João 4

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ele Farisi nụrnu nụ Jizọsi neewehịa ele sno apna a, nọowu be mini karụ Jọni,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 ọ bụ n'ezi nụ Jizọsi wụ́ge ele badnụ mini, kwolem ele sno apna a.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ whụya nụ Judiya naalahna Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ọ zị mkpa nụ ọ jaagawhe n'esilawụru ẹli Sameria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ọ vadu n'otu ẹli-ọhna Sameria be kwu Saịka, ke zị ndụndu otu ẹli Jekọpu nyernu nnwọ a rukna Josefu.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ọmi Jekọpu zị pịi. Inwe gwụru Jizọsi kwnornu nụ izne wam, ọ dazịri ẹli nụ ngeri ọmi wam n'iwhnehnie.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Otu nwerinya Sameria varụ ọ tụru mini n'ọmi, Jizọsi kanụ a, “Kesi m mini.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ele sno apna a znernu nụ rime ẹli-ọhna ọ zụ wiri.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Nwerinya Sameria wam kanụ a, “Ị bụ nye Ju, m bụ m nye Sameria, ndaa kpa ị nọorio m mini?” (Ele Ju nụ ele Sameria mékọta nhne.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jizọsi sarụ a, “Ọ bụru nụ ị magwụ nkesi Chiokike, nụ nye ke nọorio ị mini, ị jọorio a ma o kesi i mini ke bụdnu.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Nwerinya wam kaa, “Nda-aị-kwu, i nwée nhne i jeeji nọotu mini, ọmi ka miri emi k'agịda, ndaa hne i jeegwehịa mini bụdnu ka.
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ị kakwo nda aị Jekọpu nye nyernu aị ọmi ka, ọ nwọrnu mini hi nụ rime a, ma rụmu a, ma rụmu anọhia a?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jizọsi sarụ a, “Nye ọbula ke jọonwo mini ke hi n'ọmi ka, akpịri jọokpo a bẹkwnu berere,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 kọvu nye ọbula ke jọonwo mini ke me jeenye a, akpịri jọ́okpo a bẹkwnu berere. Mini ke me jeenye a jọogho risi mini ke jaagba dụ bụdnu kwó okwo.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Nwerinya wam kaa, “Nda-aị-kwu, kesi m mini ka ma akpịri gharụ ọ kpọ m bẹkwnu, ma m gharụ m ọ va ọ tụ mini n'ọmi ka.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jizọsi kanụ a, “Zne, sukwu nzi i, va hna.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Nwerinya wam kaa, “M nwée m nzi.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 kwnornu nụ ị gbọlam nzi isne, nye ke jị nụ a wu kịtna bụ́o nzi ị. I kwuru ezi ọka nụ i nwée nzi.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Nwerinya wam kaa, “Nda aị-kwu, m whnụrnu nụ ị bụ nye ọwhnurninya.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ele nda aị kpọru risi ẹli n'olu rugwu ka, kọvu anụ ele Ju karụ nụ hne be kwesiri ọ kpọ risi ẹli bụ nụ Jerusẹlem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jizọsi kanụ a, “Nwerinya, kweru nhne me naakanụ ị, ige vawa nga ele badnụ jọ́okponu Nda risi ẹli n'olu rugwu ka mọbu nụ Jerusẹlem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Anụ ele Sameria máa nye anụ nọokponu risi ẹli, aị ele Ju magwụ nye a nọokponu risi ẹli, kwnornu nụ ọznohia hi n'aka ele Ju va.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kọvu ige vawa, owe, ige wam valẹm masị, nga ele nọokponu Nda risi n'ẹli n'ezi jọokponu a risi ẹli n'enine nụ n'ezi ọka. Ka bụ ele Nda pioru kpọnu a risi ẹli.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Chiokike bụ enine, ele nọokponu a risi ẹli jọokporirinu a risi ẹli n'enine nụ n'ezi ọka.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Nwerinya wam kanụ a, “M maam nụ Mezaya, nye be kwu Karaịsi, jaava. Nga ọ varụ, ọ jaakanụ aị kpakara nhne.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jizọsi kanụ a, “Me nye nookwunu ị ọka, bụ ya.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ige wam ele sno apna Jizọsi hiehna, o jiri be anya nụ ya nụ nyerinya nookwurita ọka. Kọvu ọ zá nye sịkwaru, “Kịni bụ nhne i noopio?” mọbu, “Kịni mernu i nookwunu nwerinya ka ọka?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Nwerinya wam sịgbasi idudu mini a, lahna nụ rime ẹli-ọhna, kanụ ele badnụ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Anụ va whnụrnu nwerukna ke kannụ m kpakara nhne me mernu. Nye ka ọ jọoburu Karaịsi sa?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Be gbahala nụ rime ẹli-ọhna znekwnusi Jizọsi.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Kọvu ele sno apna a zị naarịasno Jizọsi, kaa, “Nye-zni-nhne, ri wiri.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Jizọsi kanụ be, “M nwernu m wiri ke anụ máa.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ele sno apna a nẹesikwarita ẹhni be, “O nwernu nye gweyannụ a wiri sa?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jizọsi kanụ be, “Wiri m bụ ọ bịta echiche nye ziyaru m nụ ọ rnụkpa ẹrnu o nyernu m.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Anụ naakaa, ‘Ọ gwnarnụ ẹnwa ẹno, anụ gwe nhne n'ẹkwu.’ Kọvu me kanụ anụ, anụ le anya n'ẹkwu, mkpụru chnanam ma be ghọru nhne n'ẹkwu.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Nye neegwe nhne n'ẹkwu nwernu ọgwo ẹrnu, ọ chịbna ele badnụ lele mkpụru ma be nwehịa bụdnu kwó okwo. Kpam, nye ke kparụ mkpụru nụ nye ke gweru nhne n'ẹkwu jeenwekọta snarnịma.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Nhne be kwuru bụ ezi ọka, ‘Otu badnụ kpasịri mkpụru, nye berere ghọru mkpụru.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 M ziznernu m anụ ghọru mkpụru n'ẹkwu ke anụ rnụ́ge ẹrnu nụ rime a. Ele berere rnụrnu ẹrnu, anụ nwehịa mbnarna n'ẹrnu be.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Agịda ele Sameria ele wu nụ rime ẹli-ọhna wam kweru nụ Jizọsi kwnornu nụ nhne nwerinya wam kwuru, “Ọ kanụ m kpakara nhne me mernu.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nga ele Sameria vakwnusiri a, be rịasno a ma ya nụ be dazịri, Jizọsi dazịri pịi ọbochi lawụru.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Agịda ele berere kweru kwnornu nụ izi ọma o znirni be.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Be kanụ nwerinya wam, “A kweru kịtna, ọ bụ́o nụ nhne i kannụ aị, kọvu kwnornu nụ a nụrnu nhne o kwuru, a magwụ nụ nye ka bụ Nye Ọznohia ke ọwa n'ezi.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nga ọbochi lawụru wam whemernu, ọ whọga pịi zne Galili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Jizọsi n'iwhuru a karụ, “Nye ọwhnurninya nwée igwugwu n'ẹli a.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Nga ọ vaduru ẹli Galili, ele zị nụ Galili naakweru a kwnornu nụ be znernu Iriri Ọgawhe nụ Jerusẹlem, be whnụrnu kpakara nhne o mernu n'Iriri Ọgawhe wam.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jizọsi lahna nụ Kana ke Galili hne o mernu mini ghọ manya. Otu nye risi ọchichi ke nnwọ a rukna zị n'ẹhni igbugbu nụ Kapanọm.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Nga ọ nụrnu nụ Jizọsi hiri nụ Judiya va Galili, o znekwnusi a, kanụ a, ọ va gwọ nnwọ a rukna ẹhni igbugbu, nye zị n'ọnu ẹnwu.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jizọsi kanụ a, “Anụ jéekweru kwekọlam ma anụ whnụrnu ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu rikne.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Nwerukna wam kaa, “Nda-aị-kwu, snornu m zne, ọ zị nnwọ m nwụ.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jizọsi kanụ a, “La, nnwọ ị rukna zị bụdnu.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Nga ọ zị n'apna, ele izi a kwnusi a, kanụ a, “Nnwọ ị rukna zị bụdnu.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ọ sịkwa be ige ẹhni bụru nnwọ a rukna ọma, be kanụ a, “N'ọtnu-ige ke mbọm n'iwhnehnie n'ekile wheru ewhe, ẹhni orne bẹkwnu wam sịgbasiri a.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nda nnwọ wam chenwanya nụ ọ bụ ige wam Jizọsi kannụ a, “Nnwọ ị rukna zị bụdnu.” Kam kpayarụ, ya nụ kpakara ele ọro a kweru.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ka bụ ẹrnu ndu-ẹhni ke ẹbo Jizọsi rnụrnu nga o hiri nụ Judiya va Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.