Atos 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Chi­ura iaia sasir­dutika, Este­banta tapurka:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Chi­ura, Estebanka ainirka:
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 kasa nispa: “Kamba alpa­kunata i tukui kamba­pura­kunata kai­manda sakispa, rii. Nuka, sug mas suma alpa­mi kawa­chi­sa­ki”.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 —Chasa uiaspa Abra­hamka, chi Kaldea alpa­manda llugsispa, Arán pui­bluma rirka kaug­san­ga­pa. Chi­mandaka, paipa taita wañu­ura, kai alpapi kam­kuna kuna­ura kaug­sa­na­kuska­ma chaiag­samurka.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Kai alpapi kaug­sa­kugpi­pas, Taita Dius manara paita ima alpapas kararka, ñi mai chaki churanga­pag­lla­pas. Nii­lla­kar nirkami: “Sutipa­mi kai alpata kara­sa­ki, kam wañu­uraka, kamba wam­brapa wam­bra­kuna kaug­san­ga­pa­kuna”. Taita Dius chasa ni­ura, Abra­hampa warmi mana­ra­mi ñi sug wam­bra iukaska karka.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 —Kasa­pas­mi Taita Diuska nirka: “Kamba wam­brapa wam­bra­kuna, sug karu alpa­pi­mi kaug­sag­rin­ga­pa kan­kuna. Chi­pika chi­nig­manda runa­kunami, chusku patsa wata pai­kunata mana llakispa­lla tra­baja­chin­ga­pa kan­kunata.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Chi­ura­mandaka, chi alpa­manda runa­kunata trabaja­chi­puag­kuna­taka, nuka­mi randi­chi­pun­ga­pa kani. Chasa pasa­riska­ura­manda­mi kam­ba wam­brapa wam­bra­kuna, chi­nig­manda llugsi­muspa, kai alpa­lla­pita kungu­ri­wag­samun­ga­pa kan­kuna”.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 —Taita Diuska, Abra­hamwa iuia­rispa, paita nirkami, kari wam­bra­kunata marka churan­ga­pa; chasaka, Taita Diuspa­lla kagta ni­raian­ga­pa. Chi­manda­mi Abra­ham, Isaak suti paipa wam­bra pusag puncha iukag­samus­kata chasa rurarka. Chasa­lla­ta­mi Isaak, paipa wam­bra Jakobta rurarka. Paipa chunga iskai kari wam­bra­kuna­ta­pas, Jakob chasa­lla­ta rurarka. Chi runa­kuna­mi kar­ka­kuna nukan­chi Israel­manda­kunapa ñugpa­manda achala taita­kuna.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 —Iachanchimi, chi Jakobpa wam­bra­kunaka, José suti waug­kin­di­wa mana alli­lla iuiai­wa rabia iukaspa, paita katugta­kuna, Ejip­to suti alpama ri­na­kuska apan­ga­pa. Chasa pai katui tukugpi­pas, Taita Diuska mana sakirka.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Chi­wanka, tukui llakii­wa kas­ka­ta­pas­mi kispi­chirka. Suma iachaimi paita kararka. Chasa­lla­ta, Ejiptopi iaia mandagpa ñugpa ladu José ka­ura, Taita Diuska chi mandagta iuia­chirka, Josewa sumag­lla kan­ga­pa. Chi mandag kikinmi Joseta chu­rarka, Ejiptopi tukui kaug­sa­na­kus­kata i paipa wasi­manda­kuna­wan­ta­pas mandag kan­ga­pa.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 —Chi­ura­mandaka, iapa iarkai iapa llakii­wa­mi chi Ejipto suiu tukurka, chasa­lla­ta Kanaán alpa suiu­pas. Chi­ura nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna manami tari­na­kurka ima mikun­ga­pa.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ja­kob­ka iachag­samurkami, Ejip­to­pi trigu mikui iukagta­kuna. Chasa iachas­paka, paipa wam­bra­kunata u nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna nis­kata, pai­kuna­ta­mi kacharka, musug­lla chima rin­ga­pa.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 —Pai­kuna ña iskaima Ejip­to­ma ri­uraka, Joseka paipa waug­kin­di­kuna­ta­mi rigsi­chi­rirka. Chi­ura­mandaka, chi alpapi iaia mandag­pas iachag­samurkami, José pipa wam­bra kagta.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Nis­paka, José kacharka, taitandi Jakobta i tukui pai­pura­kunata pusag­rin­ga­pa. Pai­pura­kuna, kan­chis chunga pichka runa­kuna­mi kar­ka­kuna.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Chasa­manda­mi Jakob, Ejiptopi kaug­sai kalla­rig­rirka. Chi­pi­mi wañurka. Nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­pas, chi­lla­pi­ta­mi wañur­ka­kuna.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Pai­kuna wañu­uraka, Sikem suti pui­blu­ma­mi apar­ka­kuna, pamban­ga­pa. Chi­pi­mi ñugpa­ta Abra­ham, Amorpa wam­bra­kunata sug piti alpa kulki­wa randiska tiarka, chipi wañus­ka­kunata pamban­ga­pa.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 —Abra­hamta Taita Dius imasa nis­ka­sina tukug­samun­ga­pa ña chaia­ku­uraka, Jakobpa wam­bra­kunapa kati wam­bra­kuna, Ejiptopi iapa miraspa miraspa­mi ri­na­kurka.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ejiptopi Jose­manda ña kunga­riska ka­uraka, sug iaia man­dag­mi mandai kalla­rirka.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Chi man­dag­ka, nukan­chipa ñugpa­manda­kunata llulla­chispa, mana llakis­pa­lla­mi trabaja­chii kalla­rir­ka­kunata. Nis­paka, tukui taita­kuna­ta­mi nirka, kari wam­bra tias­ka­kuna­taka sitan­ga­pa, iapa mira­na­kug­manda.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 —Chi­ura­kunaka, Moisesmi tiag­samurka. Paika, Diuspa ñawipi suma­mi kawa­rirka. Paipa atun­kunaka, kimsa killa­mi wasi ukupi paka­lla wiña­chi­na­kurka.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Paita sitag­rii chaia­uraka, kikin iaia mandagpa sipas warmi wam­brami, sitas­kata tarispa, pai­pagma aparka. Chi­ura­manda, pai kikinpa wam­bra­ta­sina­mi wiña­chirka.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Chi­wanka Moisés, tukui Ejipto­manda iachai­kuna­ta­mi iachai­kurka. Chasaka, tukuipi iacha suma rimag, alli iuiag pagta­mi tukurka.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 —Ña chusku chunga wata iuka­ura, Moiseska iuia­rirkami, pai kikinpa Israel­manda runa­kuna­pag­ma chaiag­rin­ga­pa.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Chipi chaiag­ri­uraka, sug Ejipto­manda runa, Israel­manda sug runata kaspi­wa mana llakispa­lla pia­kurka. Chasa kawaspa, Moiseska, chi Israel­manda runata michaspa, chi Ejipto­manda­ta wañugta piag­rirka. Chasa­mi randi­chi­purka.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Chasa rura­kuspa, kasa­mi iuia­kurka: “Israel­manda runa­kuna iachag­samunga­pa­mi kan­kuna: ‘Kai Moi­ses­manda­mi Taita Dius nukan­chita kispi­chig­samun­ga­pa ka’.” Moi­sés chasa iuia­kugpi­pas, Israel­manda­kunaka manami iuia­na­kurka, paika kispi­chig kan­ga­pa kagta.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 —Chi kaiandi, Israel­manda iskai runa­kuna maka­na­kus­ka­ta­mi Moisés tarig­rirka. Tarig­ris­paka, pasin­sia­chispa­mi nirka: “Kam­kuna, waugkindi­kuna­mi kan­gi­chi. ¿Ima­pa­tak rabia­chi­ri­na­kuspa maka­na­kun­gi­chi?”.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 —Chi pai­pura maka­na­kui kalla­rigka, Moisesta tangaspa, nirka: “¿Pitak kamta mandag chu­rarka; chasaka, nukan­chita jus­ti­sian­ga­pa?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Imasa­mi kaina Ejip­to­manda runata wañu­chir­kan­gi: chasa­lla­tachar nuka­ta­pas wañu­chi­wan­ga­pa muna­kungi”.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 —Chasa uiaspa, Moiseska miti­kurka. Madián suti alpama cha­iag­ris­paka, chi luar­manda ajinu­sina­mi kaug­sa­kurka. Chi­pika, sug warmi­mi tarirka. Pai­wa kaspa, iskai wam­brami iukar­ka­kuna.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 —Chusku chunga wata­pika, Moisés, Sinaí suti chusa sitaska alpa­pi puri­kug­rirka. Chi­pika sug anjil, nina sindi sacha rupa­kus­ka­sina­mi kawa­rirka.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Chasa rupa­kus­kata kawas­paka, Moisés iapa ujna­rig­samurka. Nis­paka, kai­lla­iaspa rirka, mas alli­lla kawan­ga­pa. Chi­ura, atun Taita Diuspa rimai­mi uia­rirka, kasa nispa:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Nuka­mi kani kamba ñugpa­manda taita­kunapa Dius. Abra­ham, Isaak i Jakobpa Taita Dius­mi kani”.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Chi­ura, atun Taita Diuska nirka­mi: “Kamba chakipi chura­ra­ias­ka­kunata surku­rii. Kam saru­kuska alpaka, nuka­pa­lla­mi ka.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nuka­pa runa­kuna Ejipto alpapi iapa llakii iukas­ka­kuna­ta­mi kawa­kuni. Pai­kuna iapa llakii­wa waka­na­kus­ka­ta­pas­mi uia­kuni. Chi­manda­mi urai­ku­murkani, pai­kunata kispi­chin­ga­pa. Nukami niiki: samui. Uia­wai. Kam­ta­mi Ejip­toma kachan­ga­pa kaiki”.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 —Chi Moises­ta­mi Israel­manda runa­kuna wabutiska karka. “¿Pitak kamta mandag churarka; chasaka, nukan­chita justi­sian­ga­pa?” niska karka. Chi Moisesmi Taita Dius, mandag i kispi­chig chu­rarka, paipa anjilwa nina sacha rupa­kus­kapi kawa­chispa.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Chi Moi­ses­mi Israel­manda runa­kunata Ejip­to­manda llugsi­chig­rirka. Chi Ejip­to­manda llugsi­chig­rispa, Puka Kucha suti atun iaku­pi­mi iali­chir­ka­kunata. Nis­paka, chusa sitas­ka alpapi chusku chunga wata­mi puri­chir­ka­kunata. Chi puri­na­kus­kapi, ñi ima­ura­pas mana kawas­ka­sina­ta­mi kawa­chir­ka­kunata.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda runa­kunata nirka: “Taita Dius kikin­mi ni, kam kikin­pura­manda Santu Ispi­ri­tu­wa sug rimag­mi llug­sin­ga­pa ka. Paika, nuka­sina­mi kan­ga­pa ka”.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 —Chi Moisesllatata­mi Israel­manda tukui runa­kuna­wa chusa sitaska alpapi sug­lla­pi karka. Taita Diuspa anjil­pas­mi pai­wa karka. Chi anjil, Sinaí awa lumapi paita i nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­pas­mi rimarka. Chi Moi­ses­mi Taita Diuspa kaug­sai karag rimai­kunata uiaspa chas­kirka; chasaka pai­pas, nukan­chita karag­samun­ga­pa.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 —Chi Moises­ta­mi nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna mana uian­ga­pa munar­ka­kuna. Paita wabu­tispa, ni­na­kurkami: “Tukui­kuna, Ejip­toma kuti­sun­chi”.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Moisés mana pai­kuna­wa kag­manda, Aarón sutita nir­ka­kuna: “Chi Moisés nukan­chita Ejipto alpa­manda llugsi­chi­mus­kata, nukan­chi mana iachan­chi­chu ima tukugta. Chi­manda, sug dius­kuna rurai, nukan­chita ñugpan­ga­pa”.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Chi puncha­kuna­mi uchulla wagra­sina kawa­ri pai­kunapa dius ni­raian­ga­pa rurar­ka­kuna. Nis­paka, animal­kunata wañu­chispa rupa­chispa, chi ianga dius­ta­mi kungu­rispa muchar­ka­kuna. Chi pai kikin­kunapa maki­wa ruras­kata kawas­paka, iapa­mi kun­tin­ta­rir­ka­kuna.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 —Chi­manda Taita Diuska, pai­kuna­pag­manda anchu­rirka. Pai­kunata sakirka, awa­manda istrilla­kunata dius nispa, kungu­ri­chu­kuna. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimag ñugpa­manda librupi willarka, kasa nispa:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Molok suti ianga diuspa linsu wasi­ta­mi apa­rispa puri­na­kurkan­gi­chi.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Chi wasi­taka, nukan­chipa ñugpa­manda taita­kuna­ta­mi Moisés sakirka. Chi wasita kai alpa­ma­mi chaia­chig­samur­ka­kuna. Josué suti taita kai suiu ñugpata kaug­sa­na­kus­kata puchuka­ku­uraka, chi linsu wasi pai­kuna­wa tiarka. Chi sug runa­kunata, Taita Dius­mi kai alpa­manda llugsi­chirka nukan­chipa ñugpa­manda taita­kunapa ñawipi. Chi linsu wasi, David suti atun mandag kaug­san­kama­mi tiarka.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 —Pai Davidta, Taita Dius suma kuiarka. Pai Davidka muna­kurka, suma wasi wasi­chi­pun­ga­pa; chi­pika, Jakobpa Taita Dius kag­samun­ga­pa.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Chasa muna­kug­pipas, paika manima; paipa wam­bra Salomón sutimi wasi­chi­purka.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Wasi­chi­pugpi­pas, runa ruraska wasi­kuna­pika, tukui­manda mas atun Taita Dius mana chi­pika kaug­sanchu. Chi­manda­mi Santu Ispi­ri­tu­wa rimagka ñugpa­manda librupi kasa willarka:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Atun Taita Diuska, kasa­mi ni:
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Mana­chu tukui, nuka kikin ruraska ka?”.
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Kasa­pas­mi Esteban nir­ka­kunata:
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Kam­kunapa ñugpa­manda taita­kuna, Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kunata, ¿mai­kan­kunatatak mana llaki­chispa wañu­chir­ka­kuna? Chi rimag­kunaka willaska­mi kar­ka­kuna, alli iuiag Cristo samun­ga­pa kagta. Chi alli iuiag runa ña samu­uraka, kam­kunaka api­chispa­mi wañu­chii nirkan­gi­chi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Taita Dius ima ruran­ga­pa nis­ka­taka kam­kunapa ñugpa­manda­kunata anjil­kuna­wa­mi willarka. Chasa willag­pi­pas, Taita Dius imasa munas­ka­ta mana ruran­gi­chi­chu.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Chasa uiaspa, chi taita­kunaka, iapa rabia­rispa, kiru­kuna­pas uia­rigta muku­rir­ka­kuna, Estebanta wañu­chin­ga­pa nispa.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Paika, Santu Ispi­ri­tupa iuiaita iukaspa, sug luarma Taita Dius iapa suma punchalla kas­katasi kawarka. Chasa­lla­ta, Taita Diuspa alli ladu Jesús saia­kugtasi kawarka.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Chasa kawas­paka, nirka:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Chasa rimag­lla­pi, tukui­kuna, rinri tapa­rispa, sin­chi kapa­ris­paka, sug­lla­sina kalpar­ka­kuna, paita apin­ga­pa.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Nis­paka, chi pui­blu­manda paita llugsi­chir­ka­kuna, rumi­wa piaspa wañu­chig­rin­ga­pa. Esteban­manda kuntra willag­kuna, manara rumi­wa piai kalla­rispa­lla, kata­ri­diru­kunata Saulo suti musuta mingag­rir­ka­kuna.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Chasa Este­banta rumi­wa pia­na­ku­uraka, paika Iaia Jesusta nirka:
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nis­paka, kungu­rispa, sin­chi kapa­rirka, kasa nispa— Tai­tiku, pai­kuna kai mana suma rura­was­ka­kuna­manda, pai­kunata mana ima­pas iuia­ri­puangi—. Chasa nis­paka, wañurka.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.