌaol siatz siꞌaneꞌ atziꞌ.» Texhtuꞌ.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Pek aatz qꞌu kꞌamol tziꞌ, motx tal sivatzaj ech tzaꞌ: «Aꞌ vaꞌl soꞌokka tu vimeꞌbꞌiꞌl vitat atziꞌ. Pek ¡kuyatzꞌtaj, ech oꞌ tek soꞌokkaꞌoꞌ tu qꞌu tetz!» Texhtuꞌ.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ech motx itxaya, iyatzꞌa utz; ikꞌon eluꞌl tiꞌ eluꞌl u chikobꞌeꞌm.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Ech ¿kam tek bꞌoj siꞌan u bꞌaal txꞌavaꞌ nenacheꞌ? Aatz siꞌaneꞌ tan, suꞌuli utz, sisotzsa qꞌu kꞌamol. Ech sataqꞌ u chikobꞌeꞌm tunjoltu aanima.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Pek ¿yetz sikꞌlemal u Yolbꞌal Tioxh setaqꞌo vaꞌl tzꞌibꞌamalka nital ech tzaꞌ?:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 U kuBꞌaals Amlika vetbꞌanon u kam tziꞌ utz, techal sukuvatz.» Chia.—
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu qꞌesala, motx el itxumbꞌal tuul aas tiꞌ alaxku u yol tziꞌ aas kꞌamax tiꞌ qꞌu kꞌamol. Siꞌchtekitxay u Jesuus motx tala, pek ixoꞌva u mam tenam. Ech taqꞌka u Jesuus utz, motx kꞌasuꞌl.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Uncheeꞌ aatz tek iꞌana, motx opon unjolol fariseo kꞌatz u Jesuus tuchꞌ unjolol qꞌuꞌl oknaj tiꞌ u Herodes. Aꞌich isaꞌ siꞌchitxay u Jesuus tiꞌ maꞌj yol sataleꞌ.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ech motx tal te tzaꞌ: —Chusul, qootzajle aas axh maꞌl vinaj inujul naaleꞌ. Yitꞌ aꞌ koj nibꞌenkꞌaxh tiꞌ qꞌuꞌl nital qꞌu aanima. Tan yitꞌ aꞌ koj nasaji kam tatin qꞌu aanima, pek tu chit inujul nichusunkꞌaxh tiꞌ u bꞌenchil xeꞌ u Tioxh. Pek al qe ¿bꞌaꞌn tzik aas nikuchoo jaꞌmel alkavaar tu u Cesar, oj yeꞌka?— Texh te.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ech aatz u Jesuus tan, yakich til vikaꞌvatzil qꞌu vinaj tziꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ aas vet sekꞌuꞌl nechꞌoti ok kam ve? Aqꞌtaj ul maꞌj puaj qabꞌi, savileꞌ.— Texh te.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Ech aqꞌax maꞌl puaj te utz, tal ech tzaꞌ: —¿Abꞌil etz vatzibꞌal vaꞌl atoꞌk vatz u puaj tzaꞌ utz, abꞌil etz u bꞌii tzꞌibꞌamal ok siatz majte?— Texhtuꞌ.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus, tal ech tzaꞌ: —Aqꞌtaj tu u ijlenal Cesar kam tiꞌ vaꞌl nichoonkꞌex te. Utz aqꞌtaj tu u Tioxh abꞌiste u tetz Tioxh.— Texh te. Ech motx tzꞌejx ikꞌuꞌl tiꞌ u yol vaꞌl tal u Jesuus.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Uncheeꞌ opon qꞌu saduceo kꞌatz u Jesuus qꞌuꞌl yeꞌxhkam nimotxniman u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj. Utz motx ichꞌoti te ech tzaꞌ:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 —Chusul, aatz u Moisees, itzꞌibꞌaka: «Oj sakam maꞌj vinaj utz, sakaa tixoj yeꞌk initxaꞌa, sikꞌulka tibꞌ vitzaꞌqꞌ u kamnaj tuchꞌ u tixoj. Ech sachee ichꞌexel.» Chia.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Pek atich jujvaꞌl qꞌu vinaj itzaꞌqꞌ tibꞌ. Utz aatz iꞌan u bꞌaxa, ikꞌul tibꞌ tuchꞌ ixoj. Pek kam kuꞌen, yeꞌk initxaꞌa kaai.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ech aatz vikaꞌbꞌ, ikꞌul tibꞌ tuchꞌ u ixoj. Pek kam koꞌn pajeꞌ, yeꞌk paj initxaꞌa kaai. Echat koꞌxh iꞌan u toxvaꞌ majte.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Opon koꞌxh tijujvaꞌ, yeꞌk initxaꞌa motx kaai. Ech aatz maꞌtich ikam jujvaꞌl qꞌu vinaj tziꞌ, kam u ixoj majte.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Utz aatz tek tu u qꞌaavitzꞌpichil, ¿abꞌil tek ivinaj u ixoj liꞌana tziꞌ? Tan vetikꞌul tibꞌ tuchꞌ jujvaꞌl qꞌu vinaj.— Texh te.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Tzaqꞌbꞌu tek u Jesuus utz, tala: —Junal yolpinajex. Tan yeꞌ etootzaj u Yolbꞌal Tioxh tuchꞌ vitxumbꞌal.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tan aatz lauch u qꞌaavitzꞌpichil xoꞌl qꞌu kamnaj, yeꞌkan kꞌuliꞌbꞌ suꞌuchi. Tan ela tek qꞌu aanima tuchꞌ qꞌul iaanjel u Tioxh tu Amlika siꞌaneꞌ.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Pek aatz tiꞌ u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj netaleꞌ tziꞌ, ¿yetz sikꞌlemal setaqꞌo tu u uꞌ vaꞌl itzꞌibꞌa u Moisees aas kaniꞌch viqꞌilal bꞌanax tu u Tioxh kꞌatz u chꞌiꞌx? Tan tal te ech tzaꞌ: «In viTioxh u Abrahaam. In viTioxh u Isaac. Utz in viTioxh u Jacoob.» Texh te.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Tan aatz u Tioxh, yitꞌ iTioxh koj kamnaj, pek iTioxh itzꞌlich. Ech tiira sibꞌ yolpinajex.— Texh u Jesuus.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Uncheeꞌ xaan opon maꞌl qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar kꞌatza. Tan tabꞌi tuch u yol tziꞌ utz, bꞌaꞌn itzaqꞌbꞌu u Jesuus tabꞌi. Ech ichꞌoti te ech tzaꞌ: —¿Abꞌiste chit u qꞌesal mantaar viꞌ kajay qꞌu mantaar?— Texh te.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz u qꞌesal mantaar viꞌ kajay qꞌu mantaar, ayaꞌ vaꞌl nital ech tzaꞌ: «Abꞌitaj ex Israeel, aatz u Tioxh u kuBꞌaal, maꞌl kuꞌen.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Utz tzꞌej avaanima tiꞌ vaTioxh, tuchꞌ avaanxelal, tuchꞌ atxumbꞌal utz, tuchꞌ ayakꞌil.» Chia. Tan aꞌ u qꞌesal mantaar.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Aatz u kaꞌbꞌ, ela koꞌn tuchꞌ. Nital ech tzaꞌ: «Tiiꞌaxh tiꞌ kajay aanima kꞌuxh kam koꞌxh aanimail echat koꞌxhtuꞌ aꞌ naꞌan saiꞌ.» Chia. Ech yeꞌk vaꞌt mantaar paalchu koj vatz qꞌuꞌl tziꞌ.— Texh u Jesuus.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Uncheeꞌ tzaqꞌbꞌu tek u aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar, tal ech tzaꞌ: —Bꞌaꞌn vaꞌl naaleꞌ chusul. Aꞌ inujul vaꞌl naaleꞌ tziꞌ, aas maꞌl koꞌn Tioxh. Utz yeꞌk vaꞌt tiꞌ.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Aꞌ inujul majte vaꞌl naaleꞌ aas sakutzꞌej qaanima tiꞌ u Tioxh tuchꞌ kutxumbꞌal, tuchꞌ qaanxelal tuchꞌ kuyakꞌil. Utz aꞌ inujul aas sakubꞌan tiiꞌoꞌ tiꞌ kajay aanima echaꞌ nikubꞌan qiꞌ. Techal vatz jankꞌal qꞌu txꞌoloꞌm tuchꞌ qꞌu oya nitok vatz Tioxh.— Texhtuꞌ.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Uncheeꞌ aatz u Jesuus, tila aas tzakꞌumal itzaqꞌbꞌu u vinaj tziꞌ. Tal tek te ech tzaꞌ: —Yitꞌ tzian koj axh kꞌatz viQꞌesalail u Tioxh.— Texh te. Ech yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌtoj txꞌakon ichꞌotil kam te.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Uncheeꞌ aatz nichichusun u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh, tal ech tzaꞌ: —¿Kan chaj tok nital qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar aas, ituꞌxh ixalam Daviid koꞌn viTxaaom u Tioxh nitaleꞌ?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Tan u Tioxhla Espiiritu yolon titziꞌ u Daviid aas taltu ech tzaꞌ:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Anat koꞌxh u Daviid alon aas “unBꞌaal”, chu tiꞌ viTxaaom u Tioxh. Ech ¿kam tokeꞌ oj ituꞌxh ixalam kuꞌen?— Texhtuꞌ.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Nichpajtal u Jesuus tu vichusun ech tzaꞌ: —Bꞌantaj kuenta etibꞌ tiꞌ qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Tan vatz ikꞌuꞌl paalchil tuchꞌ chelkin oksaꞌm. Utz aꞌ chit isaꞌ saꞌalax ichajlichil tu kꞌayibꞌal.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Utz aꞌ chit nichok qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal tu qꞌu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Utz aꞌ chit nikuꞌk tu qꞌu bꞌaxa kꞌujlebꞌal til niꞌuchku txꞌaꞌom tu nimla qꞌii.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Nimotxisubꞌ tzaj txakay ixoj tiꞌ qꞌu tetz. Vet chit sikꞌuꞌl niꞌaneꞌ. Nimuj qꞌul ibꞌanoneꞌ nimotxtaleꞌ. Tan sibꞌ chit tuul qꞌul iqꞌilat sikꞌlet Tioxh. Pek sibꞌ u choobꞌal paav saꞌalax ikuꞌ tiꞌ tu qꞌul ipaav niꞌaneꞌ.— Texh u Jesuus.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Uncheeꞌ ex kꞌujeꞌoj u Jesuus kꞌatz u kaaxha, u molbꞌal kutxu tu viqꞌanalil u totztioxh. Utz nichisaji qꞌu aanima qꞌuꞌl nichentaqꞌ koꞌp puaj tu kaaxha. Utz sibꞌ txꞌiiol iqꞌii mam puaj nichentaqꞌ koꞌp.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Utz opon maꞌl u txakay ixoj tiira meꞌbꞌiꞌlich tetz. Utz ex taqꞌ koꞌp kaꞌvaꞌl puaj tiira chꞌoo tuul.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ech aatz u Jesuus, isikꞌle qꞌul ichusulibꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —Niꞌxhtekꞌval sete, sibꞌal puaj vettaqꞌ koꞌp u txakay ixoj tziꞌ, kꞌuxh meꞌbꞌiꞌl tetz viꞌ tereꞌn qꞌuꞌl vetmotxtaqꞌ koꞌp tetz tu u kaaxha tziꞌ.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Tan kajay qꞌuꞌl vetmotxtaqꞌ ikutxu, taꞌxh vetmotxtaqꞌa qꞌu chan ipuaj. Pek ech koj u txakay ixoj tziꞌ, kꞌuxh meꞌbꞌiꞌl tetz tan, nojchit aꞌ vetimoxsaka jankꞌal vatz tetz atile.— Texh u Jesuus.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.