2 Coríntios 7

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Utz mam kam vaꞌl alel qe tu u Tioxh tziꞌ hermanos. Ech kuxaansataj el qibꞌ kꞌatz kajay qꞌu paav qꞌuꞌl nitachva u kuchiꞌl utz, tiꞌ qꞌu kam qꞌuꞌl niyansan u qaanxelal vatz Tioxh. Saxaaneꞌloꞌ kꞌatz u paav tu vixoꞌvaleꞌ. Ech nojchit tzꞌajeloꞌ vatz u Tioxh siꞌaneꞌ.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kꞌultajoꞌ tuchꞌ etaanima hermanos. Tan yeꞌxhabꞌil maꞌj ex chiꞌonsamal koj etaanima qaqꞌo. Yeꞌxhabꞌil txubꞌaꞌlimal qaqꞌo. Utz yeꞌxhabꞌil eesamal tu bꞌey qaqꞌo.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Utz eqꞌii koj niveesa tu vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ. Tan alel sete vaqꞌo aas tiira chabꞌamal etatin tu qaanima tuul itzꞌleloꞌ utz, kꞌuxh sakamoꞌ setiꞌ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Niꞌxhtel iatz unyolon sete. Utz kaana unchiꞌbꞌ setaqꞌo. Kꞌuxh kaana unpaal tu tzaꞌl, netaqꞌ nimal unkꞌuꞌl aas nivitzꞌaꞌex; nojchit niꞌxhuntxuqꞌtxuneꞌ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Tan yeꞌxh bꞌoj ilaꞌm nikubꞌaneꞌ jatvaꞌx tiempo qul tu Macedoonia tzaꞌ. Kaana tzaꞌl nipaalkꞌoꞌ. Kaana txabꞌkin qiꞌaj chaj. Vaꞌl tilin qaanima. Utz nichkuxoꞌveꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Loqꞌ taqꞌ nimal kukꞌuꞌl u Tioxh, u aqꞌol nimal ikꞌuꞌl qꞌu aanima qꞌuꞌl nitaqꞌ kuꞌ tibꞌ siatz. Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ aas opon u Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ u toponeꞌ. Utz yitꞌ taꞌn koꞌn koj, pek itxuqꞌtxunsaꞌoꞌ majte tan, tiira iqꞌomich nimal ikꞌuꞌl setaqꞌo. Utz tal qe aas netitzꞌaꞌoꞌ. Niꞌxhetachva setil kuvatz. Niꞌxhetoqꞌ vatz Tioxh qiꞌ. Utz nitelaꞌ tok etaanima viꞌ nitaleꞌ. Ech tiꞌ aal chit itxuqꞌtxunsaꞌin.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Pek setabꞌi tan, yeꞌxhkam nunkꞌaxa, kꞌuxh itxumunsaꞌex u uꞌ vaꞌl untzꞌibꞌa opon tzexeꞌ. Unkꞌaxa chit bꞌiil aas xamtel tuul tan, vabꞌi aas itxumunsabꞌiilex.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Pek aatz cheel, kaana untxuqꞌtxuneꞌ. Loqꞌ yitꞌ tiꞌ koj aas untxumunsaꞌex. Pek tiꞌ tan, ixaansaꞌokꞌex kꞌatz u Tioxh u txumuꞌm vaꞌl enacha. Ech titxumbꞌal u Tioxh kꞌuxh txumunex, ech etitzꞌachi aas onkonil vaꞌl vetunbꞌan sete.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Tan aatz u txumuꞌm vaꞌl titxumbꞌal u Tioxh, aꞌ nitiqꞌovbꞌenoꞌ tiꞌ ikꞌaxal qꞌu kupaav utz, tiꞌ kuchitpeꞌ. Loqꞌ yeꞌ koꞌxh txumunoꞌ tiꞌ aas vetqaqꞌluka qꞌu kupaav. Ech yeꞌk tzꞌejoꞌm sakubꞌaneꞌ. Bꞌaꞌn saelkꞌoꞌ. Pek aatz u txumuꞌm tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ, vaꞌl kam koꞌxh maꞌj tiꞌ, aꞌ nitiqꞌonku bꞌen tu kamchil.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Uncheeꞌ paalyu u txumuꞌm vaꞌl ipaasavex u Tioxh. Utz ¡iltaj tek viqꞌaqꞌal etileꞌ! Tan aꞌ veticheesa sekꞌatza ibꞌanax qꞌu kam jikom. Vetꞌelaꞌokꞌex tiꞌ vetatin vatz Tioxh taqꞌo. Vetexoꞌva Tioxh taqꞌo. Maꞌxh tek etoksa etibꞌ qiꞌ taqꞌo. Maꞌxh ekꞌon etaanima tiꞌ u Tioxh. Utz oora vetetoksa etibꞌ tu jik. Ech nekꞌucheꞌ niyolonka aas yitꞌ antu koj ex tiꞌ vipaav unjolol qꞌu aanima texoꞌl.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ech kꞌuxh untzꞌibꞌa bꞌen u uꞌ tzexeꞌ, yitꞌ aꞌ koj unbꞌanvu tiꞌ u aanima vaꞌl kam niꞌan texoꞌl. Nikoꞌxh tiꞌ qꞌu aanima qꞌuꞌl kam nibꞌanax te. Pek aꞌ kusaꞌ kukꞌuchtu sete aas nojchit tiira nitelaꞌ tok qaanima setiꞌ vatz Tioxh.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ech niꞌxhtaqꞌ nimal kukꞌuꞌl aas bꞌaꞌn ex qe.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Utz alich nal tu u Tito vaqꞌo aas kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex. Val te aas techal ex. Anchituꞌ. Yeꞌn echꞌixvixsaꞌin; yeꞌn eteesa unqꞌii. Tan tiira bꞌaꞌn etxumbꞌal vetebꞌana. Ech nimnaꞌl aas inujul vaꞌl niqaleꞌ.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Utz tiira niꞌxhtitzꞌaꞌex u Tito tan, nitulsa sikꞌuꞌl aas bꞌaꞌn enimaneꞌ. Utz at chit tatin sevatz ebꞌana aas opon tzexeꞌ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ech tiira nuntxuqꞌtxuneꞌ tan, kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl ex tiꞌ ibꞌanax qꞌu kam jikom.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.