Atos 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chi­ura iaia sasir­dutika, Este­banta tapurka:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Chi­ura, Estebanka ainirka:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 kasa nispa: “Kamba alpa­kunata i tukui kamba­pura­kunata kai­manda sakispa, rii. Nuka, sug mas suma alpa­mi kawa­chi­sa­ki”.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 —Chasa uiaspa Abra­hamka, chi Kaldea alpa­manda llugsispa, Arán pui­bluma rirka kaug­san­ga­pa. Chi­mandaka, paipa taita wañu­ura, kai alpapi kam­kuna kuna­ura kaug­sa­na­kuska­ma chaiag­samurka.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Kai alpapi kaug­sa­kugpi­pas, Taita Dius manara paita ima alpapas kararka, ñi mai chaki churanga­pag­lla­pas. Nii­lla­kar nirkami: “Sutipa­mi kai alpata kara­sa­ki, kam wañu­uraka, kamba wam­brapa wam­bra­kuna kaug­san­ga­pa­kuna”. Taita Dius chasa ni­ura, Abra­hampa warmi mana­ra­mi ñi sug wam­bra iukaska karka.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 —Kasa­pas­mi Taita Diuska nirka: “Kamba wam­brapa wam­bra­kuna, sug karu alpa­pi­mi kaug­sag­rin­ga­pa kan­kuna. Chi­pika chi­nig­manda runa­kunami, chusku patsa wata pai­kunata mana llakispa­lla tra­baja­chin­ga­pa kan­kunata.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Chi­ura­mandaka, chi alpa­manda runa­kunata trabaja­chi­puag­kuna­taka, nuka­mi randi­chi­pun­ga­pa kani. Chasa pasa­riska­ura­manda­mi kam­ba wam­brapa wam­bra­kuna, chi­nig­manda llugsi­muspa, kai alpa­lla­pita kungu­ri­wag­samun­ga­pa kan­kuna”.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 —Taita Diuska, Abra­hamwa iuia­rispa, paita nirkami, kari wam­bra­kunata marka churan­ga­pa; chasaka, Taita Diuspa­lla kagta ni­raian­ga­pa. Chi­manda­mi Abra­ham, Isaak suti paipa wam­bra pusag puncha iukag­samus­kata chasa rurarka. Chasa­lla­ta­mi Isaak, paipa wam­bra Jakobta rurarka. Paipa chunga iskai kari wam­bra­kuna­ta­pas, Jakob chasa­lla­ta rurarka. Chi runa­kuna­mi kar­ka­kuna nukan­chi Israel­manda­kunapa ñugpa­manda achala taita­kuna.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 —Iachanchimi, chi Jakobpa wam­bra­kunaka, José suti waug­kin­di­wa mana alli­lla iuiai­wa rabia iukaspa, paita katugta­kuna, Ejip­to suti alpama ri­na­kuska apan­ga­pa. Chasa pai katui tukugpi­pas, Taita Diuska mana sakirka.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Chi­wanka, tukui llakii­wa kas­ka­ta­pas­mi kispi­chirka. Suma iachaimi paita kararka. Chasa­lla­ta, Ejiptopi iaia mandagpa ñugpa ladu José ka­ura, Taita Diuska chi mandagta iuia­chirka, Josewa sumag­lla kan­ga­pa. Chi mandag kikinmi Joseta chu­rarka, Ejiptopi tukui kaug­sa­na­kus­kata i paipa wasi­manda­kuna­wan­ta­pas mandag kan­ga­pa.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 —Chi­ura­mandaka, iapa iarkai iapa llakii­wa­mi chi Ejipto suiu tukurka, chasa­lla­ta Kanaán alpa suiu­pas. Chi­ura nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna manami tari­na­kurka ima mikun­ga­pa.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Ja­kob­ka iachag­samurkami, Ejip­to­pi trigu mikui iukagta­kuna. Chasa iachas­paka, paipa wam­bra­kunata u nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna nis­kata, pai­kuna­ta­mi kacharka, musug­lla chima rin­ga­pa.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 —Pai­kuna ña iskaima Ejip­to­ma ri­uraka, Joseka paipa waug­kin­di­kuna­ta­mi rigsi­chi­rirka. Chi­ura­mandaka, chi alpapi iaia mandag­pas iachag­samurkami, José pipa wam­bra kagta.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Nis­paka, José kacharka, taitandi Jakobta i tukui pai­pura­kunata pusag­rin­ga­pa. Pai­pura­kuna, kan­chis chunga pichka runa­kuna­mi kar­ka­kuna.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Chasa­manda­mi Jakob, Ejiptopi kaug­sai kalla­rig­rirka. Chi­pi­mi wañurka. Nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­pas, chi­lla­pi­ta­mi wañur­ka­kuna.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Pai­kuna wañu­uraka, Sikem suti pui­blu­ma­mi apar­ka­kuna, pamban­ga­pa. Chi­pi­mi ñugpa­ta Abra­ham, Amorpa wam­bra­kunata sug piti alpa kulki­wa randiska tiarka, chipi wañus­ka­kunata pamban­ga­pa.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 —Abra­hamta Taita Dius imasa nis­ka­sina tukug­samun­ga­pa ña chaia­ku­uraka, Jakobpa wam­bra­kunapa kati wam­bra­kuna, Ejiptopi iapa miraspa miraspa­mi ri­na­kurka.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ejiptopi Jose­manda ña kunga­riska ka­uraka, sug iaia man­dag­mi mandai kalla­rirka.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Chi man­dag­ka, nukan­chipa ñugpa­manda­kunata llulla­chispa, mana llakis­pa­lla­mi trabaja­chii kalla­rir­ka­kunata. Nis­paka, tukui taita­kuna­ta­mi nirka, kari wam­bra tias­ka­kuna­taka sitan­ga­pa, iapa mira­na­kug­manda.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 —Chi­ura­kunaka, Moisesmi tiag­samurka. Paika, Diuspa ñawipi suma­mi kawa­rirka. Paipa atun­kunaka, kimsa killa­mi wasi ukupi paka­lla wiña­chi­na­kurka.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Paita sitag­rii chaia­uraka, kikin iaia mandagpa sipas warmi wam­brami, sitas­kata tarispa, pai­pagma aparka. Chi­ura­manda, pai kikinpa wam­bra­ta­sina­mi wiña­chirka.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Chi­wanka Moisés, tukui Ejipto­manda iachai­kuna­ta­mi iachai­kurka. Chasaka, tukuipi iacha suma rimag, alli iuiag pagta­mi tukurka.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 —Ña chusku chunga wata iuka­ura, Moiseska iuia­rirkami, pai kikinpa Israel­manda runa­kuna­pag­ma chaiag­rin­ga­pa.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Chipi chaiag­ri­uraka, sug Ejipto­manda runa, Israel­manda sug runata kaspi­wa mana llakispa­lla pia­kurka. Chasa kawaspa, Moiseska, chi Israel­manda runata michaspa, chi Ejipto­manda­ta wañugta piag­rirka. Chasa­mi randi­chi­purka.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Chasa rura­kuspa, kasa­mi iuia­kurka: “Israel­manda runa­kuna iachag­samunga­pa­mi kan­kuna: ‘Kai Moi­ses­manda­mi Taita Dius nukan­chita kispi­chig­samun­ga­pa ka’.” Moi­sés chasa iuia­kugpi­pas, Israel­manda­kunaka manami iuia­na­kurka, paika kispi­chig kan­ga­pa kagta.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 —Chi kaiandi, Israel­manda iskai runa­kuna maka­na­kus­ka­ta­mi Moisés tarig­rirka. Tarig­ris­paka, pasin­sia­chispa­mi nirka: “Kam­kuna, waugkindi­kuna­mi kan­gi­chi. ¿Ima­pa­tak rabia­chi­ri­na­kuspa maka­na­kun­gi­chi?”.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 —Chi pai­pura maka­na­kui kalla­rigka, Moisesta tangaspa, nirka: “¿Pitak kamta mandag chu­rarka; chasaka, nukan­chita jus­ti­sian­ga­pa?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Imasa­mi kaina Ejip­to­manda runata wañu­chir­kan­gi: chasa­lla­tachar nuka­ta­pas wañu­chi­wan­ga­pa muna­kungi”.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 —Chasa uiaspa, Moiseska miti­kurka. Madián suti alpama cha­iag­ris­paka, chi luar­manda ajinu­sina­mi kaug­sa­kurka. Chi­pika, sug warmi­mi tarirka. Pai­wa kaspa, iskai wam­brami iukar­ka­kuna.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 —Chusku chunga wata­pika, Moisés, Sinaí suti chusa sitaska alpa­pi puri­kug­rirka. Chi­pika sug anjil, nina sindi sacha rupa­kus­ka­sina­mi kawa­rirka.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Chasa rupa­kus­kata kawas­paka, Moisés iapa ujna­rig­samurka. Nis­paka, kai­lla­iaspa rirka, mas alli­lla kawan­ga­pa. Chi­ura, atun Taita Diuspa rimai­mi uia­rirka, kasa nispa:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Nuka­mi kani kamba ñugpa­manda taita­kunapa Dius. Abra­ham, Isaak i Jakobpa Taita Dius­mi kani”.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chi­ura, atun Taita Diuska nirka­mi: “Kamba chakipi chura­ra­ias­ka­kunata surku­rii. Kam saru­kuska alpaka, nuka­pa­lla­mi ka.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Nuka­pa runa­kuna Ejipto alpapi iapa llakii iukas­ka­kuna­ta­mi kawa­kuni. Pai­kuna iapa llakii­wa waka­na­kus­ka­ta­pas­mi uia­kuni. Chi­manda­mi urai­ku­murkani, pai­kunata kispi­chin­ga­pa. Nukami niiki: samui. Uia­wai. Kam­ta­mi Ejip­toma kachan­ga­pa kaiki”.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 —Chi Moises­ta­mi Israel­manda runa­kuna wabutiska karka. “¿Pitak kamta mandag churarka; chasaka, nukan­chita justi­sian­ga­pa?” niska karka. Chi Moisesmi Taita Dius, mandag i kispi­chig chu­rarka, paipa anjilwa nina sacha rupa­kus­kapi kawa­chispa.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Chi Moi­ses­mi Israel­manda runa­kunata Ejip­to­manda llugsi­chig­rirka. Chi Ejip­to­manda llugsi­chig­rispa, Puka Kucha suti atun iaku­pi­mi iali­chir­ka­kunata. Nis­paka, chusa sitas­ka alpapi chusku chunga wata­mi puri­chir­ka­kunata. Chi puri­na­kus­kapi, ñi ima­ura­pas mana kawas­ka­sina­ta­mi kawa­chir­ka­kunata.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda runa­kunata nirka: “Taita Dius kikin­mi ni, kam kikin­pura­manda Santu Ispi­ri­tu­wa sug rimag­mi llug­sin­ga­pa ka. Paika, nuka­sina­mi kan­ga­pa ka”.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda tukui runa­kuna­wa chusa sitaska alpapi sug­lla­pi karka. Taita Diuspa anjil­pas­mi pai­wa karka. Chi anjil, Sinaí awa lumapi paita i nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­pas­mi rimarka. Chi Moi­ses­mi Taita Diuspa kaug­sai karag rimai­kunata uiaspa chas­kirka; chasaka pai­pas, nukan­chita karag­samun­ga­pa.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 —Chi Moises­ta­mi nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna mana uian­ga­pa munar­ka­kuna. Paita wabu­tispa, ni­na­kurkami: “Tukui­kuna, Ejip­toma kuti­sun­chi”.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Moisés mana pai­kuna­wa kag­manda, Aarón sutita nir­ka­kuna: “Chi Moisés nukan­chita Ejipto alpa­manda llugsi­chi­mus­kata, nukan­chi mana iachan­chi­chu ima tukugta. Chi­manda, sug dius­kuna rurai, nukan­chita ñugpan­ga­pa”.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Chi puncha­kuna­mi uchulla wagra­sina kawa­ri pai­kunapa dius ni­raian­ga­pa rurar­ka­kuna. Nis­paka, animal­kunata wañu­chispa rupa­chispa, chi ianga dius­ta­mi kungu­rispa muchar­ka­kuna. Chi pai kikin­kunapa maki­wa ruras­kata kawas­paka, iapa­mi kun­tin­ta­rir­ka­kuna.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 —Chi­manda Taita Diuska, pai­kuna­pag­manda anchu­rirka. Pai­kunata sakirka, awa­manda istrilla­kunata dius nispa, kungu­ri­chu­kuna. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimag ñugpa­manda librupi willarka, kasa nispa:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Molok suti ianga diuspa linsu wasi­ta­mi apa­rispa puri­na­kurkan­gi­chi.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Chi wasi­taka, nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­mi Moisés sakirka. Chi wasita kai alpa­ma­mi chaia­chig­samur­ka­kuna. Josué suti taita kai suiu ñugpata kaug­sa­na­kus­kata puchuka­ku­uraka, chi linsu wasi pai­kuna­wa tiarka. Chi sug runa­kunata, Taita Dius­mi kai alpa­manda llugsi­chirka nukan­chipa ñugpa­manda taita­kunapa ñawipi. Chi linsu wasi, David suti atun mandag kaug­san­kama­mi tiarka.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 —Pai Davidta, Taita Dius suma kuiarka. Pai Davidka muna­kurka, suma wasi wasi­chi­pun­ga­pa; chi­pika, Jakobpa Taita Dius kag­samun­ga­pa.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Chasa muna­kug­pipas, paika manima; paipa wam­bra Salomón sutimi wasi­chi­purka.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Wasi­chi­pugpi­pas, runa ruraska wasi­kuna­pika, tukui­manda mas atun Taita Dius mana chi­pika kaug­sanchu. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimagka ñugpa­manda librupi kasa willarka:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Atun Taita Diuska, kasa­mi ni:
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Mana­chu tukui, nuka kikin ruraska ka?”.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Kam­kunapa ñugpa­manda taita­kuna, Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kunata, ¿mai­kan­kunatatak mana llaki­chispa wañu­chir­ka­kuna? Chi rimag­kunaka willaska­mi kar­ka­kuna, alli iuiag Cristo samun­ga­pa kagta. Chi alli iuiag runa ña samu­uraka, kam­kunaka api­chispa­mi wañu­chii nirkan­gi­chi.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Taita Dius ima ruran­ga­pa nis­ka­taka kam­kunapa ñugpa­manda­kunata anjil­kuna­wa­mi willarka. Chasa willag­pi­pas, Taita Dius imasa munas­ka­ta mana ruran­gi­chi­chu.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Chasa uiaspa, chi taita­kunaka, iapa rabia­rispa, kiru­kuna­pas uia­rigta muku­rir­ka­kuna, Estebanta wañu­chin­ga­pa nispa.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Paika, Santu Ispi­ri­tupa iuiaita iukaspa, sug luarma Taita Dius iapa suma punchalla kas­katasi kawarka. Chasa­lla­ta, Taita Diuspa alli ladu Jesús saia­kugtasi kawarka.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Chasa kawas­paka, nirka:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Chasa rimag­lla­pi, tukui­kuna, rinri tapa­rispa, sin­chi kapa­ris­paka, sug­lla­sina kalpar­ka­kuna, paita apin­ga­pa.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Nis­paka, chi pui­blu­manda paita llugsi­chir­ka­kuna, rumi­wa piaspa wañu­chig­rin­ga­pa. Esteban­manda kuntra willag­kuna, manara rumi­wa piai kalla­rispa­lla, kata­ri­diru­kunata Saulo suti musuta mingag­rir­ka­kuna.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Chasa Este­banta rumi­wa pia­na­ku­uraka, paika Iaia Jesusta nirka:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Nis­paka, kungu­rispa, sin­chi kapa­rirka, kasa nispa— Tai­tiku, pai­kuna kai mana suma rura­was­ka­kuna­manda, pai­kunata mana ima­pas iuia­ri­puangi—. Chasa nis­paka, wañurka.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.