2 Coríntios 7
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NVI
1 Utz mam kam vaꞌl alel qe tu u Tioxh tziꞌ hermanos. Ech kuxaansataj el qibꞌ kꞌatz kajay qꞌu paav qꞌuꞌl nitachva u kuchiꞌl utz, tiꞌ qꞌu kam qꞌuꞌl niyansan u qaanxelal vatz Tioxh. Saxaaneꞌloꞌ kꞌatz u paav tu vixoꞌvaleꞌ. Ech nojchit tzꞌajeloꞌ vatz u Tioxh siꞌaneꞌ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Kꞌultajoꞌ tuchꞌ etaanima hermanos. Tan yeꞌxhabꞌil maꞌj ex chiꞌonsamal koj etaanima qaqꞌo. Yeꞌxhabꞌil txubꞌaꞌlimal qaqꞌo. Utz yeꞌxhabꞌil eesamal tu bꞌey qaqꞌo.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Utz eqꞌii koj niveesa tu vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ. Tan alel sete vaqꞌo aas tiira chabꞌamal etatin tu qaanima tuul itzꞌleloꞌ utz, kꞌuxh sakamoꞌ setiꞌ.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Niꞌxhtel iatz unyolon sete. Utz kaana unchiꞌbꞌ setaqꞌo. Kꞌuxh kaana unpaal tu tzaꞌl, netaqꞌ nimal unkꞌuꞌl aas nivitzꞌaꞌex; nojchit niꞌxhuntxuqꞌtxuneꞌ.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Tan yeꞌxh bꞌoj ilaꞌm nikubꞌaneꞌ jatvaꞌx tiempo qul tu Macedoonia tzaꞌ. Kaana tzaꞌl nipaalkꞌoꞌ. Kaana txabꞌkin qiꞌaj chaj. Vaꞌl tilin qaanima. Utz nichkuxoꞌveꞌ.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Loqꞌ taqꞌ nimal kukꞌuꞌl u Tioxh, u aqꞌol nimal ikꞌuꞌl qꞌu aanima qꞌuꞌl nitaqꞌ kuꞌ tibꞌ siatz. Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ aas opon u Tito.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ u toponeꞌ. Utz yitꞌ taꞌn koꞌn koj, pek itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ majte tan, tiira iqꞌomich nimal ikꞌuꞌl setaqꞌo. Utz tal qe aas netitzꞌaꞌoꞌ. Niꞌxhetachva setil kuvatz. Niꞌxhetoqꞌ vatz Tioxh qiꞌ. Utz nitelaꞌ tok etaanima viꞌ nitaleꞌ. Ech tiꞌ aal chit itxuqꞌtxunsaꞌin.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Pek setabꞌi tan, yeꞌxhkam nunkꞌaxa, kꞌuxh itxumunsaꞌex u uꞌ vaꞌl untzꞌibꞌa opon tzexeꞌ. Unkꞌaxa chit bꞌiil aas xamtel tuul tan, vabꞌi aas itxumunsabꞌiilex.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Pek aatz cheel, kaana untxuqꞌtxuneꞌ. Loqꞌ yitꞌ tiꞌ koj aas untxumunsaꞌex. Pek tiꞌ tan, ixaansaꞌokꞌex kꞌatz u Tioxh u txumuꞌm vaꞌl enacha. Ech titxumbꞌal u Tioxh kꞌuxh txumunex, ech etitzꞌachi aas onkonil vaꞌl vetunbꞌan sete.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Tan aatz u txumuꞌm vaꞌl titxumbꞌal u Tioxh, aꞌ nitiqꞌovbꞌenoꞌ tiꞌ ikꞌaxal qꞌu kupaav utz, tiꞌ kuchitpeꞌ. Loqꞌ yeꞌ koꞌxh txumunoꞌ tiꞌ aas vetqaqꞌluka qꞌu kupaav. Ech yeꞌk tzꞌejoꞌm sakubꞌaneꞌ. Bꞌaꞌn saelkꞌoꞌ. Pek aatz u txumuꞌm tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ, vaꞌl kam koꞌxh maꞌj tiꞌ, aꞌ nitiqꞌonku bꞌen tu kamchil.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Uncheeꞌ paalyu u txumuꞌm vaꞌl ipaasavex u Tioxh. Utz ¡iltaj tek viqꞌaqꞌal etileꞌ! Tan aꞌ veticheesa sekꞌatza ibꞌanax qꞌu kam jikom. Vetꞌelaꞌokꞌex tiꞌ vetatin vatz Tioxh taqꞌo. Vetexoꞌva Tioxh taqꞌo. Maꞌxh tek etoksa etibꞌ qiꞌ taqꞌo. Maꞌxh ekꞌon etaanima tiꞌ u Tioxh. Utz oora vetetoksa etibꞌ tu jik. Ech nekꞌucheꞌ niyolonka aas yitꞌ antu koj ex tiꞌ vipaav unjolol qꞌu aanima texoꞌl.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ech kꞌuxh untzꞌibꞌa bꞌen u uꞌ tzexeꞌ, yitꞌ aꞌ koj unbꞌanvu tiꞌ u aanima vaꞌl kam niꞌan texoꞌl. Nikoꞌxh tiꞌ qꞌu aanima qꞌuꞌl kam nibꞌanax te. Pek aꞌ kusaꞌ kukꞌuchtu sete aas nojchit tiira nitelaꞌ tok qaanima setiꞌ vatz Tioxh.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ech niꞌxhtaqꞌ nimal kukꞌuꞌl aas bꞌaꞌn ex qe.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Utz alich nal tu u Tito vaqꞌo aas kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex. Val te aas techal ex. Anchituꞌ. Yeꞌn echꞌixvixsaꞌin; yeꞌn eteesa unqꞌii. Tan tiira bꞌaꞌn etxumbꞌal vetebꞌana. Ech nimnaꞌl aas inujul vaꞌl niqaleꞌ.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Utz tiira niꞌxhtitzꞌaꞌex u Tito tan, nitulsa sikꞌuꞌl aas bꞌaꞌn enimaneꞌ. Utz at chit tatin sevatz ebꞌana aas opon tzexeꞌ.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Ech tiira nuntxuqꞌtxuneꞌ tan, kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex tiꞌ ibꞌanax qꞌu kam jikom.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.