Marcos 12
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NTLH
1 Uncheeꞌ ech xeꞌt tal u Jesuus ech tzaꞌ, ikꞌam tiꞌ kam: —Aatz maꞌl u vinaj, ichik untanul iuuva. Utz ipeꞌi tiꞌ. Ikꞌot maꞌl pachꞌbꞌal tetz uuva tuul. Ech inukꞌ maꞌl tꞌankin xeebꞌ tetz u chikobꞌeꞌm. Ech tek taqꞌtuka kꞌam tunjolol kꞌamol. Utz bꞌen tzian.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Utz aatz opon u tiempo tetz iqꞌanbꞌebꞌal u uuva, ichaj opon maꞌl u taqꞌonom xeꞌ qꞌu kꞌamol tiꞌ ul tiqꞌol untanul ivatz vichikobꞌeꞌm, ayaꞌ u kꞌambꞌal.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Pek aatz qꞌu kꞌamol tziꞌ, motx koꞌn itxay u aqꞌonom vaꞌl chajaxi, iqꞌosa. Utz nikoꞌxh bꞌioj kꞌasuꞌl tiꞌ.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ech ichaj paj chit bꞌen vaꞌt taqꞌonom u bꞌaal txꞌavaꞌ tziꞌ. Utz paqꞌax koꞌn sivan. Akꞌonsal iviꞌ. Utz motx koꞌn iyoqꞌ kꞌasuꞌl.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ichaj paj chit bꞌen vaꞌte. Utz aatz vaꞌt vaꞌl tziꞌ, yatzꞌax kuꞌen. Ech sibꞌ tereꞌn koꞌxh ichaj oponi. Pek atia qꞌosax kuꞌen. Utz atia yatzꞌaxi.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Ech tiyaꞌtebꞌal tekuꞌen, aꞌ tek ichaj vikꞌaol u bꞌaal txꞌavaꞌ, vaꞌl tiira tii tiꞌ. Utz tal u bꞌaal txꞌavaꞌ ech tzaꞌ: «Atil tek bꞌoj tatin vunkꞌaol siatz siꞌaneꞌ atziꞌ.» Texhtuꞌ.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Pek aatz qꞌu kꞌamol tziꞌ, motx tal sivatzaj ech tzaꞌ: «Aꞌ vaꞌl soꞌokka tu vimeꞌbꞌiꞌl vitat atziꞌ. Pek ¡kuyatzꞌtaj, ech oꞌ tek soꞌokkaꞌoꞌ tu qꞌu tetz!» Texhtuꞌ.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Ech motx itxaya, iyatzꞌa utz; ikꞌon eluꞌl tiꞌ eluꞌl u chikobꞌeꞌm.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Ech ¿kam tek bꞌoj siꞌan u bꞌaal txꞌavaꞌ nenacheꞌ? Aatz siꞌaneꞌ tan, suꞌuli utz, sisotzsa qꞌu kꞌamol. Ech sataqꞌ u chikobꞌeꞌm tunjoltu aanima.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Pek ¿yetz sikꞌlemal u Yolbꞌal Tioxh setaqꞌo vaꞌl tzꞌibꞌamalka nital ech tzaꞌ?:
10 Vocês não leram o que as
11 U kuBꞌaals Amlika vetbꞌanon u kam tziꞌ utz, techal sukuvatz.» Chia.—
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu qꞌesala, motx el itxumbꞌal tuul aas tiꞌ alaxku u yol tziꞌ aas kꞌamax tiꞌ qꞌu kꞌamol. Siꞌchtekitxay u Jesuus motx tala, pek ixoꞌva u mam tenam. Ech taqꞌka u Jesuus utz, motx kꞌasuꞌl.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Uncheeꞌ aatz tek iꞌana, motx opon unjolol fariseo kꞌatz u Jesuus tuchꞌ unjolol qꞌuꞌl oknaj tiꞌ u Herodes. Aꞌich isaꞌ siꞌchitxay u Jesuus tiꞌ maꞌj yol sataleꞌ.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ech motx tal te tzaꞌ: —Chusul, qootzajle aas axh maꞌl vinaj inujul naaleꞌ. Yitꞌ aꞌ koj nibꞌenkꞌaxh tiꞌ qꞌuꞌl nital qꞌu aanima. Tan yitꞌ aꞌ koj nasaji kam tatin qꞌu aanima, pek tu chit inujul nichusunkꞌaxh tiꞌ u bꞌenchil xeꞌ u Tioxh. Pek al qe ¿bꞌaꞌn tzik aas nikuchoo jaꞌmel alkavaar tu u Cesar, oj yeꞌka?— Texh te.
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ech aatz u Jesuus tan, yakich til vikaꞌvatzil qꞌu vinaj tziꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ aas vet sekꞌuꞌl nechꞌoti ok kam ve? Aqꞌtaj ul maꞌj puaj qabꞌi, savileꞌ.— Texh te.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ech aqꞌax maꞌl puaj te utz, tal ech tzaꞌ: —¿Abꞌil etz vatzibꞌal vaꞌl atoꞌk vatz u puaj tzaꞌ utz, abꞌil etz u bꞌii tzꞌibꞌamal ok siatz majte?— Texhtuꞌ.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus, tal ech tzaꞌ: —Aqꞌtaj tu u ijlenal Cesar kam tiꞌ vaꞌl nichoonkꞌex te. Utz aqꞌtaj tu u Tioxh abꞌiste u tetz Tioxh.— Texh te. Ech motx tzꞌejx ikꞌuꞌl tiꞌ u yol vaꞌl tal u Jesuus.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Uncheeꞌ opon qꞌu saduceo kꞌatz u Jesuus qꞌuꞌl yeꞌxhkam nimotxniman u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj. Utz motx ichꞌoti te ech tzaꞌ:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 —Chusul, aatz u Moisees, itzꞌibꞌaka: «Oj sakam maꞌj vinaj utz, sakaa tixoj yeꞌk initxaꞌa, sikꞌulka tibꞌ vitzaꞌqꞌ u kamnaj tuchꞌ u tixoj. Ech sachee ichꞌexel.» Chia.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Pek atich jujvaꞌl qꞌu vinaj itzaꞌqꞌ tibꞌ. Utz aatz iꞌan u bꞌaxa, ikꞌul tibꞌ tuchꞌ ixoj. Pek kam kuꞌen, yeꞌk initxaꞌa kaai.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ech aatz vikaꞌbꞌ, ikꞌul tibꞌ tuchꞌ u ixoj. Pek kam koꞌn pajeꞌ, yeꞌk paj initxaꞌa kaai. Echat koꞌxh iꞌan u toxvaꞌ majte.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Opon koꞌxh tijujvaꞌ, yeꞌk initxaꞌa motx kaai. Ech aatz maꞌtich ikam jujvaꞌl qꞌu vinaj tziꞌ, kam u ixoj majte.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Utz aatz tek tu u qꞌaavitzꞌpichil, ¿abꞌil tek ivinaj u ixoj liꞌana tziꞌ? Tan vetikꞌul tibꞌ tuchꞌ jujvaꞌl qꞌu vinaj.— Texh te.
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Tzaqꞌbꞌu tek u Jesuus utz, tala: —Junal yolpinajex. Tan yeꞌ etootzaj u Yolbꞌal Tioxh tuchꞌ vitxumbꞌal.
24 Jesus respondeu:
25 Tan aatz lauch u qꞌaavitzꞌpichil xoꞌl qꞌu kamnaj, yeꞌkan kꞌuliꞌbꞌ suꞌuchi. Tan ela tek qꞌu aanima tuchꞌ qꞌul iaanjel u Tioxh tu Amlika siꞌaneꞌ.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Pek aatz tiꞌ u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj netaleꞌ tziꞌ, ¿yetz sikꞌlemal setaqꞌo tu u uꞌ vaꞌl itzꞌibꞌa u Moisees aas kaniꞌch viqꞌilal bꞌanax tu u Tioxh kꞌatz u chꞌiꞌx? Tan tal te ech tzaꞌ: «In viTioxh u Abrahaam. In viTioxh u Isaac. Utz in viTioxh u Jacoob.» Texh te.
26 Vocês nunca leram no
27 Tan aatz u Tioxh, yitꞌ iTioxh koj kamnaj, pek iTioxh itzꞌlich. Ech tiira sibꞌ yolpinajex.— Texh u Jesuus.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Uncheeꞌ xaan opon maꞌl qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar kꞌatza. Tan tabꞌi tuch u yol tziꞌ utz, bꞌaꞌn itzaqꞌbꞌu u Jesuus tabꞌi. Ech ichꞌoti te ech tzaꞌ: —¿Abꞌiste chit u qꞌesal mantaar viꞌ kajay qꞌu mantaar?— Texh te.
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz u qꞌesal mantaar viꞌ kajay qꞌu mantaar, ayaꞌ vaꞌl nital ech tzaꞌ: «Abꞌitaj ex Israeel, aatz u Tioxh u kuBꞌaal, maꞌl kuꞌen.
29 Jesus respondeu:
30 Utz tzꞌej avaanima tiꞌ vaTioxh, tuchꞌ avaanxelal, tuchꞌ atxumbꞌal utz, tuchꞌ ayakꞌil.» Chia. Tan aꞌ u qꞌesal mantaar.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Aatz u kaꞌbꞌ, ela koꞌn tuchꞌ. Nital ech tzaꞌ: «Tiiꞌaxh tiꞌ kajay aanima kꞌuxh kam koꞌxh aanimail echat koꞌxhtuꞌ aꞌ naꞌan saiꞌ.» Chia. Ech yeꞌk vaꞌt mantaar paalchu koj vatz qꞌuꞌl tziꞌ.— Texh u Jesuus.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Uncheeꞌ tzaqꞌbꞌu tek u aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar, tal ech tzaꞌ: —Bꞌaꞌn vaꞌl naaleꞌ chusul. Aꞌ inujul vaꞌl naaleꞌ tziꞌ, aas maꞌl koꞌn Tioxh. Utz yeꞌk vaꞌt tiꞌ.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Aꞌ inujul majte vaꞌl naaleꞌ aas sakutzꞌej qaanima tiꞌ u Tioxh tuchꞌ kutxumbꞌal, tuchꞌ qaanxelal tuchꞌ kuyakꞌil. Utz aꞌ inujul aas sakubꞌan tiiꞌoꞌ tiꞌ kajay aanima echaꞌ nikubꞌan qiꞌ. Techal vatz jankꞌal qꞌu txꞌoloꞌm tuchꞌ qꞌu oya nitok vatz Tioxh.— Texhtuꞌ.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Uncheeꞌ aatz u Jesuus, tila aas tzakꞌumal itzaqꞌbꞌu u vinaj tziꞌ. Tal tek te ech tzaꞌ: —Yitꞌ tzian koj axh kꞌatz viQꞌesalail u Tioxh.— Texh te. Ech yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌtoj txꞌakon ichꞌotil kam te.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Uncheeꞌ aatz nichichusun u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh, tal ech tzaꞌ: —¿Kan chaj tok nital qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar aas, ituꞌxh ixalam Daviid koꞌn viTxaaom u Tioxh nitaleꞌ?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Tan u Tioxhla Espiiritu yolon titziꞌ u Daviid aas taltu ech tzaꞌ:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Anat koꞌxh u Daviid alon aas “unBꞌaal”, chu tiꞌ viTxaaom u Tioxh. Ech ¿kam tokeꞌ oj ituꞌxh ixalam kuꞌen?— Texhtuꞌ.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Nichpajtal u Jesuus tu vichusun ech tzaꞌ: —Bꞌantaj kuenta etibꞌ tiꞌ qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Tan vatz ikꞌuꞌl paalchil tuchꞌ chelkin oksaꞌm. Utz aꞌ chit isaꞌ saꞌalax ichajlichil tu kꞌayibꞌal.
38 Ele dizia ao povo:
39 Utz aꞌ chit nichok qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal tu qꞌu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Utz aꞌ chit nikuꞌk tu qꞌu bꞌaxa kꞌujlebꞌal til niꞌuchku txꞌaꞌom tu nimla qꞌii.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Nimotxisubꞌ tzaj txakay ixoj tiꞌ qꞌu tetz. Vet chit sikꞌuꞌl niꞌaneꞌ. Nimuj qꞌul ibꞌanoneꞌ nimotxtaleꞌ. Tan sibꞌ chit tuul qꞌul iqꞌilat sikꞌlet Tioxh. Pek sibꞌ u choobꞌal paav saꞌalax ikuꞌ tiꞌ tu qꞌul ipaav niꞌaneꞌ.— Texh u Jesuus.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Uncheeꞌ ex kꞌujeꞌoj u Jesuus kꞌatz u kaaxha, u molbꞌal kutxu tu viqꞌanalil u totztioxh. Utz nichisaji qꞌu aanima qꞌuꞌl nichentaqꞌ koꞌp puaj tu kaaxha. Utz sibꞌ txꞌiiol iqꞌii mam puaj nichentaqꞌ koꞌp.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Utz opon maꞌl u txakay ixoj tiira meꞌbꞌiꞌlich tetz. Utz ex taqꞌ koꞌp kaꞌvaꞌl puaj tiira chꞌoo tuul.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Ech aatz u Jesuus, isikꞌle qꞌul ichusulibꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —Niꞌxhtekꞌval sete, sibꞌal puaj vettaqꞌ koꞌp u txakay ixoj tziꞌ, kꞌuxh meꞌbꞌiꞌl tetz viꞌ tereꞌn qꞌuꞌl vetmotxtaqꞌ koꞌp tetz tu u kaaxha tziꞌ.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Tan kajay qꞌuꞌl vetmotxtaqꞌ ikutxu, taꞌxh vetmotxtaqꞌa qꞌu chan ipuaj. Pek ech koj u txakay ixoj tziꞌ, kꞌuxh meꞌbꞌiꞌl tetz tan, nojchit aꞌ vetimoxsaka jankꞌal vatz tetz atile.— Texh u Jesuus.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.