João 11

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Betania pui­blupi, Lázaro suti runa ungui­wa ña wañu­kurka. Chi runapa pani­kuna, María i Marta suti­kuna, sug­lla­pi kaug­sa­na­kurka.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Chi Maria­mi karka Iaia Jesusta suma asna asiti­wa tallispa, paipa chaki­kunata kikin­pa agcha­wa tusta­chig. Chi Mariapa turi Laza­ro­mi wañu­kurka.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chi pani­kunaka, Jesus­pagma kachar­ka­kuna, kasa nin­ga­pa:
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Chasa uias­paka, Jesuska nirka:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesús, Martata, ñañandita i Laza­rota iapa­mi kuiarka.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Chasa ku­ias­pa­pas, Lázaro ungug kagta iachaspa, chara iskai punchami unaiarka.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Chi­ura­mandaka, paita kati­raiag­kunata nirka:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Paita kati­raiag­kunaka nir­ka­kuna:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jesuska ainir­ka­kunata:
9 Jesus respondeu:
10 Ikuti mai­kan tutapi puri­kugka taka­ringa­mi, kikin mana puncha­ia­chigwa puri­kuspa.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Chasa nis­paka, kasa­pas­mi nirka:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Chi­ura, kati­raiag­kuna nir­ka­kuna:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesuska, Lazaro­manda ni­kur­ka: “Puñu­kumi”, sutipa wa­ñus­ka kag­manda. Ikuti kati­raiag­kunaka iuia­na­kurka: “La­za­roka, sutipachar puñuilla puñu­ku”.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Chasa iuia­na­kug­manda, Jesuska mana pakaspa­lla­mi nir­ka­kunata:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nuka mana chipi kag­riska­manda, kam­kuna­manda­mi kun­tin­ta­riwá. Chipi kam­kuna, nuka ima ruras­ka­ta kawas­paka, suma­mi iuia­ri­wan­ga­pa kan­gi­chi. Kuna­ura­lla, akushi pai­pagma.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Chi­ura Tomás, Dídimo suti, sug­lla­pi kati­raiag­kunata nirka:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Jesús Betaniama chaiag­ri­uraka, Lázaro ña wañuska, chus­ku punchasi pambaska karka.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Beta­nia­ma Jeru­salen­manda karu mana kanchu. Sug kimsa chunga kuadra­sina­lla­mi ka.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Chi­manda achka judiu­kuna, Marta i Maria­pagma chaiag­riska kar­ka­kuna, pai­kunapa turi wañuska­manda iapa llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Martaka, Jesús chaia­kugta iachas­paka, tupan­ga­pa pai­pagma rirka. María, wasi­lla­pi suia­kurka.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Jesusta tupag­ris­paka, Marta nirka:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Nukaka iacha­nimi: kam ima Taita Diusta mañaskaka, kamta uian­llami.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Chi­ura, Jesuska nirka:
23 Jesus disse a ela:
24 Martaka nirka:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Chasa ni­ura, Jesuska nirka:
25 Então Jesus declarou:
26 Tukui kaug­sag­kuna nukata suma iuia­waspa kag­kunaka, mana dil­tudupa wañun­ga­pa kan­kuna­chu. Chi­taka, ¿kam chasachu suma iuiangi?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 —Ari, taita turi— ainirka—. Suma­mi iuiani, kam Taita Diuspa wam­bra, pai agllaska, kai alpama samuska kagta.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Chasa nis­paka, rirka, ñañandi Mariata kaian­ga­pa. Kaias­paka, paka­lla­mi nirka:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Chasa uianga­lla­waka, Ma­ria­ka, utkalla ata­rispa, Jesusta kawan­ga­pa rirka.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jesús, manara chi pui­bluma chaiag­rispa­lla, Marta­wa kawa­na­kuska­lla­pi­mi suia­kurka.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Judiu­kuna Maria­wa sug­lla­pi llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa kag­kunaka, pai ata­rispa, wasi­manda kalpa llugsigta kawas­paka, kati­chir­ka­kuna. Iuia­na­kurka: “Pamba­raiaska­machar ri­ku, chipi wakan­ga­pa”.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mariaka, Jesus­pagma chaiag­rispa, paita kawas­paka, kungu­rispa, nirka:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jesuska, María i judiu­kuna pai­wa chaiag­rispa waka­na­kuskata kawas­paka, sungu nanag­ta­mi iapa sin­chi llaki­rirka.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Nis­paka tapurka:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Chi­ura, Jesuska wakarka.
35 Jesus chorou.
36 Chasa kawas­paka, judiu­kuna nir­ka­kuna:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Sug­kuna chipi kag­kunaka nir­ka­kuna:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jesuska, ikuti sin­chi llaki­rispa, Lázaro pamba­raiaska punguma chaiag­rirka. Chi pungupi, sug atun rumi kilpaska­mi karka.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Kawag­ris­paka, Jesuska nirka:
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jesuska nirka:
40 Jesus respondeu:
41 Chasa uias­paka, chi pungu­manda kilpa­raiaska rumita anchu­chir­ka­kuna. Chi­ura Jesuska, awama kawaspa, nirka:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nuka iacha­nimi, kam ima­ura­pas uia­wa­dur kagta. Tukui kaipi nuka­wa muiugta kag­kuna­manda­mi niiki, kam nukata kacha­mu­waska kagta pai­kuna suma alli­lla iuia­wan­ga­pa—.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chasa nis­paka, sin­chi rimai­wa kapa­rirka— Lázaro, kanchama llugsi­mui.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Chasa kapa­rig­lla­pi, chi wañus­kaka, kuiu­rispa, llugsii kalla­rirka, chaki i maki­kuna linsu­kuna­wa wataskalla, uma i ñawipas chasa­lla­ta maitu­riskalla. Chi­ura, Jesuska nirka:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Achka judíu Maria­pagma chaiag­riska kag­kunaka, Jesús chasa ruraskata kawaspa, paita suma iuia­rir­ka­kuna.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ikuti sug judiu­kunaka, pai ima ruraska kawaskata fari­seo­kunata willag­rir­ka­kuna.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Chasa willag­ri­ura, iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kunaka tukui judiu­kunapa taita­kunata tanda­chir­ka­kuna. Sug­lla­pi ka­ura, rima­na­kurka:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Paita nukan­chi saki­sun­chi chasa rura­kun­ga­pa; tukui­kuna­mi pai­wa tukun­ga­pa kan­kuna. Chi­manda­mi Roma­manda­kuna­pas samun­ga­pa kan­kuna, nukan­chi Tai­ti­kupa suma atun wasita urma­chin­ga­pa. Kai alpapi kaug­sa­na­kuska­ta­pas­mi puchukan­ga­pa kan­kuna.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Sug pai­pura, Kaifás suti, chi wata iaia sasir­duti kaspa, nirka:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Iuia­rii­chi: ¿mana­chu alli­lla kantra, suglla runa nukan­chipa alpapi kaug­sa­na­kuska­manda wañun­ga­pa; chasaka, tukui­kuna mana puchukai tukun­ga­pa?.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Chasa, pai kikinpa iuiai­lla­wa mana rimarka. Chi wata pai iaia sasir­duti kaspa­mi Santu Ispi­ri­tu­wa sutipa kaskata willarka, chi alpapi tukui kaug­sa­na­kuska­manda Jesús wañun­ga­pa kagta.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Chi alpapi kaug­sa­na­kuska­mandallaka, mana; tukui Taita Diuspa wam­bra­kuna sugpi sugpi kaug­sa­na­kuskapas sug­lla tukunga­pa­mi wañun­ga­pa chaiarka.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Chi puncha­mandaka rima­na­kui kalla­rir­ka­kuna, imasa­pipas Jesusta wañu­chin­ga­pa.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Chi­manda Jesuska, judiu­kunata mana kawa­rin­ga­paka, pakalla­lla­mi puri­kurka. Efraín suti pui­blupi, chusa sitaska alpa kuchu kuchumi kag­rirka. Chi­pika, paita kati­raiag­kuna­wan­ta sug puncha­kuna chisiag­rirka.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Judiu­kunapa paskua atun puncha ñami chaia­kurka. Manara paskua chaiagpi, chi alpa suiu­kuna­manda achka­kuna Jeru­salenma chaia­na­kug­rirka, tukui panda­rii­kunata mailla­riska­sina ruran­ga­pa; chasaka, Diuspa ñawipi alli­lla kawa­rin­ga­pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Chi­pika, Jesusta maska­na­kurka. Diuspa atun wasipi kag­kuna­pas, kikin­pura tapu­ri­na­kurka:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kuna niska kar­ka­kuna:
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.