Mateus 22

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jizọsi tụkwnonu be elulu berere, kaa,
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Be jeeji ẹli-eze Chiokike sninu otu nyerukna bụ eze, ke mennu nnwọ a rukna iriri ọlu nnwerne.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 O zihala ele izi a be sukwu ele be ziri va n'iriri ọlu nnwerne wam. Kọvu be kwéle ọ va.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “O zihala ele izi a berere, kaa, ‘Kanụ be nụ m mekwatalam nhne iriri, be gbulem kpakara okne ehni m nụ rụmu nnwọ ehni m be znụrnu ọznu, be mekwakwolem kpakara nhne, anụ vanụ m iriri ọlu nnwerne.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 “Kọvu nụ be lewhuru a anya, znernu ke be, otu nyenum n'ẹkwu a, ke berere n'ẹrnu a.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ele gwnarnụ nwụgwu ele izi a mee be nhne iwhnerne, gbu be.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Eze wam weru ẹhni k'agịda, o zizne ele ọgwnu a, be zne gbumekwo ele ogbu badnụ wam, kpọ ẹli-ọhna be bẹkwnu.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Ọ kanụ ele izi a, ‘M bịkwatakwolem nhne iriri ọlu nnwerne, kọvu nụ ele me sukwuru kwésile.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Anụ zne nụ kpakara ngeri apna, sukwu kpakara badnụ anụ whnụrnu, be va ri wiri ọlu nnwerne ke m.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ele izi wam whọga n'apna, sukwu kpakara badnụ be whnụrnu, kpa be hna, ma ele ọjo ma ele ọma, ọro ọlu nnwerne wam jipịyaru nụ badnụ.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Kọvu nga eze wam bnanyarnụ o lesi ele izne wam, ọ whnụrnu otu nyerukna ke wóge iwo ọlu nnwerne.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Ọ sịkwa, ‘Enyi m, ndaa kpa i jiri bnanya hna ma wóge iwo ọlu nnwerne?’ Ọnu snirni a.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Ige wam eze kannụ ele izi a, ‘Anụ kne a eriri ọchi nụ aka, gwehala n'ederezi, bịta a n'ọchichiri hne be jaazị naakwna ẹkwna, naata rụkwnurnu-ize.’ ”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 N'ọchikota kpakara nhne n'otu, Jizọsi kaa, “Be sukwuru agịda badnụ, kọvu nụ ele be họhiaru zị ele nụ ele.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ige wam ele Farisi znernu gba iznuznu kpa be jeeme ma o hite n'ikwu-ọnu gbu nụ mbịta be.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Be ziznenu a ele sno apna be nụ ele dagwụnu Erọdu, kaa, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ ị bụ nye ezi ọka, nye neezni apna Chiokike n'ezi ọka, nụ ị sọ́ badnụ anya kwnornu nụ i lé badnụ anya nụ ruwhnu.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Kanụ aị, kịni bụ echiche i, ọ bụru ọma n'iwu a tụ ntụ nyee Siza, sọbu ọ bụ́o ọma?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Kpa Jizọsi magwụ nhne ọjo be vu nụ mkpọma, ọ sịkwa be, “Ndaa nhne anụ kwno naakpa m iru, ele ruwhnu lawụru ka?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Anụ gesi m mkpụru ịwai ntụ.” Be gweyanụ a otu mkpụru ịwai.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Ọ sịkwa be, “Nyele nwe ruwhnu ka nụ rẹwhna be gbakwasịri a?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Be kaa, “Siza nwe.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Nga be nụrnu a, o duru be ẹhni, be whọga, gharụ a lahna.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 N'ọbochi wam masị, ele Sadusi vakwnusiri a, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zị́la. Be sịkwa a,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Nye-zni-nhne, Mozizi karụ, ‘Ọ bụru nụ nyerukna nwụ, nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne a mụhianu nwene a rukna rụmu.’
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Kịtna, rụmu nne rukna ẹsau nụ aị wuru hna, ke mbọm lụru nnwerne, nwụma nwée nnwọ, ọ sịgbasinu nwene a rukna nnwerne a.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Otu nhne wam mernu nwene a rukna ke ẹbo, nụ ke ẹto, dụ nụ ke ẹsau.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Omekwo kpakara be nwụkworu, nwerinya wam masị nwụrnu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 N'olizọ n'ẹnwu, nwerinya wam ọ jọobu nnwerne nyele nụ rime ẹsau wam? Kwnornu nụ kpakara be lụru a nụ nnwerne.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Jizọsi sarụ be, “Anụ gahieru apna, anụ máa nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, mọbu rikne ke Chiokike.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kwnornu nụ n'olizọ n'ẹnwu, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi. Be jọonu lele ele enine izi zị n'oligwe.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Kọvu nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu ke ele nwụrnu ọnwu, anụ gwnụ́na nhne Chiokike kannụ anụ? Ọ karụ,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Mawa bụ Chiokike ke Ebereham, nụ Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu?’ Chiokike bụ́o Chiokike ke ele nwụrnu ọnwu. Ọ bụ Chiokike ke ele zị bụdnu.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Nga igbudu badnụ wam nụrnu a, o du kpa be hna ẹhni n'iznizni a.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Nga ele Farisi nụrnu nụ Jizọsi mesnirni ele Sadusi ọnu, be gbakọru n'otu.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Otu badnụ nụ rime be, bụ nye ọgwnu iwu sịkwa a ajịji naakpa a iru. Ọ kaa,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Nye-zni-nhne, ndaa iwu ke kakwo kpakara Iwu Mozizi nyernu aị?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jizọsi sarụ a, “ ‘I jeegweru kpakara mkpọma ị, gweru kpakara mkpụru ovu ị, gweru kpakara ọriri ị, whnụ Nyenwe aị Chiokike n'anya.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ka bụ iwu ke kakwo nụ nhne mbọm be nyernu n'iwu.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Iwu ke ẹbo nụ lele ya, ‘Ị jọowhnu nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Kpakara Iwu nụ kpakara iznizni ele ọwhnurninya Chiokike knogwu aka n'iwu lawụru ka.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Kpa ele Farisi gbakọru, Jizọsi sịkwa be,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Kịni bụ echiche anụ gbasịri Karaịsi? Ọ bụ nnwọ nyele?”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu Enine Chiokike jiri mee Devidi sukwu a ‘Nyenwe m’? Devidi karụ,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Nyenwe aị kannụ Nyenwe m,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 “Ọ bụru nụ Devidi sukwuru a ‘Nyenwe m,’ ndaa kpa o jeeji bụru kwno nnwọ a?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Be máa nhne be jaasa a. Hite n'ige wam ọ zị́ma nye nwernu anya rikne ọ sịkwa a ajịji berere.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.