Atos 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chi­ura iaia sasir­dutika, Este­banta tapurka:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Chi­ura, Estebanka ainirka:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 kasa nispa: “Kamba alpa­kunata i tukui kamba­pura­kunata kai­manda sakispa, rii. Nuka, sug mas suma alpa­mi kawa­chi­sa­ki”.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 —Chasa uiaspa Abra­hamka, chi Kaldea alpa­manda llugsispa, Arán pui­bluma rirka kaug­san­ga­pa. Chi­mandaka, paipa taita wañu­ura, kai alpapi kam­kuna kuna­ura kaug­sa­na­kuska­ma chaiag­samurka.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Kai alpapi kaug­sa­kugpi­pas, Taita Dius manara paita ima alpapas kararka, ñi mai chaki churanga­pag­lla­pas. Nii­lla­kar nirkami: “Sutipa­mi kai alpata kara­sa­ki, kam wañu­uraka, kamba wam­brapa wam­bra­kuna kaug­san­ga­pa­kuna”. Taita Dius chasa ni­ura, Abra­hampa warmi mana­ra­mi ñi sug wam­bra iukaska karka.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 —Kasa­pas­mi Taita Diuska nirka: “Kamba wam­brapa wam­bra­kuna, sug karu alpa­pi­mi kaug­sag­rin­ga­pa kan­kuna. Chi­pika chi­nig­manda runa­kunami, chusku patsa wata pai­kunata mana llakispa­lla tra­baja­chin­ga­pa kan­kunata.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Chi­ura­mandaka, chi alpa­manda runa­kunata trabaja­chi­puag­kuna­taka, nuka­mi randi­chi­pun­ga­pa kani. Chasa pasa­riska­ura­manda­mi kam­ba wam­brapa wam­bra­kuna, chi­nig­manda llugsi­muspa, kai alpa­lla­pita kungu­ri­wag­samun­ga­pa kan­kuna”.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 —Taita Diuska, Abra­hamwa iuia­rispa, paita nirkami, kari wam­bra­kunata marka churan­ga­pa; chasaka, Taita Diuspa­lla kagta ni­raian­ga­pa. Chi­manda­mi Abra­ham, Isaak suti paipa wam­bra pusag puncha iukag­samus­kata chasa rurarka. Chasa­lla­ta­mi Isaak, paipa wam­bra Jakobta rurarka. Paipa chunga iskai kari wam­bra­kuna­ta­pas, Jakob chasa­lla­ta rurarka. Chi runa­kuna­mi kar­ka­kuna nukan­chi Israel­manda­kunapa ñugpa­manda achala taita­kuna.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 —Iachanchimi, chi Jakobpa wam­bra­kunaka, José suti waug­kin­di­wa mana alli­lla iuiai­wa rabia iukaspa, paita katugta­kuna, Ejip­to suti alpama ri­na­kuska apan­ga­pa. Chasa pai katui tukugpi­pas, Taita Diuska mana sakirka.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Chi­wanka, tukui llakii­wa kas­ka­ta­pas­mi kispi­chirka. Suma iachaimi paita kararka. Chasa­lla­ta, Ejiptopi iaia mandagpa ñugpa ladu José ka­ura, Taita Diuska chi mandagta iuia­chirka, Josewa sumag­lla kan­ga­pa. Chi mandag kikinmi Joseta chu­rarka, Ejiptopi tukui kaug­sa­na­kus­kata i paipa wasi­manda­kuna­wan­ta­pas mandag kan­ga­pa.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 —Chi­ura­mandaka, iapa iarkai iapa llakii­wa­mi chi Ejipto suiu tukurka, chasa­lla­ta Kanaán alpa suiu­pas. Chi­ura nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna manami tari­na­kurka ima mikun­ga­pa.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Ja­kob­ka iachag­samurkami, Ejip­to­pi trigu mikui iukagta­kuna. Chasa iachas­paka, paipa wam­bra­kunata u nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna nis­kata, pai­kuna­ta­mi kacharka, musug­lla chima rin­ga­pa.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 —Pai­kuna ña iskaima Ejip­to­ma ri­uraka, Joseka paipa waug­kin­di­kuna­ta­mi rigsi­chi­rirka. Chi­ura­mandaka, chi alpapi iaia mandag­pas iachag­samurkami, José pipa wam­bra kagta.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Nis­paka, José kacharka, taitandi Jakobta i tukui pai­pura­kunata pusag­rin­ga­pa. Pai­pura­kuna, kan­chis chunga pichka runa­kuna­mi kar­ka­kuna.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Chasa­manda­mi Jakob, Ejiptopi kaug­sai kalla­rig­rirka. Chi­pi­mi wañurka. Nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­pas, chi­lla­pi­ta­mi wañur­ka­kuna.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Pai­kuna wañu­uraka, Sikem suti pui­blu­ma­mi apar­ka­kuna, pamban­ga­pa. Chi­pi­mi ñugpa­ta Abra­ham, Amorpa wam­bra­kunata sug piti alpa kulki­wa randiska tiarka, chipi wañus­ka­kunata pamban­ga­pa.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 —Abra­hamta Taita Dius imasa nis­ka­sina tukug­samun­ga­pa ña chaia­ku­uraka, Jakobpa wam­bra­kunapa kati wam­bra­kuna, Ejiptopi iapa miraspa miraspa­mi ri­na­kurka.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ejiptopi Jose­manda ña kunga­riska ka­uraka, sug iaia man­dag­mi mandai kalla­rirka.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Chi man­dag­ka, nukan­chipa ñugpa­manda­kunata llulla­chispa, mana llakis­pa­lla­mi trabaja­chii kalla­rir­ka­kunata. Nis­paka, tukui taita­kuna­ta­mi nirka, kari wam­bra tias­ka­kuna­taka sitan­ga­pa, iapa mira­na­kug­manda.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 —Chi­ura­kunaka, Moisesmi tiag­samurka. Paika, Diuspa ñawipi suma­mi kawa­rirka. Paipa atun­kunaka, kimsa killa­mi wasi ukupi paka­lla wiña­chi­na­kurka.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Paita sitag­rii chaia­uraka, kikin iaia mandagpa sipas warmi wam­brami, sitas­kata tarispa, pai­pagma aparka. Chi­ura­manda, pai kikinpa wam­bra­ta­sina­mi wiña­chirka.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Chi­wanka Moisés, tukui Ejipto­manda iachai­kuna­ta­mi iachai­kurka. Chasaka, tukuipi iacha suma rimag, alli iuiag pagta­mi tukurka.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 —Ña chusku chunga wata iuka­ura, Moiseska iuia­rirkami, pai kikinpa Israel­manda runa­kuna­pag­ma chaiag­rin­ga­pa.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Chipi chaiag­ri­uraka, sug Ejipto­manda runa, Israel­manda sug runata kaspi­wa mana llakispa­lla pia­kurka. Chasa kawaspa, Moiseska, chi Israel­manda runata michaspa, chi Ejipto­manda­ta wañugta piag­rirka. Chasa­mi randi­chi­purka.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Chasa rura­kuspa, kasa­mi iuia­kurka: “Israel­manda runa­kuna iachag­samunga­pa­mi kan­kuna: ‘Kai Moi­ses­manda­mi Taita Dius nukan­chita kispi­chig­samun­ga­pa ka’.” Moi­sés chasa iuia­kugpi­pas, Israel­manda­kunaka manami iuia­na­kurka, paika kispi­chig kan­ga­pa kagta.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 —Chi kaiandi, Israel­manda iskai runa­kuna maka­na­kus­ka­ta­mi Moisés tarig­rirka. Tarig­ris­paka, pasin­sia­chispa­mi nirka: “Kam­kuna, waugkindi­kuna­mi kan­gi­chi. ¿Ima­pa­tak rabia­chi­ri­na­kuspa maka­na­kun­gi­chi?”.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 —Chi pai­pura maka­na­kui kalla­rigka, Moisesta tangaspa, nirka: “¿Pitak kamta mandag chu­rarka; chasaka, nukan­chita jus­ti­sian­ga­pa?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Imasa­mi kaina Ejip­to­manda runata wañu­chir­kan­gi: chasa­lla­tachar nuka­ta­pas wañu­chi­wan­ga­pa muna­kungi”.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 —Chasa uiaspa, Moiseska miti­kurka. Madián suti alpama cha­iag­ris­paka, chi luar­manda ajinu­sina­mi kaug­sa­kurka. Chi­pika, sug warmi­mi tarirka. Pai­wa kaspa, iskai wam­brami iukar­ka­kuna.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 —Chusku chunga wata­pika, Moisés, Sinaí suti chusa sitaska alpa­pi puri­kug­rirka. Chi­pika sug anjil, nina sindi sacha rupa­kus­ka­sina­mi kawa­rirka.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Chasa rupa­kus­kata kawas­paka, Moisés iapa ujna­rig­samurka. Nis­paka, kai­lla­iaspa rirka, mas alli­lla kawan­ga­pa. Chi­ura, atun Taita Diuspa rimai­mi uia­rirka, kasa nispa:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Nuka­mi kani kamba ñugpa­manda taita­kunapa Dius. Abra­ham, Isaak i Jakobpa Taita Dius­mi kani”.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Chi­ura, atun Taita Diuska nirka­mi: “Kamba chakipi chura­ra­ias­ka­kunata surku­rii. Kam saru­kuska alpaka, nuka­pa­lla­mi ka.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nuka­pa runa­kuna Ejipto alpapi iapa llakii iukas­ka­kuna­ta­mi kawa­kuni. Pai­kuna iapa llakii­wa waka­na­kus­ka­ta­pas­mi uia­kuni. Chi­manda­mi urai­ku­murkani, pai­kunata kispi­chin­ga­pa. Nukami niiki: samui. Uia­wai. Kam­ta­mi Ejip­toma kachan­ga­pa kaiki”.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 —Chi Moises­ta­mi Israel­manda runa­kuna wabutiska karka. “¿Pitak kamta mandag churarka; chasaka, nukan­chita justi­sian­ga­pa?” niska karka. Chi Moisesmi Taita Dius, mandag i kispi­chig chu­rarka, paipa anjilwa nina sacha rupa­kus­kapi kawa­chispa.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Chi Moi­ses­mi Israel­manda runa­kunata Ejip­to­manda llugsi­chig­rirka. Chi Ejip­to­manda llugsi­chig­rispa, Puka Kucha suti atun iaku­pi­mi iali­chir­ka­kunata. Nis­paka, chusa sitas­ka alpapi chusku chunga wata­mi puri­chir­ka­kunata. Chi puri­na­kus­kapi, ñi ima­ura­pas mana kawas­ka­sina­ta­mi kawa­chir­ka­kunata.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda runa­kunata nirka: “Taita Dius kikin­mi ni, kam kikin­pura­manda Santu Ispi­ri­tu­wa sug rimag­mi llug­sin­ga­pa ka. Paika, nuka­sina­mi kan­ga­pa ka”.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda tukui runa­kuna­wa chusa sitaska alpapi sug­lla­pi karka. Taita Diuspa anjil­pas­mi pai­wa karka. Chi anjil, Sinaí awa lumapi paita i nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­pas­mi rimarka. Chi Moi­ses­mi Taita Diuspa kaug­sai karag rimai­kunata uiaspa chas­kirka; chasaka pai­pas, nukan­chita karag­samun­ga­pa.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 —Chi Moises­ta­mi nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna mana uian­ga­pa munar­ka­kuna. Paita wabu­tispa, ni­na­kurkami: “Tukui­kuna, Ejip­toma kuti­sun­chi”.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Moisés mana pai­kuna­wa kag­manda, Aarón sutita nir­ka­kuna: “Chi Moisés nukan­chita Ejipto alpa­manda llugsi­chi­mus­kata, nukan­chi mana iachan­chi­chu ima tukugta. Chi­manda, sug dius­kuna rurai, nukan­chita ñugpan­ga­pa”.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Chi puncha­kuna­mi uchulla wagra­sina kawa­ri pai­kunapa dius ni­raian­ga­pa rurar­ka­kuna. Nis­paka, animal­kunata wañu­chispa rupa­chispa, chi ianga dius­ta­mi kungu­rispa muchar­ka­kuna. Chi pai kikin­kunapa maki­wa ruras­kata kawas­paka, iapa­mi kun­tin­ta­rir­ka­kuna.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 —Chi­manda Taita Diuska, pai­kuna­pag­manda anchu­rirka. Pai­kunata sakirka, awa­manda istrilla­kunata dius nispa, kungu­ri­chu­kuna. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimag ñugpa­manda librupi willarka, kasa nispa:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Molok suti ianga diuspa linsu wasi­ta­mi apa­rispa puri­na­kurkan­gi­chi.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Chi wasi­taka, nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­mi Moisés sakirka. Chi wasita kai alpa­ma­mi chaia­chig­samur­ka­kuna. Josué suti taita kai suiu ñugpata kaug­sa­na­kus­kata puchuka­ku­uraka, chi linsu wasi pai­kuna­wa tiarka. Chi sug runa­kunata, Taita Dius­mi kai alpa­manda llugsi­chirka nukan­chipa ñugpa­manda taita­kunapa ñawipi. Chi linsu wasi, David suti atun mandag kaug­san­kama­mi tiarka.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 —Pai Davidta, Taita Dius suma kuiarka. Pai Davidka muna­kurka, suma wasi wasi­chi­pun­ga­pa; chi­pika, Jakobpa Taita Dius kag­samun­ga­pa.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Chasa muna­kug­pipas, paika manima; paipa wam­bra Salomón sutimi wasi­chi­purka.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Wasi­chi­pugpi­pas, runa ruraska wasi­kuna­pika, tukui­manda mas atun Taita Dius mana chi­pika kaug­sanchu. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimagka ñugpa­manda librupi kasa willarka:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Atun Taita Diuska, kasa­mi ni:
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Mana­chu tukui, nuka kikin ruraska ka?”.
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Kam­kunapa ñugpa­manda taita­kuna, Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kunata, ¿mai­kan­kunatatak mana llaki­chispa wañu­chir­ka­kuna? Chi rimag­kunaka willaska­mi kar­ka­kuna, alli iuiag Cristo samun­ga­pa kagta. Chi alli iuiag runa ña samu­uraka, kam­kunaka api­chispa­mi wañu­chii nirkan­gi­chi.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Taita Dius ima ruran­ga­pa nis­ka­taka kam­kunapa ñugpa­manda­kunata anjil­kuna­wa­mi willarka. Chasa willag­pi­pas, Taita Dius imasa munas­ka­ta mana ruran­gi­chi­chu.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Chasa uiaspa, chi taita­kunaka, iapa rabia­rispa, kiru­kuna­pas uia­rigta muku­rir­ka­kuna, Estebanta wañu­chin­ga­pa nispa.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Paika, Santu Ispi­ri­tupa iuiaita iukaspa, sug luarma Taita Dius iapa suma punchalla kas­katasi kawarka. Chasa­lla­ta, Taita Diuspa alli ladu Jesús saia­kugtasi kawarka.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Chasa kawas­paka, nirka:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Chasa rimag­lla­pi, tukui­kuna, rinri tapa­rispa, sin­chi kapa­ris­paka, sug­lla­sina kalpar­ka­kuna, paita apin­ga­pa.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Nis­paka, chi pui­blu­manda paita llugsi­chir­ka­kuna, rumi­wa piaspa wañu­chig­rin­ga­pa. Esteban­manda kuntra willag­kuna, manara rumi­wa piai kalla­rispa­lla, kata­ri­diru­kunata Saulo suti musuta mingag­rir­ka­kuna.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Chasa Este­banta rumi­wa pia­na­ku­uraka, paika Iaia Jesusta nirka:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nis­paka, kungu­rispa, sin­chi kapa­rirka, kasa nispa— Tai­tiku, pai­kuna kai mana suma rura­was­ka­kuna­manda, pai­kunata mana ima­pas iuia­ri­puangi—. Chasa nis­paka, wañurka.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.