Atos 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chi­ura iaia sasir­dutika, Este­banta tapurka:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Chi­ura, Estebanka ainirka:
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 kasa nispa: “Kamba alpa­kunata i tukui kamba­pura­kunata kai­manda sakispa, rii. Nuka, sug mas suma alpa­mi kawa­chi­sa­ki”.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 —Chasa uiaspa Abra­hamka, chi Kaldea alpa­manda llugsispa, Arán pui­bluma rirka kaug­san­ga­pa. Chi­mandaka, paipa taita wañu­ura, kai alpapi kam­kuna kuna­ura kaug­sa­na­kuska­ma chaiag­samurka.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Kai alpapi kaug­sa­kugpi­pas, Taita Dius manara paita ima alpapas kararka, ñi mai chaki churanga­pag­lla­pas. Nii­lla­kar nirkami: “Sutipa­mi kai alpata kara­sa­ki, kam wañu­uraka, kamba wam­brapa wam­bra­kuna kaug­san­ga­pa­kuna”. Taita Dius chasa ni­ura, Abra­hampa warmi mana­ra­mi ñi sug wam­bra iukaska karka.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 —Kasa­pas­mi Taita Diuska nirka: “Kamba wam­brapa wam­bra­kuna, sug karu alpa­pi­mi kaug­sag­rin­ga­pa kan­kuna. Chi­pika chi­nig­manda runa­kunami, chusku patsa wata pai­kunata mana llakispa­lla tra­baja­chin­ga­pa kan­kunata.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Chi­ura­mandaka, chi alpa­manda runa­kunata trabaja­chi­puag­kuna­taka, nuka­mi randi­chi­pun­ga­pa kani. Chasa pasa­riska­ura­manda­mi kam­ba wam­brapa wam­bra­kuna, chi­nig­manda llugsi­muspa, kai alpa­lla­pita kungu­ri­wag­samun­ga­pa kan­kuna”.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 —Taita Diuska, Abra­hamwa iuia­rispa, paita nirkami, kari wam­bra­kunata marka churan­ga­pa; chasaka, Taita Diuspa­lla kagta ni­raian­ga­pa. Chi­manda­mi Abra­ham, Isaak suti paipa wam­bra pusag puncha iukag­samus­kata chasa rurarka. Chasa­lla­ta­mi Isaak, paipa wam­bra Jakobta rurarka. Paipa chunga iskai kari wam­bra­kuna­ta­pas, Jakob chasa­lla­ta rurarka. Chi runa­kuna­mi kar­ka­kuna nukan­chi Israel­manda­kunapa ñugpa­manda achala taita­kuna.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 —Iachanchimi, chi Jakobpa wam­bra­kunaka, José suti waug­kin­di­wa mana alli­lla iuiai­wa rabia iukaspa, paita katugta­kuna, Ejip­to suti alpama ri­na­kuska apan­ga­pa. Chasa pai katui tukugpi­pas, Taita Diuska mana sakirka.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Chi­wanka, tukui llakii­wa kas­ka­ta­pas­mi kispi­chirka. Suma iachaimi paita kararka. Chasa­lla­ta, Ejiptopi iaia mandagpa ñugpa ladu José ka­ura, Taita Diuska chi mandagta iuia­chirka, Josewa sumag­lla kan­ga­pa. Chi mandag kikinmi Joseta chu­rarka, Ejiptopi tukui kaug­sa­na­kus­kata i paipa wasi­manda­kuna­wan­ta­pas mandag kan­ga­pa.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 —Chi­ura­mandaka, iapa iarkai iapa llakii­wa­mi chi Ejipto suiu tukurka, chasa­lla­ta Kanaán alpa suiu­pas. Chi­ura nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna manami tari­na­kurka ima mikun­ga­pa.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ja­kob­ka iachag­samurkami, Ejip­to­pi trigu mikui iukagta­kuna. Chasa iachas­paka, paipa wam­bra­kunata u nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna nis­kata, pai­kuna­ta­mi kacharka, musug­lla chima rin­ga­pa.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 —Pai­kuna ña iskaima Ejip­to­ma ri­uraka, Joseka paipa waug­kin­di­kuna­ta­mi rigsi­chi­rirka. Chi­ura­mandaka, chi alpapi iaia mandag­pas iachag­samurkami, José pipa wam­bra kagta.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Nis­paka, José kacharka, taitandi Jakobta i tukui pai­pura­kunata pusag­rin­ga­pa. Pai­pura­kuna, kan­chis chunga pichka runa­kuna­mi kar­ka­kuna.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Chasa­manda­mi Jakob, Ejiptopi kaug­sai kalla­rig­rirka. Chi­pi­mi wañurka. Nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­pas, chi­lla­pi­ta­mi wañur­ka­kuna.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Pai­kuna wañu­uraka, Sikem suti pui­blu­ma­mi apar­ka­kuna, pamban­ga­pa. Chi­pi­mi ñugpa­ta Abra­ham, Amorpa wam­bra­kunata sug piti alpa kulki­wa randiska tiarka, chipi wañus­ka­kunata pamban­ga­pa.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 —Abra­hamta Taita Dius imasa nis­ka­sina tukug­samun­ga­pa ña chaia­ku­uraka, Jakobpa wam­bra­kunapa kati wam­bra­kuna, Ejiptopi iapa miraspa miraspa­mi ri­na­kurka.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ejiptopi Jose­manda ña kunga­riska ka­uraka, sug iaia man­dag­mi mandai kalla­rirka.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Chi man­dag­ka, nukan­chipa ñugpa­manda­kunata llulla­chispa, mana llakis­pa­lla­mi trabaja­chii kalla­rir­ka­kunata. Nis­paka, tukui taita­kuna­ta­mi nirka, kari wam­bra tias­ka­kuna­taka sitan­ga­pa, iapa mira­na­kug­manda.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 —Chi­ura­kunaka, Moisesmi tiag­samurka. Paika, Diuspa ñawipi suma­mi kawa­rirka. Paipa atun­kunaka, kimsa killa­mi wasi ukupi paka­lla wiña­chi­na­kurka.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Paita sitag­rii chaia­uraka, kikin iaia mandagpa sipas warmi wam­brami, sitas­kata tarispa, pai­pagma aparka. Chi­ura­manda, pai kikinpa wam­bra­ta­sina­mi wiña­chirka.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Chi­wanka Moisés, tukui Ejipto­manda iachai­kuna­ta­mi iachai­kurka. Chasaka, tukuipi iacha suma rimag, alli iuiag pagta­mi tukurka.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 —Ña chusku chunga wata iuka­ura, Moiseska iuia­rirkami, pai kikinpa Israel­manda runa­kuna­pag­ma chaiag­rin­ga­pa.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Chipi chaiag­ri­uraka, sug Ejipto­manda runa, Israel­manda sug runata kaspi­wa mana llakispa­lla pia­kurka. Chasa kawaspa, Moiseska, chi Israel­manda runata michaspa, chi Ejipto­manda­ta wañugta piag­rirka. Chasa­mi randi­chi­purka.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Chasa rura­kuspa, kasa­mi iuia­kurka: “Israel­manda runa­kuna iachag­samunga­pa­mi kan­kuna: ‘Kai Moi­ses­manda­mi Taita Dius nukan­chita kispi­chig­samun­ga­pa ka’.” Moi­sés chasa iuia­kugpi­pas, Israel­manda­kunaka manami iuia­na­kurka, paika kispi­chig kan­ga­pa kagta.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 —Chi kaiandi, Israel­manda iskai runa­kuna maka­na­kus­ka­ta­mi Moisés tarig­rirka. Tarig­ris­paka, pasin­sia­chispa­mi nirka: “Kam­kuna, waugkindi­kuna­mi kan­gi­chi. ¿Ima­pa­tak rabia­chi­ri­na­kuspa maka­na­kun­gi­chi?”.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 —Chi pai­pura maka­na­kui kalla­rigka, Moisesta tangaspa, nirka: “¿Pitak kamta mandag chu­rarka; chasaka, nukan­chita jus­ti­sian­ga­pa?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Imasa­mi kaina Ejip­to­manda runata wañu­chir­kan­gi: chasa­lla­tachar nuka­ta­pas wañu­chi­wan­ga­pa muna­kungi”.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 —Chasa uiaspa, Moiseska miti­kurka. Madián suti alpama cha­iag­ris­paka, chi luar­manda ajinu­sina­mi kaug­sa­kurka. Chi­pika, sug warmi­mi tarirka. Pai­wa kaspa, iskai wam­brami iukar­ka­kuna.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 —Chusku chunga wata­pika, Moisés, Sinaí suti chusa sitaska alpa­pi puri­kug­rirka. Chi­pika sug anjil, nina sindi sacha rupa­kus­ka­sina­mi kawa­rirka.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Chasa rupa­kus­kata kawas­paka, Moisés iapa ujna­rig­samurka. Nis­paka, kai­lla­iaspa rirka, mas alli­lla kawan­ga­pa. Chi­ura, atun Taita Diuspa rimai­mi uia­rirka, kasa nispa:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Nuka­mi kani kamba ñugpa­manda taita­kunapa Dius. Abra­ham, Isaak i Jakobpa Taita Dius­mi kani”.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Chi­ura, atun Taita Diuska nirka­mi: “Kamba chakipi chura­ra­ias­ka­kunata surku­rii. Kam saru­kuska alpaka, nuka­pa­lla­mi ka.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nuka­pa runa­kuna Ejipto alpapi iapa llakii iukas­ka­kuna­ta­mi kawa­kuni. Pai­kuna iapa llakii­wa waka­na­kus­ka­ta­pas­mi uia­kuni. Chi­manda­mi urai­ku­murkani, pai­kunata kispi­chin­ga­pa. Nukami niiki: samui. Uia­wai. Kam­ta­mi Ejip­toma kachan­ga­pa kaiki”.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 —Chi Moises­ta­mi Israel­manda runa­kuna wabutiska karka. “¿Pitak kamta mandag churarka; chasaka, nukan­chita justi­sian­ga­pa?” niska karka. Chi Moisesmi Taita Dius, mandag i kispi­chig chu­rarka, paipa anjilwa nina sacha rupa­kus­kapi kawa­chispa.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Chi Moi­ses­mi Israel­manda runa­kunata Ejip­to­manda llugsi­chig­rirka. Chi Ejip­to­manda llugsi­chig­rispa, Puka Kucha suti atun iaku­pi­mi iali­chir­ka­kunata. Nis­paka, chusa sitas­ka alpapi chusku chunga wata­mi puri­chir­ka­kunata. Chi puri­na­kus­kapi, ñi ima­ura­pas mana kawas­ka­sina­ta­mi kawa­chir­ka­kunata.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda runa­kunata nirka: “Taita Dius kikin­mi ni, kam kikin­pura­manda Santu Ispi­ri­tu­wa sug rimag­mi llug­sin­ga­pa ka. Paika, nuka­sina­mi kan­ga­pa ka”.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda tukui runa­kuna­wa chusa sitaska alpapi sug­lla­pi karka. Taita Diuspa anjil­pas­mi pai­wa karka. Chi anjil, Sinaí awa lumapi paita i nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­pas­mi rimarka. Chi Moi­ses­mi Taita Diuspa kaug­sai karag rimai­kunata uiaspa chas­kirka; chasaka pai­pas, nukan­chita karag­samun­ga­pa.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 —Chi Moises­ta­mi nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna mana uian­ga­pa munar­ka­kuna. Paita wabu­tispa, ni­na­kurkami: “Tukui­kuna, Ejip­toma kuti­sun­chi”.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Moisés mana pai­kuna­wa kag­manda, Aarón sutita nir­ka­kuna: “Chi Moisés nukan­chita Ejipto alpa­manda llugsi­chi­mus­kata, nukan­chi mana iachan­chi­chu ima tukugta. Chi­manda, sug dius­kuna rurai, nukan­chita ñugpan­ga­pa”.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Chi puncha­kuna­mi uchulla wagra­sina kawa­ri pai­kunapa dius ni­raian­ga­pa rurar­ka­kuna. Nis­paka, animal­kunata wañu­chispa rupa­chispa, chi ianga dius­ta­mi kungu­rispa muchar­ka­kuna. Chi pai kikin­kunapa maki­wa ruras­kata kawas­paka, iapa­mi kun­tin­ta­rir­ka­kuna.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 —Chi­manda Taita Diuska, pai­kuna­pag­manda anchu­rirka. Pai­kunata sakirka, awa­manda istrilla­kunata dius nispa, kungu­ri­chu­kuna. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimag ñugpa­manda librupi willarka, kasa nispa:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Molok suti ianga diuspa linsu wasi­ta­mi apa­rispa puri­na­kurkan­gi­chi.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Chi wasi­taka, nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­mi Moisés sakirka. Chi wasita kai alpa­ma­mi chaia­chig­samur­ka­kuna. Josué suti taita kai suiu ñugpata kaug­sa­na­kus­kata puchuka­ku­uraka, chi linsu wasi pai­kuna­wa tiarka. Chi sug runa­kunata, Taita Dius­mi kai alpa­manda llugsi­chirka nukan­chipa ñugpa­manda taita­kunapa ñawipi. Chi linsu wasi, David suti atun mandag kaug­san­kama­mi tiarka.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 —Pai Davidta, Taita Dius suma kuiarka. Pai Davidka muna­kurka, suma wasi wasi­chi­pun­ga­pa; chi­pika, Jakobpa Taita Dius kag­samun­ga­pa.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Chasa muna­kug­pipas, paika manima; paipa wam­bra Salomón sutimi wasi­chi­purka.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Wasi­chi­pugpi­pas, runa ruraska wasi­kuna­pika, tukui­manda mas atun Taita Dius mana chi­pika kaug­sanchu. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimagka ñugpa­manda librupi kasa willarka:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Atun Taita Diuska, kasa­mi ni:
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 ¿Mana­chu tukui, nuka kikin ruraska ka?”.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Kam­kunapa ñugpa­manda taita­kuna, Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kunata, ¿mai­kan­kunatatak mana llaki­chispa wañu­chir­ka­kuna? Chi rimag­kunaka willaska­mi kar­ka­kuna, alli iuiag Cristo samun­ga­pa kagta. Chi alli iuiag runa ña samu­uraka, kam­kunaka api­chispa­mi wañu­chii nirkan­gi­chi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Taita Dius ima ruran­ga­pa nis­ka­taka kam­kunapa ñugpa­manda­kunata anjil­kuna­wa­mi willarka. Chasa willag­pi­pas, Taita Dius imasa munas­ka­ta mana ruran­gi­chi­chu.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Chasa uiaspa, chi taita­kunaka, iapa rabia­rispa, kiru­kuna­pas uia­rigta muku­rir­ka­kuna, Estebanta wañu­chin­ga­pa nispa.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Paika, Santu Ispi­ri­tupa iuiaita iukaspa, sug luarma Taita Dius iapa suma punchalla kas­katasi kawarka. Chasa­lla­ta, Taita Diuspa alli ladu Jesús saia­kugtasi kawarka.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Chasa kawas­paka, nirka:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Chasa rimag­lla­pi, tukui­kuna, rinri tapa­rispa, sin­chi kapa­ris­paka, sug­lla­sina kalpar­ka­kuna, paita apin­ga­pa.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Nis­paka, chi pui­blu­manda paita llugsi­chir­ka­kuna, rumi­wa piaspa wañu­chig­rin­ga­pa. Esteban­manda kuntra willag­kuna, manara rumi­wa piai kalla­rispa­lla, kata­ri­diru­kunata Saulo suti musuta mingag­rir­ka­kuna.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Chasa Este­banta rumi­wa pia­na­ku­uraka, paika Iaia Jesusta nirka:
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nis­paka, kungu­rispa, sin­chi kapa­rirka, kasa nispa— Tai­tiku, pai­kuna kai mana suma rura­was­ka­kuna­manda, pai­kunata mana ima­pas iuia­ri­puangi—. Chasa nis­paka, wañurka.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.