2 Coríntios 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chi­wanka, kuiaska taita­kuna i mama­kuna, Taita Dius chasa nukan­chi­manda sumag­lla ruran­ga­pa niska­manda, nukan­chi­pa kuir­puta i ispi­ri­tuta tukui mapa ni­raias­ka­kunata anchu­chi­ri­sun­chi. Pai­pa­lla kan­ga­pa iuia­rispa, paita sumag­lla manchaspa kaug­sa­sun­chi.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Nukan­chi kam­kunata sumag­lla kuian­ga­pa saki­rii­chi. Ñi pi­ta­pas mana llaki­chir­kan­chi­chu. Ñi pi­ta­pas mana waglli­chir­kan­chi­chu. Ñi pi­ta­pas mana ñi ima kichur­kan­chi­chu.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Chasa rimas­paka, mana ni­na­kui­ki­chitachu, kam­kunata nig­sina: “Mana alli­mi kan­gi­chi”. Ñami nirkai­ki­chita, kam­kunaka nukan­chipa kuiaska kagta­kuna, sug­lla­pi sumag­lla kaug­san­ga­pa, wañun­kama.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ñi ima mana pakas­pa­lla­mi rima­na­kui­ki­chita. Nukaka, kam­kuna­manda iapa alli iuia­chii­wa­mi kani. Nukan­chi ña iapa llakii pasas­pa­pas, iapa suma kun­tin­tu­lla­mi kani.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Nukan­chika, Mase­do­nia alpa­ma chaiag­samu­ura­manda­ta mana sama­rii pudir­kan­chi­chu. Kai­pika, tukui­pi­mi llakii­kunalla tari­na­kur­kan­chi. Nukan­chipa muiundi kag­kuna­wa­mi killa­chi­na­kui­wa kaug­sa­na­kur­kan­chi. Nukan­chipa iuiai­pika iapa man­chai­wa­mi kar­kan­chi.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Chasa kag­pi­pas, Taita Dius samba­iaska iuiai­wa kag­kunata suma iuia­chig­ka, Tito chaiag­samug­manda­mi nukan­chita chi llakii­kunata sumag­lla kunga­chirka.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Pai chaiag­samug­manda­llaka, mana; kam­kunata kawag­rispa, iapa kun­tin­ta­rispa kag­manda­mi nukan­chi­ta­pas iapa alli iuia­chirka. Pai Tito­mi nukan­chita willag­samurka: kam­kuna muna­na­kun­gi­chisi, nukan­chita ikuti kawan­ga­pa; iapa llakii­wa­si kan­gi­chi; nukata jucha­chi­wa­na­kuska­manda micha­wan­ga­pa iuiaspa­si kan­gi­chi. Nuka chasa uias­paka, mas­mi alli iuia­chii tuku­wag­samurka.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Nuka chi karta­wa kam­kunata llaki­chispa­pas, kuna­uraka ñi ima llakii mana iuia­chi­wan­chu. Ñugpata chi karta­wa sug ratulla kam­kunata llaki­chis­kata iachas­paka, nuka­pas llakii­wa­mi kar­kani.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ikuti kuna­uraka, alli iuia­chii­wa­mi kani. Kam­kunata llaki­chiska­mandaka, mana; kam­kuna llaki­chii tukus­paka, Taita Dius­wa ikuti tukug­samug­kuna­manda­mi iapa kun­tin­tu­lla kani. Taita Dius­pa ñawipi kikin imasa muna­kus­ka­sina­si llaki­rig­samur­kan­gi­chi. Chasaka nukan­chi, ñi ima­pi­pas mana kam­kunata waglli­chig­sina rurar­kan­chi­chu.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Taita Dius imasa munas­ka­sina kacha­muska llakii iukagka, Taita Dius­wa­mi tukug­samú; chasaka, dil­tudu­pa wañuita kispi­rin­ga­pa. Chasa llakii iukas­paka, kipa­ma mana ñi ima­pi­pas llakii iukanga­chu. Ikuti kai alpapi tias­ka­kuna­lla­wa iuia­rispa llakii iukagka, mana dil­tudu­pa wañuita kispi­rin­ga­pa kan­chu.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Kam­kuna, Taita Dius imasa muna­kus­ka­sina chi llakiita iukaska­mandaka, kuna­ura kawai­chi imasa iapa alli tukug­samugta. Alli­lla­mi iuia­rir­kan­gi­chi. Chi jiru ruraita micha­rig iuiai­wa­mi tukug­samur­kan­gi­chi. Alli­lla­mi chi jiru ruragta piñar­kan­gi­chi. Chi jiru rurai­manda alli­pa­mi mancha­rir­kan­gi­chi. Nis­paka, muna­na­kur­kan­gi­chi­mi kawa­wan­ga­pa. Micha­wan­ga­pa iuiai­pas­mi iukar­kan­gi­chi. Chi jiru ruragta alli­lla­mi jus­ti­siar­kan­gi­chi. Tukui chasa ruras­ka­kuna­wa­mi kawa­chi­rir­kan­gi­chi mana panda­riska kagta­kuna.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Nuka, chi karta­ta kam­kuna­pagma kachas­paka, chi jiru rurag­manda ñi chi jiru rurai tukug­manda iuia­rispa­lla mana kacharkai­ki­chitachu. Kam­kuna Dius­pa ñawipi nukan­chi­manda iapa llakii iukag­kunata kawa­chin­ga­pa­mi chi karta­ta kacharkai­ki­chita.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Kam­kuna chasa alli­lla ruraska­manda­mi nukan­chi, uiaspa, iapa alli iuia­chii­wa kan­chi.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Tito manara rigpi­ta­mi nuka kam­kuna­manda: “Alli runa­kunami kan­kuna” paita willar­kani. Pai kikin­mi kawag­rirka nuka imasa willas­ka­sina sutipa kagta. Imasa­mi nukan­chi tukui ima kam­kunata willas­ka­kuna sutipa ka: chasa­lla­ta­mi kam­kuna­manda Titota alli­lla willar­kan­chi.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Tukui kam­kuna, suma mancha­rispa chugchu­rispa, pai Tito ima willas­kata uiaspa, suma­mi rurar­kan­gi­chi. Chasa iuia­rispa­mi kam­kunata iapa kuiá.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Kam­kuna tukui ima uias­kata alli­lla rura­na­kugta iachaspa­mi kam­kuna­wa iapa alli kun­tin­tu­lla iuia­chiwá.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.