João 4
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Ele Farisi nụrnu nụ Jizọsi neewehịa ele sno apna a, nọowu be mini karụ Jọni,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 ọ bụ n'ezi nụ Jizọsi wụ́ge ele badnụ mini, kwolem ele sno apna a.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ whụya nụ Judiya naalahna Galili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ọ zị mkpa nụ ọ jaagawhe n'esilawụru ẹli Sameria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ọ vadu n'otu ẹli-ọhna Sameria be kwu Saịka, ke zị ndụndu otu ẹli Jekọpu nyernu nnwọ a rukna Josefu.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ọmi Jekọpu zị pịi. Inwe gwụru Jizọsi kwnornu nụ izne wam, ọ dazịri ẹli nụ ngeri ọmi wam n'iwhnehnie.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Otu nwerinya Sameria varụ ọ tụru mini n'ọmi, Jizọsi kanụ a, “Kesi m mini.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ele sno apna a znernu nụ rime ẹli-ọhna ọ zụ wiri.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nwerinya Sameria wam kanụ a, “Ị bụ nye Ju, m bụ m nye Sameria, ndaa kpa ị nọorio m mini?” (Ele Ju nụ ele Sameria mékọta nhne.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jizọsi sarụ a, “Ọ bụru nụ ị magwụ nkesi Chiokike, nụ nye ke nọorio ị mini, ị jọorio a ma o kesi i mini ke bụdnu.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Nwerinya wam kaa, “Nda-aị-kwu, i nwée nhne i jeeji nọotu mini, ọmi ka miri emi k'agịda, ndaa hne i jeegwehịa mini bụdnu ka.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Ị kakwo nda aị Jekọpu nye nyernu aị ọmi ka, ọ nwọrnu mini hi nụ rime a, ma rụmu a, ma rụmu anọhia a?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jizọsi sarụ a, “Nye ọbula ke jọonwo mini ke hi n'ọmi ka, akpịri jọokpo a bẹkwnu berere,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 kọvu nye ọbula ke jọonwo mini ke me jeenye a, akpịri jọ́okpo a bẹkwnu berere. Mini ke me jeenye a jọogho risi mini ke jaagba dụ bụdnu kwó okwo.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Nwerinya wam kaa, “Nda-aị-kwu, kesi m mini ka ma akpịri gharụ ọ kpọ m bẹkwnu, ma m gharụ m ọ va ọ tụ mini n'ọmi ka.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Jizọsi kanụ a, “Zne, sukwu nzi i, va hna.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nwerinya wam kaa, “M nwée m nzi.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 kwnornu nụ ị gbọlam nzi isne, nye ke jị nụ a wu kịtna bụ́o nzi ị. I kwuru ezi ọka nụ i nwée nzi.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nwerinya wam kaa, “Nda aị-kwu, m whnụrnu nụ ị bụ nye ọwhnurninya.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ele nda aị kpọru risi ẹli n'olu rugwu ka, kọvu anụ ele Ju karụ nụ hne be kwesiri ọ kpọ risi ẹli bụ nụ Jerusẹlem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jizọsi kanụ a, “Nwerinya, kweru nhne me naakanụ ị, ige vawa nga ele badnụ jọ́okponu Nda risi ẹli n'olu rugwu ka mọbu nụ Jerusẹlem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Anụ ele Sameria máa nye anụ nọokponu risi ẹli, aị ele Ju magwụ nye a nọokponu risi ẹli, kwnornu nụ ọznohia hi n'aka ele Ju va.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Kọvu ige vawa, owe, ige wam valẹm masị, nga ele nọokponu Nda risi n'ẹli n'ezi jọokponu a risi ẹli n'enine nụ n'ezi ọka. Ka bụ ele Nda pioru kpọnu a risi ẹli.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Chiokike bụ enine, ele nọokponu a risi ẹli jọokporirinu a risi ẹli n'enine nụ n'ezi ọka.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nwerinya wam kanụ a, “M maam nụ Mezaya, nye be kwu Karaịsi, jaava. Nga ọ varụ, ọ jaakanụ aị kpakara nhne.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jizọsi kanụ a, “Me nye nookwunu ị ọka, bụ ya.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ige wam ele sno apna Jizọsi hiehna, o jiri be anya nụ ya nụ nyerinya nookwurita ọka. Kọvu ọ zá nye sịkwaru, “Kịni bụ nhne i noopio?” mọbu, “Kịni mernu i nookwunu nwerinya ka ọka?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Nwerinya wam sịgbasi idudu mini a, lahna nụ rime ẹli-ọhna, kanụ ele badnụ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Anụ va whnụrnu nwerukna ke kannụ m kpakara nhne me mernu. Nye ka ọ jọoburu Karaịsi sa?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Be gbahala nụ rime ẹli-ọhna znekwnusi Jizọsi.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Kọvu ele sno apna a zị naarịasno Jizọsi, kaa, “Nye-zni-nhne, ri wiri.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Jizọsi kanụ be, “M nwernu m wiri ke anụ máa.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ele sno apna a nẹesikwarita ẹhni be, “O nwernu nye gweyannụ a wiri sa?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Jizọsi kanụ be, “Wiri m bụ ọ bịta echiche nye ziyaru m nụ ọ rnụkpa ẹrnu o nyernu m.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Anụ naakaa, ‘Ọ gwnarnụ ẹnwa ẹno, anụ gwe nhne n'ẹkwu.’ Kọvu me kanụ anụ, anụ le anya n'ẹkwu, mkpụru chnanam ma be ghọru nhne n'ẹkwu.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Nye neegwe nhne n'ẹkwu nwernu ọgwo ẹrnu, ọ chịbna ele badnụ lele mkpụru ma be nwehịa bụdnu kwó okwo. Kpam, nye ke kparụ mkpụru nụ nye ke gweru nhne n'ẹkwu jeenwekọta snarnịma.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Nhne be kwuru bụ ezi ọka, ‘Otu badnụ kpasịri mkpụru, nye berere ghọru mkpụru.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 M ziznernu m anụ ghọru mkpụru n'ẹkwu ke anụ rnụ́ge ẹrnu nụ rime a. Ele berere rnụrnu ẹrnu, anụ nwehịa mbnarna n'ẹrnu be.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Agịda ele Sameria ele wu nụ rime ẹli-ọhna wam kweru nụ Jizọsi kwnornu nụ nhne nwerinya wam kwuru, “Ọ kanụ m kpakara nhne me mernu.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nga ele Sameria vakwnusiri a, be rịasno a ma ya nụ be dazịri, Jizọsi dazịri pịi ọbochi lawụru.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Agịda ele berere kweru kwnornu nụ izi ọma o znirni be.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Be kanụ nwerinya wam, “A kweru kịtna, ọ bụ́o nụ nhne i kannụ aị, kọvu kwnornu nụ a nụrnu nhne o kwuru, a magwụ nụ nye ka bụ Nye Ọznohia ke ọwa n'ezi.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nga ọbochi lawụru wam whemernu, ọ whọga pịi zne Galili.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Jizọsi n'iwhuru a karụ, “Nye ọwhnurninya nwée igwugwu n'ẹli a.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Nga ọ vaduru ẹli Galili, ele zị nụ Galili naakweru a kwnornu nụ be znernu Iriri Ọgawhe nụ Jerusẹlem, be whnụrnu kpakara nhne o mernu n'Iriri Ọgawhe wam.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jizọsi lahna nụ Kana ke Galili hne o mernu mini ghọ manya. Otu nye risi ọchichi ke nnwọ a rukna zị n'ẹhni igbugbu nụ Kapanọm.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nga ọ nụrnu nụ Jizọsi hiri nụ Judiya va Galili, o znekwnusi a, kanụ a, ọ va gwọ nnwọ a rukna ẹhni igbugbu, nye zị n'ọnu ẹnwu.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jizọsi kanụ a, “Anụ jéekweru kwekọlam ma anụ whnụrnu ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu rikne.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Nwerukna wam kaa, “Nda-aị-kwu, snornu m zne, ọ zị nnwọ m nwụ.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jizọsi kanụ a, “La, nnwọ ị rukna zị bụdnu.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Nga ọ zị n'apna, ele izi a kwnusi a, kanụ a, “Nnwọ ị rukna zị bụdnu.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ọ sịkwa be ige ẹhni bụru nnwọ a rukna ọma, be kanụ a, “N'ọtnu-ige ke mbọm n'iwhnehnie n'ekile wheru ewhe, ẹhni orne bẹkwnu wam sịgbasiri a.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Nda nnwọ wam chenwanya nụ ọ bụ ige wam Jizọsi kannụ a, “Nnwọ ị rukna zị bụdnu.” Kam kpayarụ, ya nụ kpakara ele ọro a kweru.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ka bụ ẹrnu ndu-ẹhni ke ẹbo Jizọsi rnụrnu nga o hiri nụ Judiya va Galili.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.