João 11
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Otu nwerukna rẹwhna bụ Lazarọsi, nye wu nụ Bẹtani, dnarnụ ẹhni igbugbu. Bẹtani bụ hne Meri nụ nwene a rinya Mata wu.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ka bụ Meri wam ke wụsiri Jizọsi mọno otute, gweru rukeri-ize a kwnosnama ọchi a, bụ nye nwene a rukna Lazarọsi dnarnụ ẹhni igbugbu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Rụmu nne a rinya ziznenu Jizọsi izi kaa, “Nyenwe aị, enyi i ke ị whnụrnu n'anya naarịa arịa.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kaa, “Ẹhni igbugbu ka jọ́obu ẹnwu Lazarọsi, kọvu o jeenye Chiokike igwugwu ma be hite nụ a nyee Nnwọ Chiokike igwugwu.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jizọsi whnụrnu Mata nụ nwene a rinya nụ Lazarọsi n'anya.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kọvu nga ọ nụrnu nụ Lazarọsi naarịa ẹhni igbugbu, ọ dazịri nụ hne ọ zị ọbochi lawụru berere.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Omekwo, ọ kanụ ele sno apna a, “Anụ va ma a lahna Judiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ele sno apna a kanụ a, “Nye-zni-nhne, o gbúle ọkwnu ele Ju pioru ọ tụ akaworugwu, ị naalahna kọriri pịi?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jizọsi sarụ be, “Otu ọbochi nwernu nri nụ awa lawụru, nye ọbula ke znernu izne n'iwhnehnie jọ́okpobi ọchi, kwnornu nụ ọ nọowhnu iwhne k'ọwa.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kọvu ọ bụru nụ o zne izne n'abalị, ọ jọokpobi ọchi, kwnornu nụ ọ zị́ iwhne zị nụ rime a.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nga Jizọsi kwukworu kpa, ọ kaa, “Lazarọsi enyi aị neezni anyarna, kọvu m jeezne ma m kpatne a.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ele sno apna a kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ o neezni anyarna, ẹhni jọoburu a ọma.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kọvu nhne Jizọsi nookwu bụ nụ Lazarọsi nwụnam. Kọvu be neeche nụ ọ bụ ozni anyarna etekne.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Jizọsi kawhnomenu be, “Lazarọsi nwụnam.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Mkpọma nọoso m n'ọnu kwnornu anụ, nụ m zị́la m hne ọ nwụrnu, ma anụ kweru. Anụ lizọ ma a znekwnusi a.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tọmosi, nye be kwu Didimọsi (ke bụ ejima) kanụ ele sno apna a ibne a, “Anụ lizọ ma a snornu a zne, ma a snornu a nwụ ẹnwu.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Nga Jizọsi vaduru, ọ whnụrnu nụ be lilem Lazarọsi ọbochi ẹno wheru ewhe.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Bẹtani dụ́la maịli lawụru hite nụ Jerusẹlem.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Agịda ele Ju varụ ọ kasi Mata nụ Meri mkpọma kwnornu ẹnwu nwene be rukna.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Nga Mata nụrnu nụ Jizọsi vawa, ọ whọga znekwnusi a, kọvu Meri dazịri n'ọro.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata kanụ Jizọsi, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwụna.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Kọvu m maam nụ nhne ọbula ị rịoru n'aka Chiokike, o jeenye i ya.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jizọsi kanụ a, “Nwene i rukna jeelizọ berere.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata sa a, “M maam nụ o jeelizọ berere n'ọbochi ipne-aznụ.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jizọsi kanụ a, “Mawa bụ olizọ n'ẹnwu nụ bụdnu. Nye ọbula ke kweru nụ me, ọ bụrubedi nụ ọ nwụrnu ọnwu, ọ jaazị bụdnu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Berere kwno, nye ọbula ke zị bụdnu kweru nụ me jọ́onwu ẹnwu tim tọm. Mata, i kweru nhne me nookwu?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mata sarụ, “Owe! Nyenwe aị, m kweru m nụ jị bụ Karaịsi, Nnwọ Chiokike ke varụ n'ọwa.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nga Mata kwukworu ka, ọ lahna, sukwu Meri nwene a rinya ichne kanụ a, “Nye-zni-nhne zị hna, o noosukwu i.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Nga Meri nụrnu ka, o lizọ wara wara ma o kwnusi Jizọsi.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jizọsi yáavaduge nụ rime ẹli-ọhna, ọ zị kọriri nụ hne Mata kwnusiri a.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ele Ju be nụ Meri zị n'ọro naakasi a mkpọma, snornu a nga be whnụrnu nụ o lizọru wara wara whọga. Be neeche nụ o neezne akwna ẹkwna n'ilili.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Nga Meri dụru hne Jizọsi zị, whnụ a, ọ dna n'ẹli n'ọchi a, kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwuna.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 O metụru Jizọsi nụ mkpọma nga ọ whnụrnu Meri nụ ele Ju sno a naakwna ẹkwna, o gbu a igbugbu nụ mkpọma.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ọ sịkwa be, “Ndaa hne anụ vubiri a?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jizọsi kwnarnụ ẹkwna.
35 Jesus chorou.
36 Ele Ju kaa, “Le, ọ whnụrnu a n'anya k'agịda.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Kọvu agwna be kaa, “O kpumernu anya nwerukna kpuru isni, ọ bụ nụ o jéenwe rikne mee Lazarọsi gharụ ọ nwụ ẹnwu?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 O gbu kwno Jizọsi igbugbu nụ mkpọma, o zne n'ilili be gwuru nụ rime rugwu, be jiri rugwu kpusni ọnu a.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Jizọsi kaa, “Anụ gweme rugwu ka.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Jizọsi kaa, “Me kannụ ị nụ i jọowhnu igwugwu Chiokike ọ bụru nụ i jeekweru kpọi?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Be vume rugwu wam. Jizọsi lelizọ anya n'olu, kaa, “Nda m, meka, kwnornu nụ i bnonem me nsnị.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 M magwụ m nụ i noobnonu m nsnị ige ọbula, kọvu kwnornu nụ ele ka zị hna m nookwu a ma be kweru nụ jị ziyaru m.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nga o kwukworu ka, o gweru okne nkọli siwama, “Lazarọsi, whụya.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nwerukna wam nwụrnu ọnwu whụya, nye be ji ikpe iznu whụ a aka lawụru nụ ọchi lawụru, nụ ikpe be jiri whụ ruwhnu a. Jizọsi kanụ be, “Anụ tọma a, ma ọ la.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Agịda ele Ju ele varụ elekwa Meri whnụrnu nhne Jizọsi mernu, kweru nụ ya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Kọvu agwna be lahna kanụ ele Farisi nhne Jizọsi mernu.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ele Farisi nụ ele risi arịohna kwu ikwu kaa, “Ndaa nhne a neeme? Nwerukna ka nọornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ọ bụru nụ a gharụ a, o neezne nụ ruwhnu, kpakara ele badnụ jeekweru nụ ya. Ele Rom jaava lulu ẹli aị ma Ọro Nsọ aị.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Otu nyenum n'esilawụru be, rẹwhna a bụ Kayafasị, nye bụ nye risi arịohna n'awha wam, kaa, “Anụ máa nhne rịa rịa.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ọ bụru ọma nụ otu badnụ nwụhianu kpakara badnụ ẹnwu, ma kpakara mba gharụ o whu etekne.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 N'ezi ọka, o kwúge nhne ka hite nụ mkpọma a, kọvu lele nye risi arịohna n'awha wam, ọ whnụrnu ọwhnurninya nụ Jizọsi jọonwuhianu ele Ju ẹnwu.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ọ bụ́o ele Ju kpọi, kọvu kwnornu kpakara rụmu Chiokike be chịsaru nụ kpakara ọwa, chịkota be ma be bụru otu.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Hite n'ọbochi wam ele risi ele Ju bete ọ gba iznuznu kpa be joogbu Jizọsi.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kam kpayarụ, Jizọsi zị́ma neezne izne nụ ruwhnu ọhna n'esilawụru ele Ju, kọvu ọ whọga zne hne zị ndụndu n'ẹli-ịkpa, bna n'otu ẹli be kwu Ifirem, ya nụ ele sno apna a dazịri pịi.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ige Iriri Ọgawhe ele Ju zị ndụndu, agịda ele Ju zne Jerusẹlem, zne ọ bịta ẹhni be nsọ sụ ọ dụ Iriri Ọgawhe be.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Be noopio Jizọsi, be gbakọ n'Ọro Nsọ Chiokike, be nẹesikwa ibne be, “Ndaa nhne bụ echiche anụ? Ọ bụ nụ ọ jáava Iriri ka sa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ele risi arịohna nụ ele Farisi nyernu iwu, kaa, nye ọbula ke magwụ hne Jizọsi zị kanụ be ma be nwudne a.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.