2 Coríntios 7

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chi­wanka, kuiaska taita­kuna i mama­kuna, Taita Dius chasa nukan­chi­manda sumag­lla ruran­ga­pa niska­manda, nukan­chi­pa kuir­puta i ispi­ri­tuta tukui mapa ni­raias­ka­kunata anchu­chi­ri­sun­chi. Pai­pa­lla kan­ga­pa iuia­rispa, paita sumag­lla manchaspa kaug­sa­sun­chi.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nukan­chi kam­kunata sumag­lla kuian­ga­pa saki­rii­chi. Ñi pi­ta­pas mana llaki­chir­kan­chi­chu. Ñi pi­ta­pas mana waglli­chir­kan­chi­chu. Ñi pi­ta­pas mana ñi ima kichur­kan­chi­chu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Chasa rimas­paka, mana ni­na­kui­ki­chitachu, kam­kunata nig­sina: “Mana alli­mi kan­gi­chi”. Ñami nirkai­ki­chita, kam­kunaka nukan­chipa kuiaska kagta­kuna, sug­lla­pi sumag­lla kaug­san­ga­pa, wañun­kama.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ñi ima mana pakas­pa­lla­mi rima­na­kui­ki­chita. Nukaka, kam­kuna­manda iapa alli iuia­chii­wa­mi kani. Nukan­chi ña iapa llakii pasas­pa­pas, iapa suma kun­tin­tu­lla­mi kani.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nukan­chika, Mase­do­nia alpa­ma chaiag­samu­ura­manda­ta mana sama­rii pudir­kan­chi­chu. Kai­pika, tukui­pi­mi llakii­kunalla tari­na­kur­kan­chi. Nukan­chipa muiundi kag­kuna­wa­mi killa­chi­na­kui­wa kaug­sa­na­kur­kan­chi. Nukan­chipa iuiai­pika iapa man­chai­wa­mi kar­kan­chi.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Chasa kag­pi­pas, Taita Dius samba­iaska iuiai­wa kag­kunata suma iuia­chig­ka, Tito chaiag­samug­manda­mi nukan­chita chi llakii­kunata sumag­lla kunga­chirka.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Pai chaiag­samug­manda­llaka, mana; kam­kunata kawag­rispa, iapa kun­tin­ta­rispa kag­manda­mi nukan­chi­ta­pas iapa alli iuia­chirka. Pai Tito­mi nukan­chita willag­samurka: kam­kuna muna­na­kun­gi­chisi, nukan­chita ikuti kawan­ga­pa; iapa llakii­wa­si kan­gi­chi; nukata jucha­chi­wa­na­kuska­manda micha­wan­ga­pa iuiaspa­si kan­gi­chi. Nuka chasa uias­paka, mas­mi alli iuia­chii tuku­wag­samurka.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nuka chi karta­wa kam­kunata llaki­chispa­pas, kuna­uraka ñi ima llakii mana iuia­chi­wan­chu. Ñugpata chi karta­wa sug ratulla kam­kunata llaki­chis­kata iachas­paka, nuka­pas llakii­wa­mi kar­kani.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ikuti kuna­uraka, alli iuia­chii­wa­mi kani. Kam­kunata llaki­chiska­mandaka, mana; kam­kuna llaki­chii tukus­paka, Taita Dius­wa ikuti tukug­samug­kuna­manda­mi iapa kun­tin­tu­lla kani. Taita Dius­pa ñawipi kikin imasa muna­kus­ka­sina­si llaki­rig­samur­kan­gi­chi. Chasaka nukan­chi, ñi ima­pi­pas mana kam­kunata waglli­chig­sina rurar­kan­chi­chu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Taita Dius imasa munas­ka­sina kacha­muska llakii iukagka, Taita Dius­wa­mi tukug­samú; chasaka, dil­tudu­pa wañuita kispi­rin­ga­pa. Chasa llakii iukas­paka, kipa­ma mana ñi ima­pi­pas llakii iukanga­chu. Ikuti kai alpapi tias­ka­kuna­lla­wa iuia­rispa llakii iukagka, mana dil­tudu­pa wañuita kispi­rin­ga­pa kan­chu.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Kam­kuna, Taita Dius imasa muna­kus­ka­sina chi llakiita iukaska­mandaka, kuna­ura kawai­chi imasa iapa alli tukug­samugta. Alli­lla­mi iuia­rir­kan­gi­chi. Chi jiru ruraita micha­rig iuiai­wa­mi tukug­samur­kan­gi­chi. Alli­lla­mi chi jiru ruragta piñar­kan­gi­chi. Chi jiru rurai­manda alli­pa­mi mancha­rir­kan­gi­chi. Nis­paka, muna­na­kur­kan­gi­chi­mi kawa­wan­ga­pa. Micha­wan­ga­pa iuiai­pas­mi iukar­kan­gi­chi. Chi jiru ruragta alli­lla­mi jus­ti­siar­kan­gi­chi. Tukui chasa ruras­ka­kuna­wa­mi kawa­chi­rir­kan­gi­chi mana panda­riska kagta­kuna.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Nuka, chi karta­ta kam­kuna­pagma kachas­paka, chi jiru rurag­manda ñi chi jiru rurai tukug­manda iuia­rispa­lla mana kacharkai­ki­chitachu. Kam­kuna Dius­pa ñawipi nukan­chi­manda iapa llakii iukag­kunata kawa­chin­ga­pa­mi chi karta­ta kacharkai­ki­chita.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Kam­kuna chasa alli­lla ruraska­manda­mi nukan­chi, uiaspa, iapa alli iuia­chii­wa kan­chi.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Tito manara rigpi­ta­mi nuka kam­kuna­manda: “Alli runa­kunami kan­kuna” paita willar­kani. Pai kikin­mi kawag­rirka nuka imasa willas­ka­sina sutipa kagta. Imasa­mi nukan­chi tukui ima kam­kunata willas­ka­kuna sutipa ka: chasa­lla­ta­mi kam­kuna­manda Titota alli­lla willar­kan­chi.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Tukui kam­kuna, suma mancha­rispa chugchu­rispa, pai Tito ima willas­kata uiaspa, suma­mi rurar­kan­gi­chi. Chasa iuia­rispa­mi kam­kunata iapa kuiá.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Kam­kuna tukui ima uias­kata alli­lla rura­na­kugta iachaspa­mi kam­kuna­wa iapa alli kun­tin­tu­lla iuia­chiwá.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.