Mateus 22

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jizọsi tụkwnonu be elulu berere, kaa,
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Be jeeji ẹli-eze Chiokike sninu otu nyerukna bụ eze, ke mennu nnwọ a rukna iriri ọlu nnwerne.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 O zihala ele izi a be sukwu ele be ziri va n'iriri ọlu nnwerne wam. Kọvu be kwéle ọ va.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 “O zihala ele izi a berere, kaa, ‘Kanụ be nụ m mekwatalam nhne iriri, be gbulem kpakara okne ehni m nụ rụmu nnwọ ehni m be znụrnu ọznu, be mekwakwolem kpakara nhne, anụ vanụ m iriri ọlu nnwerne.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 “Kọvu nụ be lewhuru a anya, znernu ke be, otu nyenum n'ẹkwu a, ke berere n'ẹrnu a.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ele gwnarnụ nwụgwu ele izi a mee be nhne iwhnerne, gbu be.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Eze wam weru ẹhni k'agịda, o zizne ele ọgwnu a, be zne gbumekwo ele ogbu badnụ wam, kpọ ẹli-ọhna be bẹkwnu.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 “Ọ kanụ ele izi a, ‘M bịkwatakwolem nhne iriri ọlu nnwerne, kọvu nụ ele me sukwuru kwésile.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Anụ zne nụ kpakara ngeri apna, sukwu kpakara badnụ anụ whnụrnu, be va ri wiri ọlu nnwerne ke m.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ele izi wam whọga n'apna, sukwu kpakara badnụ be whnụrnu, kpa be hna, ma ele ọjo ma ele ọma, ọro ọlu nnwerne wam jipịyaru nụ badnụ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Kọvu nga eze wam bnanyarnụ o lesi ele izne wam, ọ whnụrnu otu nyerukna ke wóge iwo ọlu nnwerne.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ọ sịkwa, ‘Enyi m, ndaa kpa i jiri bnanya hna ma wóge iwo ọlu nnwerne?’ Ọnu snirni a.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Ige wam eze kannụ ele izi a, ‘Anụ kne a eriri ọchi nụ aka, gwehala n'ederezi, bịta a n'ọchichiri hne be jaazị naakwna ẹkwna, naata rụkwnurnu-ize.’ ”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 N'ọchikota kpakara nhne n'otu, Jizọsi kaa, “Be sukwuru agịda badnụ, kọvu nụ ele be họhiaru zị ele nụ ele.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ige wam ele Farisi znernu gba iznuznu kpa be jeeme ma o hite n'ikwu-ọnu gbu nụ mbịta be.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Be ziznenu a ele sno apna be nụ ele dagwụnu Erọdu, kaa, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ ị bụ nye ezi ọka, nye neezni apna Chiokike n'ezi ọka, nụ ị sọ́ badnụ anya kwnornu nụ i lé badnụ anya nụ ruwhnu.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Kanụ aị, kịni bụ echiche i, ọ bụru ọma n'iwu a tụ ntụ nyee Siza, sọbu ọ bụ́o ọma?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Kpa Jizọsi magwụ nhne ọjo be vu nụ mkpọma, ọ sịkwa be, “Ndaa nhne anụ kwno naakpa m iru, ele ruwhnu lawụru ka?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Anụ gesi m mkpụru ịwai ntụ.” Be gweyanụ a otu mkpụru ịwai.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ọ sịkwa be, “Nyele nwe ruwhnu ka nụ rẹwhna be gbakwasịri a?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Be kaa, “Siza nwe.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Nga be nụrnu a, o duru be ẹhni, be whọga, gharụ a lahna.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 N'ọbochi wam masị, ele Sadusi vakwnusiri a, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zị́la. Be sịkwa a,
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Nye-zni-nhne, Mozizi karụ, ‘Ọ bụru nụ nyerukna nwụ, nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne a mụhianu nwene a rukna rụmu.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Kịtna, rụmu nne rukna ẹsau nụ aị wuru hna, ke mbọm lụru nnwerne, nwụma nwée nnwọ, ọ sịgbasinu nwene a rukna nnwerne a.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Otu nhne wam mernu nwene a rukna ke ẹbo, nụ ke ẹto, dụ nụ ke ẹsau.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Omekwo kpakara be nwụkworu, nwerinya wam masị nwụrnu.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 N'olizọ n'ẹnwu, nwerinya wam ọ jọobu nnwerne nyele nụ rime ẹsau wam? Kwnornu nụ kpakara be lụru a nụ nnwerne.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Jizọsi sarụ be, “Anụ gahieru apna, anụ máa nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, mọbu rikne ke Chiokike.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Kwnornu nụ n'olizọ n'ẹnwu, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi. Be jọonu lele ele enine izi zị n'oligwe.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Kọvu nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu ke ele nwụrnu ọnwu, anụ gwnụ́na nhne Chiokike kannụ anụ? Ọ karụ,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Mawa bụ Chiokike ke Ebereham, nụ Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu?’ Chiokike bụ́o Chiokike ke ele nwụrnu ọnwu. Ọ bụ Chiokike ke ele zị bụdnu.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Nga igbudu badnụ wam nụrnu a, o du kpa be hna ẹhni n'iznizni a.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nga ele Farisi nụrnu nụ Jizọsi mesnirni ele Sadusi ọnu, be gbakọru n'otu.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Otu badnụ nụ rime be, bụ nye ọgwnu iwu sịkwa a ajịji naakpa a iru. Ọ kaa,
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Nye-zni-nhne, ndaa iwu ke kakwo kpakara Iwu Mozizi nyernu aị?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jizọsi sarụ a, “ ‘I jeegweru kpakara mkpọma ị, gweru kpakara mkpụru ovu ị, gweru kpakara ọriri ị, whnụ Nyenwe aị Chiokike n'anya.’
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ka bụ iwu ke kakwo nụ nhne mbọm be nyernu n'iwu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Iwu ke ẹbo nụ lele ya, ‘Ị jọowhnu nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị.’
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Kpakara Iwu nụ kpakara iznizni ele ọwhnurninya Chiokike knogwu aka n'iwu lawụru ka.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Kpa ele Farisi gbakọru, Jizọsi sịkwa be,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Kịni bụ echiche anụ gbasịri Karaịsi? Ọ bụ nnwọ nyele?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu Enine Chiokike jiri mee Devidi sukwu a ‘Nyenwe m’? Devidi karụ,
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Nyenwe aị kannụ Nyenwe m,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 “Ọ bụru nụ Devidi sukwuru a ‘Nyenwe m,’ ndaa kpa o jeeji bụru kwno nnwọ a?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Be máa nhne be jaasa a. Hite n'ige wam ọ zị́ma nye nwernu anya rikne ọ sịkwa a ajịji berere.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.