João 11

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Betania pui­blupi, Lázaro suti runa ungui­wa ña wañu­kurka. Chi runapa pani­kuna, María i Marta suti­kuna, sug­lla­pi kaug­sa­na­kurka.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Chi Maria­mi karka Iaia Jesusta suma asna asiti­wa tallispa, paipa chaki­kunata kikin­pa agcha­wa tusta­chig. Chi Mariapa turi Laza­ro­mi wañu­kurka.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Chi pani­kunaka, Jesus­pagma kachar­ka­kuna, kasa nin­ga­pa:
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Chasa uias­paka, Jesuska nirka:
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesús, Martata, ñañandita i Laza­rota iapa­mi kuiarka.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Chasa ku­ias­pa­pas, Lázaro ungug kagta iachaspa, chara iskai punchami unaiarka.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Chi­ura­mandaka, paita kati­raiag­kunata nirka:
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Paita kati­raiag­kunaka nir­ka­kuna:
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jesuska ainir­ka­kunata:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ikuti mai­kan tutapi puri­kugka taka­ringa­mi, kikin mana puncha­ia­chigwa puri­kuspa.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Chasa nis­paka, kasa­pas­mi nirka:
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Chi­ura, kati­raiag­kuna nir­ka­kuna:
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesuska, Lazaro­manda ni­kur­ka: “Puñu­kumi”, sutipa wa­ñus­ka kag­manda. Ikuti kati­raiag­kunaka iuia­na­kurka: “La­za­roka, sutipachar puñuilla puñu­ku”.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Chasa iuia­na­kug­manda, Jesuska mana pakaspa­lla­mi nir­ka­kunata:
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Nuka mana chipi kag­riska­manda, kam­kuna­manda­mi kun­tin­ta­riwá. Chipi kam­kuna, nuka ima ruras­ka­ta kawas­paka, suma­mi iuia­ri­wan­ga­pa kan­gi­chi. Kuna­ura­lla, akushi pai­pagma.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Chi­ura Tomás, Dídimo suti, sug­lla­pi kati­raiag­kunata nirka:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jesús Betaniama chaiag­ri­uraka, Lázaro ña wañuska, chus­ku punchasi pambaska karka.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Beta­nia­ma Jeru­salen­manda karu mana kanchu. Sug kimsa chunga kuadra­sina­lla­mi ka.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Chi­manda achka judiu­kuna, Marta i Maria­pagma chaiag­riska kar­ka­kuna, pai­kunapa turi wañuska­manda iapa llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Martaka, Jesús chaia­kugta iachas­paka, tupan­ga­pa pai­pagma rirka. María, wasi­lla­pi suia­kurka.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Jesusta tupag­ris­paka, Marta nirka:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nukaka iacha­nimi: kam ima Taita Diusta mañaskaka, kamta uian­llami.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Chi­ura, Jesuska nirka:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martaka nirka:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Chasa ni­ura, Jesuska nirka:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Tukui kaug­sag­kuna nukata suma iuia­waspa kag­kunaka, mana dil­tudupa wañun­ga­pa kan­kuna­chu. Chi­taka, ¿kam chasachu suma iuiangi?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 —Ari, taita turi— ainirka—. Suma­mi iuiani, kam Taita Diuspa wam­bra, pai agllaska, kai alpama samuska kagta.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Chasa nis­paka, rirka, ñañandi Mariata kaian­ga­pa. Kaias­paka, paka­lla­mi nirka:
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Chasa uianga­lla­waka, Ma­ria­ka, utkalla ata­rispa, Jesusta kawan­ga­pa rirka.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Jesús, manara chi pui­bluma chaiag­rispa­lla, Marta­wa kawa­na­kuska­lla­pi­mi suia­kurka.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Judiu­kuna Maria­wa sug­lla­pi llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa kag­kunaka, pai ata­rispa, wasi­manda kalpa llugsigta kawas­paka, kati­chir­ka­kuna. Iuia­na­kurka: “Pamba­raiaska­machar ri­ku, chipi wakan­ga­pa”.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mariaka, Jesus­pagma chaiag­rispa, paita kawas­paka, kungu­rispa, nirka:
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesuska, María i judiu­kuna pai­wa chaiag­rispa waka­na­kuskata kawas­paka, sungu nanag­ta­mi iapa sin­chi llaki­rirka.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Nis­paka tapurka:
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Chi­ura, Jesuska wakarka.
35 Jesus chorou.
36 Chasa kawas­paka, judiu­kuna nir­ka­kuna:
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Sug­kuna chipi kag­kunaka nir­ka­kuna:
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jesuska, ikuti sin­chi llaki­rispa, Lázaro pamba­raiaska punguma chaiag­rirka. Chi pungupi, sug atun rumi kilpaska­mi karka.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kawag­ris­paka, Jesuska nirka:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Jesuska nirka:
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Chasa uias­paka, chi pungu­manda kilpa­raiaska rumita anchu­chir­ka­kuna. Chi­ura Jesuska, awama kawaspa, nirka:
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nuka iacha­nimi, kam ima­ura­pas uia­wa­dur kagta. Tukui kaipi nuka­wa muiugta kag­kuna­manda­mi niiki, kam nukata kacha­mu­waska kagta pai­kuna suma alli­lla iuia­wan­ga­pa—.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Chasa nis­paka, sin­chi rimai­wa kapa­rirka— Lázaro, kanchama llugsi­mui.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Chasa kapa­rig­lla­pi, chi wañus­kaka, kuiu­rispa, llugsii kalla­rirka, chaki i maki­kuna linsu­kuna­wa wataskalla, uma i ñawipas chasa­lla­ta maitu­riskalla. Chi­ura, Jesuska nirka:
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Achka judíu Maria­pagma chaiag­riska kag­kunaka, Jesús chasa ruraskata kawaspa, paita suma iuia­rir­ka­kuna.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ikuti sug judiu­kunaka, pai ima ruraska kawaskata fari­seo­kunata willag­rir­ka­kuna.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Chasa willag­ri­ura, iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kunaka tukui judiu­kunapa taita­kunata tanda­chir­ka­kuna. Sug­lla­pi ka­ura, rima­na­kurka:
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Paita nukan­chi saki­sun­chi chasa rura­kun­ga­pa; tukui­kuna­mi pai­wa tukun­ga­pa kan­kuna. Chi­manda­mi Roma­manda­kuna­pas samun­ga­pa kan­kuna, nukan­chi Tai­ti­kupa suma atun wasita urma­chin­ga­pa. Kai alpapi kaug­sa­na­kuska­ta­pas­mi puchukan­ga­pa kan­kuna.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Sug pai­pura, Kaifás suti, chi wata iaia sasir­duti kaspa, nirka:
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Iuia­rii­chi: ¿mana­chu alli­lla kantra, suglla runa nukan­chipa alpapi kaug­sa­na­kuska­manda wañun­ga­pa; chasaka, tukui­kuna mana puchukai tukun­ga­pa?.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Chasa, pai kikinpa iuiai­lla­wa mana rimarka. Chi wata pai iaia sasir­duti kaspa­mi Santu Ispi­ri­tu­wa sutipa kaskata willarka, chi alpapi tukui kaug­sa­na­kuska­manda Jesús wañun­ga­pa kagta.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Chi alpapi kaug­sa­na­kuska­mandallaka, mana; tukui Taita Diuspa wam­bra­kuna sugpi sugpi kaug­sa­na­kuskapas sug­lla tukunga­pa­mi wañun­ga­pa chaiarka.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Chi puncha­mandaka rima­na­kui kalla­rir­ka­kuna, imasa­pipas Jesusta wañu­chin­ga­pa.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Chi­manda Jesuska, judiu­kunata mana kawa­rin­ga­paka, pakalla­lla­mi puri­kurka. Efraín suti pui­blupi, chusa sitaska alpa kuchu kuchumi kag­rirka. Chi­pika, paita kati­raiag­kuna­wan­ta sug puncha­kuna chisiag­rirka.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Judiu­kunapa paskua atun puncha ñami chaia­kurka. Manara paskua chaiagpi, chi alpa suiu­kuna­manda achka­kuna Jeru­salenma chaia­na­kug­rirka, tukui panda­rii­kunata mailla­riska­sina ruran­ga­pa; chasaka, Diuspa ñawipi alli­lla kawa­rin­ga­pa.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Chi­pika, Jesusta maska­na­kurka. Diuspa atun wasipi kag­kuna­pas, kikin­pura tapu­ri­na­kurka:
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kuna niska kar­ka­kuna:
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.