Apocalipse 14

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aatz maꞌtich viltuka qꞌu kam tziꞌ, aꞌ tek vil txaklich u Chelem Karneꞌl viꞌ u muunte Sioon. Mam tenam imol; maꞌl 144,000 ixaaneꞌ. Utz jolol chit atoꞌk vibꞌii u Chelem Karneꞌl tipala tuchꞌ vibꞌii u Tioxh majte.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Aꞌ tek vabꞌi tuch maꞌl yol tu Amlika aas techal bꞌoj toqꞌ tuul, echaꞌ toqꞌ tuul mam nimaꞌ aas jatvaꞌl koꞌn nikꞌaskuꞌl. Echaꞌ itininun amlika aas sael itzꞌnaꞌbꞌ. Utz echaꞌ isonil sibꞌal aarpa nitoqꞌsaleꞌ.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Utz nichibꞌitzal ok akꞌ bꞌitzal vatz u mam qꞌesal chꞌuxhlebꞌal tuchꞌ vatz kaavaꞌl qꞌu itzꞌlich utz, vatz qꞌu qꞌesala majte. Aatz u bꞌitzal vaꞌl nichibꞌitzaleꞌ tziꞌ, abꞌil koj nichtxꞌolon ibꞌitzaleꞌ. Pek taꞌxh nichtxꞌolon u 144,000 aanima qꞌuꞌl eesal vatz u choobꞌal paav xoꞌl qꞌu aanima vatz txꞌavaꞌ.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ayaꞌ qꞌuꞌl tiira yeꞌt motx tootzaji ixoj. Tan taꞌxh motx atichk ok tiꞌ u Chelem Karneꞌl kꞌuxh tileꞌch ibꞌenaꞌ. Utz aꞌ qꞌuꞌl bꞌaxa chit motx qꞌalpul tu qꞌul ipaav xoꞌl qꞌu aanima majte. Echaꞌ tok maꞌj bꞌaxa oya vatz Tioxh utz, tuchꞌ vatz u Chelem Karneꞌl.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Tan keꞌch koj txubꞌaꞌl jeꞌul titziꞌ. Pek paat yeꞌk ipaav tu u topon vatz vikꞌujlebꞌal u Tioxh tu viqꞌesalail.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Uncheeꞌ vil paj vaꞌt u aanjel, nichixichꞌan ipaal tu amlika. Aꞌ iqꞌomal u yolbꞌal Tioxh taqꞌo vaꞌl bꞌenqꞌii bꞌensaj. Aꞌ sipaxsav paal tu kajay qꞌu aanima tu u vatz amlika txꞌavaꞌ, kꞌuxh kam itenam aanimail, kꞌuxh kam tiloneꞌ utz, kꞌuxh kam iyolbꞌal.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Uncheeꞌ qetun taltu u aanjel ech tzaꞌ:
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Ech yolon vaꞌt aanjel tiꞌ; vikaꞌbꞌ tekuꞌen. Qetun taltu ech tzaꞌ: —Sotzyu u mam tenam Babiloonia. Sotzyu u eesan tetz qꞌu aanima tu bꞌey tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ. Tan echaꞌ qꞌabꞌansamal itxumbꞌal niꞌaneꞌ.— Texhtuꞌ.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 — ausente —
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ech bꞌenamen sabꞌukin ijeꞌ visibꞌel itzꞌeꞌ qꞌu aanima tziꞌ. Bꞌenqꞌii bꞌensaj yeꞌk iloꞌtzꞌ qꞌiils aqꞌbꞌal tiꞌ kajay qꞌuꞌl nimotxoksan iqꞌii u xaꞌebꞌalla txokop tuchꞌ vitzꞌajich vatzibꞌal utz, tuchꞌ qꞌuꞌl samotxtaqꞌ tzii soꞌok u techlal vibꞌii tiꞌ.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Ech siꞌilchu qꞌu niman tetz u Jesuus, qꞌuꞌl nimamal qꞌul imantaar taqꞌo utz, kꞌujlel ikꞌuꞌl tiꞌ u Jesuus tan, siqꞌiꞌ qꞌu kꞌaxkꞌo.— Texhtuꞌ.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ech tek vabꞌi maꞌl u yol qꞌilankꞌasuꞌlin tu Amlika. Tal ve ech tzaꞌ: —Tzꞌibꞌa qꞌu yol tzaꞌ. «Chiꞌbꞌebꞌal tetz qꞌu aanima qꞌuꞌl aꞌ sakamku tiꞌ u kuBꞌaal taabꞌaꞌbꞌen tzaꞌ.» Chia.— Texhtuꞌ.
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Utz aꞌ tek vil maꞌl aanima kꞌujlich jeꞌ viꞌ maꞌl u saj sutzꞌ, echaꞌ u Kꞌaola vaꞌl bꞌennaj koꞌn aanima. Utz atich jeꞌ ikoroona tiviꞌ, bꞌaꞌnla qꞌan chꞌichꞌ. Iqꞌomich maꞌl lok juꞌ chꞌichꞌ taqꞌo, tzokꞌbꞌal triigo; techal tee.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ech eluꞌl vaꞌt u aanjel tu u tatibꞌal u Tioxh tu Amlika. Utz qetuꞌm chit iqꞌilal bꞌen u aanima iꞌana vaꞌl kꞌujlich jeꞌ viꞌ u saj sutzꞌ. Tal te ech tzaꞌ: —Bꞌanbꞌe tek valok juꞌ chꞌichꞌ tziꞌ utz, tzokꞌ qꞌu vatz chikobꞌeꞌm. Tan oponyu tiempo chokbꞌal tetz. Qꞌanbꞌi qꞌu vatz chikobꞌeꞌm tu u vatz amlika txꞌavaꞌ.— Texh te.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Uncheeꞌ aatz tek vaꞌl kꞌujlich jeꞌ viꞌ u sutzꞌ, ipaasa vilok juꞌ chꞌichꞌ vatz txꞌavaꞌ utz, ichok kajay qꞌu vatz chikobꞌeꞌm.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ech eluꞌl vaꞌt u aanjel tu u tatibꞌal u Tioxh tu Amlika. Iqꞌomich paj ilok juꞌ chꞌichꞌ tiqꞌabꞌ; techal tee.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Utz eluꞌl vaꞌt aanjel vatz u nachbꞌal Tioxh. Atil tijleꞌm viꞌ u xamal. Ech qꞌetun iqꞌilat bꞌen u aanjel vaꞌl atich u lok juꞌ chꞌichꞌ tzixeꞌ; techal tee. Tal te ech tzaꞌ: —Bꞌanbꞌe valok juꞌ chꞌichꞌ techal tee tziꞌ utz, qoleꞌl qꞌu uuva kꞌatz tajan tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tan, maꞌxh qꞌanbꞌia.— Texhtuꞌ.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Ech aatz u aanjel, ipaasa vilok juꞌ chꞌichꞌ vatz txꞌavaꞌ utz, iqoleꞌl qꞌu uuva kꞌatz tajan. Ech ex taqꞌ tu u mam pachꞌbꞌal el tetz. Techlal vikꞌaꞌnal u Tioxh vaꞌl sakuꞌ tiꞌ qꞌu aanima.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Ech aꞌ pachꞌqꞌulik qꞌu uuva tiꞌ eloꞌp u tenam. Utz ech xaan teluꞌl u taꞌl uuva tu mam pachꞌbꞌal tetz, echaꞌ ixaan kaj. Aatz vipimal u kaj, jiꞌop kꞌatz ixhekeema qꞌu chee tijuꞌ. Utz 300 kiloometro ixaa u kaj tziꞌ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.