2 Coríntios 7

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Utz mam kam vaꞌl alel qe tu u Tioxh tziꞌ hermanos. Ech kuxaansataj el qibꞌ kꞌatz kajay qꞌu paav qꞌuꞌl nitachva u kuchiꞌl utz, tiꞌ qꞌu kam qꞌuꞌl niyansan u qaanxelal vatz Tioxh. Saxaaneꞌloꞌ kꞌatz u paav tu vixoꞌvaleꞌ. Ech nojchit tzꞌajeloꞌ vatz u Tioxh siꞌaneꞌ.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Kꞌultajoꞌ tuchꞌ etaanima hermanos. Tan yeꞌxhabꞌil maꞌj ex chiꞌonsamal koj etaanima qaqꞌo. Yeꞌxhabꞌil txubꞌaꞌlimal qaqꞌo. Utz yeꞌxhabꞌil eesamal tu bꞌey qaqꞌo.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Utz eqꞌii koj niveesa tu vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ. Tan alel sete vaqꞌo aas tiira chabꞌamal etatin tu qaanima tuul itzꞌleloꞌ utz, kꞌuxh sakamoꞌ setiꞌ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Niꞌxhtel iatz unyolon sete. Utz kaana unchiꞌbꞌ setaqꞌo. Kꞌuxh kaana unpaal tu tzaꞌl, netaqꞌ nimal unkꞌuꞌl aas nivitzꞌaꞌex; nojchit niꞌxhuntxuqꞌtxuneꞌ.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Tan yeꞌxh bꞌoj ilaꞌm nikubꞌaneꞌ jatvaꞌx tiempo qul tu Macedoonia tzaꞌ. Kaana tzaꞌl nipaalkꞌoꞌ. Kaana txabꞌkin qiꞌaj chaj. Vaꞌl tilin qaanima. Utz nichkuxoꞌveꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Loqꞌ taqꞌ nimal kukꞌuꞌl u Tioxh, u aqꞌol nimal ikꞌuꞌl qꞌu aanima qꞌuꞌl nitaqꞌ kuꞌ tibꞌ siatz. Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ aas opon u Tito.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ u toponeꞌ. Utz yitꞌ taꞌn koꞌn koj, pek itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ majte tan, tiira iqꞌomich nimal ikꞌuꞌl setaqꞌo. Utz tal qe aas netitzꞌaꞌoꞌ. Niꞌxhetachva setil kuvatz. Niꞌxhetoqꞌ vatz Tioxh qiꞌ. Utz nitelaꞌ tok etaanima viꞌ nitaleꞌ. Ech tiꞌ aal chit itxuqꞌtxunsaꞌin.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Pek setabꞌi tan, yeꞌxhkam nunkꞌaxa, kꞌuxh itxumunsaꞌex u uꞌ vaꞌl untzꞌibꞌa opon tzexeꞌ. Unkꞌaxa chit bꞌiil aas xamtel tuul tan, vabꞌi aas itxumunsabꞌiilex.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Pek aatz cheel, kaana untxuqꞌtxuneꞌ. Loqꞌ yitꞌ tiꞌ koj aas untxumunsaꞌex. Pek tiꞌ tan, ixaansaꞌokꞌex kꞌatz u Tioxh u txumuꞌm vaꞌl enacha. Ech titxumbꞌal u Tioxh kꞌuxh txumunex, ech etitzꞌachi aas onkonil vaꞌl vetunbꞌan sete.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Tan aatz u txumuꞌm vaꞌl titxumbꞌal u Tioxh, aꞌ nitiqꞌovbꞌenoꞌ tiꞌ ikꞌaxal qꞌu kupaav utz, tiꞌ kuchitpeꞌ. Loqꞌ yeꞌ koꞌxh txumunoꞌ tiꞌ aas vetqaqꞌluka qꞌu kupaav. Ech yeꞌk tzꞌejoꞌm sakubꞌaneꞌ. Bꞌaꞌn saelkꞌoꞌ. Pek aatz u txumuꞌm tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ, vaꞌl kam koꞌxh maꞌj tiꞌ, aꞌ nitiqꞌonku bꞌen tu kamchil.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Uncheeꞌ paalyu u txumuꞌm vaꞌl ipaasavex u Tioxh. Utz ¡iltaj tek viqꞌaqꞌal etileꞌ! Tan aꞌ veticheesa sekꞌatza ibꞌanax qꞌu kam jikom. Vetꞌelaꞌokꞌex tiꞌ vetatin vatz Tioxh taqꞌo. Vetexoꞌva Tioxh taqꞌo. Maꞌxh tek etoksa etibꞌ qiꞌ taqꞌo. Maꞌxh ekꞌon etaanima tiꞌ u Tioxh. Utz oora vetetoksa etibꞌ tu jik. Ech nekꞌucheꞌ niyolonka aas yitꞌ antu koj ex tiꞌ vipaav unjolol qꞌu aanima texoꞌl.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ech kꞌuxh untzꞌibꞌa bꞌen u uꞌ tzexeꞌ, yitꞌ aꞌ koj unbꞌanvu tiꞌ u aanima vaꞌl kam niꞌan texoꞌl. Nikoꞌxh tiꞌ qꞌu aanima qꞌuꞌl kam nibꞌanax te. Pek aꞌ kusaꞌ kukꞌuchtu sete aas nojchit tiira nitelaꞌ tok qaanima setiꞌ vatz Tioxh.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ech niꞌxhtaqꞌ nimal kukꞌuꞌl aas bꞌaꞌn ex qe.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Utz alich nal tu u Tito vaqꞌo aas kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex. Val te aas techal ex. Anchituꞌ. Yeꞌn echꞌixvixsaꞌin; yeꞌn eteesa unqꞌii. Tan tiira bꞌaꞌn etxumbꞌal vetebꞌana. Ech nimnaꞌl aas inujul vaꞌl niqaleꞌ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Utz tiira niꞌxhtitzꞌaꞌex u Tito tan, nitulsa sikꞌuꞌl aas bꞌaꞌn enimaneꞌ. Utz at chit tatin sevatz ebꞌana aas opon tzexeꞌ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ech tiira nuntxuqꞌtxuneꞌ tan, kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex tiꞌ ibꞌanax qꞌu kam jikom.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.