2 Coríntios 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chi­wanka, kuiaska taita­kuna i mama­kuna, Taita Dius chasa nukan­chi­manda sumag­lla ruran­ga­pa niska­manda, nukan­chi­pa kuir­puta i ispi­ri­tuta tukui mapa ni­raias­ka­kunata anchu­chi­ri­sun­chi. Pai­pa­lla kan­ga­pa iuia­rispa, paita sumag­lla manchaspa kaug­sa­sun­chi.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Nukan­chi kam­kunata sumag­lla kuian­ga­pa saki­rii­chi. Ñi pi­ta­pas mana llaki­chir­kan­chi­chu. Ñi pi­ta­pas mana waglli­chir­kan­chi­chu. Ñi pi­ta­pas mana ñi ima kichur­kan­chi­chu.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Chasa rimas­paka, mana ni­na­kui­ki­chitachu, kam­kunata nig­sina: “Mana alli­mi kan­gi­chi”. Ñami nirkai­ki­chita, kam­kunaka nukan­chipa kuiaska kagta­kuna, sug­lla­pi sumag­lla kaug­san­ga­pa, wañun­kama.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Ñi ima mana pakas­pa­lla­mi rima­na­kui­ki­chita. Nukaka, kam­kuna­manda iapa alli iuia­chii­wa­mi kani. Nukan­chi ña iapa llakii pasas­pa­pas, iapa suma kun­tin­tu­lla­mi kani.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nukan­chika, Mase­do­nia alpa­ma chaiag­samu­ura­manda­ta mana sama­rii pudir­kan­chi­chu. Kai­pika, tukui­pi­mi llakii­kunalla tari­na­kur­kan­chi. Nukan­chipa muiundi kag­kuna­wa­mi killa­chi­na­kui­wa kaug­sa­na­kur­kan­chi. Nukan­chipa iuiai­pika iapa man­chai­wa­mi kar­kan­chi.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Chasa kag­pi­pas, Taita Dius samba­iaska iuiai­wa kag­kunata suma iuia­chig­ka, Tito chaiag­samug­manda­mi nukan­chita chi llakii­kunata sumag­lla kunga­chirka.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Pai chaiag­samug­manda­llaka, mana; kam­kunata kawag­rispa, iapa kun­tin­ta­rispa kag­manda­mi nukan­chi­ta­pas iapa alli iuia­chirka. Pai Tito­mi nukan­chita willag­samurka: kam­kuna muna­na­kun­gi­chisi, nukan­chita ikuti kawan­ga­pa; iapa llakii­wa­si kan­gi­chi; nukata jucha­chi­wa­na­kuska­manda micha­wan­ga­pa iuiaspa­si kan­gi­chi. Nuka chasa uias­paka, mas­mi alli iuia­chii tuku­wag­samurka.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Nuka chi karta­wa kam­kunata llaki­chispa­pas, kuna­uraka ñi ima llakii mana iuia­chi­wan­chu. Ñugpata chi karta­wa sug ratulla kam­kunata llaki­chis­kata iachas­paka, nuka­pas llakii­wa­mi kar­kani.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Ikuti kuna­uraka, alli iuia­chii­wa­mi kani. Kam­kunata llaki­chiska­mandaka, mana; kam­kuna llaki­chii tukus­paka, Taita Dius­wa ikuti tukug­samug­kuna­manda­mi iapa kun­tin­tu­lla kani. Taita Dius­pa ñawipi kikin imasa muna­kus­ka­sina­si llaki­rig­samur­kan­gi­chi. Chasaka nukan­chi, ñi ima­pi­pas mana kam­kunata waglli­chig­sina rurar­kan­chi­chu.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Taita Dius imasa munas­ka­sina kacha­muska llakii iukagka, Taita Dius­wa­mi tukug­samú; chasaka, dil­tudu­pa wañuita kispi­rin­ga­pa. Chasa llakii iukas­paka, kipa­ma mana ñi ima­pi­pas llakii iukanga­chu. Ikuti kai alpapi tias­ka­kuna­lla­wa iuia­rispa llakii iukagka, mana dil­tudu­pa wañuita kispi­rin­ga­pa kan­chu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kam­kuna, Taita Dius imasa muna­kus­ka­sina chi llakiita iukaska­mandaka, kuna­ura kawai­chi imasa iapa alli tukug­samugta. Alli­lla­mi iuia­rir­kan­gi­chi. Chi jiru ruraita micha­rig iuiai­wa­mi tukug­samur­kan­gi­chi. Alli­lla­mi chi jiru ruragta piñar­kan­gi­chi. Chi jiru rurai­manda alli­pa­mi mancha­rir­kan­gi­chi. Nis­paka, muna­na­kur­kan­gi­chi­mi kawa­wan­ga­pa. Micha­wan­ga­pa iuiai­pas­mi iukar­kan­gi­chi. Chi jiru ruragta alli­lla­mi jus­ti­siar­kan­gi­chi. Tukui chasa ruras­ka­kuna­wa­mi kawa­chi­rir­kan­gi­chi mana panda­riska kagta­kuna.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Nuka, chi karta­ta kam­kuna­pagma kachas­paka, chi jiru rurag­manda ñi chi jiru rurai tukug­manda iuia­rispa­lla mana kacharkai­ki­chitachu. Kam­kuna Dius­pa ñawipi nukan­chi­manda iapa llakii iukag­kunata kawa­chin­ga­pa­mi chi karta­ta kacharkai­ki­chita.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Kam­kuna chasa alli­lla ruraska­manda­mi nukan­chi, uiaspa, iapa alli iuia­chii­wa kan­chi.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Tito manara rigpi­ta­mi nuka kam­kuna­manda: “Alli runa­kunami kan­kuna” paita willar­kani. Pai kikin­mi kawag­rirka nuka imasa willas­ka­sina sutipa kagta. Imasa­mi nukan­chi tukui ima kam­kunata willas­ka­kuna sutipa ka: chasa­lla­ta­mi kam­kuna­manda Titota alli­lla willar­kan­chi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Tukui kam­kuna, suma mancha­rispa chugchu­rispa, pai Tito ima willas­kata uiaspa, suma­mi rurar­kan­gi­chi. Chasa iuia­rispa­mi kam­kunata iapa kuiá.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Kam­kuna tukui ima uias­kata alli­lla rura­na­kugta iachaspa­mi kam­kuna­wa iapa alli kun­tin­tu­lla iuia­chiwá.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.