João 11

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Betania pui­blupi, Lázaro suti runa ungui­wa ña wañu­kurka. Chi runapa pani­kuna, María i Marta suti­kuna, sug­lla­pi kaug­sa­na­kurka.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Chi Maria­mi karka Iaia Jesusta suma asna asiti­wa tallispa, paipa chaki­kunata kikin­pa agcha­wa tusta­chig. Chi Mariapa turi Laza­ro­mi wañu­kurka.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Chi pani­kunaka, Jesus­pagma kachar­ka­kuna, kasa nin­ga­pa:
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Chasa uias­paka, Jesuska nirka:
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesús, Martata, ñañandita i Laza­rota iapa­mi kuiarka.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Chasa ku­ias­pa­pas, Lázaro ungug kagta iachaspa, chara iskai punchami unaiarka.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Chi­ura­mandaka, paita kati­raiag­kunata nirka:
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Paita kati­raiag­kunaka nir­ka­kuna:
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesuska ainir­ka­kunata:
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ikuti mai­kan tutapi puri­kugka taka­ringa­mi, kikin mana puncha­ia­chigwa puri­kuspa.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Chasa nis­paka, kasa­pas­mi nirka:
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Chi­ura, kati­raiag­kuna nir­ka­kuna:
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jesuska, Lazaro­manda ni­kur­ka: “Puñu­kumi”, sutipa wa­ñus­ka kag­manda. Ikuti kati­raiag­kunaka iuia­na­kurka: “La­za­roka, sutipachar puñuilla puñu­ku”.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Chasa iuia­na­kug­manda, Jesuska mana pakaspa­lla­mi nir­ka­kunata:
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Nuka mana chipi kag­riska­manda, kam­kuna­manda­mi kun­tin­ta­riwá. Chipi kam­kuna, nuka ima ruras­ka­ta kawas­paka, suma­mi iuia­ri­wan­ga­pa kan­gi­chi. Kuna­ura­lla, akushi pai­pagma.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Chi­ura Tomás, Dídimo suti, sug­lla­pi kati­raiag­kunata nirka:
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jesús Betaniama chaiag­ri­uraka, Lázaro ña wañuska, chus­ku punchasi pambaska karka.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Beta­nia­ma Jeru­salen­manda karu mana kanchu. Sug kimsa chunga kuadra­sina­lla­mi ka.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Chi­manda achka judiu­kuna, Marta i Maria­pagma chaiag­riska kar­ka­kuna, pai­kunapa turi wañuska­manda iapa llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Martaka, Jesús chaia­kugta iachas­paka, tupan­ga­pa pai­pagma rirka. María, wasi­lla­pi suia­kurka.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Jesusta tupag­ris­paka, Marta nirka:
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Nukaka iacha­nimi: kam ima Taita Diusta mañaskaka, kamta uian­llami.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Chi­ura, Jesuska nirka:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Martaka nirka:
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Chasa ni­ura, Jesuska nirka:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Tukui kaug­sag­kuna nukata suma iuia­waspa kag­kunaka, mana dil­tudupa wañun­ga­pa kan­kuna­chu. Chi­taka, ¿kam chasachu suma iuiangi?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 —Ari, taita turi— ainirka—. Suma­mi iuiani, kam Taita Diuspa wam­bra, pai agllaska, kai alpama samuska kagta.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Chasa nis­paka, rirka, ñañandi Mariata kaian­ga­pa. Kaias­paka, paka­lla­mi nirka:
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Chasa uianga­lla­waka, Ma­ria­ka, utkalla ata­rispa, Jesusta kawan­ga­pa rirka.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesús, manara chi pui­bluma chaiag­rispa­lla, Marta­wa kawa­na­kuska­lla­pi­mi suia­kurka.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Judiu­kuna Maria­wa sug­lla­pi llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa kag­kunaka, pai ata­rispa, wasi­manda kalpa llugsigta kawas­paka, kati­chir­ka­kuna. Iuia­na­kurka: “Pamba­raiaska­machar ri­ku, chipi wakan­ga­pa”.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mariaka, Jesus­pagma chaiag­rispa, paita kawas­paka, kungu­rispa, nirka:
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jesuska, María i judiu­kuna pai­wa chaiag­rispa waka­na­kuskata kawas­paka, sungu nanag­ta­mi iapa sin­chi llaki­rirka.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Nis­paka tapurka:
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Chi­ura, Jesuska wakarka.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Chasa kawas­paka, judiu­kuna nir­ka­kuna:
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Sug­kuna chipi kag­kunaka nir­ka­kuna:
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesuska, ikuti sin­chi llaki­rispa, Lázaro pamba­raiaska punguma chaiag­rirka. Chi pungupi, sug atun rumi kilpaska­mi karka.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Kawag­ris­paka, Jesuska nirka:
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jesuska nirka:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Chasa uias­paka, chi pungu­manda kilpa­raiaska rumita anchu­chir­ka­kuna. Chi­ura Jesuska, awama kawaspa, nirka:
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nuka iacha­nimi, kam ima­ura­pas uia­wa­dur kagta. Tukui kaipi nuka­wa muiugta kag­kuna­manda­mi niiki, kam nukata kacha­mu­waska kagta pai­kuna suma alli­lla iuia­wan­ga­pa—.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chasa nis­paka, sin­chi rimai­wa kapa­rirka— Lázaro, kanchama llugsi­mui.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Chasa kapa­rig­lla­pi, chi wañus­kaka, kuiu­rispa, llugsii kalla­rirka, chaki i maki­kuna linsu­kuna­wa wataskalla, uma i ñawipas chasa­lla­ta maitu­riskalla. Chi­ura, Jesuska nirka:
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Achka judíu Maria­pagma chaiag­riska kag­kunaka, Jesús chasa ruraskata kawaspa, paita suma iuia­rir­ka­kuna.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ikuti sug judiu­kunaka, pai ima ruraska kawaskata fari­seo­kunata willag­rir­ka­kuna.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Chasa willag­ri­ura, iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kunaka tukui judiu­kunapa taita­kunata tanda­chir­ka­kuna. Sug­lla­pi ka­ura, rima­na­kurka:
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Paita nukan­chi saki­sun­chi chasa rura­kun­ga­pa; tukui­kuna­mi pai­wa tukun­ga­pa kan­kuna. Chi­manda­mi Roma­manda­kuna­pas samun­ga­pa kan­kuna, nukan­chi Tai­ti­kupa suma atun wasita urma­chin­ga­pa. Kai alpapi kaug­sa­na­kuska­ta­pas­mi puchukan­ga­pa kan­kuna.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Sug pai­pura, Kaifás suti, chi wata iaia sasir­duti kaspa, nirka:
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Iuia­rii­chi: ¿mana­chu alli­lla kantra, suglla runa nukan­chipa alpapi kaug­sa­na­kuska­manda wañun­ga­pa; chasaka, tukui­kuna mana puchukai tukun­ga­pa?.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Chasa, pai kikinpa iuiai­lla­wa mana rimarka. Chi wata pai iaia sasir­duti kaspa­mi Santu Ispi­ri­tu­wa sutipa kaskata willarka, chi alpapi tukui kaug­sa­na­kuska­manda Jesús wañun­ga­pa kagta.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Chi alpapi kaug­sa­na­kuska­mandallaka, mana; tukui Taita Diuspa wam­bra­kuna sugpi sugpi kaug­sa­na­kuskapas sug­lla tukunga­pa­mi wañun­ga­pa chaiarka.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Chi puncha­mandaka rima­na­kui kalla­rir­ka­kuna, imasa­pipas Jesusta wañu­chin­ga­pa.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Chi­manda Jesuska, judiu­kunata mana kawa­rin­ga­paka, pakalla­lla­mi puri­kurka. Efraín suti pui­blupi, chusa sitaska alpa kuchu kuchumi kag­rirka. Chi­pika, paita kati­raiag­kuna­wan­ta sug puncha­kuna chisiag­rirka.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Judiu­kunapa paskua atun puncha ñami chaia­kurka. Manara paskua chaiagpi, chi alpa suiu­kuna­manda achka­kuna Jeru­salenma chaia­na­kug­rirka, tukui panda­rii­kunata mailla­riska­sina ruran­ga­pa; chasaka, Diuspa ñawipi alli­lla kawa­rin­ga­pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Chi­pika, Jesusta maska­na­kurka. Diuspa atun wasipi kag­kuna­pas, kikin­pura tapu­ri­na­kurka:
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kuna niska kar­ka­kuna:
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.