2 Coríntios 7
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs VC
1 Utz mam kam vaꞌl alel qe tu u Tioxh tziꞌ hermanos. Ech kuxaansataj el qibꞌ kꞌatz kajay qꞌu paav qꞌuꞌl nitachva u kuchiꞌl utz, tiꞌ qꞌu kam qꞌuꞌl niyansan u qaanxelal vatz Tioxh. Saxaaneꞌloꞌ kꞌatz u paav tu vixoꞌvaleꞌ. Ech nojchit tzꞌajeloꞌ vatz u Tioxh siꞌaneꞌ.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kꞌultajoꞌ tuchꞌ etaanima hermanos. Tan yeꞌxhabꞌil maꞌj ex chiꞌonsamal koj etaanima qaqꞌo. Yeꞌxhabꞌil txubꞌaꞌlimal qaqꞌo. Utz yeꞌxhabꞌil eesamal tu bꞌey qaqꞌo.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Utz eqꞌii koj niveesa tu vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ. Tan alel sete vaqꞌo aas tiira chabꞌamal etatin tu qaanima tuul itzꞌleloꞌ utz, kꞌuxh sakamoꞌ setiꞌ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Niꞌxhtel iatz unyolon sete. Utz kaana unchiꞌbꞌ setaqꞌo. Kꞌuxh kaana unpaal tu tzaꞌl, netaqꞌ nimal unkꞌuꞌl aas nivitzꞌaꞌex; nojchit niꞌxhuntxuqꞌtxuneꞌ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tan yeꞌxh bꞌoj ilaꞌm nikubꞌaneꞌ jatvaꞌx tiempo qul tu Macedoonia tzaꞌ. Kaana tzaꞌl nipaalkꞌoꞌ. Kaana txabꞌkin qiꞌaj chaj. Vaꞌl tilin qaanima. Utz nichkuxoꞌveꞌ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Loqꞌ taqꞌ nimal kukꞌuꞌl u Tioxh, u aqꞌol nimal ikꞌuꞌl qꞌu aanima qꞌuꞌl nitaqꞌ kuꞌ tibꞌ siatz. Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ aas opon u Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ u toponeꞌ. Utz yitꞌ taꞌn koꞌn koj, pek itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ majte tan, tiira iqꞌomich nimal ikꞌuꞌl setaqꞌo. Utz tal qe aas netitzꞌaꞌoꞌ. Niꞌxhetachva setil kuvatz. Niꞌxhetoqꞌ vatz Tioxh qiꞌ. Utz nitelaꞌ tok etaanima viꞌ nitaleꞌ. Ech tiꞌ aal chit itxuqꞌtxunsaꞌin.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Pek setabꞌi tan, yeꞌxhkam nunkꞌaxa, kꞌuxh itxumunsaꞌex u uꞌ vaꞌl untzꞌibꞌa opon tzexeꞌ. Unkꞌaxa chit bꞌiil aas xamtel tuul tan, vabꞌi aas itxumunsabꞌiilex.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Pek aatz cheel, kaana untxuqꞌtxuneꞌ. Loqꞌ yitꞌ tiꞌ koj aas untxumunsaꞌex. Pek tiꞌ tan, ixaansaꞌokꞌex kꞌatz u Tioxh u txumuꞌm vaꞌl enacha. Ech titxumbꞌal u Tioxh kꞌuxh txumunex, ech etitzꞌachi aas onkonil vaꞌl vetunbꞌan sete.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tan aatz u txumuꞌm vaꞌl titxumbꞌal u Tioxh, aꞌ nitiqꞌovbꞌenoꞌ tiꞌ ikꞌaxal qꞌu kupaav utz, tiꞌ kuchitpeꞌ. Loqꞌ yeꞌ koꞌxh txumunoꞌ tiꞌ aas vetqaqꞌluka qꞌu kupaav. Ech yeꞌk tzꞌejoꞌm sakubꞌaneꞌ. Bꞌaꞌn saelkꞌoꞌ. Pek aatz u txumuꞌm tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ, vaꞌl kam koꞌxh maꞌj tiꞌ, aꞌ nitiqꞌonku bꞌen tu kamchil.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Uncheeꞌ paalyu u txumuꞌm vaꞌl ipaasavex u Tioxh. Utz ¡iltaj tek viqꞌaqꞌal etileꞌ! Tan aꞌ veticheesa sekꞌatza ibꞌanax qꞌu kam jikom. Vetꞌelaꞌokꞌex tiꞌ vetatin vatz Tioxh taqꞌo. Vetexoꞌva Tioxh taqꞌo. Maꞌxh tek etoksa etibꞌ qiꞌ taqꞌo. Maꞌxh ekꞌon etaanima tiꞌ u Tioxh. Utz oora vetetoksa etibꞌ tu jik. Ech nekꞌucheꞌ niyolonka aas yitꞌ antu koj ex tiꞌ vipaav unjolol qꞌu aanima texoꞌl.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ech kꞌuxh untzꞌibꞌa bꞌen u uꞌ tzexeꞌ, yitꞌ aꞌ koj unbꞌanvu tiꞌ u aanima vaꞌl kam niꞌan texoꞌl. Nikoꞌxh tiꞌ qꞌu aanima qꞌuꞌl kam nibꞌanax te. Pek aꞌ kusaꞌ kukꞌuchtu sete aas nojchit tiira nitelaꞌ tok qaanima setiꞌ vatz Tioxh.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ech niꞌxhtaqꞌ nimal kukꞌuꞌl aas bꞌaꞌn ex qe.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Utz alich nal tu u Tito vaqꞌo aas kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex. Val te aas techal ex. Anchituꞌ. Yeꞌn echꞌixvixsaꞌin; yeꞌn eteesa unqꞌii. Tan tiira bꞌaꞌn etxumbꞌal vetebꞌana. Ech nimnaꞌl aas inujul vaꞌl niqaleꞌ.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Utz tiira niꞌxhtitzꞌaꞌex u Tito tan, nitulsa sikꞌuꞌl aas bꞌaꞌn enimaneꞌ. Utz at chit tatin sevatz ebꞌana aas opon tzexeꞌ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ech tiira nuntxuqꞌtxuneꞌ tan, kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex tiꞌ ibꞌanax qꞌu kam jikom.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.