João 18
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Nga Jizọsi kpekworu okpukpe ka, ya nụ ele sno apna a whọga whe mini Kidirọni. Be bna n'otu ẹkwu ke zị pịi.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Judasị nye reru a magwụ pịi, kwnornu nụ Jizọsi nụ ele sno apna a neezne pịi ige ọbula.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Judasị chịri ele ọgwnu nụ ele neese Ọro Nsọ Chiokike, ele ele risi arịohna nụ ele Farisi ziznernu, be vu tọnji nụ ọwa, nụ mgwna ọgwnu.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Kpa Jizọsi magwụ kpakara nhne jaadnakwasị a, o znekwnusi be, sịkwa be, “Anụ noopio nyele?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Be kaa, “Jizọsi, nye Nazarẹti.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Nga Jizọsi karụ, “Ọ bụ mawa,” Be lahna aznụ, dna n'ẹli.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Jizọsi sịkwa kwno be, “Ndaa nye anụ noopio?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jizọsi kanụ be, “M kannụ m anụ nụ me bụ ya. Ọ bụru nụ anụ noopio m, anụ gharụ ele ka ma be la.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ka bụ ma nhne o kwuru mezu, “Kpakara ele i nyernu m, ọ zá otu ke me tuwhuru.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Saịmoni Pita ji ama-ọgwnu, ọ mnịohia a, gbu nye izi nye risi arịohna, bihala a nsnị akarikwnunga. Rẹwhna nye izi wam bụ Makọsi.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Jizọsi kanụ Pita, “Mnịohnasi ama-ọgwnu ị n'ọbo a. Ọ bụ nụ m jọ́onwo okiko awhnụwhnu Nda m nyernu m me nwọ?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ele ọgwnu nụ nye risi be, nụ ele neese Ọro Nsọ Chiokike nwudne Jizọsi, be kne a eriri.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Be beru ọsno gwezne a nụ ruwhnu Anasị, nda nnwerne Kayafasị, nye risi arịohna n'awha wam.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ọ bụ Kayafasị nye kannụ ele Ju nụ ọ bụru ọma otu badnụ nwụhianu kpakara be ẹnwu.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Saịmoni Pita nụ nye sno apna Jizọsi ke berere snornu Jizọsi. Nye risi arịohna magwụ nye sno apna a ka, o snornu Jizọsi bna n'ederezi nye risi arịohna.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Kọvu Pita dazịri nụ ngeri mgbo n'ederezi, nye sno apna wam ke nye risi arịohna magwụ zne kanụ nnwọ rinya zị n'ọnu-mgbo, o kwubnanya Pita.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Nnwọ rinya zị n'ọnu-mgbo kanụ Pita, “Ị bụ otu nụ rime ele sno apna nwerukna ka.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Iyi nọotu, ele izi nụ ele neese nhne kpawhụsi bẹkwnu, be gwuzoru gburugburu bẹkwnu wam naakwna iyi. Pita gwuzo masị n'esilawụru be, naakwna iyi.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Nye risi arịohna sịkwa Jizọsi ajịji gbasịri ele sno apna a, nụ nhne o neezni.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jizọsi sarụ a, “M kwuru m ọka nụ ogbo ọhna, kpakara nhne me znirni bụ n'ọro ọgbako ele Ju nụ n'Ọro Nsọ Chiokike hne kpakara ele Ju naagbakọ. Ọ zá nhne me kwuru nụ mgwụgwa.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Ị sị́kwa m ajịji, sịkwa ele nụrnu nhne me kwuru. Be magwụ masị nhne me kwuru.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Nga Jizọsi kwuru ka, otu nye neese nhne gbọ a aka, kaa, “Kịni mernu i nookwunu nye risi arịohna ọka kpa?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jizọsi sarụ a, “Ọ bụru nụ m kwuru m nhne bụ́o ọma, gba akebne nhne ọjo me kwuru. Kọvu ọ bụru nụ m kwuru m ezi ọka, kịni mernu ị gbọru m aka?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Anasị zizne a ke Kayafasị nye risi arịohna, hne o kne kọriri eriri.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Kpa Saịmoni Pita gwuzo naakwna iyi, be sịkwa a, “Ị bụ́o otu nụ rime ele sno apna a sa?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Otu nụ rime ele izi nye risi arịohna nwene nwerukna wam Pita bihalaru nsnị a, gwelizọ ọnu, sịkwa a, “Ọ bụ́o jị nye me whnụrnu n'ẹkwu wam?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Berere kwno, Pita gọ, ngangam, okne ọchichi kwna ẹkwna.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Be hi n'ọro Kayafasị kwuru Jizọsi zne n'ọbna nye ọchichi, n'ọnu ọsisi. Ele Ju bnána nụ rime n'ọbna kwnornu nụ be noopio ọ bịta ẹhni be rịchna ma be nwe rikne ri Iriri Ọgawhe.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Paịleti whọkwnusi be n'ederezi sịkwa be, “Ndaa nhne anụ noobno nwerukna ka?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Be sarụ a, “Ọ bụru nụ ọ bụ́o nye aghorome, a znéne okwuyanụ ị ya.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Paịleti kaa, “Anụ kwuru a kpe a ikpe lele kpa iwu anụ kwuru.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ka bụ ma nhne Jizọsi kwuru mezu ke gbasịri ọkpa ẹnwu ọ jọonwu.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Paịleti lahna n'ọbna, sịkwa Jizọsi, “Ị bụ eze ele Ju?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jizọsi sịkwa a, “Kị ọ bụ echiche i, sọbu ele berere kannụ nhne gbasịri m?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Paịleti sa a, “M bụ nye Ju? Ọ bụ ele ke i nụ ele risi arịohna be kwuyannụ m jị. I mernu kịni?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jizọsi kaa, “Ẹli-eze m bụ́o ke ọwa ka. Ọ bụru nụ ọ bụ ke ọwa ka, ele izi m znernu ọlu ọgwnu ma ele risi ele Ju gharụ o gweru m nyee n'aka be. Ọ zá, ẹli-eze m bụ́o ke ọwa ka.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Paịleti sịkwa a, “Ke bụ nụ ị bụ eze?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Paịleti sịkwa a, “Kịni bụ ezi ọka?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ọ bụ omen'ẹli anụ me sịgbasinu anụ otu nye ikelu n'ige Iriri Ọgawhe. Anụ pioru me sịgbasinu anụ eze ele Ju?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Kpakara be siwama, “Ọ́za, ọ bụ́o nwerukna ka, sịgbasinu aị Barabasị.” (Barabasị bụ nye buznu.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.