Mateus 22

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jizọsi tụkwnonu be elulu berere, kaa,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “Be jeeji ẹli-eze Chiokike sninu otu nyerukna bụ eze, ke mennu nnwọ a rukna iriri ọlu nnwerne.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 O zihala ele izi a be sukwu ele be ziri va n'iriri ọlu nnwerne wam. Kọvu be kwéle ọ va.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “O zihala ele izi a berere, kaa, ‘Kanụ be nụ m mekwatalam nhne iriri, be gbulem kpakara okne ehni m nụ rụmu nnwọ ehni m be znụrnu ọznu, be mekwakwolem kpakara nhne, anụ vanụ m iriri ọlu nnwerne.’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Kọvu nụ be lewhuru a anya, znernu ke be, otu nyenum n'ẹkwu a, ke berere n'ẹrnu a.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Ele gwnarnụ nwụgwu ele izi a mee be nhne iwhnerne, gbu be.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Eze wam weru ẹhni k'agịda, o zizne ele ọgwnu a, be zne gbumekwo ele ogbu badnụ wam, kpọ ẹli-ọhna be bẹkwnu.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Ọ kanụ ele izi a, ‘M bịkwatakwolem nhne iriri ọlu nnwerne, kọvu nụ ele me sukwuru kwésile.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Anụ zne nụ kpakara ngeri apna, sukwu kpakara badnụ anụ whnụrnu, be va ri wiri ọlu nnwerne ke m.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ele izi wam whọga n'apna, sukwu kpakara badnụ be whnụrnu, kpa be hna, ma ele ọjo ma ele ọma, ọro ọlu nnwerne wam jipịyaru nụ badnụ.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Kọvu nga eze wam bnanyarnụ o lesi ele izne wam, ọ whnụrnu otu nyerukna ke wóge iwo ọlu nnwerne.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Ọ sịkwa, ‘Enyi m, ndaa kpa i jiri bnanya hna ma wóge iwo ọlu nnwerne?’ Ọnu snirni a.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 “Ige wam eze kannụ ele izi a, ‘Anụ kne a eriri ọchi nụ aka, gwehala n'ederezi, bịta a n'ọchichiri hne be jaazị naakwna ẹkwna, naata rụkwnurnu-ize.’ ”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 N'ọchikota kpakara nhne n'otu, Jizọsi kaa, “Be sukwuru agịda badnụ, kọvu nụ ele be họhiaru zị ele nụ ele.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ige wam ele Farisi znernu gba iznuznu kpa be jeeme ma o hite n'ikwu-ọnu gbu nụ mbịta be.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Be ziznenu a ele sno apna be nụ ele dagwụnu Erọdu, kaa, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ ị bụ nye ezi ọka, nye neezni apna Chiokike n'ezi ọka, nụ ị sọ́ badnụ anya kwnornu nụ i lé badnụ anya nụ ruwhnu.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Kanụ aị, kịni bụ echiche i, ọ bụru ọma n'iwu a tụ ntụ nyee Siza, sọbu ọ bụ́o ọma?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Kpa Jizọsi magwụ nhne ọjo be vu nụ mkpọma, ọ sịkwa be, “Ndaa nhne anụ kwno naakpa m iru, ele ruwhnu lawụru ka?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Anụ gesi m mkpụru ịwai ntụ.” Be gweyanụ a otu mkpụru ịwai.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Ọ sịkwa be, “Nyele nwe ruwhnu ka nụ rẹwhna be gbakwasịri a?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Be kaa, “Siza nwe.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Nga be nụrnu a, o duru be ẹhni, be whọga, gharụ a lahna.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 N'ọbochi wam masị, ele Sadusi vakwnusiri a, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zị́la. Be sịkwa a,
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Nye-zni-nhne, Mozizi karụ, ‘Ọ bụru nụ nyerukna nwụ, nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne a mụhianu nwene a rukna rụmu.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Kịtna, rụmu nne rukna ẹsau nụ aị wuru hna, ke mbọm lụru nnwerne, nwụma nwée nnwọ, ọ sịgbasinu nwene a rukna nnwerne a.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Otu nhne wam mernu nwene a rukna ke ẹbo, nụ ke ẹto, dụ nụ ke ẹsau.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Omekwo kpakara be nwụkworu, nwerinya wam masị nwụrnu.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 N'olizọ n'ẹnwu, nwerinya wam ọ jọobu nnwerne nyele nụ rime ẹsau wam? Kwnornu nụ kpakara be lụru a nụ nnwerne.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Jizọsi sarụ be, “Anụ gahieru apna, anụ máa nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, mọbu rikne ke Chiokike.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kwnornu nụ n'olizọ n'ẹnwu, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi. Be jọonu lele ele enine izi zị n'oligwe.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Kọvu nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu ke ele nwụrnu ọnwu, anụ gwnụ́na nhne Chiokike kannụ anụ? Ọ karụ,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘Mawa bụ Chiokike ke Ebereham, nụ Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu?’ Chiokike bụ́o Chiokike ke ele nwụrnu ọnwu. Ọ bụ Chiokike ke ele zị bụdnu.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Nga igbudu badnụ wam nụrnu a, o du kpa be hna ẹhni n'iznizni a.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Nga ele Farisi nụrnu nụ Jizọsi mesnirni ele Sadusi ọnu, be gbakọru n'otu.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Otu badnụ nụ rime be, bụ nye ọgwnu iwu sịkwa a ajịji naakpa a iru. Ọ kaa,
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Nye-zni-nhne, ndaa iwu ke kakwo kpakara Iwu Mozizi nyernu aị?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jizọsi sarụ a, “ ‘I jeegweru kpakara mkpọma ị, gweru kpakara mkpụru ovu ị, gweru kpakara ọriri ị, whnụ Nyenwe aị Chiokike n'anya.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Ka bụ iwu ke kakwo nụ nhne mbọm be nyernu n'iwu.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Iwu ke ẹbo nụ lele ya, ‘Ị jọowhnu nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị.’
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Kpakara Iwu nụ kpakara iznizni ele ọwhnurninya Chiokike knogwu aka n'iwu lawụru ka.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Kpa ele Farisi gbakọru, Jizọsi sịkwa be,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Kịni bụ echiche anụ gbasịri Karaịsi? Ọ bụ nnwọ nyele?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu Enine Chiokike jiri mee Devidi sukwu a ‘Nyenwe m’? Devidi karụ,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Nyenwe aị kannụ Nyenwe m,
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 “Ọ bụru nụ Devidi sukwuru a ‘Nyenwe m,’ ndaa kpa o jeeji bụru kwno nnwọ a?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Be máa nhne be jaasa a. Hite n'ige wam ọ zị́ma nye nwernu anya rikne ọ sịkwa a ajịji berere.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.