João 11

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Otu nwerukna rẹwhna bụ Lazarọsi, nye wu nụ Bẹtani, dnarnụ ẹhni igbugbu. Bẹtani bụ hne Meri nụ nwene a rinya Mata wu.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ka bụ Meri wam ke wụsiri Jizọsi mọno otute, gweru rukeri-ize a kwnosnama ọchi a, bụ nye nwene a rukna Lazarọsi dnarnụ ẹhni igbugbu.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Rụmu nne a rinya ziznenu Jizọsi izi kaa, “Nyenwe aị, enyi i ke ị whnụrnu n'anya naarịa arịa.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kaa, “Ẹhni igbugbu ka jọ́obu ẹnwu Lazarọsi, kọvu o jeenye Chiokike igwugwu ma be hite nụ a nyee Nnwọ Chiokike igwugwu.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jizọsi whnụrnu Mata nụ nwene a rinya nụ Lazarọsi n'anya.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Kọvu nga ọ nụrnu nụ Lazarọsi naarịa ẹhni igbugbu, ọ dazịri nụ hne ọ zị ọbochi lawụru berere.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Omekwo, ọ kanụ ele sno apna a, “Anụ va ma a lahna Judiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ele sno apna a kanụ a, “Nye-zni-nhne, o gbúle ọkwnu ele Ju pioru ọ tụ akaworugwu, ị naalahna kọriri pịi?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jizọsi sarụ be, “Otu ọbochi nwernu nri nụ awa lawụru, nye ọbula ke znernu izne n'iwhnehnie jọ́okpobi ọchi, kwnornu nụ ọ nọowhnu iwhne k'ọwa.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Kọvu ọ bụru nụ o zne izne n'abalị, ọ jọokpobi ọchi, kwnornu nụ ọ zị́ iwhne zị nụ rime a.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Nga Jizọsi kwukworu kpa, ọ kaa, “Lazarọsi enyi aị neezni anyarna, kọvu m jeezne ma m kpatne a.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ele sno apna a kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ o neezni anyarna, ẹhni jọoburu a ọma.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Kọvu nhne Jizọsi nookwu bụ nụ Lazarọsi nwụnam. Kọvu be neeche nụ ọ bụ ozni anyarna etekne.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Jizọsi kawhnomenu be, “Lazarọsi nwụnam.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Mkpọma nọoso m n'ọnu kwnornu anụ, nụ m zị́la m hne ọ nwụrnu, ma anụ kweru. Anụ lizọ ma a znekwnusi a.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tọmosi, nye be kwu Didimọsi (ke bụ ejima) kanụ ele sno apna a ibne a, “Anụ lizọ ma a snornu a zne, ma a snornu a nwụ ẹnwu.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Nga Jizọsi vaduru, ọ whnụrnu nụ be lilem Lazarọsi ọbochi ẹno wheru ewhe.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Bẹtani dụ́la maịli lawụru hite nụ Jerusẹlem.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Agịda ele Ju varụ ọ kasi Mata nụ Meri mkpọma kwnornu ẹnwu nwene be rukna.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Nga Mata nụrnu nụ Jizọsi vawa, ọ whọga znekwnusi a, kọvu Meri dazịri n'ọro.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mata kanụ Jizọsi, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwụna.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kọvu m maam nụ nhne ọbula ị rịoru n'aka Chiokike, o jeenye i ya.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jizọsi kanụ a, “Nwene i rukna jeelizọ berere.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Mata sa a, “M maam nụ o jeelizọ berere n'ọbochi ipne-aznụ.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Jizọsi kanụ a, “Mawa bụ olizọ n'ẹnwu nụ bụdnu. Nye ọbula ke kweru nụ me, ọ bụrubedi nụ ọ nwụrnu ọnwu, ọ jaazị bụdnu.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Berere kwno, nye ọbula ke zị bụdnu kweru nụ me jọ́onwu ẹnwu tim tọm. Mata, i kweru nhne me nookwu?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Mata sarụ, “Owe! Nyenwe aị, m kweru m nụ jị bụ Karaịsi, Nnwọ Chiokike ke varụ n'ọwa.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Nga Mata kwukworu ka, ọ lahna, sukwu Meri nwene a rinya ichne kanụ a, “Nye-zni-nhne zị hna, o noosukwu i.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Nga Meri nụrnu ka, o lizọ wara wara ma o kwnusi Jizọsi.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Jizọsi yáavaduge nụ rime ẹli-ọhna, ọ zị kọriri nụ hne Mata kwnusiri a.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ele Ju be nụ Meri zị n'ọro naakasi a mkpọma, snornu a nga be whnụrnu nụ o lizọru wara wara whọga. Be neeche nụ o neezne akwna ẹkwna n'ilili.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Nga Meri dụru hne Jizọsi zị, whnụ a, ọ dna n'ẹli n'ọchi a, kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwuna.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 O metụru Jizọsi nụ mkpọma nga ọ whnụrnu Meri nụ ele Ju sno a naakwna ẹkwna, o gbu a igbugbu nụ mkpọma.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ọ sịkwa be, “Ndaa hne anụ vubiri a?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Jizọsi kwnarnụ ẹkwna.
35 Jesus chorou.
36 Ele Ju kaa, “Le, ọ whnụrnu a n'anya k'agịda.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Kọvu agwna be kaa, “O kpumernu anya nwerukna kpuru isni, ọ bụ nụ o jéenwe rikne mee Lazarọsi gharụ ọ nwụ ẹnwu?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 O gbu kwno Jizọsi igbugbu nụ mkpọma, o zne n'ilili be gwuru nụ rime rugwu, be jiri rugwu kpusni ọnu a.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Jizọsi kaa, “Anụ gweme rugwu ka.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Jizọsi kaa, “Me kannụ ị nụ i jọowhnu igwugwu Chiokike ọ bụru nụ i jeekweru kpọi?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Be vume rugwu wam. Jizọsi lelizọ anya n'olu, kaa, “Nda m, meka, kwnornu nụ i bnonem me nsnị.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 M magwụ m nụ i noobnonu m nsnị ige ọbula, kọvu kwnornu nụ ele ka zị hna m nookwu a ma be kweru nụ jị ziyaru m.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Nga o kwukworu ka, o gweru okne nkọli siwama, “Lazarọsi, whụya.”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Nwerukna wam nwụrnu ọnwu whụya, nye be ji ikpe iznu whụ a aka lawụru nụ ọchi lawụru, nụ ikpe be jiri whụ ruwhnu a. Jizọsi kanụ be, “Anụ tọma a, ma ọ la.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Agịda ele Ju ele varụ elekwa Meri whnụrnu nhne Jizọsi mernu, kweru nụ ya.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Kọvu agwna be lahna kanụ ele Farisi nhne Jizọsi mernu.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Ele Farisi nụ ele risi arịohna kwu ikwu kaa, “Ndaa nhne a neeme? Nwerukna ka nọornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ọ bụru nụ a gharụ a, o neezne nụ ruwhnu, kpakara ele badnụ jeekweru nụ ya. Ele Rom jaava lulu ẹli aị ma Ọro Nsọ aị.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Otu nyenum n'esilawụru be, rẹwhna a bụ Kayafasị, nye bụ nye risi arịohna n'awha wam, kaa, “Anụ máa nhne rịa rịa.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ọ bụru ọma nụ otu badnụ nwụhianu kpakara badnụ ẹnwu, ma kpakara mba gharụ o whu etekne.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 N'ezi ọka, o kwúge nhne ka hite nụ mkpọma a, kọvu lele nye risi arịohna n'awha wam, ọ whnụrnu ọwhnurninya nụ Jizọsi jọonwuhianu ele Ju ẹnwu.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ọ bụ́o ele Ju kpọi, kọvu kwnornu kpakara rụmu Chiokike be chịsaru nụ kpakara ọwa, chịkota be ma be bụru otu.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Hite n'ọbochi wam ele risi ele Ju bete ọ gba iznuznu kpa be joogbu Jizọsi.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kam kpayarụ, Jizọsi zị́ma neezne izne nụ ruwhnu ọhna n'esilawụru ele Ju, kọvu ọ whọga zne hne zị ndụndu n'ẹli-ịkpa, bna n'otu ẹli be kwu Ifirem, ya nụ ele sno apna a dazịri pịi.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ige Iriri Ọgawhe ele Ju zị ndụndu, agịda ele Ju zne Jerusẹlem, zne ọ bịta ẹhni be nsọ sụ ọ dụ Iriri Ọgawhe be.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Be noopio Jizọsi, be gbakọ n'Ọro Nsọ Chiokike, be nẹesikwa ibne be, “Ndaa nhne bụ echiche anụ? Ọ bụ nụ ọ jáava Iriri ka sa?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ele risi arịohna nụ ele Farisi nyernu iwu, kaa, nye ọbula ke magwụ hne Jizọsi zị kanụ be ma be nwudne a.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.