Marcos 12
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs ARIB
1 Uncheeꞌ ech xeꞌt tal u Jesuus ech tzaꞌ, ikꞌam tiꞌ kam: —Aatz maꞌl u vinaj, ichik untanul iuuva. Utz ipeꞌi tiꞌ. Ikꞌot maꞌl pachꞌbꞌal tetz uuva tuul. Ech inukꞌ maꞌl tꞌankin xeebꞌ tetz u chikobꞌeꞌm. Ech tek taqꞌtuka kꞌam tunjolol kꞌamol. Utz bꞌen tzian.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Utz aatz opon u tiempo tetz iqꞌanbꞌebꞌal u uuva, ichaj opon maꞌl u taqꞌonom xeꞌ qꞌu kꞌamol tiꞌ ul tiqꞌol untanul ivatz vichikobꞌeꞌm, ayaꞌ u kꞌambꞌal.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Pek aatz qꞌu kꞌamol tziꞌ, motx koꞌn itxay u aqꞌonom vaꞌl chajaxi, iqꞌosa. Utz nikoꞌxh bꞌioj kꞌasuꞌl tiꞌ.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Ech ichaj paj chit bꞌen vaꞌt taqꞌonom u bꞌaal txꞌavaꞌ tziꞌ. Utz paqꞌax koꞌn sivan. Akꞌonsal iviꞌ. Utz motx koꞌn iyoqꞌ kꞌasuꞌl.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Ichaj paj chit bꞌen vaꞌte. Utz aatz vaꞌt vaꞌl tziꞌ, yatzꞌax kuꞌen. Ech sibꞌ tereꞌn koꞌxh ichaj oponi. Pek atia qꞌosax kuꞌen. Utz atia yatzꞌaxi.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Ech tiyaꞌtebꞌal tekuꞌen, aꞌ tek ichaj vikꞌaol u bꞌaal txꞌavaꞌ, vaꞌl tiira tii tiꞌ. Utz tal u bꞌaal txꞌavaꞌ ech tzaꞌ: «Atil tek bꞌoj tatin vunkꞌaol siatz siꞌaneꞌ atziꞌ.» Texhtuꞌ.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Pek aatz qꞌu kꞌamol tziꞌ, motx tal sivatzaj ech tzaꞌ: «Aꞌ vaꞌl soꞌokka tu vimeꞌbꞌiꞌl vitat atziꞌ. Pek ¡kuyatzꞌtaj, ech oꞌ tek soꞌokkaꞌoꞌ tu qꞌu tetz!» Texhtuꞌ.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ech motx itxaya, iyatzꞌa utz; ikꞌon eluꞌl tiꞌ eluꞌl u chikobꞌeꞌm.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ech ¿kam tek bꞌoj siꞌan u bꞌaal txꞌavaꞌ nenacheꞌ? Aatz siꞌaneꞌ tan, suꞌuli utz, sisotzsa qꞌu kꞌamol. Ech sataqꞌ u chikobꞌeꞌm tunjoltu aanima.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Pek ¿yetz sikꞌlemal u Yolbꞌal Tioxh setaqꞌo vaꞌl tzꞌibꞌamalka nital ech tzaꞌ?:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 U kuBꞌaals Amlika vetbꞌanon u kam tziꞌ utz, techal sukuvatz.» Chia.—
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu qꞌesala, motx el itxumbꞌal tuul aas tiꞌ alaxku u yol tziꞌ aas kꞌamax tiꞌ qꞌu kꞌamol. Siꞌchtekitxay u Jesuus motx tala, pek ixoꞌva u mam tenam. Ech taqꞌka u Jesuus utz, motx kꞌasuꞌl.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Uncheeꞌ aatz tek iꞌana, motx opon unjolol fariseo kꞌatz u Jesuus tuchꞌ unjolol qꞌuꞌl oknaj tiꞌ u Herodes. Aꞌich isaꞌ siꞌchitxay u Jesuus tiꞌ maꞌj yol sataleꞌ.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ech motx tal te tzaꞌ: —Chusul, qootzajle aas axh maꞌl vinaj inujul naaleꞌ. Yitꞌ aꞌ koj nibꞌenkꞌaxh tiꞌ qꞌuꞌl nital qꞌu aanima. Tan yitꞌ aꞌ koj nasaji kam tatin qꞌu aanima, pek tu chit inujul nichusunkꞌaxh tiꞌ u bꞌenchil xeꞌ u Tioxh. Pek al qe ¿bꞌaꞌn tzik aas nikuchoo jaꞌmel alkavaar tu u Cesar, oj yeꞌka?— Texh te.
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ech aatz u Jesuus tan, yakich til vikaꞌvatzil qꞌu vinaj tziꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ aas vet sekꞌuꞌl nechꞌoti ok kam ve? Aqꞌtaj ul maꞌj puaj qabꞌi, savileꞌ.— Texh te.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ech aqꞌax maꞌl puaj te utz, tal ech tzaꞌ: —¿Abꞌil etz vatzibꞌal vaꞌl atoꞌk vatz u puaj tzaꞌ utz, abꞌil etz u bꞌii tzꞌibꞌamal ok siatz majte?— Texhtuꞌ.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus, tal ech tzaꞌ: —Aqꞌtaj tu u ijlenal Cesar kam tiꞌ vaꞌl nichoonkꞌex te. Utz aqꞌtaj tu u Tioxh abꞌiste u tetz Tioxh.— Texh te. Ech motx tzꞌejx ikꞌuꞌl tiꞌ u yol vaꞌl tal u Jesuus.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Uncheeꞌ opon qꞌu saduceo kꞌatz u Jesuus qꞌuꞌl yeꞌxhkam nimotxniman u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj. Utz motx ichꞌoti te ech tzaꞌ:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Chusul, aatz u Moisees, itzꞌibꞌaka: «Oj sakam maꞌj vinaj utz, sakaa tixoj yeꞌk initxaꞌa, sikꞌulka tibꞌ vitzaꞌqꞌ u kamnaj tuchꞌ u tixoj. Ech sachee ichꞌexel.» Chia.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Pek atich jujvaꞌl qꞌu vinaj itzaꞌqꞌ tibꞌ. Utz aatz iꞌan u bꞌaxa, ikꞌul tibꞌ tuchꞌ ixoj. Pek kam kuꞌen, yeꞌk initxaꞌa kaai.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ech aatz vikaꞌbꞌ, ikꞌul tibꞌ tuchꞌ u ixoj. Pek kam koꞌn pajeꞌ, yeꞌk paj initxaꞌa kaai. Echat koꞌxh iꞌan u toxvaꞌ majte.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Opon koꞌxh tijujvaꞌ, yeꞌk initxaꞌa motx kaai. Ech aatz maꞌtich ikam jujvaꞌl qꞌu vinaj tziꞌ, kam u ixoj majte.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Utz aatz tek tu u qꞌaavitzꞌpichil, ¿abꞌil tek ivinaj u ixoj liꞌana tziꞌ? Tan vetikꞌul tibꞌ tuchꞌ jujvaꞌl qꞌu vinaj.— Texh te.
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Tzaqꞌbꞌu tek u Jesuus utz, tala: —Junal yolpinajex. Tan yeꞌ etootzaj u Yolbꞌal Tioxh tuchꞌ vitxumbꞌal.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Tan aatz lauch u qꞌaavitzꞌpichil xoꞌl qꞌu kamnaj, yeꞌkan kꞌuliꞌbꞌ suꞌuchi. Tan ela tek qꞌu aanima tuchꞌ qꞌul iaanjel u Tioxh tu Amlika siꞌaneꞌ.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Pek aatz tiꞌ u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj netaleꞌ tziꞌ, ¿yetz sikꞌlemal setaqꞌo tu u uꞌ vaꞌl itzꞌibꞌa u Moisees aas kaniꞌch viqꞌilal bꞌanax tu u Tioxh kꞌatz u chꞌiꞌx? Tan tal te ech tzaꞌ: «In viTioxh u Abrahaam. In viTioxh u Isaac. Utz in viTioxh u Jacoob.» Texh te.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Tan aatz u Tioxh, yitꞌ iTioxh koj kamnaj, pek iTioxh itzꞌlich. Ech tiira sibꞌ yolpinajex.— Texh u Jesuus.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Uncheeꞌ xaan opon maꞌl qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar kꞌatza. Tan tabꞌi tuch u yol tziꞌ utz, bꞌaꞌn itzaqꞌbꞌu u Jesuus tabꞌi. Ech ichꞌoti te ech tzaꞌ: —¿Abꞌiste chit u qꞌesal mantaar viꞌ kajay qꞌu mantaar?— Texh te.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz u qꞌesal mantaar viꞌ kajay qꞌu mantaar, ayaꞌ vaꞌl nital ech tzaꞌ: «Abꞌitaj ex Israeel, aatz u Tioxh u kuBꞌaal, maꞌl kuꞌen.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Utz tzꞌej avaanima tiꞌ vaTioxh, tuchꞌ avaanxelal, tuchꞌ atxumbꞌal utz, tuchꞌ ayakꞌil.» Chia. Tan aꞌ u qꞌesal mantaar.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Aatz u kaꞌbꞌ, ela koꞌn tuchꞌ. Nital ech tzaꞌ: «Tiiꞌaxh tiꞌ kajay aanima kꞌuxh kam koꞌxh aanimail echat koꞌxhtuꞌ aꞌ naꞌan saiꞌ.» Chia. Ech yeꞌk vaꞌt mantaar paalchu koj vatz qꞌuꞌl tziꞌ.— Texh u Jesuus.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Uncheeꞌ tzaqꞌbꞌu tek u aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar, tal ech tzaꞌ: —Bꞌaꞌn vaꞌl naaleꞌ chusul. Aꞌ inujul vaꞌl naaleꞌ tziꞌ, aas maꞌl koꞌn Tioxh. Utz yeꞌk vaꞌt tiꞌ.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Aꞌ inujul majte vaꞌl naaleꞌ aas sakutzꞌej qaanima tiꞌ u Tioxh tuchꞌ kutxumbꞌal, tuchꞌ qaanxelal tuchꞌ kuyakꞌil. Utz aꞌ inujul aas sakubꞌan tiiꞌoꞌ tiꞌ kajay aanima echaꞌ nikubꞌan qiꞌ. Techal vatz jankꞌal qꞌu txꞌoloꞌm tuchꞌ qꞌu oya nitok vatz Tioxh.— Texhtuꞌ.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Uncheeꞌ aatz u Jesuus, tila aas tzakꞌumal itzaqꞌbꞌu u vinaj tziꞌ. Tal tek te ech tzaꞌ: —Yitꞌ tzian koj axh kꞌatz viQꞌesalail u Tioxh.— Texh te. Ech yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌtoj txꞌakon ichꞌotil kam te.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Uncheeꞌ aatz nichichusun u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh, tal ech tzaꞌ: —¿Kan chaj tok nital qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar aas, ituꞌxh ixalam Daviid koꞌn viTxaaom u Tioxh nitaleꞌ?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Tan u Tioxhla Espiiritu yolon titziꞌ u Daviid aas taltu ech tzaꞌ:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Anat koꞌxh u Daviid alon aas “unBꞌaal”, chu tiꞌ viTxaaom u Tioxh. Ech ¿kam tokeꞌ oj ituꞌxh ixalam kuꞌen?— Texhtuꞌ.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Nichpajtal u Jesuus tu vichusun ech tzaꞌ: —Bꞌantaj kuenta etibꞌ tiꞌ qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Tan vatz ikꞌuꞌl paalchil tuchꞌ chelkin oksaꞌm. Utz aꞌ chit isaꞌ saꞌalax ichajlichil tu kꞌayibꞌal.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Utz aꞌ chit nichok qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal tu qꞌu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar. Utz aꞌ chit nikuꞌk tu qꞌu bꞌaxa kꞌujlebꞌal til niꞌuchku txꞌaꞌom tu nimla qꞌii.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Nimotxisubꞌ tzaj txakay ixoj tiꞌ qꞌu tetz. Vet chit sikꞌuꞌl niꞌaneꞌ. Nimuj qꞌul ibꞌanoneꞌ nimotxtaleꞌ. Tan sibꞌ chit tuul qꞌul iqꞌilat sikꞌlet Tioxh. Pek sibꞌ u choobꞌal paav saꞌalax ikuꞌ tiꞌ tu qꞌul ipaav niꞌaneꞌ.— Texh u Jesuus.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Uncheeꞌ ex kꞌujeꞌoj u Jesuus kꞌatz u kaaxha, u molbꞌal kutxu tu viqꞌanalil u totztioxh. Utz nichisaji qꞌu aanima qꞌuꞌl nichentaqꞌ koꞌp puaj tu kaaxha. Utz sibꞌ txꞌiiol iqꞌii mam puaj nichentaqꞌ koꞌp.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Utz opon maꞌl u txakay ixoj tiira meꞌbꞌiꞌlich tetz. Utz ex taqꞌ koꞌp kaꞌvaꞌl puaj tiira chꞌoo tuul.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Ech aatz u Jesuus, isikꞌle qꞌul ichusulibꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —Niꞌxhtekꞌval sete, sibꞌal puaj vettaqꞌ koꞌp u txakay ixoj tziꞌ, kꞌuxh meꞌbꞌiꞌl tetz viꞌ tereꞌn qꞌuꞌl vetmotxtaqꞌ koꞌp tetz tu u kaaxha tziꞌ.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Tan kajay qꞌuꞌl vetmotxtaqꞌ ikutxu, taꞌxh vetmotxtaqꞌa qꞌu chan ipuaj. Pek ech koj u txakay ixoj tziꞌ, kꞌuxh meꞌbꞌiꞌl tetz tan, nojchit aꞌ vetimoxsaka jankꞌal vatz tetz atile.— Texh u Jesuus.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.