João 11

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Betania pui­blupi, Lázaro suti runa ungui­wa ña wañu­kurka. Chi runapa pani­kuna, María i Marta suti­kuna, sug­lla­pi kaug­sa­na­kurka.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Chi Maria­mi karka Iaia Jesusta suma asna asiti­wa tallispa, paipa chaki­kunata kikin­pa agcha­wa tusta­chig. Chi Mariapa turi Laza­ro­mi wañu­kurka.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Chi pani­kunaka, Jesus­pagma kachar­ka­kuna, kasa nin­ga­pa:
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Chasa uias­paka, Jesuska nirka:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesús, Martata, ñañandita i Laza­rota iapa­mi kuiarka.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Chasa ku­ias­pa­pas, Lázaro ungug kagta iachaspa, chara iskai punchami unaiarka.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Chi­ura­mandaka, paita kati­raiag­kunata nirka:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Paita kati­raiag­kunaka nir­ka­kuna:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jesuska ainir­ka­kunata:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ikuti mai­kan tutapi puri­kugka taka­ringa­mi, kikin mana puncha­ia­chigwa puri­kuspa.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Chasa nis­paka, kasa­pas­mi nirka:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Chi­ura, kati­raiag­kuna nir­ka­kuna:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Jesuska, Lazaro­manda ni­kur­ka: “Puñu­kumi”, sutipa wa­ñus­ka kag­manda. Ikuti kati­raiag­kunaka iuia­na­kurka: “La­za­roka, sutipachar puñuilla puñu­ku”.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Chasa iuia­na­kug­manda, Jesuska mana pakaspa­lla­mi nir­ka­kunata:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Nuka mana chipi kag­riska­manda, kam­kuna­manda­mi kun­tin­ta­riwá. Chipi kam­kuna, nuka ima ruras­ka­ta kawas­paka, suma­mi iuia­ri­wan­ga­pa kan­gi­chi. Kuna­ura­lla, akushi pai­pagma.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Chi­ura Tomás, Dídimo suti, sug­lla­pi kati­raiag­kunata nirka:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Jesús Betaniama chaiag­ri­uraka, Lázaro ña wañuska, chus­ku punchasi pambaska karka.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Beta­nia­ma Jeru­salen­manda karu mana kanchu. Sug kimsa chunga kuadra­sina­lla­mi ka.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Chi­manda achka judiu­kuna, Marta i Maria­pagma chaiag­riska kar­ka­kuna, pai­kunapa turi wañuska­manda iapa llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Martaka, Jesús chaia­kugta iachas­paka, tupan­ga­pa pai­pagma rirka. María, wasi­lla­pi suia­kurka.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Jesusta tupag­ris­paka, Marta nirka:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nukaka iacha­nimi: kam ima Taita Diusta mañaskaka, kamta uian­llami.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Chi­ura, Jesuska nirka:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Martaka nirka:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Chasa ni­ura, Jesuska nirka:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Tukui kaug­sag­kuna nukata suma iuia­waspa kag­kunaka, mana dil­tudupa wañun­ga­pa kan­kuna­chu. Chi­taka, ¿kam chasachu suma iuiangi?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 —Ari, taita turi— ainirka—. Suma­mi iuiani, kam Taita Diuspa wam­bra, pai agllaska, kai alpama samuska kagta.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Chasa nis­paka, rirka, ñañandi Mariata kaian­ga­pa. Kaias­paka, paka­lla­mi nirka:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Chasa uianga­lla­waka, Ma­ria­ka, utkalla ata­rispa, Jesusta kawan­ga­pa rirka.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Jesús, manara chi pui­bluma chaiag­rispa­lla, Marta­wa kawa­na­kuska­lla­pi­mi suia­kurka.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Judiu­kuna Maria­wa sug­lla­pi llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa kag­kunaka, pai ata­rispa, wasi­manda kalpa llugsigta kawas­paka, kati­chir­ka­kuna. Iuia­na­kurka: “Pamba­raiaska­machar ri­ku, chipi wakan­ga­pa”.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Mariaka, Jesus­pagma chaiag­rispa, paita kawas­paka, kungu­rispa, nirka:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Jesuska, María i judiu­kuna pai­wa chaiag­rispa waka­na­kuskata kawas­paka, sungu nanag­ta­mi iapa sin­chi llaki­rirka.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Nis­paka tapurka:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Chi­ura, Jesuska wakarka.
35 Jesus chorou.
36 Chasa kawas­paka, judiu­kuna nir­ka­kuna:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Sug­kuna chipi kag­kunaka nir­ka­kuna:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jesuska, ikuti sin­chi llaki­rispa, Lázaro pamba­raiaska punguma chaiag­rirka. Chi pungupi, sug atun rumi kilpaska­mi karka.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Kawag­ris­paka, Jesuska nirka:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Jesuska nirka:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Chasa uias­paka, chi pungu­manda kilpa­raiaska rumita anchu­chir­ka­kuna. Chi­ura Jesuska, awama kawaspa, nirka:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nuka iacha­nimi, kam ima­ura­pas uia­wa­dur kagta. Tukui kaipi nuka­wa muiugta kag­kuna­manda­mi niiki, kam nukata kacha­mu­waska kagta pai­kuna suma alli­lla iuia­wan­ga­pa—.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Chasa nis­paka, sin­chi rimai­wa kapa­rirka— Lázaro, kanchama llugsi­mui.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Chasa kapa­rig­lla­pi, chi wañus­kaka, kuiu­rispa, llugsii kalla­rirka, chaki i maki­kuna linsu­kuna­wa wataskalla, uma i ñawipas chasa­lla­ta maitu­riskalla. Chi­ura, Jesuska nirka:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Achka judíu Maria­pagma chaiag­riska kag­kunaka, Jesús chasa ruraskata kawaspa, paita suma iuia­rir­ka­kuna.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ikuti sug judiu­kunaka, pai ima ruraska kawaskata fari­seo­kunata willag­rir­ka­kuna.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Chasa willag­ri­ura, iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kunaka tukui judiu­kunapa taita­kunata tanda­chir­ka­kuna. Sug­lla­pi ka­ura, rima­na­kurka:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Paita nukan­chi saki­sun­chi chasa rura­kun­ga­pa; tukui­kuna­mi pai­wa tukun­ga­pa kan­kuna. Chi­manda­mi Roma­manda­kuna­pas samun­ga­pa kan­kuna, nukan­chi Tai­ti­kupa suma atun wasita urma­chin­ga­pa. Kai alpapi kaug­sa­na­kuska­ta­pas­mi puchukan­ga­pa kan­kuna.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Sug pai­pura, Kaifás suti, chi wata iaia sasir­duti kaspa, nirka:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Iuia­rii­chi: ¿mana­chu alli­lla kantra, suglla runa nukan­chipa alpapi kaug­sa­na­kuska­manda wañun­ga­pa; chasaka, tukui­kuna mana puchukai tukun­ga­pa?.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Chasa, pai kikinpa iuiai­lla­wa mana rimarka. Chi wata pai iaia sasir­duti kaspa­mi Santu Ispi­ri­tu­wa sutipa kaskata willarka, chi alpapi tukui kaug­sa­na­kuska­manda Jesús wañun­ga­pa kagta.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Chi alpapi kaug­sa­na­kuska­mandallaka, mana; tukui Taita Diuspa wam­bra­kuna sugpi sugpi kaug­sa­na­kuskapas sug­lla tukunga­pa­mi wañun­ga­pa chaiarka.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Chi puncha­mandaka rima­na­kui kalla­rir­ka­kuna, imasa­pipas Jesusta wañu­chin­ga­pa.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Chi­manda Jesuska, judiu­kunata mana kawa­rin­ga­paka, pakalla­lla­mi puri­kurka. Efraín suti pui­blupi, chusa sitaska alpa kuchu kuchumi kag­rirka. Chi­pika, paita kati­raiag­kuna­wan­ta sug puncha­kuna chisiag­rirka.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Judiu­kunapa paskua atun puncha ñami chaia­kurka. Manara paskua chaiagpi, chi alpa suiu­kuna­manda achka­kuna Jeru­salenma chaia­na­kug­rirka, tukui panda­rii­kunata mailla­riska­sina ruran­ga­pa; chasaka, Diuspa ñawipi alli­lla kawa­rin­ga­pa.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Chi­pika, Jesusta maska­na­kurka. Diuspa atun wasipi kag­kuna­pas, kikin­pura tapu­ri­na­kurka:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kuna niska kar­ka­kuna:
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.