Mateus 22

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jizọsi tụkwnonu be elulu berere, kaa,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Be jeeji ẹli-eze Chiokike sninu otu nyerukna bụ eze, ke mennu nnwọ a rukna iriri ọlu nnwerne.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 O zihala ele izi a be sukwu ele be ziri va n'iriri ọlu nnwerne wam. Kọvu be kwéle ọ va.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “O zihala ele izi a berere, kaa, ‘Kanụ be nụ m mekwatalam nhne iriri, be gbulem kpakara okne ehni m nụ rụmu nnwọ ehni m be znụrnu ọznu, be mekwakwolem kpakara nhne, anụ vanụ m iriri ọlu nnwerne.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Kọvu nụ be lewhuru a anya, znernu ke be, otu nyenum n'ẹkwu a, ke berere n'ẹrnu a.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ele gwnarnụ nwụgwu ele izi a mee be nhne iwhnerne, gbu be.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Eze wam weru ẹhni k'agịda, o zizne ele ọgwnu a, be zne gbumekwo ele ogbu badnụ wam, kpọ ẹli-ọhna be bẹkwnu.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Ọ kanụ ele izi a, ‘M bịkwatakwolem nhne iriri ọlu nnwerne, kọvu nụ ele me sukwuru kwésile.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Anụ zne nụ kpakara ngeri apna, sukwu kpakara badnụ anụ whnụrnu, be va ri wiri ọlu nnwerne ke m.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ele izi wam whọga n'apna, sukwu kpakara badnụ be whnụrnu, kpa be hna, ma ele ọjo ma ele ọma, ọro ọlu nnwerne wam jipịyaru nụ badnụ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Kọvu nga eze wam bnanyarnụ o lesi ele izne wam, ọ whnụrnu otu nyerukna ke wóge iwo ọlu nnwerne.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ọ sịkwa, ‘Enyi m, ndaa kpa i jiri bnanya hna ma wóge iwo ọlu nnwerne?’ Ọnu snirni a.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Ige wam eze kannụ ele izi a, ‘Anụ kne a eriri ọchi nụ aka, gwehala n'ederezi, bịta a n'ọchichiri hne be jaazị naakwna ẹkwna, naata rụkwnurnu-ize.’ ”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 N'ọchikota kpakara nhne n'otu, Jizọsi kaa, “Be sukwuru agịda badnụ, kọvu nụ ele be họhiaru zị ele nụ ele.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ige wam ele Farisi znernu gba iznuznu kpa be jeeme ma o hite n'ikwu-ọnu gbu nụ mbịta be.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Be ziznenu a ele sno apna be nụ ele dagwụnu Erọdu, kaa, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ ị bụ nye ezi ọka, nye neezni apna Chiokike n'ezi ọka, nụ ị sọ́ badnụ anya kwnornu nụ i lé badnụ anya nụ ruwhnu.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Kanụ aị, kịni bụ echiche i, ọ bụru ọma n'iwu a tụ ntụ nyee Siza, sọbu ọ bụ́o ọma?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Kpa Jizọsi magwụ nhne ọjo be vu nụ mkpọma, ọ sịkwa be, “Ndaa nhne anụ kwno naakpa m iru, ele ruwhnu lawụru ka?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Anụ gesi m mkpụru ịwai ntụ.” Be gweyanụ a otu mkpụru ịwai.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ọ sịkwa be, “Nyele nwe ruwhnu ka nụ rẹwhna be gbakwasịri a?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Be kaa, “Siza nwe.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Nga be nụrnu a, o duru be ẹhni, be whọga, gharụ a lahna.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 N'ọbochi wam masị, ele Sadusi vakwnusiri a, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zị́la. Be sịkwa a,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Nye-zni-nhne, Mozizi karụ, ‘Ọ bụru nụ nyerukna nwụ, nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne a mụhianu nwene a rukna rụmu.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Kịtna, rụmu nne rukna ẹsau nụ aị wuru hna, ke mbọm lụru nnwerne, nwụma nwée nnwọ, ọ sịgbasinu nwene a rukna nnwerne a.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Otu nhne wam mernu nwene a rukna ke ẹbo, nụ ke ẹto, dụ nụ ke ẹsau.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Omekwo kpakara be nwụkworu, nwerinya wam masị nwụrnu.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 N'olizọ n'ẹnwu, nwerinya wam ọ jọobu nnwerne nyele nụ rime ẹsau wam? Kwnornu nụ kpakara be lụru a nụ nnwerne.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Jizọsi sarụ be, “Anụ gahieru apna, anụ máa nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, mọbu rikne ke Chiokike.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kwnornu nụ n'olizọ n'ẹnwu, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi. Be jọonu lele ele enine izi zị n'oligwe.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Kọvu nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu ke ele nwụrnu ọnwu, anụ gwnụ́na nhne Chiokike kannụ anụ? Ọ karụ,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Mawa bụ Chiokike ke Ebereham, nụ Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu?’ Chiokike bụ́o Chiokike ke ele nwụrnu ọnwu. Ọ bụ Chiokike ke ele zị bụdnu.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Nga igbudu badnụ wam nụrnu a, o du kpa be hna ẹhni n'iznizni a.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nga ele Farisi nụrnu nụ Jizọsi mesnirni ele Sadusi ọnu, be gbakọru n'otu.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Otu badnụ nụ rime be, bụ nye ọgwnu iwu sịkwa a ajịji naakpa a iru. Ọ kaa,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Nye-zni-nhne, ndaa iwu ke kakwo kpakara Iwu Mozizi nyernu aị?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jizọsi sarụ a, “ ‘I jeegweru kpakara mkpọma ị, gweru kpakara mkpụru ovu ị, gweru kpakara ọriri ị, whnụ Nyenwe aị Chiokike n'anya.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ka bụ iwu ke kakwo nụ nhne mbọm be nyernu n'iwu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Iwu ke ẹbo nụ lele ya, ‘Ị jọowhnu nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Kpakara Iwu nụ kpakara iznizni ele ọwhnurninya Chiokike knogwu aka n'iwu lawụru ka.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Kpa ele Farisi gbakọru, Jizọsi sịkwa be,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Kịni bụ echiche anụ gbasịri Karaịsi? Ọ bụ nnwọ nyele?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu Enine Chiokike jiri mee Devidi sukwu a ‘Nyenwe m’? Devidi karụ,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Nyenwe aị kannụ Nyenwe m,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 “Ọ bụru nụ Devidi sukwuru a ‘Nyenwe m,’ ndaa kpa o jeeji bụru kwno nnwọ a?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Be máa nhne be jaasa a. Hite n'ige wam ọ zị́ma nye nwernu anya rikne ọ sịkwa a ajịji berere.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.