João 11

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Otu nwerukna rẹwhna bụ Lazarọsi, nye wu nụ Bẹtani, dnarnụ ẹhni igbugbu. Bẹtani bụ hne Meri nụ nwene a rinya Mata wu.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ka bụ Meri wam ke wụsiri Jizọsi mọno otute, gweru rukeri-ize a kwnosnama ọchi a, bụ nye nwene a rukna Lazarọsi dnarnụ ẹhni igbugbu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Rụmu nne a rinya ziznenu Jizọsi izi kaa, “Nyenwe aị, enyi i ke ị whnụrnu n'anya naarịa arịa.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kaa, “Ẹhni igbugbu ka jọ́obu ẹnwu Lazarọsi, kọvu o jeenye Chiokike igwugwu ma be hite nụ a nyee Nnwọ Chiokike igwugwu.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jizọsi whnụrnu Mata nụ nwene a rinya nụ Lazarọsi n'anya.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Kọvu nga ọ nụrnu nụ Lazarọsi naarịa ẹhni igbugbu, ọ dazịri nụ hne ọ zị ọbochi lawụru berere.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Omekwo, ọ kanụ ele sno apna a, “Anụ va ma a lahna Judiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ele sno apna a kanụ a, “Nye-zni-nhne, o gbúle ọkwnu ele Ju pioru ọ tụ akaworugwu, ị naalahna kọriri pịi?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jizọsi sarụ be, “Otu ọbochi nwernu nri nụ awa lawụru, nye ọbula ke znernu izne n'iwhnehnie jọ́okpobi ọchi, kwnornu nụ ọ nọowhnu iwhne k'ọwa.
9 Jesus respondeu:
10 Kọvu ọ bụru nụ o zne izne n'abalị, ọ jọokpobi ọchi, kwnornu nụ ọ zị́ iwhne zị nụ rime a.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nga Jizọsi kwukworu kpa, ọ kaa, “Lazarọsi enyi aị neezni anyarna, kọvu m jeezne ma m kpatne a.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ele sno apna a kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ o neezni anyarna, ẹhni jọoburu a ọma.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kọvu nhne Jizọsi nookwu bụ nụ Lazarọsi nwụnam. Kọvu be neeche nụ ọ bụ ozni anyarna etekne.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Jizọsi kawhnomenu be, “Lazarọsi nwụnam.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Mkpọma nọoso m n'ọnu kwnornu anụ, nụ m zị́la m hne ọ nwụrnu, ma anụ kweru. Anụ lizọ ma a znekwnusi a.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tọmosi, nye be kwu Didimọsi (ke bụ ejima) kanụ ele sno apna a ibne a, “Anụ lizọ ma a snornu a zne, ma a snornu a nwụ ẹnwu.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Nga Jizọsi vaduru, ọ whnụrnu nụ be lilem Lazarọsi ọbochi ẹno wheru ewhe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bẹtani dụ́la maịli lawụru hite nụ Jerusẹlem.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Agịda ele Ju varụ ọ kasi Mata nụ Meri mkpọma kwnornu ẹnwu nwene be rukna.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nga Mata nụrnu nụ Jizọsi vawa, ọ whọga znekwnusi a, kọvu Meri dazịri n'ọro.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata kanụ Jizọsi, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwụna.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kọvu m maam nụ nhne ọbula ị rịoru n'aka Chiokike, o jeenye i ya.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jizọsi kanụ a, “Nwene i rukna jeelizọ berere.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata sa a, “M maam nụ o jeelizọ berere n'ọbochi ipne-aznụ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jizọsi kanụ a, “Mawa bụ olizọ n'ẹnwu nụ bụdnu. Nye ọbula ke kweru nụ me, ọ bụrubedi nụ ọ nwụrnu ọnwu, ọ jaazị bụdnu.
25 Então Jesus declarou:
26 Berere kwno, nye ọbula ke zị bụdnu kweru nụ me jọ́onwu ẹnwu tim tọm. Mata, i kweru nhne me nookwu?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mata sarụ, “Owe! Nyenwe aị, m kweru m nụ jị bụ Karaịsi, Nnwọ Chiokike ke varụ n'ọwa.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nga Mata kwukworu ka, ọ lahna, sukwu Meri nwene a rinya ichne kanụ a, “Nye-zni-nhne zị hna, o noosukwu i.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nga Meri nụrnu ka, o lizọ wara wara ma o kwnusi Jizọsi.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jizọsi yáavaduge nụ rime ẹli-ọhna, ọ zị kọriri nụ hne Mata kwnusiri a.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ele Ju be nụ Meri zị n'ọro naakasi a mkpọma, snornu a nga be whnụrnu nụ o lizọru wara wara whọga. Be neeche nụ o neezne akwna ẹkwna n'ilili.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Nga Meri dụru hne Jizọsi zị, whnụ a, ọ dna n'ẹli n'ọchi a, kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwuna.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 O metụru Jizọsi nụ mkpọma nga ọ whnụrnu Meri nụ ele Ju sno a naakwna ẹkwna, o gbu a igbugbu nụ mkpọma.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ọ sịkwa be, “Ndaa hne anụ vubiri a?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jizọsi kwnarnụ ẹkwna.
35 Jesus chorou.
36 Ele Ju kaa, “Le, ọ whnụrnu a n'anya k'agịda.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Kọvu agwna be kaa, “O kpumernu anya nwerukna kpuru isni, ọ bụ nụ o jéenwe rikne mee Lazarọsi gharụ ọ nwụ ẹnwu?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 O gbu kwno Jizọsi igbugbu nụ mkpọma, o zne n'ilili be gwuru nụ rime rugwu, be jiri rugwu kpusni ọnu a.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jizọsi kaa, “Anụ gweme rugwu ka.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jizọsi kaa, “Me kannụ ị nụ i jọowhnu igwugwu Chiokike ọ bụru nụ i jeekweru kpọi?”
40 Jesus respondeu:
41 Be vume rugwu wam. Jizọsi lelizọ anya n'olu, kaa, “Nda m, meka, kwnornu nụ i bnonem me nsnị.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 M magwụ m nụ i noobnonu m nsnị ige ọbula, kọvu kwnornu nụ ele ka zị hna m nookwu a ma be kweru nụ jị ziyaru m.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nga o kwukworu ka, o gweru okne nkọli siwama, “Lazarọsi, whụya.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Nwerukna wam nwụrnu ọnwu whụya, nye be ji ikpe iznu whụ a aka lawụru nụ ọchi lawụru, nụ ikpe be jiri whụ ruwhnu a. Jizọsi kanụ be, “Anụ tọma a, ma ọ la.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Agịda ele Ju ele varụ elekwa Meri whnụrnu nhne Jizọsi mernu, kweru nụ ya.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kọvu agwna be lahna kanụ ele Farisi nhne Jizọsi mernu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ele Farisi nụ ele risi arịohna kwu ikwu kaa, “Ndaa nhne a neeme? Nwerukna ka nọornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ọ bụru nụ a gharụ a, o neezne nụ ruwhnu, kpakara ele badnụ jeekweru nụ ya. Ele Rom jaava lulu ẹli aị ma Ọro Nsọ aị.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Otu nyenum n'esilawụru be, rẹwhna a bụ Kayafasị, nye bụ nye risi arịohna n'awha wam, kaa, “Anụ máa nhne rịa rịa.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ọ bụru ọma nụ otu badnụ nwụhianu kpakara badnụ ẹnwu, ma kpakara mba gharụ o whu etekne.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 N'ezi ọka, o kwúge nhne ka hite nụ mkpọma a, kọvu lele nye risi arịohna n'awha wam, ọ whnụrnu ọwhnurninya nụ Jizọsi jọonwuhianu ele Ju ẹnwu.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ọ bụ́o ele Ju kpọi, kọvu kwnornu kpakara rụmu Chiokike be chịsaru nụ kpakara ọwa, chịkota be ma be bụru otu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Hite n'ọbochi wam ele risi ele Ju bete ọ gba iznuznu kpa be joogbu Jizọsi.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kam kpayarụ, Jizọsi zị́ma neezne izne nụ ruwhnu ọhna n'esilawụru ele Ju, kọvu ọ whọga zne hne zị ndụndu n'ẹli-ịkpa, bna n'otu ẹli be kwu Ifirem, ya nụ ele sno apna a dazịri pịi.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ige Iriri Ọgawhe ele Ju zị ndụndu, agịda ele Ju zne Jerusẹlem, zne ọ bịta ẹhni be nsọ sụ ọ dụ Iriri Ọgawhe be.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Be noopio Jizọsi, be gbakọ n'Ọro Nsọ Chiokike, be nẹesikwa ibne be, “Ndaa nhne bụ echiche anụ? Ọ bụ nụ ọ jáava Iriri ka sa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ele risi arịohna nụ ele Farisi nyernu iwu, kaa, nye ọbula ke magwụ hne Jizọsi zị kanụ be ma be nwudne a.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.