Marcos 11
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs ACF
1 Uncheeꞌ motx najabꞌ opon tu Jerusaleen tuchꞌ xeꞌ u muunte vaꞌl Olivo. Utz aatz siꞌchtexhopon tu Betaania tuchꞌ tu Betfagee, ichaj bꞌen kaꞌvaꞌl qꞌul ichusulibꞌ u Jesuus.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 Utz tal te ech tzaꞌ: —Bꞌenojex tu u tal tenam sukuvatz bꞌen tziꞌ. Utz aatz loꞌoponex, setil maꞌl u chelem bꞌuuro qitzel. Yeꞌsaj tok tijbꞌal. Chittaj, ech iqꞌotaj ul tzaꞌ.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Untzꞌoj abꞌil laꞌalon sete: «¿Kam tokeꞌ aas nechiteꞌ?» Chaj.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Ech motx bꞌen qꞌul ichusulibꞌ utz, til u bꞌuuro qitzich tziꞌ bꞌey tu maꞌl u tziꞌ peꞌ tetz maꞌl u otzotz. Ech motx ichita.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Anchituꞌ. Atich unjolol qꞌu aanima tziꞌ, motx tal te ech tzaꞌ: —¿Kam nebꞌaneꞌ atziꞌ, ech nechit u bꞌuuro tziꞌ?— Texh te.
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Ech motx tzaqꞌbꞌi. Aꞌ motx tal qꞌu yol alax bꞌen te tu u Jesuus. Ech aqꞌax tzii te.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Uncheeꞌ ech motx tiqꞌot ul u bꞌuuro tu vaꞌl atichkuka u Jesuus. Motx taqꞌ jeꞌ qꞌul ikaapa tiꞌ. Ech jeꞌ u Jesuus tiꞌ u bꞌuuro.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Ech sibꞌal aanima motx iliiu kuꞌ qꞌul ikaapa tu bꞌey. Utz atia ichok xaj qꞌabꞌaj tzeꞌ majte. Taqꞌ kuꞌ tibꞌey u Jesuus.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Utz motx qꞌeqꞌun qꞌu tenam, qꞌuꞌl bꞌaxaich siatz, tuchꞌ qꞌuꞌl xamich tiꞌ iqul. Utz motx tal ech tzaꞌ: —¡Bꞌan bꞌaꞌnil eesaꞌoꞌ tu tzaꞌl tzaꞌ! ¡Techal axh! Tan tibꞌii u kuBꞌaals Amlika vetꞌulkꞌaxh.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Techal viQꞌesalail vituꞌxh ixalam u kukꞌuy kumam Daviid vaꞌl tuleꞌ tziꞌ! ¡Techal u Tioxh tu Amlika, u kolol qetz!— Texh qꞌu tenam.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ech aatz tek opon u Jesuus tu Jerusaleen, bꞌenoꞌk tu viqꞌanalil u totztioxh. Utz isaji kajay qꞌu kam atich tziꞌ. Ech kꞌasuꞌl tuchꞌ kabꞌlaal qꞌul ichusulibꞌ tan, maꞌtich tek ikuꞌ qꞌii. Motx tek qꞌaavbꞌen tu Betaania.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Uncheeꞌ ech tek qꞌejal tuul, motx kꞌasuꞌl tu Betaania. Utz kam u Jesuus tu vaꞌy.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Utz til bꞌen maꞌl u tzeꞌil viikuxh tzian aas jinlich ixaj. Ech bꞌeni, ex tileꞌ. Kamal siꞌchichabꞌa maꞌj ivatz tala. Pek aatz opon kꞌatz u viikuxh, yeꞌt ichabꞌa maꞌj ivatz. Taꞌxh atich ixaj tan, yitꞌ itiempoich koj viikuxh.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ech tal tek u Jesuus tu u viikuxh ech tzaꞌ: —Vetaꞌanlaꞌ, yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌtoj saloꞌn avatz.— Texhtuꞌ. Utz aatz qꞌu chusulibꞌ, motx tabꞌi kam vaꞌl tala.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Uncheeꞌ ech motx opon tu Jerusaleen. Utz bꞌenoꞌk u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh. Ech xeꞌt tojchat eluꞌl kajay qꞌul nichikꞌayineꞌ, tuchꞌ qꞌuꞌl nichiloqꞌon tziꞌ. Ixhutꞌpi qꞌul imeexha qꞌu chꞌexun puaj utz, tuchꞌ vikꞌujlebꞌal qꞌu aa kꞌaꞌy paroomaxh.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Utz nichtereꞌnkojtaqꞌ tzii sapaal aanima tuchꞌ tiqꞌoꞌm tu vikuentail u totztioxh.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ech ichus tu qꞌu aanima ech tzaꞌ: —Tzꞌibꞌamalka tu u Yolbꞌal Tioxh aas: «Qꞌilabꞌ sikꞌlebꞌ vetz u votzotz tetz kajay aanima siꞌaneꞌ.» Chia. Pek aatz ex, vetetaqꞌlu bꞌens tatibꞌal elqꞌom.— Texhtuꞌ.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ech taꞌxh tabꞌi u yol qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh, tuchꞌ qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar, xeꞌt motx titzꞌa kaniꞌch iyatzꞌax u Jesuus siꞌaneꞌ. Tan nichmotxixoꞌv taqꞌo tan, mam tenam nichitzꞌejx ikꞌuꞌl tiꞌ vichusbꞌal u Jesuus.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Pek aatz tek sotzsaj, elkꞌasuꞌl u Jesuus tu u tenam.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Uncheeꞌ aatz tek iꞌan qꞌalaꞌm tu tek vaꞌt qꞌii, motx paal kꞌatz u viikuxh vaꞌl tzꞌejax yol tiꞌ tu u Jesuus. Utz motx tila aas maꞌtich tek itzaj tuchꞌ taqꞌil.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Ech ul u yol sikꞌuꞌl u Luꞌ, tal tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Chusul, saji iileꞌ. Tzajyu u viikuxh vaꞌl atzꞌej yol tiꞌ.— Texh te.
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Ech tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus, ech tzaꞌ: —Kꞌujloj ekꞌuꞌl tiꞌ Tioxh.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Tan niꞌxhtekꞌval sete, abꞌil saꞌalon tu u muunte tziꞌ: «Elenbꞌen tziꞌ, kꞌon bꞌen iibꞌ tu mar.» Chaj te, satzojpu vaꞌl sataleꞌ. Taꞌxhtzii oj yeꞌk sakaꞌtziiun tu taanima, pek nojchit sinima aas sabꞌanlu vaꞌl nitaleꞌ.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ech tok nival sete, kajay vaꞌl sejaj tu veqꞌilat esikꞌlet Tioxh, nimataj aas sekꞌuleꞌ utz, ministeer ekꞌultaꞌ.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Utz aatz neqꞌila esikꞌle Tioxh, kuytaj u aanima oj atoꞌk exoꞌl tuchꞌ, ech sikuyex u kuTat tu Amlika tiꞌ qꞌul epaav majte.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Tan oj yeꞌk sakuyunex, nikoꞌxh u kuTat tu Amlika saꞌkojikuyex majte.]— Texhtuꞌ.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Uncheeꞌ ech motx qꞌaavopon tu Jerusaleen. Utz tuul nichipaal u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh, opon qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh kꞌatza. Aꞌ imol qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar utz, tuchꞌ qꞌu qꞌesal qꞌatol tzii.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Utz motx tal tu u Jesuus ech tzaꞌ: —¿Kam iijleꞌm naꞌan qꞌu kam tzaꞌ? Utz ¿abꞌil vetaqꞌon iijleꞌm tiꞌ ibꞌanaxeꞌ?— Texh te.
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Atil maꞌl kam savabꞌi sete majte. Tzaqꞌbꞌetajin, ech saval sete kam vijleꞌm nunbꞌan qꞌu kam tziꞌ.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 ¿U Tioxh tzik oksan u Xhan tiꞌ ibꞌanax vautiismo? ¿Oj aanima koꞌn oksan? Tzaqꞌbꞌetajin.— Texh te.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Ech motx tek tal sivatzaj ech tzaꞌ: — «Tioxh chajon.» oj chajoꞌ: «¿Kantuꞌ yeꞌt enima?» Chaj qe atziꞌ.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Utz oj: «Aanima koꞌn.» saqaleꞌ; yeꞌk siꞌaneꞌ.— Texhtuꞌ. Tan nichmotxixoꞌva qꞌu tenam. Tan kajay nichniman aas nojchit alol tetz yolbꞌal Tioxh u Xhan.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Ech motx itzaqꞌbꞌe u Jesuus, ech tzaꞌ: —Yeꞌ qootzaj.— Texh te.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.